Lucas 8

God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ga yalalan dhäŋur beŋuryiny ŋunhi, bala ŋayi gan Djesuny marrtjinan wäŋakurra malaŋuwurr, ga ŋunhiliyiny mala wäŋaŋur ŋayi gan lakaraŋala manymaknha mala dhäwu ŋunhi Godkalaŋuwuynha rombuy yolŋuwalnydja walalaŋgal. Ga walalnydja ŋunhi 12-tja malthunamirr walal gan malthurryi nhanŋu Djesuw.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Ga wiripuny miyalkkurruwurr gan malthurr nhanŋu, ŋunhiwurrnha ŋunhi ŋayi gan ḏukmaraŋal walalany rerriŋura mala, ga wiripuny miyalkkurruwurr gan nhanŋu malthurr ŋunhiwurrnha ŋunhi ŋayi gan walalaŋgal dhawaṯmaraŋal yätjkurrunhan birrimbirrnha mala. Ga dhuwalawurr ŋunhi miyalkkurruwurrnydja yäkuny ŋunhi walal gan malthurrnydja nhanŋu, Meri, wäŋa-Maktalapuy, ŋurikalyiny miyalkkal ŋayi ŋunhi Djesuy dhawaṯmaraŋalnydja 7-nhany yätjkurruny birrimbirrnha ŋäthilnydja,
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 ga wiripuny yäku miyalk Djawina,* ŋunhi ŋayi miyalktja ḏirramuw yäkuw Djuwitjaw,* ŋunhi ŋayiny ŋunhiyiny ḏirramu ŋurruŋu djämamirr ŋurikin buŋgawawnha yäkuw Yaritkun,* ga wiripuny miyalk yäku Djotjana, ga wiripuwurr gan miyalkkurruwurr malthurryi nhanŋu. Yo. Yurr djämany walal gan ŋunhi malthurrnydja nhanŋu ŋunhi miyalkkurruwurruynydja walalaŋgiyingala rrupiyaynydja guŋga'yurrnydja marrtjin bala ŋanya Djesunhany ga malthunamirrinhany mala nhanŋu.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Yo. Ga dharrwan mirithirra gan ŋunhi yolŋuny walal wäŋgaŋal guwatjmarnydja ŋanya Djesunhany wäŋaŋura ga wäŋaŋura bawalamirriŋura yan. Bala ŋayiny Djesuynydja lakaraŋala ŋunhiyin mayali'kurra dhäwuny' walalaŋgal bitjarra gam',
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Waŋganydhu ḏirramuy gätni-djämamirriy marrtjin dholkuŋal ŋatha mala maŋutji birrali, ga djalkthurrnydja ŋayi marrtjin ŋunhi ŋathany mala maŋutjiny munatha'lila. Yurr wiripuny ŋunhi maŋutji ŋatha galkirrin ḏällil munatha'lil dhukarrlila, bala yolŋuynydja walal marrtjin ŋunhi dhurrpa'-dhurrparaŋala, ga warrakan' mala gan buṯthurr, bala marrtjin ḻukanan ŋunhi ŋathany mala maŋutjiny, ŋunhi marrtjin ŋorra'-ŋurran ŋunhili dhukarrŋur.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Ga wiripuny ŋunhi maŋutji ŋatha galkirrin guṉḏamirrilila munatha'lil, munatha'-ḏaŋawuklila, ga dhunupan yan ŋunhiyi ŋathany dhamany'tjurra, bala ŋayiny waluynha ŋunhi nhäŋal räwakkuŋala, bili ŋunhi munathany' baṉḏanynha gapumiriwnha.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Ga wiripuny marrtjin maŋutji birrali galkirrin ḏirriṯirrimirrilila munatha'lil, nhämunha' ŋunhi marrtjin ŋorra'-ŋurran ḏirriṯirri dhakal ŋunhiliyi. Bala maṉḏa ŋunhi ŋutharnydja marrtjin rrambaŋin. Ga ŋuriŋiyi ḏirriṯirriynydja garrpirnha ŋunhiyi birralinhany, bala ŋunhi birraliny warrpam'nha räwakthin.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Ga wiripuny maŋutji birrali galkirrin marrtjin manymaklila munatha'lil dhika, ga ŋunhiliyiny maŋutji ŋatha ŋuthar manymakthinan dhika dharrwathinan, 100-nha burumun' waŋga'-waŋganyŋur yaŋara'ŋur.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Bala walalnydja ŋuruŋiwurruynydja ŋunhi malthunamirriynydja mala nhanukal Djesuwal dhä-birrka'yurrnydja ŋanya Djesunhany bitjarra gam', “Way Garray, nhä ga dhiyaŋ dhäwuy mayaliny' lakaram?”
