Atos 13
ut-Hun New Testament (DUD) vs NVT
1 To̱, be-de u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so ye̱ ro o-Antakiya à, ye̱ ken yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ye̱ ro kon u̱n yan-Yoos-de u̱n Ma-to̱ Shir ne̱. Ye̱ ro:
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Da-de ye̱ ro Wan-Ko̱yan u̱n nome̱ u̱r-bo̱ngo̱n à, komo ye̱ ro u̱n nom o-swo̱o̱t. Ku̱kt-o̱ Shir ze̱e̱ru̱, “Hu̱ssu̱ me̱ no̱ Barnabas ne̱, u̱n Shawuru remen se̱nge̱-mo̱ u̱m agu̱ ye̱ ye̱ nom à.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Bo̱ ye̱ nomoste̱ o-swo̱o̱t u̱s-ko̱n ne̱ à, ye̱ ru̱'u̱ru̱ Barnabas ne̱, u̱n Shawuru kom-to̱ o-kwu̱m, ye̱ sarru̱msu̱ ye̱.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Barnabas ne̱, u̱n Shawuru komo, Ku̱kt-o̱ Shir to̱mu̱ru̱ ye̱. Ye̱ neku̱ru̱ o-Sarukiya, komo re̱e̱no̱ ye̱ co̱we̱ hat-o̱ m-ho̱ ha-mo̱ o-Sayipurus.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Bo̱ ye̱ wo̱o̱te̱ o-Saramis à, ye̱ ko̱'o̱te̱ Ma-to̱ Shir u̱n kuke̱-to̱ Yahuda-ne̱ to̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir. Yohana komo wu̱ ro mo̱sse̱ u̱n ye̱ ne̱, wu̱ ro ye̱ m-gu.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Bo̱ ye̱ tu̱wu̱su̱te̱ u̱t-bo̱ u̱n ka dak-o̱ ho̱-m rigimse̱ kap à, ye̱ wo̱o̱ru̱ bo̱-o̱ o-Bapo̱s. Ye̱ go'onu̱ru̱ u̱n wu̱ ken ko-Yahuda-wu̱ ne̱ ko-ya-o-gwo̱t, wan-rwo̱r u̱n ma-to̱ shir ye̱ u̱t-bo̱, jin-de u̱n wu̱ Bar-Ye̱so.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Wu̱ ro ko-nay ko-Gwamna Sarjiyus Burus. Gwamna Sarjiyus Burus komo ne̱t-wu̱ ko-ya-u̱s-we̱e̱r. Ko-Gwamna agbu̱ru̱ Barnabas ne̱, u̱n Shawuru remen wu̱ co̱no̱g wu̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Amba ka ko-ya-o-gwo̱t-wu̱ Arimos (jin-de u̱n wu̱ de ka u̱n rem-de u̱t-Girik), wu̱ shesu̱ ye̱ á, wu̱ ro u̱n o-hoob wu̱ miktu̱té̱ hi-de u̱n ka ko-Gwamna-wu̱ taase wu̱ dek ká ma-to̱ o-nip.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Amba Shawuru, ka wu̱ a m-ze̱e̱ Burus à, wu̱ shiiste̱ u̱n Ku̱kt-o̱ Shir, wu̱ tuuru̱ Arimos yish.
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Wo̱ wà-wu̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t! Ko̱ de ke ho̱-de wo̱ hun-ne̱ u̱n nome̱ u̱t-bo̱, u̱n rem-u̱s yo̱-se ne̱. Yage̱ m-muut nip-o̱ Wan-Ko̱yan u̱t-bo̱.
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 M-mo̱ka ha, ryaab-se u̱n Wan-Ko̱yan ro̱ u̱n hi u̱n du, wo̱a warag ko-po̱. A dek ya o-da, ba wo̱ u̱n hyan cu̱cas-mo̱ u̱r-ho̱.”
