Hebreus 12
ut-Hun New Testament (DUD) vs VC
1 Kap ka hun-ne̱, ye̱ she̱re̱ be-de Shir à, ro̱ m-mo̱ka ya-u̱s-to̱r se u̱n ho̱o̱g-m na. Ho̱o̱g-m na ya mo̱ ro̱ u̱ntu̱n ya-teer-de u̱s-rek ha-mo̱ be-u̱r Ye̱so. Remen kaane̱, yage̱ a jorogte̱ ko̱ yo ke rii-yo, u̱t-ba'as ne̱, to̱ he na dagar u̱s-na à. Yage̱ a teerte̱ u̱s-rek ha-mo̱ be-u̱r Ye̱so u̱n jaab-o̱ u̱t-me̱n ne̱ har a woot be-de u̱n wu̱.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 A se̱nge̱ no̱ tu u̱n yish be-u̱r Ye̱so wu̱ she̱r-m na ro̱ be-de u̱n wu̱ à, cin u̱r-takan har da-o̱ u̱r-ko̱m. Wu̱ no̱mo̱g jaab-o̱ u̱t-me̱n n-to̱n o-kan be-de u̱n yo'og o̱ a no̱mu̱ wu̱ à, har wu̱ meret remen wu̱ nepste̱ wu̱a no̱m o-zak o-co. M-mo̱ka wu̱ ro̱ tara u̱n kom-o u̱r-re̱ de u̱n Shir, be-de jiishe̱ m-se̱k à n-To̱n.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Baks no̱ myet jaab-o̱ u̱t-me̱n mo̱ Ye̱so no̱me̱ da-o̱ hun-ne̱ ya-u̱t-ba'as no̱me̱ wu̱ go̱n ká rem-u̱s yo̱-se à, bo̱ no̱a ruut u̱r-hur á.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Myet u̱n kaane̱ ne̱, mu̱r-to̱ no̱ ro̱tte̱ u̱t-ba'as à, no̱ u̱n goshi wo̱ be-de m-mar á.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 — ausente —
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 — ausente —
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 'Mo̱ no̱ u̱r-hur da-o̱ u̱n swo̱ u̱r-ko̱o̱b, no̱ dek to̱ u̱ntu̱n u̱s-so̱ro̱g; Shir ro̱ no̱ m-hyan u̱ntu̱n yakar-ye̱ u̱n wu̱. Ko̱ wu̱ ke tato wu̱ ro̱ m-muut u̱n wà u̱n wu̱ o-co̱w da-o̱ wà u̱n wu̱ ba'ase̱.
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 U̱rege̱ Shir ro no̱ m-no̱me̱ u̱s-so̱ro̱g, bo̱ wu̱ ro̱ u̱n no̱me̱ u̱n myet yakar-ye̱ u̱n wu̱ á, ashi no̱ ro̱tt o-tato á, ba yakar-ye̱ o-hur á.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Tat na ne̱ ye̱ mate̱ na à, ye̱ ro̱ na u̱n nome̱ u̱s-so̱ro̱g, komo a ro̱ ye̱ m-'ya m-se̱k. Ay, jiishte̱ komo a go̱ks kom-u̱t yoor so̱ro̱g-yo Tato na Shir wu̱ n-To̱n, remen a nomot ho̱o̱g.
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Tat na ne̱ ye̱ ro̱ na m-nome̱ u̱s-so̱ro̱g u̱n ya o-da hiin bo̱ ye̱ co̱ne̱ à, ká bo̱ o̱ Shir ro̱ na no̱me̱ u̱s-so̱ro̱g remen wu̱ guut na, a waragté̱ hun-ne̱ ba m-ku̱ko̱p bo̱ wu̱ ro̱ à.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Ko̱ o̱ ke da-o̱ a nomo na u̱s-so̱ro̱g, rii-yo o-zak yo á, rii-yo u̱n ho̱ge̱ m-hoog yo. Amba ka wu̱ no̱me̱ o-do̱ro̱tte̱ da-de a wu̱ m-nome̱ u̱n ka so̱ro̱g-se à, a komse̱ wu̱ m-nome̱ u̱s-so̱ro̱g, wu̱a warag kashi, wu̱ she'et she'et-de u̱r-bon u̱n o̱r u̱n wu̱ ne̱ ne̱.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Remen kaane̱, no̱ hyan gye̱r-o̱ o-so̱ro̱g á. No̱m no̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n, no̱ ho'os wu̱r-o no̱ sak.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 Se̱ngu̱ no̱ u̱n do̱re̱ u̱n co̱w-yo ro̱ te̱te̱ à, tasse na-se u̱n ya-u̱t-ryam be-u̱r no̱ se taage̱ m-'wo̱ns, amba u̱n su̱ge̱-de u̱n kaane̱ se kum u̱r-be̱e̱b.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 No̱m no̱ bo̱ u̱n no̱m-m no̱, no̱ no̱m kashi u̱r-she'et de u̱n ba u̱t-ween u̱n ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱ ne̱. No̱ she'et u̱r-she'et u̱ntu̱n wu̱ ya'ase̱ hi u̱n de u̱n wu̱ myet be-de Shir à. Remen m-ba mo̱sse̱ u̱n kaane̱ ne̱ á yatt-wu̱ he hyan u̱n Wan-Ko̱yan á.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 War no̱, taase wu̱ ken wu̱ taage̱ kum u̱n yar-mo̱ Shir mo̱ wu̱ he na m-'ya à. Taase no̱ yage̱ wu̱ she̱re̱ be-de Shir á wu̱ co̱wo̱n be-u̱r no̱ wu̱ naas ye̱ ken ye̱ de̱e̱n.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 War no̱, taase wu̱ ken wu̱ be-u̱r no̱ warag go̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ro̱ u̱r-she'et sa o zee ye̱ge̱-wo̱ à, u̱ntu̱n Iso wan-ko̱o̱b-de gye̱r-o Shir. Wu̱ babe̱ cim-yo u̱n wu̱ yo u̱n mat-de co remen rii-yo m-re̱ à.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 No̱ nepste̱ rii-yo takne̱ à. Bo̱ jimu̱te̱ à, wu̱ ho̱o̱bu̱ru̱ dek u̱n ka kwu̱m-o̱ u̱n wu̱ o̱, amba wu̱ kum á, ko̱ de̱ wu̱ hopte̱ o̱ u̱s-'wo̱n u̱s-'wo̱n à.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 — ausente —
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 — ausente —
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 — ausente —
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Mosa u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ gye̱r-o ho̱o̱g wu̱ remen hyan u̱n ka rem-se har wu̱ ze̱e̱ru̱, “Me̱ u̱s-zap se o-wu̱r rem o-gye̱r.”
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Amba m-mo̱ka, no̱ wo̱o̱nte̱ u̱n Haag-o̱ o-Urusharima, be-de u̱n bo̱-o̱ Shir wu̱ u̱n ho̱o̱g, u̱nze o-Urusharima o̱ n-To̱n shir, be-de mo̱o̱r-to̱ u̱n yan-to̱m-ye̱ Shir ye̱ o-zak.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 No̱ hante̱ be-de u̱n yakar-ye̱ co ye̱ Shir, ye̱ jin-to̱ u̱n ye̱ ro̱ gense̱ n-To̱n shir à. No̱ wo̱o̱nte̱ be-de Shir, Wu̱ ka wu̱ ro̱ u̱n piishe̱ u̱n hun-ne̱ u̱t-ma à, u̱n be-de u̱n hun-ne̱ ye̱ Shir ne̱ ye̱ merme̱ à, ka ye̱ Shir muute̱ shiishe̱ hond hond à.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 No̱ wo̱o̱nte̱ be-u̱r Ye̱so wan-hongse̱ u̱n hun-ne̱ u̱n Shir ne̱ be-de u̱n e̱ss u̱t-ma pu̱-to̱, to̱ wu̱ gage̱ u̱n ye̱ ne̱ à. No̱ wo̱o̱nte̱ be-de ka hyó-mo̱ u̱n wu̱ mo̱ mo̱ u̱n ja'as u̱r-hur, mo̱ ro̱ na m-kute̱ u̱n rem-se u̱r-bon jiishe̱ mo̱ ma E̱ber à.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 War no̱, no̱ no̱me̱ Shir o-do̱ro̱tte̱, wu̱ ro̱ na m-no̱me̱ u̱t-ma à. U̱rege̱ hun-ne̱ ye̱ o-Isra ye̱ po̱sse̱ á da-o̱ ye̱ yage̱ m-ho̱ge̱ u̱n ma-u̱t Mosa u̱n ho̱no o-dak à. Yagu̱nte̱ na ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir to̱ rwu̱u̱ne̱ n-To̱n shir à. A po̱sse̱ á.
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 U̱n ka da-de, co̱r-o̱ u̱n wu̱ nuktu̱ru̱ ho̱no o-dak, amba m-mo̱ka wu̱ swo̱ro̱g o-nu, wu̱ ze̱e̱ru̱,
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 To̱ ka ma-to̱ u̱nze, “Har ca kuks so̱ o-gaan cot,” to̱ kututu̱ na de ken ho̱-de myet rem-se Shir no̱me̱ à, a nuktusse̱ a dos se komo. Rem-se ro m-nukte̱ à, se se he m-kus.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 A no̱m no̱ u̱r-bo̱ngo̱n be-de Shir remen a kumug u̱t-gwo̱mo to̱ a nukte̱ á. A ma'asu̱ no̱ Shir m-ya'as m-se̱k, a nomo no̱ wu̱ o-do̱ro̱tte̱ bo̱ depe̱ à, bo̱ wu̱ he m-ho̱ge̱ u̱n re̱re̱m-m na à. Yage̱ a ye'et wu̱ m-se̱k a gye̱r wu̱.
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 No̱m no̱ kaane̱, remen Shir na u̱ntu̱n ra-o̱ ro̱ m-tu̱ks u̱n ko̱yan à wu̱ ro̱.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.