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Ga ŋayiny Djesuny waŋan balany walalaŋguny bitjarra, “Nhumany dhuwal malthunamirrnydja mala ŋarraku, bilin nhumany dhuwal marŋgimirra ŋurukuny ŋunhi Godkalaŋawnydja romgu, ŋurikiyiny ŋunhi djinawa'wuywuny mayaliw', bili God-Waŋarryuny nhumalaŋgal gan ŋunhi bilin dhawaṯmaraŋala. Yurr wiripuwurruŋguny yolŋuw walalaŋ ŋunhi walal yaka gulŋiyinya dhipaliyi romlil God-Waŋarrwal, ŋurikiwurruŋdhin ŋarra dhu ga ŋunhi lakaram mayali'wurrnydja, yurr yaka ŋarra dhu dhawaṯmaramany lakaram walalaŋ. Nhäma warray walal dhu ŋunhi yulŋuny, yurr bäyŋun walal dhu ŋunhi dharaŋandja nhäma; ga ŋäma walal dhu ga, yurr bäyŋun dharaŋanarawnydja ŋänharaw.” Ga bitjarra ŋayi gan ŋunhi Djesuy lakaraŋalnydja walalaŋgal.
10 Jesus respondeu:
11 Bala ŋayi Djesuynydja lakaraŋal walalaŋgal bitjarra, “Dhuwanna ŋunhi mayaliny' ŋurikiyiny dhäwuw gam'. Ŋathaynydja ŋuriŋiyi burumun'thuny ga mayaliy' maŋutji-lakaram God-Waŋarrwun dhäruk.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Ga ŋunhi ŋatha mala maŋutji marrtjin galkirrin dhukarrlilnydja, ŋuriŋiyiny ga maŋutji-lakaram ŋunhiwurrunhan yolŋuny walalany ŋunhi walal ŋuli ŋäma God-Waŋarrwu dhäruk, bala dhunupan ŋayiny ŋuli ŋunhi buŋgawany Mokuy marrtjiny bala yan djaw'yunna ŋayaŋuŋurnydja walalaŋgalaŋaŋur ŋunhiyiny God-Waŋarrwuny dhäwu, märr walal ŋuli ŋunhi bäyŋun märr-yuwalkmirriyiny, ga walŋathiny ŋuriŋiyiny dhärukthuny.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Ga ŋunhi wiripuny maŋutji mala galkirrin guṉḏamirrililnydja wäŋalil ŋuriŋiyiny ga ŋathay burumun'thu maŋutji-lakaram ŋunhiwurrunhan yolŋuny mala ŋunhi walal ŋuli nhakun bili ŋäma warray dhäwuny', bala ŋuli yan märraman ŋoy-djulŋithinyaraynha. Yurr yakayi ŋayi ŋuli ŋunhi yuwalkkuŋuny gärri ŋunhawalnydja ŋunhi ŋayaŋulilnydja walalaŋgal djinawa'lilnydja. Yaka walal ŋuli ŋunhi yuwalkkuŋuny märraŋ; gurriri yan walal ŋuli ŋunhi märr-yuwalkmirriyirrnydja. Ga ŋuli nhanŋu dhu ŋunhi mariny maḻŋ'thun, ga ŋayaŋu-miḏikinyamirrnydja rom, yan nhakun ŋanya birrka'yundja, ŋayiny ŋuli ŋunhi dhunupan gulyunna God-Waŋarrwalnydja märr-yuwalkthinyaŋur.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Ga wiripuny ŋunhi ŋatha maŋutji galkirrin ḏirriṯirrimirrilila gunbukpukmirrilila munatha'lil, ŋuriŋiyiny ga dhunupamirriyam lakaram ŋunhin yolŋuny, ŋunhi ŋayi ŋuli ŋäma warray God-Waŋarrwu dhäruktja, yurr bitjanna bili ŋayi ŋuli ga ŋunhi ŋurruŋuyamany dhuwalaŋuwuynhan yan munatha'wuynhan ŋula nhäny mala, ga bitjanna bili ŋayi ŋuli ga buku-manguman girrin', dhika nhän, rrupiyan, dharrwan. Yo. Bala ŋuli ga ŋunhi dhiyaŋiyin mala romdhu nyumukuṉiny'kumany God-Waŋarrwuny dhäruk, ga yakan ŋayi dhu ga ŋunhi yolŋuny ŋuthan ŋamathamany; walalnydja ŋunhi balanya nhakun yaŋaran' borumgun burumun'miriwnha.