Marcos 14
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs ARIB
1 Märrman' gan ŋunhi buluny walu ŋorran bala ŋunhiny walu walalaŋ guyaŋanhamirra yäku Ḻäy-Djuḻkmaranhamirra, ŋunhi walal ŋuli ganha ŋatha ḻukanha ḏambamiriw. Ga walalnydja ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirrnydja yolŋu mala ga rom-marŋgikunhamirrnydja mala gan dhukarrwun ḻarruŋal wanhawitjan walal dhu ŋunhi ŋayatham ŋanya Djesuny yurr gayul, bala buman ŋanya murrkay'kuman.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Ga bitjarra walal gan ŋunhi waŋanhaminany gam', “Yaka limurr dhu ŋanya buma dhuwalatjandhiny romgurr, walal ŋuli bäynha yolŋun walal maḏakarritjthi limurruŋgun, bala limurruny walal ŋuli gi dhuwal buŋun,” bitjarr.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ga balanyamirriynydja ŋayiny gan ŋunhi Djesuny nhinan ŋunhala Bithinin wäŋaŋur, yolŋuwal yäkuwal Djäymangal, ŋurikalyin yolŋuwal ŋunhi ŋayi ŋäthilnydja gan burrunhdhiya'mirr yan nhinan. Ga ŋunhi ŋayi gan Djesuy ŋathany ḻukan ŋunhiliyiny, bala ŋayiny bäy miyalk marrtjin gulŋiyin ŋunhiwiliyi goŋ buthuḻumirr guwatjmar ŋanya, ga gäŋalnydja ŋayi marrtjin ŋunhi buŋgan bäwny'tja, yäku nät, yurr buŋgan bäwny'tja ŋunhi rrupiya yindimirra. Ga dhunupan ŋayi ŋunhi buthuḻuny bakmaraŋala, bala ŋayi ŋanya biḏi'yurra ŋuriŋiyiny buŋgan bäw'yuny wiyikay' Djesunhany muḻkurrnha.Alabaster jars|src="HK00142.tif" size="Span" loc="HK" ref="Mäk 14.03"
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Ga walalnydja ŋunhi wiripuwurrnydja yolŋu walal maḏakarritjthinan nhanŋu, bala walal gan ŋunhi waŋanhaminan bitjanminan, “Nhaku ŋayi ga ŋunhiyiny djalkthun buŋgan bäwny'tja wiyika'?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Ŋayi balaŋ ŋunha djalimnha rrupiyawnha yindiwnha 300-gun ŋarakaw, märr balaŋ ŋayi ŋunhi rrupiyany gurrupanna ŋunha ŋurruwuykmirriwnha yolŋuw walalaŋ, yurr ŋayiny gan ŋunha djalkthurra yulŋuny,” ga bitjarra walal gan ŋunhi waŋanhaminany ŋarrtjurra manapar ŋunhiyin miyalknhan.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ga ŋayiny ŋunhi Djesuny waŋanan walalaŋguny bitjarra, “Ganarrthul walal ŋanya. Nhaku nhuma ga dhuwal ḻay-ḻaymaramany ŋanya dhuwandja ŋayi ŋunhi bitjarryiny djäma ŋarraku, ŋunhiny latjun mirithirra.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Ŋunhany ŋunhi ŋurruwuyktja yolŋu walal dhu gi nhini yan dhiyal nhumalaŋgal biyak muka bili, bawalamirriy waluy nhuma walalany dhu gi guŋga'yurr. Yurr ŋarrapiny ga dhuwal nhina nhumalaŋgal gurrurin yan dhiyal.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Ga dhuwanna bili ŋayin dhuwal dhiyaŋun miyalkthun djämany, nhakun ŋayi dhuwal djäman yan bala. Dhuwandja ŋunhi buŋgan bäw' ŋayi rarryurr ŋarrakal ŋäthilmirriyaŋala ŋurikin ŋunhi ŋarranhany walal dhu boŋguŋ molulilyaŋun.