Atos 28
ut-Hun New Testament (DUD) vs ARIB
1 Bo̱ te̱ po̱ssu̱te̱ à te̱ ho̱gu̱ru̱, ashi, jin-de u̱n ka dak-o̱ o-Marta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Hun-ne̱ ye̱ u̱n ka be-de nomo te̱ u̱r-ho̱ de̱e̱n. Ye̱ go̱ksu̱ te̱ kap, ye̱ dapsu̱ te̱ o-ra remen kem-o̱ ro u̱t-he̱ à, komo o-hu̱w ne̱.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Burus kamsu̱ndu̱ru̱ u̱t-ce wu̱ ma'asu̱ m-to̱o̱b o-ra. Yo ken hwo̱-yo m-raab yo argu̱ m-rwu̱u̱n remen hund-o̱ o-ra, yo kamtu̱ru̱ kom-o Burus.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Bo̱ hun-ne̱ ye̱ u̱n ka be-de hyente̱ o-hwo̱ depo u̱n kom-u̱t Burus à, ye̱ ze̱e̱ru̱ o̱r u̱n ye̱ ne̱, “O-nip ka ne̱t-wu̱ ko-yan-hom u̱n hun-ne̱ wu̱. No̱ hyanag myet bo̱ wu̱ possu̱ne̱ be-de m-sa à, kap u̱n kaane̱ ne̱, ra-o ro̱ wu̱ u̱n dor se̱ wu̱ marag.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Amba myet u̱n kaane̱ ne̱, Burus wishu̱ru̱ kom-o̱ u̱n wu̱, wu̱ jorbu̱ru̱ ka hwo̱-yo n-me̱ o-ra, ko̱ m-hoog, wu̱ ho̱ge̱ á.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ye̱ ro̱ u̱s-barag ye̱ zee ka kom-o̱ a hu ko̱ wu̱a hye ba m-jime̱ wu̱ mer. Amba bo̱ ye̱ she'ete̱ à, ye̱ hyan rii-yo nome̱ wu̱ á. Ye̱ wargu̱ru̱ barag-u̱s ho̱r-se, ye̱ ze̱e̱ru̱ u̱nze wu̱ o̱ ken shir-o̱ o̱.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Kane̱ yow yow kat-u̱t ro̱ ko̱n, to̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ka dak-o̱ jin-de u̱n wu̱ Pubiriyu. Wu̱ go̱ksu̱ te̱, wu̱ ya'u̱ te̱ be-de u̱r-she'et de u̱r-bon, har ho̱-u̱t tet.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Tato-o Pubiriyu wu̱ ro̱ do̱mb wu̱r-o̱ u̱n wu̱ piishe̱ á, o-wu̱r o-ra u̱n ryam-o̱ u̱t-me̱n ne̱. Burus co̱wu̱ru̱ be-de u̱n wu̱, wu̱ ko̱nu̱ru̱ Shir remen wu̱. Burus saku̱ u̱t-kom u̱n hi-de u̱n ko-wan-go̱m, ne̱t pyeesu̱ru̱ cas.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Bo̱ a nomte̱ kaane̱ à, kap o̱ u̱n ye̱ kuse̱ ya-u̱s-go̱m à u̱n ka dak-o̱ n-te̱te̱ o̱ m-sa se̱ngu̱ m-haan a ye̱ m-taase̱ u̱s-go̱m.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Ye̱ ya'u̱ te̱ m-yar de̱e̱n. Bo̱ da-o̱ m-ine̱ wootu̱ te̱ komo à u̱n hat-o̱ m-ho̱, ye̱ kamsu̱ndu̱ru̱ te̱ kap o̱ u̱n bo̱ u̱n saw-to̱ te̱ co̱ne̱ à.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Bo̱ a nomte̱ re̱ng-u̱s tet à, te̱ inu̱ru̱ n-me̱ u̱n hat-o̱ rwu̱u̱ne̱ bo̱-o̱ o-Arekzandiriya. Ka hat-o̱ re̱e̱g o-go̱s u̱n ka dak-o̱ o̱ ro̱ n-te̱te̱ o̱ m-sa à. A nomsu̱tu̱ o̱ komo o-napa u̱ntu̱n sha-mo̱ u̱n shir yoor pe̱se̱-ne̱ Kasto u̱n Porus ne̱.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Bo̱ te̱ wo̱o̱nte̱ bo̱-o̱ o-Sirakus à, te̱ rewu̱ ho̱-u̱t tet kane̱.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Bo̱ u̱n kane̱ komo te̱ argu̱ru̱ te̱ wo̱o̱ru̱ bo̱-o̱ o-Rigiyum. Rew-mo̱ u̱n ho̱-u̱r gaan, yo-m indu̱ndu̱ru̱ so̱ o-baar, u̱n gas-o̱ ish komo te̱ wo̱o̱ru̱ bo̱-o̱ o-Puteyori.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Kane̱ o̱ ka te̱ go'one̱ u̱n ye̱ ken yan-dor-ye̱ ne̱. Ye̱ ko̱nu̱ te̱ te̱ nom ho̱-u̱t ta'yoor u̱n ye̱ ne̱. U̱n kaane̱ te̱ wo̱o̱ru̱ o-Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Bo̱ yan-dor kane̱ ho̱gu̱te̱ u̱nze te̱ ro̱be̱ à, ye̱ haanu̱ru̱, ye̱ barku̱tu̱ te̱ har u̱n be-de a u̱t-baab à o-Appiyus, komo u̱n ka be-de ne̱ de a m-ze̱e̱ Kur-u̱t Tet-to̱ u̱n Hamat-ne̱ à. Bo̱ Burus hyente̱ ka hun-ne̱ ye̱ à, wu̱ bo̱mu̱ru̱ Shir. Komo wu̱ do̱o̱ru̱ kum u̱n be̱e̱b-de u̱s-rwu̱n.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Bo̱ te̱ cu̱wte̱ o-Roma à, a ya'u̱ Burus wu̱ neke̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu, wu̱ she'et u̱n o̱ ken hur-o̱, komo wu̱ ken ko-karma-wu̱ ro̱ wu̱ u̱r-'er.