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Ga wiripuny mala ŋunhi ŋatha maŋutji galkirrin manymaklila mäniyalila munatha'lil, ga ŋuriŋiyiny ga ŋathay mayali' lakaram ŋunhiwurrunhan yolŋuny walalany ŋunhi walal ŋuli ga ŋäma God-Waŋarrwu dhäruk manymakkuman yan dhika, ga märram walal ŋuli ga yuwalkkum yan ŋanya dhäruk, bala ŋayathaman walal ŋuli ga ŋanya ŋunhi dhäruktja baṯ-bitjanna walalaŋgiyingal ŋayaŋuynydja. Ga nhinany walal ŋuli ga ŋunhi ŋunhiliyin manymakŋura romŋurnydja, ga yan bili-i-i ga borum ŋuli dharrwathirr.” Ga bitjarra ŋayi gan ŋunhi Djesuy rom lakaraŋalnydja, mayaliny' dhawaṯmaraŋal walalaŋgal.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Ga bulu ŋayi Djesu waŋan bitjarr, “Ŋunhi ŋuli yolŋuy lanhdhirrany dhuŋgur'yun, ga wanhawal ŋayi ŋuli ŋunhi nhirrpandja? Dhurrthurryunna ŋayi ŋuli banikin'thun? … ŋany gungaman ŋayi ŋuli muka ḻoḻuynha? Bäyŋu! Yan ŋayi dhu ŋunhiyi märramany, bala ŋal'maraman garrwarlila, märr dhu yolŋuynydja walal nhäman ŋunhiyi baḏayalany' ŋunhi walal dhu marrtji gärrinyamirrnydja.”
16 Jesus continuou:
17 “Nhä mala marrtji ŋorra djuḻuḻ'yunawuy, yalalany dhu gi ŋunhi gaykarraŋlila warraŋullila dhawaṯthurra. Ga nhä mala dhiyaŋ bala ga ŋorra ŋapa-dhurrthurryunawuynydja, ŋayiny dhu gi ŋunhiyiny milman maḻŋ'maraŋ yolŋuwal walalaŋgal, bala dhu djarraṯawun'lila dhawaṯmaraŋ.”
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 “Yo. Buthuru-bitjurrnydja walal marrtji ŋamathaŋ yan ga yuwalkkuŋun, bili ŋuli ŋayi ga ŋula yolthu yolŋuy ŋayatham Garraywuŋuny marŋgi-gurrupanawuy, ŋayiny dhu ŋuriŋiyiny yolŋuy märraŋ bulun dharrwan mirithirra bukulil ŋal'maraŋ dhu marrtji. Ga ŋuli nhe ga ŋula yolthu yolŋuy bäyŋuny ŋayathul Garraywuŋ marŋgi-gurrupanawuy, ga ŋuli nhe ga guyaŋanhamirr yanbi nheny marŋgin, ŋayiny dhu gombuman nhuna, bäydhi ŋunhi nyumukuṉiny'tja.” Bitjarr ŋayi gan Djesuy lakaraŋalnydja.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Baḏak yan ŋayi gan ŋunhi Djesuy dhäwuny' walalaŋ lakaraŋal, bala walalnydja nhanŋu ŋunhi ŋäṉḏi'mirriŋuny ga yukuyuku'mirriŋuny mala bunanan, yurr dhärra'-dharranany walal gan ŋunhi ŋunhal banydji yan warraŋul ŋunhili buṉbuŋurnydja, djälthin walal gan ŋunhi Djesuw nhänharaw. Yurr dharrwan gan ŋunhi yolŋuny mala nhinan ḻiw'maraŋal, gungaŋal ŋanya.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Bala ŋayi waŋganydhuny yolŋuy waŋanan ŋanya Djesunhany bitjarra, “Way Garray, ŋunha nhuŋu ŋäṉḏi'mirriŋu ga yukuyuku'mirriŋu walal, dhärra'-dharra walal ga warraŋul. Djälthirr walal ga nhuŋu nhänharaw.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Ga ŋayiny Djesuny waŋan bitjarr walalaŋgal bukmakkal yolŋu'-yulŋuwal, “Ŋarrakuwuynydja dhuwal ŋäṉḏi'mirriŋu ga yukuyuku'mirriŋu walal ŋunhiwurrnha yolŋu walal ŋunhi walal ŋuli ga ŋäman God-Waŋarrwun dhäruk, bala märraman ŋanya,” bitjarr.