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Märr-yuwalk ŋarra nhumalaŋ ga dhuwal lakaramany. Ŋunhi walal dhu gi yolŋu'-yulŋuy dhuwandja dhäwu marrtji lakaraŋ buku-ḻiw'maraŋuny wäŋakurrnydja mala, ga ŋäku yan walal dhu ŋunhi dhiyakalaŋuwuynydja miyalkkalaŋuwuynydja dhäwu, ŋunhi nhä ŋayi djäma ŋarraku, ga guyaŋin yan walal dhu gi,” bitjarra ŋayi gan ŋunhi Djesuy lakaraŋalnydja walalaŋgal.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayiny ŋunhi waŋganydja yolŋu yäku Djudatj-Gariyattja beŋuryiny malaŋur ŋunhi 12-kalnydja malthunamirriwal walalaŋgal marrtjinan. Manymak marrtjinany ŋayi ŋunhi balan guwatjmarnydja ŋunhiwurrunhan ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirrinhan mala, märr ŋayin dhu ŋunhi guŋga'yundja walalany ŋunhiwurrunhany … rälimirriyamany Djesunhany goŋ-gurrupanaraw miriŋuwalnydja goŋlil.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ga walalnydja ŋunhi ŋäkulnydja ŋanya dhäruktja ŋayaŋu-goŋmirriyanan dhika, bala yan ŋanya walal rrupiyan dhawu'-nhirrparnydja. Ga dhurrwaraŋur beŋuryiny ŋayiny gan ŋunhi Djudatjthuny dhukarrnha mala-djarr'yurr wanhawitjan dhukarrkurr ŋayi dhu ŋunhi Djesuny goŋ-gurrupan walalaŋgal.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Manymak ŋunhiyiny walu bilin bunanan ŋurikiny ŋunhi ḏambamiriwwuny ŋathaw ḻukanharaw. Ŋäthilnydja baman'tja ŋunhi walal ŋuli nhakun balanyarayyi bili waluy warrakan'nhan wutthunna bimbiny bala ḻukanhan walal ŋuli balanyamirriy waluy Ḻäy-djuḻkmaranhamirriy, yurr ŋuruŋ ŋurruyirr'yunamirriy yan waluynydja. Bala walalnydja ŋunhi malthunamirriynydja mala waŋanan ŋanya Djesunhany balanyamirriyyiny waluy bitjarra, “Wanhal wäŋaŋur dhika ŋanapurr dhu ŋathany ŋunhi Ḻäy-djuḻkmaranhamirrnydja ŋäthilmirriyam.”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Bala ŋayi Djesuynydja djuy'yurra ŋunhi märrma'nhan malthunamirriny maṉḏany nhanŋuwuy ŋayi, ga bitjarra ŋayi ŋunhi waŋanany maṉḏaŋgal, “Gatjuy marrtjin maṉḏa balan ŋunhi buṉbu-dharrwamirrilila wäŋalil yäkulil Djurutjalamlila, ga ŋunhiliyiny nhuma dhu maḻŋ'maramany waŋganynha ḏirramuny ŋayi dhu ga ḻambarryu gäma banikin' gapumirr, bala nhuma dhu yan malthunna nhanŋu.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Ga ŋunhi ŋayi dhu gulŋiyirrnydja buṉbulilnydja bala nhuma dhu waŋan ŋunhi buṉbu-waṯaŋunhany bitjanna, ‘Way, bitjarr ŋunha Marŋgikunhamirrnydja waŋan, wanha gi ŋula mungurr dhärri, märr ŋayi dhu ŋatha ḻuka ŋunhi Ḻäy-djuḻkmaranhamirr, walal rrambaŋi ḻundu'mirriŋuy mala nhanukal.’ Bitjanna nhuma dhu waŋany.
