Marcos 12

God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi Djesuy buluyi nhakun lakaraŋal dhäwu mayali'kurr ŋurikiwurruŋgalyi yolŋuwal walalaŋgal, ga dhuwal ŋayi gan ŋunhi dhäwuny' lakaraŋal gam', “Ŋunhiliyi yolŋu gan nhinan wäŋa-waṯaŋu, bala yan ŋayi ŋunhiyiny yolŋu wäŋa-waṯaŋuny djälthinan ŋayi dhu ga ŋuthanmaram ŋamakurr borum mala. Bala ŋayi lämu-nhirrpara ŋunhiwiliyiny wäŋalil borumnha mala dharpan. Ga djäma ŋayi ŋunhi munatha' ŋurikiyi ŋathaw buḻŋu'kunharaw, bala ŋayi ḻoḻuwunuŋala ŋunhiyi wäŋany. Ga djämayi ŋayi wäŋa mil'ŋuwnydja yolŋuw nhinanharawnydja. Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi djarr'yurra yolŋunhan walalany ŋurukiyin djägawnha, djägamirriyaŋala walalany, märr walal dhu ga djäman, ga bäkin ŋunhiyiny nhä mala bukmak yurr guwarr yan, märr ŋayi dhu ŋunhiyiny wäŋa-waṯaŋuny yolŋu marrtjin wiripuŋulila wäŋalil, yurr märr wiyinnha ŋayi dhu ŋunhi marrtjiny. Bala ŋayi waŋanany djägamirriwalnydja walalaŋgal bitjarra, ‘Dhiyakuny nhuma dhu ga djäga ŋamatham yan ŋarrakalaŋaw, ga ŋunhi ŋayi dhu balwurthirrnydja borumdja mala, ga nhumany dhu ŋunhi mala-wulkmaraman ŋarrakuny gänaŋulila.’ Bala yan ŋayi marrtjinan ŋunhiyiny wäŋa-waṯaŋuny yolŋu wiripuŋulila wäŋalil.”
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 “Yo. Nhinanany ŋayi gan ŋunhiyi wäŋa-waṯaŋuny yolŋu, yan bili ga walu marrtjin galkithin borumguny ŋurikiny borumdhinyarawnha, bala ŋayi wäthurra waŋganygun yolŋuw djämamirriwnha, bala ŋayi ŋanya djuy'yurra, märr ŋayi dhu märraman wapmaraman nhanŋuny borum mala.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Ga walalnydja ŋunhi ŋuriŋiwurruynydja borum-djägamirriynydja walal nhäŋala ŋanya ŋunhiyiny yolŋuny, bala yan walal ŋanya ŋayathaŋala bumara ŋanya marrtjin, ga djuy'yurrnydja walal ŋanya roŋanmaraŋalnydja dhäparŋ'nha goŋ-waŋaran.”
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 “Ga bitjarryi bili ŋayi wiripuŋunhany yolŋuny djämamirriny djuy'yurr. Ga walalnydja ŋanya ŋuruŋiwurruyyi bili yan bumar bururr'yurr dhika, muḻkurr yan walal ŋanya wutthurr maŋgu'wu. Bala walal ŋunhi djuy'yurrnydja ŋanya bitjarryi bili yan goŋ-waŋarayi yan.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Ga bulu ŋayi djuy'yurr wiripuŋunhany muka djämamirriny, ga walalnydja ŋanya bumar dhä-murrkay'kuŋala yan dhiŋganhamaraŋala. Ga märr dharrwanhan walal gan ŋunhi bitjarryiny bumar, wiripuwurruny walŋakuŋal, ga wiripuwurrunhany rakunyguŋala yan, warrpam'thurr yan walalany bumar.”
