Atos 27

Dombe New Testament (DOV_D43) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nikwakayeyegwa kuti twelede kuyaku Itali abwaato bakasala Pawulu abamwi baange kumwendelezi wabasilumamba utegwa Juliyasi wamunkamu.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Twakanjila mubwato buzwa ku Adilamatiyamu oobo bwakali bwaba afwifwi kuti bunyampuke bwakali kuyoyinda kunkomwe ya Eziya. Mpawo twakayinka kulwizi. Alisitachasi uzwaku Tesalonika mu Masedoniya wakeenda andiswe.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Mubuzuba butobela twakasika kuchisi cha Sidoni, oko Juliyasi nkwakakujata Pawulo cabuuya alimwi akumuzumizya kuti ayiinke kubenzinyina kuyotambula kubambwa.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Kuzwa awo twakaya kulwizi twakuyamba muunsi ankoomwe yaku Sayipulasi, afwifwi akukasuwa, nkambo luuwo lwakalikututonta.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Nitwakeenda katutimbula lwizi nitwakazoinda ku Silisiya alimwi aku Pamfiliya, twakasika ku Mayila, chisi chaku Lusiya.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Nkuko ooko mwendelezi nkwakajana bwaato buzwa ku Alekizandiliya obo bwakalikuya ku Itali. Mpawo watubika mumo.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nitwakali kweenda bunini abunini kwamazuba mayingi, twakazomaninsizya twasika mubuyumuyumu afwifwi a Sinidusi alimwi luuwo telwakazotuzumizya pe kuti twinde nzila eeyo, twakeenda katuyabuya alubazu lwankomwe yaku Kkilete, kumbali lya Salimone.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Twakeenda mumo omo munkomwe mubuyumuyumu, mane twakusika kubusena bumwi butegwa Majulu mabotu, buli afwifwi achisi cha Laseya.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Twakali twamana chiindi chilamfu, chiindi chakulyiimya kwama Juda achilacho chakali chayinda, alimwi kwakali kwatentuusya lino kweenda. Mpawo Pawulu wakabachenjezya,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 wati, “nibaluumi, ndibwene kuti lweendo ndutuyanda kubweza lulakulichisa akuswekelwa kupati, pepe zinyampwidwe nikuba bwato luzutu, pesi abuumi bwesu.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pesi mwendelezi wakaswilizya kapati kuli sikwenzya bwaato akulimuna bwaato kwinda eezyo zyaakambwa a Pawulu.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Nkambo chito techakali chuubila pe kuti bukkale mpawo chilinu choonse, bamwi bayiingi bakapa muzezo wakuti tweende kuzwa aawa, ambweni dozyakonzeka ngatuyosika kuchisi cha-Foyenikisi, kuti tukakkale chiindi chachilimo nkuko. Foyenikisi nchito cha Kkilete, chilangide koonse kumusaansa akububbila alimwi kumbo -akububbila.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Eelyo luuwo lwakumusansa nilwakatanguna kuunga kwachumunizi, basibwato bakayeeya mbuli kuti bakali bachijana nchibakalikuyanda. Lino bakanyamuna bbwe lyakwimikizya bwato mpawo beenda kabatobezya Kkilete, afwifwi ankomwe.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pesi nikwakayinda kayindi kanini kwakaza muuwo mupati uutegwa Notisita, wakatanguna kuuma aansi kuzwa kusuwa.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Eelyo bwaato nibwakajatwa amuuwo mupati zyakukachilwa kuyakunembo muluuwo, twakayinzizya muuwo mupati ooyu mwenya alimwi wakatuchuunda twatobelezya muuwo.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Twakeenda munkomwe munsi akasuwa kanini kategwa Kkawunda, alimwi abuyumuyumu twakazokonzya kusika akaato kakuvunwa.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Eelyo nibakaanga Kaato, bakabelesya minchinda yako mpawo bazojatanisya amwi kubulambo bwabwato. Bakalikuyowa kuti ngabayosisigwa kumuse waku Sayitisi, lino bakalosya minchinda wangidwe bbwe wabwato alimwi bakatontwa kabayabuya.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Twakatamamizigwa mbubobu amuuwo mupati zyakuti buzuba bwakatobela bakatanguna kubwala mpasya mukati mulwizi.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Mubuzuba bwachitaatu bantu bakalimubwato bakabwaala zintu zyakali mubwato amaboko aabo.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Eelyo izuba anyenyezi nizyakatatumunikila kwamazuba mayingi, alimwi muuwo mupati kuchuuma alindiswe, bulangilizi boonse bwakuti twelede kufutulwa bwakamana.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nibakeenda kwachiindi chilamfu kabatakwe chakulya pe, eelyo Pawulu wakayimikila akati kabantu wati, “Nobakwesu, mwalelede kunditelela, alimwi temwalelede kwenda kamuzida kuKkilete pe, eezi zyakuti mujane kulichisa alimwi kuswekelwa.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Lino ndamusimya kuti nywebo mube abusungu, nkaambo takwe nikutabewo pe kuswekelwa buumi akati kanu, pesi biyo kuswekelwa kwabwaato.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Busiku bwayinda mungeelo wa Leza ooyo ngundili kulinguwe, ooyo alimwi ngundikomba — mungelo wakwe wakaliimvwi aambali lyangu
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 alimwi wati, 'Utayoowi, Pawulu, weelede kuyoyimikila kunembo lyaKayisa, alimwi ukabone Leza mubuya mbwakapa kuli nduwe abo boonse balimulwendo anduwe.'