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ga ŋayiny nhumalaŋgal dhu ŋuriŋiyiny ŋunhi yolŋuynydja milkuman ŋunhan gal'ŋu ŋunhi garrwarnha yindin mungurr, ga ŋunhiliyin nhuma dhu ŋäthilmirriyamany ŋathany ŋilimurruŋ.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Bala yan ŋunhi malthunamirrnydja maṉḏa marrtjinan. Ga ŋunhi maṉḏa gärrinanany ŋunhiliyiny Djurutjalamdja wäŋaŋur, ga maḻŋ'maraŋalnydja maṉḏa ŋunhi, ŋunhi bili yan ŋunhi nhaltjarr ŋayi gan Djesuy lakaraŋal maṉḏaŋgal. Ga dhunupan yan maṉḏa ŋunhi ŋäthilmirriyaŋala ŋathan ŋunhiliyiny ŋunhi Ḻäy-djuḻkmaranhamirra.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 — ausente —
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 — ausente —
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Bala walalnydja ŋunhi ḻundu'mirriŋuny mala nhanŋu galŋa-miḏikinan ŋuriŋiyiny dhärukthuny nhanukal, bala walal bukmakthun yan dhä-birrka'yurrnydja bitjarra, “Wäy, yolthu … ŋarra muka Garray bitjarr.”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Ga ŋayiny Djesuny walalaŋ buku-bakmaraŋal bitjarr, “Waŋganydhuny dhu dhipuŋurnydja malaŋur nhumalaŋgalnydja ŋathan ḻupmaram banikin'lila rrambaŋin linyun, ga ŋuriŋiyin dhu ŋunhi goŋ-gurrupandja ŋarrany.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Yuwalk yan dhuwal yulŋuny, ŋunhi dhu Yolŋuny Gäthu'mirriŋu rakunydhirra, bitjan yan bili nhakun walal gan ŋäthil baman' wukirri nhanukalaŋawuy. Ga yindin dhu ŋunhi mirithirra ŋurikiny yolŋuw mari ŋunhi ŋayi ŋarrany dhu goŋ-gurrupandja. Yurr manymaktja nhanŋu ŋunhi ŋurikiyiny yolŋuw ŋayi balaŋ ŋunhi bäyŋun yan dhawal-guyaŋanha,” bitjarra ŋayi gan Djesu waŋanany.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Yo baḏak yan walal marrtjin ŋunhi ŋathany ḻukan, bala ŋayiny ŋunhi Djesuynydja märraŋala ŋathany bala buku-gurrpara God-Waŋarrnhany bala bakmaraŋala, bala marrtjin gurru'-gurrupara, ga waŋanany marrtjin bitjarra, “Ŋay'! Märraŋ ga ḻuki, dhuwandja ŋarraku rumbal.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Ga bitjarryi bili ŋayi märraŋal banikin' wiyika'mirr ga buku-gurrpar God-Waŋarrnha, bala gurrupara marrtjin, ḻukanan walal marrtjin.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Bala ŋayi Djesuny waŋan bitjarra, “Dhuwanna ŋarraku maŋguny'. Ŋunhi ŋayi dhuwal gumurrkunhaminyawuynha rom God-Waŋarrwun yolŋu'-yulŋuwnha, bili ŋarrakuny dhu ŋunhi gulaŋ-waṉḏirr bukmakkun yan yolŋuwnydja walalaŋ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Dhuwandja ŋarra dhu yuwalknha nhumalaŋ lakaram; Dhäŋur dhipuŋurnydja gay'yi ŋarrany dhu ŋunhi bäyŋun buluny ḻuki ŋunhi yuṯany wiyika borum, ga yän bili ga balanyamirriynha waluy, ŋarra dhu buluny ḻuki yalalan ŋunhala God-Waŋarrwala romŋur,” ga bitjarr ŋayi gan ŋunhi Djesuy lakaraŋalnydja.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ga balanyamirriy bili yan bala walal manikaynha ḏar'ṯaryurr ga dhäŋur beŋuryiny walal marrtjinan balan bukulila yäkulil Woliplila.Trees on Mount Olives|src="HK00353.tif" size="Span" loc="HK" ref="Mäk 14.26"
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Yo, wäŋgaŋala walal marrtjin bala dhukarr-ŋupara, Djesu ga ḻundu'mirriŋu mala nhanŋu, bala ŋayi ŋunhiliyiny dhukarrŋurnydja Djesuny waŋanan bitjarr, “Nhumany dhu ŋarrany ŋunhi dhiyaŋuwurruynydja ganana bukmakthun yan, bili ŋäthil yan walal ŋunhi wukirriny dhäwuny, ŋunhi ga waŋa bitjan gam',
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 “Yurr ŋunhi ŋayi ŋarrany dhu God-Waŋarryu walŋakuŋuny dhiŋganhaŋurnydja, bala ŋarrany dhu boŋguŋ ŋunhi marrtjiny ŋäthila Galalilila.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ga ŋayiny Betany waŋan bitjarra, “Ŋarrany nhuna dhu dhuwal bäyŋu yan ganarrtham. Bäydhi mak nhuna dhu ŋunhi dhiyaŋuwurruynydja ganarrtham, yurr ŋarrany yaka.”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ga ŋayiny Djesuny waŋan Betawnydja bitjarr, “Märr-yuwalk ŋarra nhuŋu dhu dhuwal lakaramany. Dhiyaŋuny bala gäthurrnydja munhay yalalany, nheny dhu buku-ḻurrkun'mirr ŋarraku dhumbal'yun, ga yorrnha ŋayi dhu ŋunhi gurrwawuny waŋa ḏämbu märrma'mirrnydja.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Yurr ŋayiny Betany bulu waŋan buku-ḏuwaṯthurr bitjarr, “Yakan dhu dhuwal ŋarrany nhuŋu dhumbal'yun! Bäydhi ŋunhi ŋarra dhu rakunydhirrnydja!”