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 “Bala ŋayi ŋuriŋiyi wäŋa-waṯaŋuynydja yolŋuy djuy'yurr bulu waŋganynhan yolŋuny, ŋunhiyin gäthu'mirriŋunhan nhanŋuwuy ŋayi waŋganynhan yan, märr walal dhu nhanŋun märr-ŋal'yundja.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Ga ŋunhi walal nhäŋalnydja ŋanya ŋuriŋiwurruyyiny borum-djägamirriynydja yolŋuy walal, bala walal waŋanhaminany bitjanminan, ‘Way, dhuwandja ŋunhi yolŋu ŋunhiyin muka? … gäthu'mirriŋun ga räli marrtji, go limurr ŋanya buman murrkay'kuman, märr dhu dhuwandja wäŋa limurruŋguwuynha,’ bitjanminan.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Bala walal yan ŋunhiyiny gäthu'mirriŋunhany nhanŋu ŋayathaŋala, ga bumarnydja walal ŋanya ŋunhi dhiŋganhamaraŋala yan, ga rumbalnydja walal ŋanya ŋunhi ŋurrkaŋala dhawaṯmaraŋala warraŋullila, beŋuryiny ŋunhi borummirriŋurnydja wäŋaŋur.”
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Bala ŋayi dhäŋur beŋuryiny Djesuy dhä-birrka'yurra walalany bitjarra, “Nhaltjanna ŋayi dhu ŋunhi ŋuriŋiyi wäŋa-waṯaŋuynydja? Bitjanna ŋayi dhu ŋunhi gam', marrtjiny ŋayi dhu ŋunhi, ga dhunupan ŋayi dhu buman murrkay'kuman ŋunhiwurrunhany yolŋuny walalany djägamiriwnhany mala, bala yan ŋayi dhu ŋunhiyiny wäŋany gurrupan wiripuwurruŋgala yolŋuwal walalaŋgal djägalil.”
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 “Bitjan muka ŋayi ga ŋunha djorra'ŋurnydja lakaram gam',
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Ga bitjarryin ŋayi gan ŋunhi God-Waŋarryu djämany,
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Ga walalnydja ŋunhi ŋuriŋiwurruyyiny ḏilkurruwurruynydja yolŋuy walal dharaŋara yan ŋunhi mayaliny', ŋunhi ŋayi gan Djesuy lakaraŋalnydja walalanhan, bala yan walal dhunupan guyaŋanan ŋayathanharawnha nhanŋu Djesuwnydja. Ga birrka'yurr walal gan ŋunhi ŋayathanharaw nhanŋu, yurr bäyŋun, bili walal gan ŋunhi barrarinan yolŋuwnha walalaŋ. Bala yan walal ŋanya ganarrthaŋala, bala wäŋgaŋala.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Bala walalnydja gan ŋunhi Baratjiny yolŋu walal ŋayan'mirra nhinan nhanŋuny Djesuwnydja. Bala yan walal djuy'yurra wiripuwurrunhan ḏirramuwurruny, ŋunhiwurrunhan ŋunhi djuŋga'-djuŋgayany Yaritkun, märr walal ŋanya dhu ga mayali'-gäma dhä-birrka'yun, märr ŋayipiny dhu ŋunhi dhä-maraŋgunhamirra.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Bala walal ŋunhi wäŋgaŋalnydja balayin nhanukala Djesuwala. Ga waŋanany walal nhanŋu Djesuwnydja bitjarra, “Way Marŋgikunhamirr, napurrnydja dhuwal marŋgi nhuŋu, ŋunhi nheny ŋuli ga waŋa dhunupan yan dhäruk, ga dhunupa mala-djarr'yunamirr nhe yolŋu, bili nheny ŋuli ga ŋunhi djäma rrambaŋiyam yan nhä mala bukmakku. Ga marŋgikumany nhe ŋuli ga ŋunhi yuwalk yan God-Waŋarrwu warray dhukarrnydja. Go mak napurruŋgal lakaraŋun. Nhä dhuwal dhunupa limurruŋ ŋunhi limurr dhu ga rrupiyany gurrupan mundhurryu-wumany ŋunhiyiny ŋunhi ŋurruŋunhany buŋgawany Rawumbuywuny wäŋapuywu mala yäkuny Djetjanhany? Nhaltjan limurr dhu yulŋuny? Gurrupan? Ŋany nhaltjan?” bitjarr.
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Yurr ŋayipiny Djesuny marŋgithin walalaŋ ŋäthil yan, ŋunhi walal gan mayali'-wilkthurr ŋanya, bala ŋayi waŋanan walalaŋ bitjarra, “Nhaku nhuma ŋarrany ga dhuwal birrka'yundja. Go gurrupul walal ŋarrakal rrupiya ŋaraka, ŋarra mak nhäma.”
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Bala walal gurrupara nhanukal. Bala ŋayiny Djesuynydja dhä-birrka'yurra walalany bitjarra, “Yol dhuwandja wuŋuḻi' ga yäku dhiyalnydja gay'yi rrupiyaŋur ŋarakaŋur?” bitjarr. Ga walalnydja buku-bakmaraŋal nhanŋuny bitjarr, “Dhuwaliny yäku ga mali' ŋunhiyin ŋurruŋun buŋgawa yäku Djetjan,” bitjarr.
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Ga ŋayiny Djesuny walalaŋ bitjarra waŋan, “Nhumany roŋanmaraŋun gurrupul nhä malany nhanŋuny ŋurikiyiny ŋurruŋuwnydja buŋgawaw, ga biyakiyi bili roŋanmaraŋdhi gurrupul ŋunhi ŋula nhä malany nhanŋuny God-Waŋarrwuny.” Bala walal ŋuriŋiwurruyyiny mayali'-gänhamirriynydja yolŋuy walal ŋäkulnydja ŋanya Djesunhany dhäruktja ṉirr'yurra.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Manymak walalnydja gan ŋunhi Djatutjiynydja yolŋuy walal yaka märr-yuwalkmirrinya ŋunhi dhu gi yolŋu walal walŋathi beŋur ŋunhi dhiŋganhaŋur. Bala walal dhuwalawurryiny yolŋu walal marrtjinan balan Djesuwala ga waŋan walal ŋanya bitjarr,
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 “Way Marŋgikunhamirr, Mawtjitjthuny ŋunhi rom rulwaŋdhurr bitjarr warray gam', ‘Ŋunhi dhu ḏirramuny dhiŋgam yothumiriwnydja, nhakun bäyŋuny nhanŋu ŋula walkur, bala nhanukal dhu ŋunhi yukuyuku'mirriŋuynha märram nhanŋu ŋunhi miyalknhany? … märr ŋayi dhu ŋuriŋiyiny miyalkthuny yothuny gäma ŋuruki bili yan ŋunhi dhiŋganhawuywu ḏirramuwnydja.’
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Manymak. Waŋganymirrnydja ḏirramuwurr gan wäwa'manydjiwurra nhinan 7, ga ŋayiny ŋuriŋiyiny maḻamarryuny wäwa'mirriŋuynydja märraŋal miyalknhan, bala ŋayi ŋunhi ḏirramuny dhiŋgaŋala yothumiriw yan.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ga beŋuryiny wiripuŋuynha yukuyuku'mirriŋuynha malpuraynha märraŋal ŋunhiyi miyalknhany, bala ŋayiny muka bitjarryi bili yan dhiŋgaŋal yothumiriwyi yan. Ga bitjarryi bili ŋunhi maḻŋ'thurr nhanŋuny dhä-gandarrpuywuny.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Ga balanya bili yan walalaŋ gan ŋunhi maḻŋ'thurrnydja. Ga yalalan dhuḏi-yapalan ŋayiny miyalktja dhiŋgaŋal.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Ga ŋunhi dhu boŋguŋ God-Waŋarryu walŋakuŋuny yolŋunhany walalany beŋurnydja ŋunhi dhiŋganhaŋurnydja, bala yolkun ŋayi dhu ŋunhi miyalktja? … bili ŋayi gan ŋunhi nhinanany beŋur bili ŋurruŋuwal wäwa'mirriŋuwal ga yukuyuku'mirriŋuwal wapthurr.”
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Bala ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋala walalaŋ bitjarra, “Bukmak yan nhuma dhuwal djarrpi'mirr! Bäyŋu yan nhuma marŋgi ŋunhi nhaltjan ga djorray' ŋuli marŋgikum. Ga yaka yan nhuma marŋgi ŋurikiyiny ŋunhi ganydjarrwu Godkalaŋawnydja.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Ŋunhi ŋayi dhu boŋguŋ God-Waŋarryu walŋakuŋuny gi yolŋunhany walalany dhiŋganhaŋurnydja, ga bäyŋun walal dhu gi ŋunhi buluny nhakun märranhamirr. Ŋunhiyiny walal dhu balanyan nhakun ŋunhan ŋunhi God-Waŋarrwun djiwarr'puynha yolŋu walal nhanŋun djämamirr mala.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Marŋgi muka nhuma dhuwal bili, ŋunhi dhu gi yolŋuny walal walŋathi dhiŋganhaŋurnydja. Ga marŋgi nhuma ŋunhi dhäwuw Mawtjitjkalaŋuwuynydja ŋunhi ŋayi nhäŋal gurtha ŋäṉarr ŋayi gan nhäran marraŋur dharpaŋur. Ŋunhiny ŋayi God-Waŋarr waŋan bitjarra gam', ‘Ŋarrany dhuwal God-Waŋarr Yipurayimgu ga Yitjakku ga Djaykupku.’
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Yaka ŋayi ŋunhi God-Waŋarr rakunymirriwnydja yolŋuw walalaŋ, ŋany walŋamirriwnha yan.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Manymak ŋunhiliyi gan waŋgany yolŋu Rom-marŋgikunhamirr nhinan, ŋäkul ŋayi gan Djesuny ŋunhi nhaltjarr ŋayi gan buku-roŋanmaraŋal walalaŋ Djatutjiw malaŋuw, bala ŋayi bitjarra guyaŋanany, “Manymak nhanukuŋ dhuwal dhäruktja buku-roŋanmaranhawuynydja.” Bala ŋayi dhä-birrka'yurra Djesunhany bitjarra, “Nhä dhuwal ŋurruŋuny gal'ŋu dhäruk-nhirrpanminyawuy ga dharrpalnydja mirithirrnydja rom?” bitjarr.
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Ga ŋayiny Djesuny waŋan bitjarra gam, “Ŋäkun nhumany Yitjuralyuny bäpurruy yolŋuy walal. Garraynydja limurruŋ ŋunha waŋgany yan ŋayipi God-Waŋarrnydja.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Nheny dhu ga ŋunhi märr-ŋamathirrnydja nhanŋu Garraywuny God-Waŋarrwuny bukmakthu yan nhokiyingal nhe ḏoṯurrkthuny ga walŋaynydja ga ganydjarryuny ga guyaŋanhawuyyuny.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Ga wiripuny ŋunhi dharrpal dhäruk-nhirrpanminyawuy rom dhuwanna gam', “Märryu-ḏapmaraŋ, ga märr-ŋamathi gi ŋunha wiripuwurruŋguny yolŋuw walalaŋ, biyak nhakun nhe ŋuli ga ŋunhi märr-ŋamathirr nhuŋuwuy nhe. Bäyŋun gi ŋunhi ŋula wiripuny dhäruk-nhirrpanawuy rom mala dhambay-manapul dhiyakalnydja maṉḏaŋgal, bili dhuwanna maṉḏany ŋunhi märrman' buluny gal'ŋu mirithirrnydja ŋurruŋu ga dharrpal rom.”
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Bala ŋunhi Rom-marŋgikunhamirrnydja yolŋu waŋanan bitjarra Djesuwnydja, “Marŋgikunhamirr dhunupa nhe ga dhuwaliyi waŋa bitjandhiyiny.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Yuwalk yan napurr dhu ga ŋunhi märr-ŋamathirrnydja God-Waŋarrwuny bukmakthu yan napurruŋgal ḏoṯurrkthuny ga ṉurrkuynydja ga ganydjarryuny. Ga bitjandhi bili napurr dhu ga ŋunhi märr-ŋamathirryi ŋunha wiripuŋuwnydja yolŋuw walalaŋ, bitjan nhakun napurr ŋuli ga napurruŋguwuy napurr märr-ŋamathirr. Dhuwanna ŋunhi mirithirrnydja ŋurruŋuny rom maṉḏany, ŋunhi ga bulun djuḻkmaram nhä mala ŋunhi limurr ŋuli djäma mundhurr-wurrupan God-Waŋarrwu.”