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Waŋganydhuny waluy ŋayipiny ŋunhi Djesuny ga malthunamirrnydja mala nhanŋu ŋal'-ŋalyurra marthaŋaylila, bala ŋayi Djesuny waŋanan walalaŋgal bitjarra, “Go limurr marrtjin ŋunha gali'lila, buḏapthunna dhiyakuny guḻungu,” bitjarr. Bala walal yan dhunupan marrtjinan.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Marrtjinany walal gan ŋunhi bala-a-a, yurr ŋayipiny marrtjin Djesuny ŋunhi yakurrnha ŋorran balanyamirriyyiny ŋunhiliyiny marthaŋayŋurnydja. Ga dhulmuŋura ŋunhilin gandarrŋura bala ŋayiny marrtjin bäy watan yindin bunan, ga bulu ḏowu rur'yurr yindi mirithirr. Bala marrtjin ŋunhi gapuny wapthurra marthaŋaylilnydja; galki balaŋ ŋunhi marthaŋaynydja guḻwuḻyunan. Yurr ŋayiny marrtjin ŋunhi Djesuny baḏak yan ŋorran yakurr.Boat in storm|src="LB00213C.tif" size="Span" loc="HK" ref="Luk 08.23"
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Bala walalnydja ŋunhi malthunamirrnydja mala nhanŋu waṉḏinany, bala yan dhirr'yurra ŋanya. “Way Buŋgawa, Buŋgawa! Go rur'yurra! Galki limurr dhu dhuwal ḻupthunna bala dhiŋgaman!” bitjarr.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋunhi, bala ŋayi ŋunhi Djesuny bilyurra, bala ŋayi waŋanany walalaŋguny bitjarra, “Wanha dhika nhumalaŋ märr-nhirrpanminyawuynydja? Nhaku nhuma bäyŋuny ŋarraku märr-yuwalkmirriyinya?”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Djesuny ga malthunamirrnydja walal nhanŋu wäŋgaŋal beŋurnydja ŋunhi Galaliŋurnydja wäŋaŋur, yurr buḏapthurra walal ŋunhi guḻunguny, balan ŋunha gali'lila ḻaypalila wäŋalil yäkulil Gadaralila.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Ga ŋunhi ŋayi gan Djesu marthaŋayŋurnydja wapthurr, ga dhunupan ŋayiny ŋunhi yolŋuynydja ŋanya guwatjmara, wäŋa-ŋunhiŋuwuyyiny, yurr ŋanya gan ŋunhi ŋunhiyiny ḏirramunhany ŋayathaŋal wakinŋuy birrimbirryu malaŋuy. Wiyinnha ŋayi gan ŋunhiyi ḏirramuny nhinan warraŋulnydja girri'miriwnydja, ga yakan ŋayi gan ŋunhi nhinan waŋganyŋurnydja wäŋaŋur nhanukiyingalnydja; ŋany nhinanany ŋayi gan ŋunhala bili yan mathirraŋura, yurr molumirriŋur.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Ga ŋunhi ŋayi nhäŋal Djesunhany, bala yan ŋayi yatjurrnydja mirithinan, ga ŋurrkanhaminany ŋayi ŋanyapinya Djesuwala ḻukulilanydja, bala ŋayi waŋanan nhanukal yindiynha rirrakayyuny bitjarra, “Djesu, Gäthu'mirriŋu Ŋurruḏawalaŋuw Waŋarrwu God-Waŋarrwu. Nhaltjanna nhe ŋarrany dhu dhuwal yulŋuny? Buku-djulŋi, yaka ŋarrany dhä-gir'yurrnydja ga ŋula ŋayaŋu-miḏikumulnydja!”