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Manymak wäŋgamany walal marrtji bala-a-a, ga wäŋany ŋunhiyiny ŋayatham Githtjamaniny yäku, bala ŋayi Djesuynydja waŋanan walalany bitjarra, “Nhini walal dhiyal, ŋarra dhu bukumirriyam,” bitjarr.
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ga garr'yurrnydja ŋayi Betanhan ga Djayimnhan ga Djonnhan, bala walal marrtjinan balan bitjarra. Ga ŋunhalnydja ŋayi ŋunhi Djesuny mirithinan dhika ŋoy-gulŋiyinany,
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 bala ŋayi waŋanan lakaranhaminan walalaŋgal bitjarra, “Walal ŋayaŋuny ŋarraku dhuwal mirithinan yan ŋonuŋdhinany nhakun ŋarra dhu dhuwal dhiŋgaman. Nhini walal dhiyal, yurr bira'yurr gi,” bitjarr.
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi marrtjin balayi roŋiyindhi malthunamirriwal mala nhanukalaŋuwal, ga maḻŋ'maraŋalnydja ŋayi walalany yakurrmirra. Bala ŋayi waŋan Betawalnydja bitjarra, “Wäy Djäyman, nhaltjan nhe ga dhuwal ŋorra yulŋuny? Yaka nhuma dhu dhuwal ŋula märr gurririny yan bira'yun.
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Biyak walal gi bira'yurr nhininy, ga bukumirriyaŋ muka gi yulŋuny, märr nhumalany dhu yaka muka ŋula nhaliynydja dharrwunum. Bili ŋayaŋuny nhuŋu ga dhuwaliyi djälthirr nhe dhu ga dhärra ḏäl yan ŋarrakal, yurr galŋany nhuŋu dhuwaliyi ganydjarrmiriwyinan yalŋgithinan,” bitjarra ŋayi waŋanany walalaŋgal.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ga buluyi ŋayi Djesu balayi bili roŋiyin dharapullil, ga buluyi ŋayi bukumirriyaŋal balanya bili yan dhäruk ŋunhi nhaltjarr ŋayi gan ŋäthil bukumirriyaŋal.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ga roŋiyindhi ŋayi beŋur ŋunhi bukumirriyanhaŋur ga maḻŋ'maraŋal walalany yakurrlil yan, yakurryun walalany yindiynha monyguŋal. Ga ŋunhi walal ḏurryurrnydja, bala yan walal goranan, ga bäyŋun walal nhanŋu ŋunhi ŋula waŋanany buku-roŋanmaranhany.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 — ausente —
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 — ausente —
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Ga ŋayiny gan ŋunhi Djesuny baḏak yan waŋan balanyamirriynydja, bala ŋayiny ŋunhiyiny ḏirramu gumurr-märrmany' Djudatjtja yäku bunanan, ŋunhi ŋayiny ŋunhiyiny ḏirramu beŋuryi muka walalaŋgal ŋurrukŋur 12-gal. Ga dharrwan gan ŋunhi yolŋuny mala malthurrnydja nhanŋu, ga wäŋgaŋalnydja walal gan ŋunhi malkarr. Ga djuy'yurrnydja walalany gan ŋunhi ŋunhiwurrunhany yolŋuny walalany ŋuriŋiwurruy ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirriy yolŋuy walal, ga Rom-marŋgikunhamirriy mala.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Yurr ŋayiny ŋunhi Djudatjthuny ŋäthil walalany waŋan bitjarr gam', “Nhämany nhuma dhu ŋunhi ŋarrany balanyalil gam', ŋunhi ŋarra dhu marrtji, ga dhärra nhanukal galki bala wälkuman ŋanya burumun'nha ŋunhiny ŋarra dhu ŋanya lakaraman nhumalaŋgal. Bala nhumany dhu yan ŋanya ŋayathaman, ga gäŋuny ŋanya goŋdhun yan,” bitjarr.
