1 ငါဟ လူ့ဘာသာစကားနဲ့ ခေါန်းခင်တမန် ဘာသာစကားဟို ပြောနိန်သော်လည်း မေတ္တာ မဆိရင် အသံမြည်သော တံပိုးခရာလို လည်းကောင်း၊ တီးသံဟိုသာ ပေးတတ်လဲ့ လင်းကွင်းလို လည်းကောင်း ဖြစ်အယ်။
2 ငါဟ ပရောဖက်ပြု ဟောပြောနိန်သော အခွင့်ဟို ရဆိယွေ့ လျှို့ဝှက်နက်နဲသော အရာဆိသမျှနဲ့ အသိပညာအလုံးစုံဟို နားလည်သိဆိကာ တောင်များဟို တောနိန်လဲ့ ယုံကြည်ခြင်း ဆိပေမဲ့ မေတ္တာ မဆိရင် အလကားကား ဖြစ်အယ်။
3 ငါ့မှာ ဆိသမျှ စွန့်လွှတ်နိန်ပင်း ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာဟို မီးရှို့ဖို့တောင် စွန့်လွှတ်နိန်ပေမဲ့ ငါ့နှိုက် မေတ္တာ မဆိရင် ဒါဟ ငါနှိုက် အကျိုးမဆိ။
4 မေတ္တာဟ စိတ်ရှည်တတ်အယ်။ ကြင်နာသနားတတ်အယ်။ မေတ္တာဟ ဂုဏ်ပြိုင်ခြင်း မဆိ၊ ဝါကြွားခြင်း မဆိ၊ မာန်မာန မဆိ။
5 မလျောက်ပတ်စွာ မကျင့်တတ်၊ ကိုယ့်အကျိုးဟို မဆာတတ်၊ ဒေါသအမျက် မထွက်တတ်၊ အပစ်ဆိအယ်ဟု မထင်တတ်။
6 မတရားသောအမှုနှိုက် ဝမ်းမြောက်ခြင်း မဆိတတ်၊ သမ္မာတရားနှိုက်သာ ဝမ်းမြောက်တတ်အယ်။
7 ခပ်သိမ်းသောအရာလို့ဟို ဖုံးအုပ်တတ်အယ်။ ခပ်သိမ်းသောအရာဟို ယုံတတ်အယ်။ ခပ်သိမ်းသောအရာဟို မျှော်လင့်တတ်အယ်။ ခပ်သိမ်းသောအရာဟို သည်းခံတတ်အယ်။
8 ပရောဖက်ဉာဏ်သော် လည်းကောင်း၊ အမျိုးမျိုးသော ဘာသာစကားဟို ပြောနိန်သောအခွင့်သော် လည်းကောင်း၊ သိပ္ပံအတတ်သော် လည်းကောင်း ကွယ်ပျောက်လိမ့်မယ်။ အားပေမဲ့ မေတ္တာဟ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောနဲ့ အစဉ် ကင်းလွတ်အယ်။
9 အခုမှာ ငါလို့ဟ မစုံမလင် သိတတ်ကြအယ်။ ပရောဖက်ဉာဏ်နဲ့ မစုံမလင် ဟောတတ်ကြအယ်။
10 အားပေမဲ့ စုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်သောအခါနှိုက် မစုံလင်သော အရာလို့ဟ ကွယ်ပျောက်ကြလိမ့်မယ်။
11 ငါဟ လူပဲ့ဖြစ်စဉ်အခါ လူပဲ့လို စကားပြောအယ်။ လူပဲ့လို စိတ်ထင်အယ်။ လူပဲ့လို ကြံစည်အယ်။ အားပေမဲ့ အသက်ကြီးသောအခါနှိုက် လူပဲ့ရဲ့ အကျင့်များဟို ငါပယ်ဆှားအယ်။
12 အခုတွင် ငါလို့ဟ မန်အားဖြင့် ရိပ်မိလျက်သာ နေကြအယ်။ အဲအခါနှိုက် မျက်ဝါးထင်ထင် မျော်ရကြလိမ့်မယ်။ အခုတွင် ငါဟ စုံလင်စွာ မသိမမျော်ရ၊ အဲအခါနှိုက် ဘုရားသခင်ဟ ငါ့ဟို စုံလင်စွာ သိသလို ငါဟ စုံလင်စွာ သိရလိမ့်မယ်။
13 အခုတွင် ယုံကြည်ခြင်း၊ မျှော်လင့်ခြင်းနဲ့ ချစ်ခြင်း ဟေသုံးပါးတည်လျက် ဆိအယ်။ အားပေမဲ့ ဟေသုံးပါးလို့တွင် ချစ်ခြင်း မေတ္တာဟ အမြတ်ဆုံး ဖြစ်အယ်။