Gálatas 3

ut-Hun New Testament (DUD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 No̱ raag-ne̱ ya-o-Garatiya! ¿Wa zu̱ngsu̱ no̱ o̱? ¿Ko̱ wu̱ ken wu̱ u̱n nomo no̱ u̱s-baat? U̱m ru̱ru̱tu̱ no̱ cas cas u̱nze Ye̱so Kiristi marag n-to̱n o-kan.
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 M-mo̱ka u̱m co̱no̱g u̱m nep rii gaan be-u̱r no̱. ¿Ku̱kt-o̱ Shir u̱n haan no̱ remen no̱ do̱ru̱te̱ o-karamsa, ko̱ remen no̱ she̱re̱g u̱n ma-to̱ no̱ ho̱ge̱ à?
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 M-mo̱ka ¿yan-go̱n ko̱o̱b-de u̱s-barag de ko̱ru̱ no̱? No̱ ka teksu̱ne̱ u̱n Ku̱kt-o̱ Shir, amba m-mo̱ka ¿no̱ co̱no̱g m-bu̱se̱ u̱n 'wo̱ns-mo̱ u̱n ma-hun?
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 ¿Ashe̱ ko̱o̱b-de no̱ swo̱o̱ go̱-u̱s-go̱ à, waragte̱ hwaa o̱ ka? ¿A nome̱ kaane̱?
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Wata, Shir ye̱ ya'u̱ no̱ Ku̱kt-o̱ u̱n wu̱ à, wu̱ ro̱ komo m-no̱m u̱n rem-se u̱t-hyat be-u̱r no̱ à. ¿No̱ u̱n zee o̱ wu̱ ro̱ m-no̱m kaane̱ remen no̱ m-do̱re̱ o-karamsa, ko̱ remen no̱ ho̱gu̱te̱ ma-u̱t Kiristi, no̱ sher komo u̱n to̱?
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 Gwo̱t no̱ hew-u̱r Ibrahi. A ge̱ne̱g u̱nze, “Wu̱ she̱re̱g be-de Shir, remen kaane̱ Shir zette̱ wu̱ kashi u̱n ne̱t.”
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 To̱, yage̱ no̱ nept u̱nze ya-m-she̱r be-de Shir ye̱ ro̱ “Yakar Ibrahi” remen ye̱ she̱re̱g be-de Shir bo̱ Ibrahi she̱r à.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 Ma-to̱ Shir gense̱, to̱ rwo̱ro̱g cin n-ga u̱nze, ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á ye̱a hoks m-kum u̱r-con u̱r-kashi be-de m-she̱r u̱n co-o̱ Shir. Remen cin n-ga a ru̱ru̱te̱ IbrahiMa-to̱ m-Re̱re̱m u̱nze, “Be u̱n du, Shir a ru̱'e̱ hun-ne̱ kap o-kwu̱m.”
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Ibrahi go̱kste̱ Shir o-nip ne̱, komo a ya'ag wu̱ o-kwu̱m. Kaane̱ o̱ komo kap wu̱ go̱kse̱ Shir o-nip à, a 'ye wu̱ o-kwu̱m mo̱sse̱ u̱n Ibrahi ne̱.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Remen kap ye̱ ro̱ o-sakto̱ Shir a go̱ks ye̱ remen ye̱ ro̱ m-she̱r u̱n karamsa-o Mosa à, a hu̱u̱ ye̱ nu-o yo̱-o̱. Remen Ma-to̱ Shir gense̱ to̱ ze̱e̱g, “Kap wu̱ m-do̱re̱ u̱n kap o̱ u̱n rii-yo ro̱ gense̱ u̱n taku̱rda-o̱ o-karamsa á, a hu̱su̱te̱ wu̱ nu-o yo̱-o̱.”