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Ga ŋunhi ŋayi Djudatj bunanany ŋunhiliyiny, bala dhunupan yan ŋayi gumurr-ganarrthaŋala walalanhany bala dhärranan Djesuwala ga waŋan ŋayi nhanŋu bitjarr, “Marŋgikunhamirr,” bitjarrnydja, bala yan ŋayi wälkuŋala ŋanya.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Bala dhunupan yan walalnydja ŋayathaŋala Djesunhany rambuŋala.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ga ŋunhi walal gan dhärra'-dharranany ŋunhiliyiny ga ŋayiny ŋunhi waŋganydhuny yolŋuy dhawaṯmaraŋala yikin nhanŋuwuy ŋayi, bala gulkthurra buthurun waŋganynhan ḏirramuny. Ŋunhiyiny ḏirramu djämamirr ŋurikiyin ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwnha djirrikaymirriw yolŋuw.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Bala ŋayi Djesuny waŋanan walalaŋ bitjarra, “Nhaku nhuma dhuwal marrtjin malkarrnydja ŋarraku? Nhä dhika ŋarrany rom-bakmaranhamirr yolŋu?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Ŋarrany gan ŋunhi bitjarr warray bili walu-ŋupar nhinan ŋunhalnydja ŋunhi buku-ŋal'yunamirriŋurnydja buṉbuŋur marŋgikuŋalnydja gan yolŋunhany walalany, yurr yaka warray nhuma ŋunhi balanyamirriynydja marrtjinya ga ŋayathanha ŋarrany. Yurr bäydhi. Bili bitjandhiyi muka ŋayi ga ŋunha dhärra wukirriwuynydja ŋunhi baman'puynydja,” ga bitjarra ŋayi Djesu waŋanany walalaŋ.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Bala walalnydja ŋunhi ḻundu'mirriŋuny mala nhanŋu waṉḏi'-waṉḏinan bukmaknha yan ganarrthaŋala ŋanyanhany Djesunhany.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 — ausente —
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 — ausente —
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Bala walal ŋunhi Djesunhany gäŋalnydja balan ŋurikalyin ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwala djirrikaymirriwala yolŋuwal wäŋalil. Ga bukmak ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirrnydja mala ga Rom-marŋgikunhamirrnydja mala ga wiripuwurr ŋaḻapaḻmirr mala ḻuŋ'thurra marrtjin.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Ga ŋayiny gan ŋunhi Betany marrtjin dhuḏikurr, yurr märr-barrku, munguyurr walalany marrtjin bala. Ga ŋunhi ŋayi Beta gulŋiyinany ŋunhiwiliyiny ŋunhi ŋurruḏawalaŋuwalnydja djirrikaymirriwal ŋärra'lil, bala yan ŋayi dhunupan marrtjinany, dhutnha nhinan walalnha rrambaŋin ŋunhi miriŋun mala, galkin yan gurthaŋura ḻithanmaranhaminan.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Ga ŋunhalnydja ŋunhi djinawany' buṉbuŋurnydja walalnydja gan ŋunhi bukmakthun yan ŋurruŋu djirrikaymirriynydja ga rom djägamirriynydja mala dhäwun mala nhanukalaŋuwuy maḻŋ'maraŋal Djesuwalaŋuwuynha, märr walal dhu ŋanya yan dhä-gir'yunna ŋunhiŋuwuyyin yätjkurruyanhawuynha djämapuy, yurr bäyŋu warray walal maḻŋ'maranhany nhanukal ŋula nhäny yätjkurrnydja.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Yo dharrwaynha gan ŋunhi yolŋuynydja walal nyäḻ'yurrnydja dhäwu mala lakaraŋal nhanukalaŋawuynydja Djesuwalaŋuwuynydja, yurr dhäwuny mala walal gan ŋunhi lakaraŋalnydja dhä-barrkuwatjnha.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 — ausente —
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 — ausente —
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 — ausente —
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Bala ŋayiny ŋunhi ŋurruḏawalaŋuny djirrikaymirr rur'yurra, bala ŋayi waŋanan Djesuwnydja bitjarra, “Bäyŋun dhu dhuwal nheny dhäwu lakaram muka, ŋula dhawaṯmaranhamirrnydja nhunapinya nhe?” bitjarr.
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Yurr ŋayiny gan ŋunhi Djesuny dhärran mukthurra yan, yakan ŋayi ŋula waŋganydja dhäruk waŋanha. Ga buluyi ŋayi ŋuriŋiyi ŋurruḏawalaŋuy djirrikaymirriy dhä-birrka'yurr ŋanya bitjarr, “Ma' lakaraŋun napurruŋgal. Muka nhe dhuwal ŋunhiyiny ŋunhi Maŋutji-dhunupayanhawuynydja Yolŋu! … God-Waŋarrwuny Gäthu'mirriŋu?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Bala ŋayi Djesuny buku-bakmaraŋala bitjarra, “Yo, Ŋarra muka dhuwal ŋunhiyiny.
