Apocalipse 11
ut-Hun New Testament (DUD) vs VC
1 Ka da-o̱ a ya'asu̱ me̱ o-ko̱ yo u̱r-me'es, komo a ze̱e̱ru̱ me̱, “Neke̱ o me'es Pyo-o̱ Shir o-hana ne̱. O oog ye̱ ro̱ u̱r-bo̱ngo̱n n-me̱ u̱n o̱ à.
1 Foi-me dada uma vara semelhante a uma vara de agrimensor, e disseram-me: Levanta-te! Mede o templo de Deus e o altar com seus adoradores.
2 Amba taase o me'es 'wo̱o̱g-o̱ n-do̱, remen a ya'assu̱te̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á. Ye̱a yawag bo̱-o̱ ba m-ku̱ko̱p har u̱s-re̱ng kwo̱o̱z-u̱t yoor u̱s-yoor [42].
2 O átrio fora do templo, porém, deixa-o de lado e não o meças: foi dado aos gentios, que hão de calcar aos pés a Cidade Santa por quarenta e dois meses.
3 Man 'ye yan-swo̱-u̱s re ne̱n yoor u̱r-be̱e̱b. Ye̱a cu̱p matuku-to̱ u̱n tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n, ye̱a ru̱r Ma-to̱ Shir har u̱t-ho̱ o-dugu u̱n zungu-u̱s yoor u̱n ho̱-u̱t kwo̱o̱z-u̱t tet [1,260].”
3 Mas incumbirei às minhas duas testemunhas, vestidas de saco, de profetizarem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Ka yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ye̱ ne̱n yoor-ye̱ ro̱ 'yo-se o-ze̱tun u̱s-yoor u̱n ka pitirra-u̱t yoor-to̱ ne̱ to̱ ro̱ she̱ro she̱ro u̱n he̱r-o Wan-Ko̱yan wu̱ u̱n ho̱no o-dak à.
4 São eles as duas oliveiras e os dois candelabros que se mantêm diante do Senhor da terra.
5 U̱rege̱ wu̱ ken wu̱ ro̱ m-se̱nge̱ wu̱ ho̱gu̱ssu̱té̱ ye̱ m-hoog, ra-o a rwu̱u̱n u̱n nu-se u̱n ye̱ o̱ tu̱ks yan-yage̱-to̱ u̱n ye̱. U̱n kaane̱, kap o̱ u̱n yan-yage̱-to̱ u̱n ye̱ he m-merme̱.
5 Se alguém lhes quiser causar dano, sairá fogo de suas bocas e devorará os inimigos. Com efeito, se alguém os quiser ferir, cumpre que assim seja morto.
6 Ye̱ ro̱ u̱r-be̱e̱b ne̱ ye̱ tigité̱ ku̱s-o̱ n-to̱n remen taase a hye kem u̱n ka ho̱-to̱ ye̱tte̱ u̱n ko̱'o̱t-o̱ u̱n ma-u̱t re à. Ye̱ ro̱ u̱r-be̱e̱b ne̱ be-de u̱n ru̱w-se m-ho̱, ye̱ mustu̱ se m-hyó; komo ye̱ u̱r-be̱e̱b ne̱ ye̱ hantu̱te̱ ho̱no o-dak ko̱ mo̱ ke go̱ u̱n rew-m yo̱-mo̱ mo̱ u̱n kap da-o̱ ye̱ co̱ne̱ à.
6 Esses homens têm o poder de fechar o céu para que não caia chuva durante os dias de sua profecia; têm poder sobre as águas, para transformá-las em sangue, e de ferir a terra, sempre que quiserem, com toda sorte de flagelos.
7 Da-o̱ ye̱ komse̱ rwo̱r u̱n to̱m-o̱ u̱n ye̱ à, ka da-de ká nem-yo o-ko̱t yo rwu̱u̱ne̱ n-me̱ u̱n kuub-o̱ u̱r-du̱w à he ye̱ m-kup yo jiish ye̱ u̱r-be̱e̱b komo yoa re u̱r-ho̱ u̱n ye̱, komo yo hoom ye̱.
7 Mas, depois de terem terminado integralmente o seu testemunho, a Fera que sobe do abismo lhes fará guerra, os vencerá e os matará.
8 Komo a ru̱s u-to̱ u̱n ye̱ u̱n co̱w-yo u̱n ka caari-o̱ o-bo̱ o̱ o̱ a kemte̱ Wan-Ko̱yan-wu̱ u̱n ye̱ à. A u̱n hongse̱ jin-de u̱n ka bo̱-o̱ o-So̱do̱m ne̱, o-Masar ne̱.
8 Seus cadáveres {jazerão} na rua da grande cidade que se chama espiritualmente Sodoma e Egito {onde o seu Senhor foi crucificado}.
9 Komo ho̱-u̱t tet u̱r-pu̱ru̱g bu̱u̱g-to̱ u̱n hun-ne̱, ko̱ o̱ ke baag-o̱, ko̱ de ke rem-de u̱n ko̱ to̱ ke dak-to̱ ne̱, ye̱a mo̱rge̱ ye̱ gu̱t ka u-to̱, komo ye̱ we̱n a du̱k to̱.