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Linobu mube abusungu, nobakwesu! Nkaambo ndisyoma Leza kuti chiyochitika mbuli mbuchakaambwa kulindime.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Pesi twelede kuchijana munyika amutusuwa.'
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Eelyo busiku bwakkumi abwaane nibwakasika, mbuli mbutwali kuchundilwa kulubazu olu alimwi mukati kalwiizi lwa Adiliyatiki, kubanga mpakati kabusiku basilwendo bakayeeya kuti bamba kusika kunyika.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Bakabeza zipimyo alimwi bakajana kuti maboko ali kkumi amusanu.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Bakayoowa kuti ambweni anga tulawuminina amabwe, lino bakawaala mabwe akwimikizya bwaato aanze kuzwa munsi alimwi bakakomba kuti kucha ambweni kulafwambana kusika.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Bakali mubwaato bakalikulanga nzila yakusiya bwato alimwi bakalosya kaato kulwizi, alimwi bakabaanga balabwaala mabwe abwaato kuzwa kunembo.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pesi Pawulu wakati kumwendelezi akuli basilumamba, “kunze akuti baalumi aaba bakkale mubwaato, takwe nimunga mulafutuka pe.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Eelyo basilumamba bakadunsuula minchiinda yakaato alimwi bakaleka kayabuya.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Nikwakaamba kucha, Pawulo wakabasungwazya boonse kuti babweze chakulya. Wakamba kuti, “Eli zuba ndyakkumi aane kamuswini kulindilizya kamutakwe chakulya pe — takwe nchimulide pe.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Eelyo ndamukombelezya kuti mwabane chakulya, nkambo oolu ndulufutuka lwanu. Ko takukwe anaba umwi akati kanu utaswekelwe inzeeta imwi yasusu kuzwa kumutwe wakwe.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Naakamana kwaamba eezi, wakabweza chinkwa alimwi walumba Leza mumeso aboonse. Eelyo wakakwamuna chinkwa alimwi watalika kulya.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Eelyo bakasungwazigwa boonse mpawo abalabo bakabweza chakulya.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Twakali myaanda ibili ilamakkumi musanu aabili amusanu awumwi (276) myuuya yakali mubwaato.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nibakalya achakwelela, bakachita kuti bwaato buubilwe akubwaala mayila mulwizi.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Nikwakaba buunsi, tebakibonape nyika, pesi bakabona tyebe lilankomwe, alimwi bakayowesya kuti anga balayinzya bwaato na ataala.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Mpawo bakanenga zyatendela zijazyo alimwi bakasiya mukati kalwizi. Muchindi chimwi biyo eecho bakangununa minchiinda yazitabilisyo kuluuwo; alimwi bakayinka kunkomwe.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Pesi bwaato bwakajimpa aansi mpawo bweenda anyika. Chakumpela chabwato chakapatila alimwi chachaala kachitanyamuki pe, alimwi chaansi chakatyolwa anguzu zyamayuwe.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Mabaambe abasilumaamba akali kujaya baange kuchitila kuti kutabi naba omwe uunga ulayamba mpawo achije.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pesi mweendelezi wakalikuyanda kufutula Pawulo, mpawo wakayimikizya mabambe aabo; alimwi wakalayilila aabo bakalikukonzya kuyamba kuti basotokele kuunze alimwi basike anyika.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Eelyo boonse baalumi beelede kutobela, bamwi ajulu azimwi zintu zyakali mubwato. Munzila eeyi zyakachitika kuti toonse tusike obotu anyika.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.