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 M-mo̱ka cangam to̱ ro̱, yatt-wu̱ he m-hoks m-warag kashi u̱n co̱-o̱ Shir u̱n dor-o̱ o-karamsa á, remen a genesse̱ u̱nze, “Wu̱ ro̱ kashi à, be-de m-she̱r o̱ wu̱ he kum u̱n ho̱o̱g.”
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Yatt-yo mo̱sse̱ dor-o̱ o-karamsa u̱n she̱r o-nip ne̱ á, u̱ntu̱n bo̱ a ge̱ne̱ à, “Wu̱ nome̱ kap rii-yo karamsa-o rwo̱re̱ à, be-de u̱n o̱ wu̱ he kum m-ho̱o̱g.”
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 Ka nu-o yo̱-o̱ o̱, o̱ o-karamsa a possu̱ssu̱te̱ o̱, remen Kiristi rurug na be-de u̱n ka nu-o yo̱-o̱ o̱, remen a muute̱ wu̱ rii-yo yo̱, rem na. Remen kaane̱ a ge̱ne̱g, “Kap bo̱n wu̱ a kame̱ n-te̱ u̱n kan-o̱ o-ce à, a hu̱u̱tu̱ wu̱ o̱ ka nu-o yo̱-o̱.”
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 Kiristi rurug na remen ka kwu̱m-o̱ a hu̱'e̱ Ibrahi à, ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á ye̱ kumut ka kwu̱m-o̱ be-u̱r Kiristi Ye̱so. U̱n kaane̱, na ma, be-de m-she̱r, a hoks m-kum u̱n ka Ku̱kt-o̱ Shir swo̱re̱ o-nu à.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 O̱r re ne̱, yage̱ u̱m ruutu̱ru̱ no̱ sha-mo̱ u̱n rii-yo no̱ nepse̱ u̱n yo ne̱ à. U̱rege̱ hun-ne̱ yoor swo̱ro̱g o-nu komo ye̱ rwo̱'u̱ru̱ u̱t-kom remen ye̱ e̱sté̱ ka swo̱o̱ru̱ nu-o̱ yatt-wu̱ he o̱ m-soks á, yatt komo wu̱ he m-do̱ u̱n yo ken rii-yo á.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 M-mo̱ka Shir su̱ru̱te̱ Ibrahi u̱n wà u̱n wu̱ ne̱ o-nu. A ge̱ne̱g u̱nze, u̱n “Yakar-ye̱” á. U̱rege̱ kaane̱ o̱, ye̱ ro̱ de̱e̱n o̱ ka. Ay, a u̱n ze̱e̱, “Wà ru,” ne̱t gaan wu̱ ka, wata Kiristi.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Rii-yo me̱ m-ze̱e̱ à yo ka, Shir su̱ru̱te̱ Ibrahi o-nu wu̱ shooste̱ ka nu-o̱. Rii-yo ka karamsa-o̱ a haante̱ u̱s-hak zungu-u̱s nass, u̱n hak-u̱r kwo̱o̱z u̱s-o̱p [430] da-o wu̱ su̱re̱ Ibrahi o-nu à. Ka karamsa-to̱ rwo̱ swo̱r nu-o̱ waragte̱ o-hwaa á, har m-mo̱ka swo̱r nu-o̱ Shir ro̱ gu̱ng.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 A ro ze̱e̱ge̱ a go̱ks cim-yo Shir u̱n bu̱-yo o-karamsa, ka da-de a roa kum yo u̱n bu̱-yo u̱n swo̱r o-nu á. Amba Shir ya'aste̱ Ibrahi ka cim-yo u̱n bu̱-yo u̱n ka swo̱r o-nu o̱.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 To̱ u̱rege̱ kááne̱ o̱, ¿remen yan o̱ a hantu̱te̱ o-karamsa? A u̱n do̱ o-karamsa remen a rwu̱ntu̱te̱ u̱r-ba'as cas. A u̱n hante̱ o̱ remen a nomot m-se̱nge̱ u̱n o̱ har ka ho̱-de ka wà-wu̱ Ye̱so he m-haan à. Ká wà-wu̱ haante̱ remen ká swo̱r o-nu o̱. Yan-to̱m-ye̱ Shir ye̱ hante̱ Mosa ká karamsa-o̱. Komo Mosa wu̱ ro n-te̱te̱ o̱ Shir u̱n hun-ne̱ ne̱ à, wu̱ ro m-no̱m ka se̱nge̱-mo̱ m-hongse̱ be-de u̱n Shir u̱n hun-ne̱ ne̱.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 A m-co̱n u̱n wa-m-hongse̱ u̱rege̱ hun-ne̱ arge̱ yoor co̱no̱g e̱sse̱ u̱t-ma. Amba Shir u̱n no̱m kaane̱ u̱n ho̱n-de u̱n wu̱. Wu̱ ro̱tt wa-m-hongse̱ u̱t-ma da-o̱ wu̱ su̱re̱ Ibrahi nu á.
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 ¿Yo ka u̱n warag o̱ u̱nze karamsa-o ro̱ u̱r-hwu̱'u̱s u̱n swo̱r o-nu o̱ Shir ne̱? Ay, ko̱ hiin! A ro ze̱e̱ge̱ karamsa-o wa 'ye na ho̱o̱g pu̱-o̱, a roa kutu na u̱nze a kum kashi m-yar be-de Shir u̱n co̱w-yo u̱n do̱re̱ o̱.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 U̱n su̱ge̱-de u̱n kaane̱, gense̱ to̱ ro̱ u̱n Ma-to̱ Shir u̱nze, ho̱no o-dak kap ro̱ u̱n ku̱s-o̱ u̱r-ba'as. ¿Remen ya? Shir u̱n yage̱ yo ka korot remen wu̱ ya'asté̱ swo̱o̱ru̱ nu-o̱ wu̱ no̱me̱, be-de ye̱ she̱re̱ be-u̱r Ye̱so Kiristi à.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 Rii-yo bu̱-yo m-she̱r u̱n Kiristi wo̱o̱ntu̱ na, karamsa-o̱ ro na m-ho̱k, o̱ ro bo̱bse̱ na be-de m-ru ro̱ ko̱n á se̱ da-o̱ a kutu̱ na bu̱-yo m-she̱r u̱r-ko̱m à.
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 A bo̱bsu̱tu̱ na u̱n kom-to̱ o-karamsa remen o̱ eret na har Kiristi haante̱. U̱n kaane̱, be-de m-she̱r a warge̱ ba u̱r-ba'as u̱n co-o̱ Shir.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 M-mo̱ka ne̱ bo̱ da-o̱ she̱r-m woosu̱ne̱ à, a u̱n ku̱s-o̱ o-karamsa á.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 Remen no̱ she̱re̱g be-u̱r Ye̱so Kiristi, kap-m no̱ no̱ warge̱ yakar-ye̱ Shir.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 Remen myet-m no̱ a u̱n yo'ostu̱ no̱ m-ho̱ no̱ waragte̱ ye̱ ma Kiristi, no̱ co̱k hi u̱n no̱ n-me̱ u̱n Kiristi, u̱ntu̱n bo̱ a m-co̱p u̱n saw-u̱t pu̱-to̱ à.
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Remen kaane̱ koos-m ro̱ ko̱n á be-de u̱n Yahuda-ne̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ ne̱ á. Komo koos-m mo̱ kus be-de ye̱ ro̱ u̱r-mat u̱n gu̱w-ne̱ ne̱ á, ko̱ be-de u̱n ne'a-ne̱ u̱n campo̱-ne̱ ne̱. Kap gaan no̱ ro̱ be-de u̱n mo̱sse̱ u̱r-hi u̱n Kiristi Ye̱so.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 U̱rege̱ no̱ ye̱ ma Kiristi ye̱, no̱ waragte̱ yakar Ibrahi ye̱ o-nip, komo no̱a go̱ks ka cim-yo Shir swo̱re̱ o-nu à.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.