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Bo̱ ko-Gwamna hyente̱ rii-yo no̱me̱ à, wu̱ argu̱ m-she̱r o-nip. Wu̱ hyanag made̱-o̱ u̱n yoos-u̱r Wan-Ko̱yan.Hew-u̱r Burus a co|src="Paul 1_dud.jpg" size="span" loc="ROM 13:4—14:28" ref="13:4—14:28"
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Burus u̱n ya-u̱r-hew de u̱n wu̱ ne̱ ye̱ inu̱ru̱ o-Bapo̱s n-me̱ u̱n hat-o̱ m-ho̱. Ye̱ neku̱ru̱ o-Perga so̱ u̱n dak-o̱ o-Bampiriya. Yohana yagu̱ru̱ ye̱, wu̱ wargu̱ru̱ o-Urusharima.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ye̱ ne̱ ye̱ inu̱ru̱ cir-mo̱ o-Perga o-Antakiya ne̱ so̱ u̱n dak-o̱ o-Bisidiya. Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de, ye̱ co̱wu̱ru̱ u̱n kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir, ye̱ she'etu̱ru̱.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Bo̱ a karante̱ taku̱rda-to̱ u̱n Ma-to̱ Shir à, se̱k-ye̱ ye̱ u̱n ká kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir o̱ wootu̱ru̱ ye̱ to̱m u̱nze, “No̱ o̱r te̱ ne̱, u̱rege̱ no̱ u̱t-ma ne̱ to̱ no̱ hette̱ te̱ do ye̱ u̱n jaab-o̱ u̱t-me̱n à, no̱ nom.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Burus inu̱ eso, wu̱ jaksu̱ o-kom a re̱su̱ru̱ ce̱e̱n. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ o̱r re u̱n Isra-ne̱, komo no̱ ye̱ ro̱ u̱n ‘Wan-se̱ps u̱n Shir,’ raks no̱!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Shir ye̱ u̱n hun-ne̱ o-Isra dagante̱ tat-ne̱ te̱, wu̱ muute̱ ka hun-ne̱ ye̱ caari-o̱ o-dak u̱n da-o̱ ye̱ ro'e̱ u̱n dak-o̱ o-Masar à. Komo wu̱ rwu̱ntu̱ ye̱ u̱n ka dak-o̱ u̱r-be̱e̱b u̱t-gwo̱mo ne̱.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Wu̱ mo̱'o̱g u̱r-hur u̱n ye̱ ne̱ be-de u̱s-hak kwo̱o̱z-u̱t yoor [40] n-me̱ o-ko̱t.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Da-o̱ wu̱ sabarse̱ dak-u̱t ta'yoor u̱n dak-o̱ o-Kan'ana à, wu̱ ya'asu̱ru̱ hun-ne̱ ye̱ o-Isra saw-to̱ o-dak.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 To̱ ka dek be-de u̱s-hak zungu-u̱s nass u̱n kwo̱o̱z-u̱t yoor u̱s-o̱p [450].
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Ka da-de, ye̱ ko̱nu̱ru̱ a sagbu̱ ye̱ ko-Gwo̱mo, Shir argu̱ ye̱ m-ya'as u̱n Shawuru wà Kish, ne̱t-wu̱ u̱n baag-o Banyamin, wu̱ no̱me̱ ye̱ u̱t-gwo̱mo har u̱s-hak kwo̱o̱z-u̱t yoor [40].
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Bo̱ Shir ruute̱ Shawuru à, wu̱ rwo̱'u̱ Dawuda wu̱ warag ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ye̱. U̱n to̱r-se Shir no̱me̱ Dawuda ne̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘U̱m kumug Dawuda wà Je̱sse̱, ne̱t-wu̱, wu̱ u̱m co̱ne̱ m-so̱k ne̱ à. Wu̱ he m-no̱m kap o̱ u̱n bo̱ u̱n yo u̱m co̱ne̱ à.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 “Raag-o̱ u̱n baag-o̱ u̱n ka ne̱t-wu̱ Shir hantu̱te̱ Isra-ne̱ Wan-Gwu̱, Ye̱so, bo̱ wu̱ e̱sse̱ u̱t-ma à.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Rii-yo Ye̱so haante̱, Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ ko̱'o̱tu̱te̱ hun-ne̱ ye̱ o-Isra Ma-to̱ Shir, kap ye̱ waktu̱ne̱ be-de Shir komo a yo'os ye̱ m-ho̱.