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Bo̱ a rewete̱ ho̱-u̱t tet à, Burus agu̱ se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱. Bo̱ ye̱ karaksu̱te̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “No̱ o̱r re ne̱, ko̱ de̱ nomte̱ me̱ no̱me̱ hun-ne̱ na u̱r-ba'as á, ko̱ u̱r-ba'as mo̱sse̱ u̱n jind-o̱ u̱n tat na ne̱. Myet u̱n kaane̱ ne̱ a shik me̱ o-Urusharima a ya'asu̱ me̱ u̱n kom-to̱ u̱n Roma-ne̱ ye̱ ke'e me̱.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Ye̱ komo bo̱ ye̱ byaraktu̱ me̱ à, ye̱ co̱no̱g me̱ m-ho'os, remen ye̱ hyan me̱ u̱n de ken ba'as-de ne̱ de̱ wo̱o̱'e̱ a hoot me̱ á.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Amba bo̱ Yahuda-ne̱ kwangu̱te̱ de̱k u̱n ka ma-to̱ à, a gaktu̱ me̱, u̱m heet ma-u̱t re be-u̱r ko-Gwo̱mo Sisar, ko̱ de̱ me̱ ro co̱no̱g m-hante̱ u̱s-gyekt be-de u̱n hun-ne̱ na á.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 O̱ rwo̱'e̱ u̱m hobt u̱m hyen no̱. U̱m co̱no̱g no̱ nep rii-yo rwo̱'e̱ me̱ u̱n ka be-de ke'o u̱n ka kwo̱m-to̱. Me̱ ka kane̱ remen u̱m de̱k u̱nze Kiristi heesu̱nte̱. Wu̱ ro̱ sakto̱-o na.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Te̱ de̱ te̱ kum o̱ ken taku̱rda-o̱ o̱ rwu̱u̱ne̱ so̱ dak-o̱ o-Judiya mo̱sse̱ u̱n ma-u̱t ru ne̱ á. Yatt o̱r na komo wu̱ haane̱ kane̱ wu̱ ru̱r ma-u̱t ru á, ko̱ wu̱ ru̱r ma-to̱ ba u̱r-bon mo̱sse̱ u̱n wo̱ ne̱ á.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Amba te̱ co̱ng te̱ ho̱ge̱ yo o co̱ne̱ à u̱n nu-o ru, remen bo̱ u̱n rii-yo te̱ nape̱ de̱ à yo ro̱, ka derika-o pu̱-o̱ o̱ ko̱ kene̱ a m-ce̱p u̱n ma-to̱ u̱n o̱ u̱t-yo̱ to̱.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Ye̱ rwo̱'u̱ru̱ ho̱-de ye̱ hette̱ m-gone̱ u̱n Burus ne̱ à. Ye̱ haanu̱ru̱ be-de wu̱ ro̱ u̱r-she'et à, komo ye̱ haante̱ de̱e̱n u̱t-mo̱o̱r ne̱. Cir-mo̱ n-sot har m-rim, wu̱ se̱ngu̱ru̱ ye̱ nome̱ u̱t-ma wu̱ ro̱ ye̱ m-ru̱re̱ ma-to̱ u̱n Gwo̱mo-to̱ Shir. Wu̱ ro̱ m-se̱nge̱, wu̱ nakantu̱ ye̱ be-u̱r Ye̱so u̱n bu̱-yo u̱n Ma-to̱ Shir. Wu̱ u̱n no̱m kaane̱, remen wu̱ kututú ye̱ Kiristi bo̱ wu̱ karante̱ ka rem-se Mosa u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ne̱ gene̱ à.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Ye̱ ken ye̱ argu̱ de̱k u̱n ma-to̱ u̱n wu̱, amba ye̱ ken ye̱ dek á.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Remen kaane̱, ye̱ ho'ose̱ o̱r u̱n ye̱ ne̱ o-wu̱r á. Rii-yo ye̱ yagu̱te̱ ka be-de Burus nomo ye̱ ma-u̱t gaan, wu̱ zee, “Ashi, Ku̱kt-o̱ Shir rwo̱ro̱g o-nip, bo̱ o̱ nome̱ tat no̱ ne̱ u̱t-ma à u̱n nu-o Ishayawan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir o̱ zee,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 “ ‘Neke̱ be-de u̱n ka hun-ne̱ ye̱, o zee,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Remen hur-de u̱n ka hun-ne̱ ye̱ nomoste̱ m-hwo̱go̱n,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 “To̱, nap no̱, Shir tomsu̱nte̱ ma-to̱ u̱n gwu̱ har ha-mo̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á. Ye̱ komo ye̱ a raks u̱t-to̱!”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 — ausente —
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Burus she'etu̱ u̱n ka hur-o̱ wu̱ mo̱ge̱ à har hak-u̱s yoor, wu̱ ro̱ u̱n go̱ks u̱n kap o̱ u̱n ye̱ ro̱ m-haan be-de u̱n wu̱ à.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Yanze a we̱n wu̱ m-ko̱'o̱t á, wu̱ se̱ngu̱ru̱ ko̱'o̱t u̱n Gwo̱mo-to̱ Shir. Wu̱ ro̱ u̱r-yoos mo̱sse̱ u̱n Wan-Ko̱yan ne̱ Ye̱so Kiristi ba o-gye̱r.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.