9 Muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações virão para vê-los por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Hun-ne̱ ye̱ u̱n ho̱no o-dak a nom o-zak remen mar-mo̱ u̱n ka yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ye̱ yoor. Ye̱a nom o-biki, ye̱ tomte̱ o̱r u̱n ye̱ ne̱ m-yar remen ka yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir yoor-ye̱ ye̱ hante̱ ka hun-ne̱ ye̱ u̱n ho̱no o-dak ye̱ o-range̱ à.
10 Os habitantes da terra alegrar-se-ão por causa deles, felicitar-se-ão mutuamente e mandarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas tinham sido seu tormento.
11 Amba bo̱ ka ho̱-u̱t tet-to̱ u̱r-pu̱ru̱g aragte̱ à, shik-mo̱ u̱n ho̱o̱g rwu̱u̱nu̱ be-de Shir mo̱ co̱wu̱ru̱ be-de u̱n ye̱. Ye̱ inu̱ eso eso u̱n na-se u̱n ye̱. Gye̱r-o re̱e̱ru̱ bo̱ u̱n ka ye̱ hyanu̱ ye̱ à.
11 Mas, depois de três dias e meio, um sopro de vida, vindo de Deus, os penetrou. Puseram-se de pé e grande terror caiu sobre aqueles que os viam.
12 Ka da-de ye̱ ho̱gu̱ru̱ caari-o̱ o-co̱r rwu̱u̱n-mo̱ n-To̱n shir o̱ ro̱ ye̱ m-ze̱e̱, “Daan no̱ kane̱!” Ye̱ argu̱ m-da n-To̱n shir n-me̱ u̱t-ke'ente̱, yan-yage̱-to̱ u̱n ye̱ ro̱ gu̱t.
12 Ouviram uma forte voz do céu que dizia: Subi aqui! Subiram então para o céu numa nuvem, enquanto os seus inimigos os olhavam.
13 A kane̱ u̱n ka da-o̱, a nomu̱ru̱ mo̱ ken caari-mo̱ u̱n nukte̱-mo̱ o-dak mo̱, bu̱u̱g-u̱r gaan be-de u̱n bu̱u̱g-u̱t o̱p to̱ u̱n ka bo̱-o̱ wurmu̱ru̱. O̱ ho̱o̱ru̱ hun-ne̱ dugu-u̱s ta'yoor [7,000]. Hun-ne̱ ye̱ kuse̱ à ye̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r de̱e̱n, ye̱ se̱ke̱msu̱ru̱ Shir-wu̱ n-To̱n.
13 Naquela mesma hora produziu-se grande terremoto, caiu uma décima parte da cidade e pereceram no terremoto sete mil pessoas. As demais, aterrorizadas, deram glória ao Deus do céu.
14 Rii-yo u̱r-'wo̱n ayoore̱-yo aragte̱, komo rii-yo u̱r-'wo̱n atette̱-yo ka ro̱o̱ne̱ m-mo̱ka.
14 Terminou assim a segunda desgraça. E eis que depressa sobrevém a terceira.
15 Wan-to̱m-wu̱ Shir ata'yoore̱-wu̱ huru̱ru̱ kar-o̱ u̱n wu̱, a ho̱gu̱ru̱ u̱s-co̱r se m-'wo̱ns n-To̱n shir se ro̱ m-ze̱e̱,
15 O sétimo anjo tocou a trombeta. Ressoaram então no céu altas vozes que diziam: O império de nosso Senhor e de seu Cristo estabeleceu-se sobre o mundo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Ka se̱k-ye̱ u̱r-kwo̱o̱z u̱n ne̱n nass-ye̱ [24], ye̱ ro tara tara u̱n kwu̱u̱r-to̱ u̱n ye̱ n-he̱r o̱ Shir, ye̱ kwu̱ktu̱ru̱ co-se u̱n ye̱ ro̱ u̱n gwo̱t o-dak, ye̱ nomoru̱ Shir u̱r-bo̱ngo̱n.
16 Os vinte e quatro Anciãos, que se assentam nos seus tronos diante de Deus, prostraram-se de rosto em terra e adoraram a Deus,
17 Komo ye̱ ro̱ m-ze̱e̱,
17 dizendo: Graças te damos, Senhor, Deus Dominador, que és e que eras, porque assumiste a plenitude de teu poder real.
18 Dak-u̱t shiiste̱ u̱s-ryaab, remen da-o̱ u̱n ryaab-u̱s ru woosu̱nte̱.
18 Irritaram-se os pagãos, mas eis que sobreveio a tua ira e o tempo de julgar os mortos, de dar a recompensa aos teus servos, aos profetas, aos santos, aos que temem o teu nome, pequenos e grandes, e de exterminar os que corromperam a terra.
19 Ka da-de a tikshu̱ru̱ Pyo-o̱ Shir n-To̱n shir. Ka da-o̱ a hyanu̱ru̱ kà ba-o̱ u̱n wu̱ o̱ u̱n e̱ss u̱t-ma o̱ n-me̱ u̱n Pyo-o̱ u̱n wu̱. A nomoru̱ o̱ ken myakt-o̱, o-zaaz ne̱, o-dàkàr ne̱, u̱n nukte̱-mo̱ o-dak ne̱, u̱n caari-ye̱ u̱n ta'ar-ye̱ u̱n kem ne̱.
19 Abriu-se o templo de Deus no céu e apareceu, no seu templo, a arca do seu testamento. Houve relâmpagos, vozes, trovões, terremotos e forte saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.