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Ga ŋunhi ŋayi Djesuy ŋäkulnydja ŋunhi ḏirramunhany ŋayi gan waŋan dhärukthu djambatjthuny, bala ŋayi nhanŋu bitjarra buku-bakmaraŋalnydja, “Nheny dhuwal yakan barrku beŋurnydja ŋunhi Godkalaŋaŋurnydja Romŋur.” Ga bäyŋun walal ŋula buluny dhä-wapthuna waŋanha ŋanya.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Ga ŋunhi ŋayi gan Djesuy marŋgikuŋalnydja ŋunhiliyiny buku-ŋal'yunamirriŋurnydja buṉbuŋur, ga waŋan ŋayi bitjarr, “Nhaku walal ŋuli ga ŋunhi Rom-marŋgikunhamirriynydja walal lakaram ŋunhi dhuwal Maŋutji-dhunupayanhawuynydja yolŋu maḻŋ'thurr beŋur Daybitkal yarraṯaŋur?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Bili ŋayi ŋunhi Dhuyu-Birrimbirrnydja waŋan nhanukalnydja Daybitkalnydja, bitjarr,
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 “Ga ŋayiny gan ŋunhi Daybitthuny ŋunhiyinhany Maŋutji-dhunupayanhawuynhany yäku lakaraŋal ‘Garray’ bitjarr, yurr nhakun ŋayiny nhanŋu ŋunhi Maŋutji-dhunupayanhawuynydja Daybitkuny Gäthu'mirriŋu.”
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ga ŋunhi ŋayi gan Djesuy baḏak yan marŋgi-gurrupar walalany, bala ŋayi bitjarra waŋan. “Djäga nhuma dhu ga ŋunhi Rom-marŋgikunhamirriwnydja yolŋuw walalaŋ. Walalnydja ŋunhi djäl walal dhu ga wäŋgam girri' wiyinmirr mala dhukarrkurr, märr dhu ga yolŋu mala walalaŋ wokthun.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Ga ŋunhi walal ŋuli marrtji Djuw malawal buku-ḻuŋ'maranhamirrililnydja buṉbulil, walalnydja ŋuli ŋunhi nhinany manymakŋura yanan nhinanhawuyŋurnydja. Ga bitjandhi bili walal ŋuli ŋunhi ḻuŋ'maranhamirr marrtji ŋathalilnydja, walalnydja ŋuli nhinany manymakŋura yan nhinanhawuyŋurnydja.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Yurr walal ŋuli ga ŋunhi manaŋirra yulŋuny buku-gurthapuywun miyalkkurruwurruŋ ŋula nhäny mala. Bala beŋuryiny walal ŋuli ga bukumirriyamany wiyinnha dhika, yan ga milkunhamirra walalawuynha walal. Ga ŋayiny dhu boŋguŋ ŋunhi God-Waŋarryuny walalany dhä-gir'yurrnydja mirithin yan.” Ga bitjarra ŋayi gan ŋunhi Djesuy lakaraŋalnydja walalaŋ.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Ga beŋuryiny ŋayi gan Djesuny nhinan ŋunhala Buku-ŋal'yunamirriŋura buṉbuŋur, ŋunhiliyin galkin yanan ŋunhi gan banikin' maṉḏany dhärran rrupiyapuy, nhäŋala ŋayi gan yolŋunhan walalany walal marrtjin rrupiya djalkthurr mundhurrnha nhanŋun God-Waŋarrwun. Ga dharrwa gan yolŋu ḻukunydja mala wäŋgaŋal ga rarr'yurr walal marrtjin rrupiya ŋunhiwiliyi banikin'lil dharrwa mirithirr.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Manymak, ga ŋayiny waŋgany miyalk yurr ŋurruwuyk marrtjin ga rulwaŋdhurr ŋayi märrma' yan ŋaraka rrupiya yurr nyumukuṉiny maṉḏany yaka ŋula yindi.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Bala ŋayi Djesuynydja ḻuŋ'maraŋala nhanŋuwuy ŋayi malthunamirrinhany mala bala ŋayi lakaraŋalnydja bitjarra, “Märr-yuwalk ŋarra nhumalaŋ dhu dhuwandja lakaram. Dhiyaŋuny miyalkthu bulu warray rulwaŋdhurr, djuḻkmaraŋal ŋayi wiripuwurruŋguŋuny gurrupanawuy.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Bili ŋayiny dhuwandja ŋunhi mirithirra yan ŋurruwuyknha, ga gurruparnydja ŋayi ŋunhi warrpam'thurra yanan. Ga bäyŋun gi ŋula ŋorri nyumukuṉiny'tja nhanŋuwuynydja nhakun.”
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.