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Bala ŋayiny ŋunhi ŋurruḏawalaŋuny djirrikaymirr yolŋu mirithinan dhika maḏakarritjthinany, bala marrtjin girrin' nhanŋuwuy ŋayi barr'parrmaraŋal, ga waŋanany ŋayi ŋunhi yatjurra bitjarra gam', “Yakan limurr dhu buluny nhanukuŋ dhäwu ŋäma.
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Bilin limurr dhuwal ŋanya ŋäkula gan dhäruktja bukmakthun, waŋanhawuynydja ŋunhi ŋayi waŋan dhä-wiripuŋuyin God-Waŋarrwun. Nhaltjanna limurr dhu ŋanya?” bitjarr. Ga walalnydja ŋunhi bukmaktja yolŋu walal yoranhaminan yan nhanŋu bunharawnha murrkay'kunharawnha.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Ga walal marrtjin ŋunhi wiripuwurruynydja yolŋuy walal Djesunhany dhupthurra bukun. Ga maŋutji walal ŋanya garrwi'yurr manydjarrkay', bala gan bumara ŋanya bartjunmaraŋala, ga waŋan walal gan nhanŋu bitjarr, “Ma lakaraŋ yolthu nhuna wutthurr?” Ga walal ŋunhi wiripuwurruynydja miriŋuy mala ŋunhi walal gan nhanŋu djäga walalnydja gan ŋanya bumara.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Ga ŋunhiliyi warraŋulnydja ŋärra'ŋur ŋayiny gan ŋunhi Betany baḏaknha nhinan ḻithanmaranhamin ŋayi gan ŋanyapinya ŋayi gurthaŋura. Ga ŋayiny waŋgany miyalk ŋunhi ŋayi djämamirr ŋurikiyi ŋurruḏawalaŋuw djirrikaymirriw marrtjin bala
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 dharrnha nhäŋal ŋanya ŋunhiwiliyin, ŋayi gan ḻithanmaranhamin, bala ŋayi waŋanan ŋanya dhä-birrka'yurra bitjarra, “Way, nheny dhuwal ḻundu'mirriŋu Djesuw muka? … ŋurikiyi ŋunhi yolŋuw wäŋa Nätjuritjpuywu?”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Ga ŋayiny Betany buku-bakmaraŋal bitjarr, “Yaka dhuwaliyi dhunupa. Yaka ŋarra marŋgi nhäpuy nhe ga dhuwaliyi waŋa.” Bala yan ŋayi dhawaṯthurra dhurrwarakurra, ga dhunupan ŋayiny ŋunhi ŋunhalnydja gurrwawuny ŋäthinan.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Ga buluyi ŋayi ŋunhi ŋuriŋiyi djämamirriy miyalkthu nhäŋal ŋanya Betany, ga waŋan ŋayi ŋurikiwurruŋgal yolŋuwal walalaŋgal ŋunhi walal marrtjin dhärra'-dharran bitjarr, “Dhuwanna ŋunhi waŋganydja yolŋu beŋuryiny ŋunhi malaŋur.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Ga ŋayiny Betany waŋan bitjarr, “Bäyŋu … Yaka ŋarrany!” Ga yaka wiyin ga wiripuwurrnydja muka yolŋu walal waŋan bitjarr, “Nhepi yan dhuwal yolŋuny. Dhuwandja nhe wäŋa Galalipuy!”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Ga buluny ŋayi ŋunhi Beta waŋan mirithinan yan dhäruk-wiripuŋuyinan bitjarra, “God-Waŋarr dhuwal ŋarrakuny marŋgi, ŋunhi ŋarrany dhuwal dhuŋa nhanŋu ŋurikiyi ḏirramuw, yolnha nhuma ga dhuwali lakaram!”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ga ŋunhi ŋayi bitjarryiny waŋan, bala dhunupan ŋayiny gurrwawuny ŋäthinan, ŋunhiny buku-märrma'thinan. Bala yan ŋayi Betaynydja guyaŋan ŋunhi nhaltjarr ŋayi Djesu waŋan nhanukal bitjarr, “Ga yorrnha ŋayi dhu ŋunhi gurrwawuny waŋa buku-märrma'mirrnydja, nheny ŋathil ŋarraku dhu dhumbal'yun buku-ḻurrkun'mirr.” Bala yan ŋayi Betany ŋäthinany mirithinan dhika murruy'-murruyurra.Peter broke down and cried|src="CN01821C.TIF" size="Span" loc="DC" ref="Mäk 14.72"
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.