Atos 15
ut-Hun New Testament (DUD) vs ACF
1 Ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ haanu̱ru̱ komo o-Antakiya rwu̱u̱n-mo̱ dak-o̱ o-Judiya. Ye̱ ro m-yoose̱ u̱n yan-dor Ye̱so, ye̱ m-ze̱e̱, “U̱rege̱ a ko̱ no̱ u̱r-ko̱ bo̱ jind-o Mosa ze̱e̱ á, no̱a hoks kum u̱n gwu̱ á.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam assim os irmãos: Se não vos circuncidardes conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Ma-u̱t su̱nu̱ru̱ Burus u̱n Barnabas ne̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ne̱ remen u̱n ka ma-to̱. Amba a rwo̱'u̱ Burus ne̱ u̱n Barnabas komo u̱n ye̱ ken ye̱ ne̱, ye̱ neke̱ o-Urusharima be-de u̱n yan-To̱m Ye̱so u̱n se̱k-ye̱ ye̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ yan-dor Ye̱so remen ye̱ oromté̱ u̱n ka ma-to̱.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo e Barnabé, e alguns dentre eles, subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, sobre aquela questão.
3 Hun-ne̱ yan-dor Ye̱so o-Antakiya shiiru̱ ye̱, ye̱ neku̱ru̱ ye̱ do̱ru̱ru̱ so̱ u̱n dak-o̱ o-Pinikiya o-Samariya ne̱, ye̱ ro m-rwo̱r bo̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á she̱re̱ o-nip à. To̱ ka rwo̱'u̱ kap yan-dor Ye̱so no̱m u̱n zak-o̱ u̱t-me̱n de̱e̱n.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passavam pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Bo̱ ye̱ woote̱ o-Urusharima à, kap o̱ u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so, u̱n yan-To̱m Ye̱so ne̱, u̱n se̱k-ye̱ ye̱ u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so ne̱, ye̱ barku̱ ye̱. Burus ne̱ u̱n Barnabas ru̱ru̱ ye̱ kap rii-yo Shir no̱me̱ be-de u̱n ye̱ à.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Amba ye̱ ken Parisa-ne̱ ye̱ waragte̱ yan-dor Ye̱so, ye̱ inu̱ eso, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Depete̱ ye̱ ro̱ yan-Yahuda-ne̱ á m-do̱re̱ karamsa-o Mosa komo se a ko̱o̱g ye̱.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus, que tinham crido, se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar-lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Yan-To̱m Ye̱so u̱n se̱k-ye̱ ne̱ be-de u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so ye̱ mo̱rgu̱ru̱ remen ye̱ pu̱'u̱sté̱ u̱t-orom n-te̱ u̱n ka ma-to̱.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Bo̱ ma-u̱t su̱nu̱te̱ ye̱ m-so̱k ne̱ o-da ne̱ de̱e̱n à, Bitrus inu̱ eso. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “O̱r re ne̱, no̱ nepste̱ cin o-da ne̱ Shir daagu̱ me̱ be u̱n no̱, u̱nze ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á he ho̱ge̱ u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m, komo ye̱ she̱r o-nip.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Homens irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre nós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho, e cressem.
8 Shir komo wu̱ nape̱ hur-de u̱n ko̱wan à, wu̱ rwu̱ntu̱te̱ u̱nze wu̱ go̱kstu̱ ye̱ bo̱ wu̱ ya'u̱ ye̱ Ku̱kt-o̱ Shir à, bo̱ wu̱ ya'u̱ na à.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Komo wu̱ kutu̱ na m-koos u̱n ye̱ ne̱ á, u̱n remen wu̱ muute̱ hur-to̱ u̱n ye̱ cas cas be-de m-she̱r o̱ u̱n ye̱.
9 E não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 ¿Yan yo ne̱ no̱tte̱ u̱n meger-to̱ Shir? A m-meger u̱n Shir u̱rege̱ a gaktu̱te̱ ye̱ ken ye̱ do̱ro̱tte̱-o̱ o-karamsa. Ko̱ na u̱n tat na ne̱, a jesu̱su̱te̱ ka karamsa-o̱ ko̱yanda!
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Amba a she̱re̱g u̱nze be-de u̱n yar-m Wan-Ko̱yan Ye̱so a kum gwu̱, u̱ntu̱n ye̱ ma bo̱ ye̱ kume̱ à.”