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Yo. Bitjarryiny ŋayi ŋunhi waŋan, bili ŋayipiny ŋunhi Djesuynydja bilin dhäruktja gurrupanminan ŋurikalyiny yätjkurruwnydja birrimbirrwu dhawaṯthunarawnha nhanukalaŋuŋur ŋurikalyiny ḏirramuwalnydja rumbalŋur. Yo bitjana bili ŋayi ŋuli ganha ŋunhi ŋuriŋiyi birrimbirryuny ŋanya bawa'-gurrupanan yan, bala walalnydja ŋuli yolŋu'-yulŋuynydja ŋanya garrwi'-garrwiyunan ganha rakiy'nha ga djimukuy'nha ḏälyun, ḻuku maṉḏany ḏapmaranha ga goŋ maṉḏany. Yurr ŋayiny ŋuli ganha ŋuriŋiyi yolŋuynydja bakmaranha werunha yan rakiny' ŋunhi ga djimukuny', bala ŋanya ŋayi ŋuli ga ŋuriŋiyi birrimbirryuny gänhan djaw'yunan balan ḏiltjilila, wäŋalil yolŋumiriwlila.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Bala ŋayi Djesuynydja dhä-birrka'yurra ŋanya ŋunhiyi ḏirramunhany, “Yol bili nhe dhuwal yäkuny?” bitjarr.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Bala ŋuriŋiyi birrimbirryuny malaŋuy gan waŋanany ŋanya ŋunhi Djesunhany mirithinan ŋayi dhu yaka walalany, “Djuy'yun balany wäŋalil dhä-gir'yunamirrililnydja.”
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Ga ŋunhiliyi bukuŋurnydja marrtji ḏäpthurr bikipikin mala dharrwa mirithirr, ḻukan walal marrtjin ŋatha. Bala walal ŋunhi birrimbirrnydja mala waŋanany nhanŋu Djesuwnydja bitjarra, “Way, balan napurruny djuy'yurrnydja ŋunha bikipikiwala mala.” Bala ŋayi yan Djesuny yoraŋal walalaŋ.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Bala gan ŋunhi wakinŋuny birrimbirr mala dhawaṯthurra ŋurikalyiny ḏirramuwalnydja, ga gulŋiyinany gan ŋurikiwurruŋgalyin ŋunhi bikipikiwala mala. Bala walalnydja gan ŋunhi bikipikiny mala dhunupan yan gundupuŋala beŋuryiny ŋunhi bukuŋurnydja balan bitjarra, bala walal gan gapulila ḻupthurr, ga dhiŋgaŋalnydja ŋunhi warrpam'thurra yan.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Ga walalnydja ŋunhi ŋuriŋiwurruy bikipiki-djämamirriynydja yolŋuy walal gan nhäŋal ŋunhi nhä gan maḻŋ'thurr, bala walal yan waṉḏi'-waṉḏinan roŋiyinan balayin wäŋalil, bala dhäwun' marrtjin lakaraŋal ḻiw'maraŋal.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Ga yolŋuny walal gan ŋunhi dharrwan wäŋgaŋal balayiny nhänharawnydja. Ga ŋunhi walal marrtjinany nhanukal Djesuwalnydja, bala walal nhäŋala ŋunhiyiny ḏirramunhany, ŋayi gan nhinanany galkin yänan nhanukal Djesuwala. Yurr girri'mirra ŋayi gan ŋunhi nhinanany, ga ḻiya ḏatjunan ŋamakulin', bilin nhanukal ŋunhi wakinŋuny mala birrimbirr waṉḏinan. Ga nhäŋalnydja ŋanya walal gan ŋunhi, bala dhunupan yan walal ŋunhi barrarinan.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Ga walalnydja gan ŋunhi maŋutji marŋgimirriynydja yolŋuy walal lakaraŋal walalaŋgal wiripuwurruŋgala yolŋu'-yulŋuwal, ŋurikalaŋuwuyyin ḏirramuwalaŋuwuynha, ŋunhi nhaltjarr ŋanya Djesuy ḏukmaraŋal.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Bala walalnydja gan ŋunhi wäŋa-nininyŋuynydja yolŋuy walal waŋanan ŋanya Djesunhany ŋaŋ'ŋaŋ'thurra beŋuryiny wäŋaŋur, bili walal ŋunhi mirithinan barrarinany. Bala ