2 Coríntios 2

ut-Hun New Testament (DUD) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Remen kaane̱ u̱m e̱ste̱ u̱n hur u̱n de man do̱ m-habe̱ be u̱n no̱ u̱m ru̱'u̱t no̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n á.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 ¿U̱rege̱ u̱m rwo̱'o̱g no̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n, wa kusse̱ wu̱ he me̱ m-rwo̱ u̱m ho̱gu̱te̱ o-zak? Amba no̱ ye̱ kusse̱, no̱ ye̱ u̱m rwo̱'e̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n à.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão aquele que por mim foi contristado?
3 Yo hante̱ u̱m genbu̱te̱ no̱ o̱ ka taku̱rda-o̱ à, yo ro̱, remen me̱ co̱n da-o̱ me̱ habe̱ u̱m 'wo̱s hun-ne̱ ye̱ depe̱ ye̱ ru̱ me̱ o-zak à, ye̱ naas me̱ u̱t-me̱n á. Remen u̱m nak da-de me̱ nomu̱ o-zak, no̱ ma kap no̱a nom o-zak.
3 E escrevi-vos isso mesmo para que, quando lá for, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me, confiando em vós todos de que a minha alegria é a de todos vós.
4 Me̱ u̱n genbu̱ no̱, n-me̱ u̱n swo̱ u̱r-ko̱o̱b u̱n tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n ne̱ de̱e̱n, har m-yish ne̱ de̱e̱n. Yanze remen u̱m ru̱'u̱t no̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n á, amba remen no̱ nept bo̱ u̱m wasse̱ u̱n no̱ ne̱ à de̱e̱n.
4 Porque, em muita tribulação e angústia do coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 U̱rege̱ wu̱ ken wu̱ no̱mo̱g rii-yo rwo̱'e̱ hun-ne̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n à, ba me̱ wu̱ rwo̱'e̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n á. No̱ ye̱ wu̱ rwo̱'e̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n.
5 Porque, se alguém me contristou, não me contristou a mim senão em parte, para vos não sobrecarregar a vós todos;
6 Ko̱o̱b-de ka ne̱t-wu̱ swo̱ u̱n ka co̱w-yo be-de u̱n ye̱ ken ye̱ be-u̱r no̱ à, wooste̱ wu̱ kaane̱.
6 basta ao tal esta repreensão feita por muitos.
7 M-mo̱ka, depete̱ no̱ sokse̱ wu̱ ba'as-de u̱n wu̱, no̱ do̱ wu̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n taase no̱ yagu̱ wu̱, har tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n mo̱ arag 'wo̱ns-mo̱ u̱n wu̱.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis, antes, perdoar-lhe e consolá-lo, para que o tal não seja, de modo algum, devorado de demasiada tristeza.
8 Remen kááne̱ me̱ no̱ u̱s-ko̱n no̱ kutu wu̱ u̱nze no̱ m-was u̱n wu̱ ne̱ de̱e̱n.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Me̱n genbu̱ no̱ ká taku̱rda-o̱ remen u̱m gu̱t, ko̱ no̱a hoks m-she'et zo̱ngse̱ no̱ nom do̱ro̱tte̱-o̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo à.
9 E para isso vos escrevi também, para por essa prova saber se sois obedientes em tudo.
10 Myet bo̱n rii-yo wu̱ co̱ne̱ u̱m soksu̱ wu̱ ba'as-de u̱n yo à, u̱m soksu̱te̱ wu̱, komo Kiristi nepste̱ u̱m soksu̱te̱ wu̱ de hur-u̱r gaan. Me̱ u̱n no̱m yo ka remen u̱m guut no̱ remen na cen na no̱ a doot no̱ mo̱sse̱ u̱r-hi komo u̱n ka wu̱ no̱me̱ u̱r-ba'as ne̱ à.
10 E a quem perdoardes alguma coisa também eu; porque o que eu também perdoei, se é que tenho perdoado, por amor de vós o fiz na presença de Cristo; para que não sejamos vencidos por Satanás,
11 Taase ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t wu̱ kum ke̱e̱r-de wu̱ hette̱ na m-raks à, remen a nak we̱e̱r-se u̱n wu̱ kap.
11 porque não ignoramos os seus ardis.
12 Da-o̱ u̱m ha bo̱-o̱ o-To̱ruwas à u̱m ko̱'o̱te̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ ma Kiristi Ye̱so, u̱m 'wo̱ste̱ Wan-Ko̱yan tiksu̱te̱ me̱ ish u̱m nomot se̱nge̱-mo̱ u̱n wu̱ káne̱.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo e abrindo-se-me uma porta no Senhor,
13 Myet u̱n kááne̱ ne̱ hur u̱n de de ru̱t á, remen me̱ hyan o̱r re Titus re̱e̱no̱ á. Remen kaane̱ u̱m ze̱e̱ru̱ ye̱ se̱ ho̱-u̱r ho̱r-de, u̱m argu̱ru̱ ha-mo̱ o-Makidoniya.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali meu irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Amba u̱r-bo̱ngo̱n be-de Shir, wu̱ ro̱ na u̱n teke̱ o-co ko̱yanda à, te̱ re̱e̱g u̱r-ho̱ n-me̱ u̱n Ye̱so Kiristi. Wu̱ ya'ag na u̱r-be̱e̱b a ru̱ru̱t bo̱ hun-ne̱ he nap u̱n Ye̱so Kiristi à ko̱ kene̱, u̱ntu̱n no̱w-mo̱ m-shi'igin mo̱ a taame̱ à.
14 E graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar o cheiro do seu conhecimento.
15 Remen na be-de Shir rii-yo m-shi'igin yo a ro̱, yo Ye̱so Kiristi tebbe̱ Shir à, yo nekse̱ be-de u̱n ka ye̱ a u̱n gwu̱ à, komo u̱n ye̱ ro̱ ne̱ u̱n co̱w-yo m-sabre̱ à.
15 Porque para Deus somos o bom cheiro de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Ye̱ ro̱ u̱n co̱w-yo m-sabre̱ à, ka wu̱s-o̱, wu̱s-o̱ m-mar o̱, o̱ ro̱ m-hante̱ m-mar à. Amba be-de u̱n ka ye̱ kume̱ gwu̱ à, shi'igin-mo̱ u̱n ho̱o̱g-mo̱. ¿Wu̱ ken wu̱ ro̱ ko̱n wu̱ he hoks m-de̱k u̱n nu̱-se u̱n ka se̱nge̱-mo̱?
16 Para estes, certamente, cheiro de morte para morte; mas, para aqueles, cheiro de vida para vida. E, para essas coisas, quem é idôneo?
17 Na ba u̱ntu̱n ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ a ro̱ á, ye̱ ro̱ m-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir remen ye̱ su̱u̱t m-ho̱ á. Kaane̱ o̱ be u̱n te̱ á, bo̱ te̱ gu̱w-ne̱ Kiristi à, te̱ nepste̱ u̱nze Shir ro̱ te̱ o-gwo̱t, te̱ m-yoos o-nip ne̱ ma-to̱ Shir to̱mu̱te̱ m-rwo̱r à.
17 Porque nós não somos, como muitos, falsificadores da palavra de Deus; antes, falamos de Cristo com sinceridade, como de Deus na presença de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.