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Myet o̱ u̱n mo̱ro̱g-de u̱n hun-ne̱ re̱e̱su̱ ceen, ye̱ raksu̱ru̱ Barnabas ne̱ u̱n Burus. Ka da-de, Barnabas ne̱ u̱n Burus rwo̱re̱ ma-to̱ u̱s-napa, u̱n rem-se o-made̱ ne̱ se Shir nome̱ be-de u̱n ye̱ à, n-me̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Bo̱ ye̱ komoste̱ u̱t-ma à, Yakubu shasu̱ru̱. Wu̱ zee, “O̱r re ne̱, raag no̱ me̱.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Homens irmãos, ouvi-me:
14 Simo̱n rwo̱ro̱g bo̱ Shir cire̱ co̱n-to̱ u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, be-de u̱n de̱k u̱n ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ be-de u̱n ye̱, ye̱ waragté̱ ye̱ ma u̱n wu̱.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 To̱ ka komo to̱ no̱mo̱g u̱r-hond u̱n ma-to̱ yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ne̱. Bo̱ to̱ ro gense̱ à u̱nze,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 “ ‘A nomse̱ kaane̱ man mu̱u̱n
16 Depois disto voltarei,e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído, levantá-lo-ei das suas ruínas, e tornarei a edificá-lo.
17 Kaane̱ ges-o̱ u̱n hun-ne̱ hette̱ me̱ m-ho̱o̱b me̱ Yawe,
17 Para que o restante dos homens busque ao Senhor,e todos os gentios, sobre os quais o meu nome é invocado,diz o Senhor, que faz todas estas coisas,
18 u̱m rwo̱'o̱g hun-ne̱ re ye̱ nep ka rem-se cin n-ga.’
18 Conhecidas sào a Deus, desde o princípio do mundo, todas as suas obras.
19 “Remen kaane̱ u̱m hyanag u̱depe̱ a su'e̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á ye̱ ro̱ u̱n waktu̱ne̱ be-de Shir à.
19 Por isso julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus.
20 U̱n su̱ge̱-de u̱n kaane̱ ma a genu̱ ye̱ o-taku̱rda a ru̱ru̱ ye̱ taase ye̱ re̱ rii-yo m-re̱ yo a tebbe̱ pyo-o̱ m-gir á, taase ye̱ nom o-ás, ko̱ ye̱ ti ap-mo̱ u̱n gu̱t-de a pane̱ á, komo m-hyó ne̱.
20 Mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da fornicação, do que é sufocado e do sangue.
21 Remen hun-ne̱ ko̱'o̱te̱ karamsa-o Mosa u̱n ko̱ o̱ ke bo̱-o̱. Cin u̱n zaman-yo n-ga, ye̱ no̱mo̱ste̱ kaane̱ u̱n kuke̱-to̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir u̱n ko̱ de ke Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de.”
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Yan-To̱m Ye̱so u̱n se̱k-ye̱ ne̱, mo̱sse̱ u̱n kap o̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ yan-dor, ye̱ hyanu̱ru̱ depete̱ ye̱ deeg ye̱ ken ye̱ be-de u̱n ye̱, ye̱ tomot ye̱ ha-mo̱ o-Antakiya mo̱sse̱ u̱n Burus ne̱ u̱n Barnabas. Ye̱ dagnu̱ Yahudas (wu̱ a m-ze̱e̱ Baru̱sabas à), komo u̱n Siras ne̱, ye̱ ro̱ go̱s-ye̱ be-de yan-dor à.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger homens dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens distintos entre os irmãos.
23 Ye̱ ya'asu̱ru̱ taku̱rda-o̱ ro̱ m-ze̱e̱ à:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, e Síria e Cilícia, saúde.
24 A kumug m-ho̱ge̱ u̱nze ye̱ ken be u̱n na ye̱ ya'ag no̱ u̱r-ko̱o̱b u̱n ma-to̱ u̱n ye̱. Ye̱ zo̱'o̱gsu̱tu̱ no̱, ko̱ de nomte̱ à a rwo̱ ye̱ m-no̱m kaane̱ á.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras, e transtornaram as vossas almas, dizendo que deveis circuncidar-vos e guardar a lei, não lhes tendo nós dado mandamento,
25 Remen kaane̱, bo̱ te̱ pu̱'u̱ste̱ u̱t-orom à, te̱ hyanu̱ru̱ no̱mo̱g u̱r-bon te̱ deger ye̱ ken ye̱ te̱ to̱mbu̱ no̱ ye̱, u̱n o̱r na ne̱, ye̱ ro̱, Barnabas ne̱ u̱n Burus.
25 Pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ye̱ ya'ase̱ ho̱o̱g-mo̱ u̱n ye̱ remen jin-u̱r Wan-Ko̱yan na Ye̱so Kiristi.
26 Homens que já expuseram as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Remen kaane̱, te̱ to̱mbu̱te̱ Yahudas u̱n Siras. Ye̱ u̱n hi u̱n de u̱n ye̱ ye̱a rwu̱ntu̱ no̱ nip-o̱ u̱n ka rem-se u̱n nu-o̱ u̱n ye̱.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais por palavra vos anunciarão também as mesmas coisas.