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Bo̱ Yohana nomte̱ ma-to̱ m-ko̱m u̱n se̱nge̱-mo̱ u̱n wu̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘¿Wan wu̱ ne̱ no̱ e̱sse̱ u̱m ro̱? Me̱ wu̱ ha ro̱ ka wu̱ ka wu̱ á. Amba wu̱ ken wu̱ ro̱ ko̱n wu̱ he m-haan u̱n jim u̱n de à, wu̱ ro̱ ko̱ rii-se m-gaag u̱n ka'ante̱-to̱ u̱n wu̱ me̱ bo'os m-us á.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 “No̱ o̱r re ne̱, baag-o Ibrahi, komo u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á ‘Wan-se̱ps u̱n Shir’ be u̱n no̱, na ye̱ ha a to̱mne̱ ma-to̱ u̱n ka gwu̱-o̱.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Remen ya-u̱r-she'et o-Urusharima u̱n se̱k-ye̱ ye̱ u̱n ye̱ ne̱, ye̱ nap u̱nze wu̱ ro̱ Wan-Gwu̱ á. Komo ye̱ nap ma-to̱ u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir to̱ a m-karante̱ u̱n ko̱ de ke Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de á. Amba ye̱ shooste̱ ka ma-to̱ yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir to̱ be-de u̱n 'ya u̱n Ye̱so u̱r-ko̱o̱b.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Ko̱ de̱ nomte̱ ye̱ ship wu̱ u̱n ba'as-de wo̱o̱'e̱ a hoot wu̱ á, myet u̱n kaane̱ ne̱ ye̱ ko̱nu̱ Biratus a ho wu̱.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Bo̱ ye̱ shoossu̱te̱ kap o̱ u̱n bo̱ u̱n rii-yo a ge̱ne̱ mo̱sse̱ u̱n wu̱ ne̱ à, ye̱ kergu̱ntu̱ru̱ wu̱ n-dak u̱n cik-o o-ce, ye̱ rwo̱'u̱ wu̱ n-me̱ u̱n saag.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Amba Shir 'yonstu̱ wu̱ u̱t-marimar.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 U̱t-ho̱ komo de̱e̱n wu̱ ro m-rwu̱u̱n cas be-de u̱n ka ye̱ do̱ru̱ wu̱ ha-mo̱ o-Urusharima à, so̱ o-Gariri. Ye̱ ro̱ m-mo̱ka yan-swo̱-se u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ be-de u̱n hun-ne̱ na.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 “Te̱ ma te̱ hantu̱tu̱ no̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m, u̱nze ka Ma-to̱ Shir swo̱re̱ o-nu u̱n tat-ne̱ na ne̱ à.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Da-de wu̱ 'yonse̱ Ye̱so u̱t-marimar à, wu̱ shoosu̱tu̱ na ká swo̱r o-nu o̱, na ye̱ ro̱ yakar-ye̱ u̱n ye̱ à. U̱ntu̱n bo̱ to̱ ro̱ gense̱ be-de u̱n se̱p-o ayoore̱-o̱ n-me̱ Se̱p-to̱ u̱r-Bo̱ngo̱n à u̱nze,
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Shir 'yonste̱ Ye̱so u̱t-marimar, Shir e̱ssu̱ssu̱te̱ Ye̱so a mer har wu̱ wu̱mu̱t á. O-nip ge̱, Shir shooste̱ to̱ ka ma-to̱ mo̱sse̱ u̱n ine̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ u̱nze,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Remen n-me̱ u̱n o̱ ken Se̱p-to̱ u̱r-Bo̱ngo̱n to̱ wu̱ ze̱e̱g,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 “Bo̱ u̱n da-o̱ Dawuda komse̱ m-shoos u̱n se̱nge̱-mo̱ Shir ya'asu̱ wu̱ u̱n da-o̱ u̱n wu̱ à, wu̱ argu̱ m-mar. A jo̱ku̱ wu̱ u̱n tat-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ne̱, wu̱r-o̱ u̱n wu̱ wu̱mu̱ru̱ komo.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Amba Ye̱so wu̱ Shir 'yonse̱ u̱t-marimar à wu̱ wu̱m u̱n saag á.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 “Remen kaane̱, o̱r re ne̱, u̱m co̱no̱g no̱ nep u̱nze n-me̱ Ye̱so o̱ a m-soks u̱r-ba'as bo̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱ à.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Komo be-de u̱n wu̱ o̱ kap bo̱ u̱n wu̱ she̱re̱ o-nip à, wu̱ waragte̱ kashi u̱n ne̱t u̱n hyan-mo̱ Shir, rii-yo karamsa-o Mosa kuse̱ ba o̱ u̱n pya ke̱e̱r-de u̱n to̱ à.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Remen kaane̱ muut no̱ u̱r-hi, taase ka rii-yo Shir rwo̱re̱ nu à, n-me̱ u̱n taku̱rda-to̱ u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir à, yo nom u̱n no̱ ne̱:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 “ ‘Raks no̱, no̱ yan-no̱m u̱r-ar,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Bo̱ Burus ne̱, u̱n Barnabas ro m-rwu̱u̱n u̱n kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir à, hun-ne̱ ko̱nu̱ru̱, ye̱ do ye̱ nome̱ u̱t-ma n-te̱ u̱n ka rem-se komo u̱n Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de ro̱o̱ne̱ à.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Bo̱ hun-ne̱ caagu̱te̱ à, Yahuda-ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱, komo u̱n Girik-ne̱ ye̱ muute̱ hi u̱n de u̱n ye̱ Yahuda-ne̱ à, u̱n ye̱ do̱ru̱ Burus ne̱, u̱n Barnabas. Ye̱ komo ye̱ nome̱ ye̱ u̱t-ma ye̱ do̱o̱ru̱ m-'wo̱ns remen ye̱ reet co u̱r-she'et n-me̱ u̱n yar-mo̱ Shir.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Bo̱ Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ riginte̱ à, sa o zee ho̱no o-bo̱ kargu̱ru̱ be-u̱r gaan remen ye̱ ho̱gu̱té̱ Ma-u̱t Wan-Ko̱yan.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Amba bo̱ Yahuda-ne̱ hyente̱ mo̱ro̱g-de u̱n hun-ne̱ de̱e̱n à, shoob-u̱r ho̱o̱ru̱ ye̱. Ye̱ de̱k ma-to̱ Burus rwo̱re̱ á, ye̱ ro u̱n re̱e̱b-to̱ u̱n wu̱.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Amba Burus ne̱, u̱n Barnabas ye̱ no̱mu̱ u̱t-ma ba o-gye̱r. Ye̱ ze̱e̱ru̱. “No̱ Yahuda-ne̱ no̱ depe̱ a cire̱ no̱me̱ u̱n Ma-to̱ Shir. Amba bo̱ no̱ yagu̱ to̱ à, no̱ rwu̱ntu̱te̱ o̱ ka no̱ depe̱ no̱ kum ho̱o̱g-mo̱ ba m-ta á. To̱, te̱ u̱n neke̱ be-de u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Remen Wan-Ko̱yan be'esu̱te̱ wu̱ ru̱'u̱ste̱ te̱ bo̱ wu̱ ze̱e̱ à,
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Bo̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á ho̱gu̱te̱ kaane̱ à, ye̱ ho̱gu̱ m-re̱re̱m de̱e̱n. Ye̱ bo̱mu̱ ma-u̱t Wan-Ko̱yan. Kap ye̱ Shir daage̱ remen ye̱ kumut ho̱o̱g-mo̱ ba m-ta komo ye̱ she̱ru̱ o-nip.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Ma-u̱t Wan-Ko̱yan komo to̱ semu̱ru̱ u̱n ka dak-o̱ kap.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Amba Yahuda-ne̱ swo̱wu̱ru̱ ye̱ ken ne'a-ne̱ ye̱ “Yan-se̱ps u̱n Shir,” ye̱ a m-'ya u̱t-go̱s à, komo u̱n ye̱ ken campo̱-ne̱ ye̱ ne̱ u̱n caari-ye̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ ye̱ u̱n bo̱-o̱ u̱n ye̱ ne̱. Ye̱ 'yonsu̱ u̱t-ween u̱n Burus ne̱, u̱n Barnabas, ye̱ yanu̱ ye̱ u̱n bo̱-o̱ u̱n ye̱.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Ye̱ kuktu̱ru̱ hu-mo̱ u̱n na-se u̱n ye̱ u̱n rem o-napa be-de u̱n hun-ne̱ ye̱ o-bo̱, ye̱ neku̱ru̱ bo̱-o̱ o-Iko̱niya.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Yan-neke̱-m Ye̱so ye̱ o-zak de̱e̱n, komo ye̱ ro shiishe̱ ce̱ng u̱n Ku̱kt-o̱ Shir.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.