28 Ku̱kt-o̱ Shir hyanag no̱mo̱g u̱r-bon, kaane̱ komo te̱ hyane̱ no̱mo̱g u̱r-bon, taase a ru̱'u̱ no̱ se ken nu̱-se arge̱ se̱ ka rem-se se a ya'asu̱ no̱ à.
28 Na verdade pareceu bem ao Espírito Santo e a nós, não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Taase no̱ re rii-yo a tebbe̱ pyo-o̱ m-gir á, m-ap mo̱ a seke̱ à, mo̱sse̱ m-hyó ne̱, u̱n ti-m ap-mo̱ u̱r-gu̱t ne̱ de a miggre̱ u̱r-ge̱ks à, komo o-ás ne̱. U̱rege̱ no̱ e̱re̱g hi u̱n no̱ be-de u̱n se ka rem-se, no̱ no̱mo̱g o̱ ka rii-yo u̱r-bon. She'et no̱ gwu̱gwu̱.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação, das quais coisas bem fazeis se vos guardardes. Bem vos vá.
30 A to̱mu̱ru̱ ye̱, ye̱ neku̱ru̱ o-Antakiya. Bo̱ ye̱ karaksu̱te̱ hun-ne̱ yan-dor Ye̱so à, ye̱ ya'asu̱ru̱ o-taku̱rda.
30 Tendo eles então se despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Bo̱ hun-ne̱ karantu̱te̱ o-taku̱rda komo à, ye̱ no̱mu̱ru̱ zak-o̱ u̱t-me̱n u̱n remen so̱ro̱g-yo ye̱ kume̱ à.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Yahudas u̱n Siras komo, remen ye̱ hi u̱n de u̱n ye̱ yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ye̱, ye̱ naku̱ru̱ o̱r u̱n ye̱ ne̱ u̱t-to̱ u̱t-ma ne̱ de̱e̱n, ye̱ dooru̱ ye̱ m-'wo̱ns.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Bo̱ ye̱ nomoste̱ u̱t-ho̱ hiin u̱n ka be-de à, a argu̱ ye̱ m-'yons gwu̱gwu̱, ye̱ wargu̱ru̱ be-de u̱n ye̱ to̱mnu̱ ye̱ à.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos;
34 — ausente —
34 Mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Burus ne̱ u̱n Barnabas rewu̱ru̱ u̱t-ho̱ hiin o-Antakiya. Ye̱ ro u̱n ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ ne̱ de̱e̱n, ye̱ ro u̱r-yoos, ye̱ ro komo u̱n rwo̱r u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ ma Wan-Ko̱yan.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Bo̱ a nomte̱ u̱t-ho̱ hiin à, Burus ze̱e̱ru̱ Barnabas, “Haan a do̱re̱ kap bo̱-to̱ a ru̱rte̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ ma Wan-Ko̱yan n-ga à, a gasté̱ o̱r na ne̱, a hyenet bo̱ ye̱ ro̱ à.”
36 E alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Barnabas co̱nu̱ru̱ ye̱ dek Yohana Markus ye̱ neku̱té̱ u̱n wu̱ ne̱.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Amba Burus hyanu̱ru̱ u̱ no̱m u̱r-bon ye̱ neke̱ u̱n Markus ne̱ á remen n-ga wu̱ ro yagu̱su̱tu̱ ye̱ u̱n dak-o̱ o-Bampiriya, komo wu̱ yagu̱te̱ re̱ co m-se̱nge̱ be-u̱r gaan u̱n ye̱ ne̱.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Ko̱o̱b-de o-acu̱nde̱ no̱mo̱g ye̱ de̱e̱n har wo̱o̱ru̱ ye̱ m-wonge̱. Barnabas de̱ku̱ru̱ Markus, ye̱ co̱wu̱ru̱ hat-o̱ m-ho̱ ha-mo̱ o-Sayipurus.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Amba Burus daagu̱ Siras. Da-o̱ yan-dor ru̱'u̱su̱ ye̱ n-me̱ u̱n yar-m Wan-Ko̱yan mo̱ eret ye̱ à, ye̱ inu̱ru̱.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Ye̱ do̱ru̱ru̱ so̱ u̱n dak-to̱ o-Siriya o-Kirikiya ne̱, ye̱ ro hun-ne̱ yan-dor Ye̱so u̱n do ye̱ u̱r-be̱e̱b.Hew-u̱r Burus ayoore̱-o̱|src="Paul 2_dud.jpg" size="span" loc="ACT 15:36—18:22" ref="15:36—18:22"
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.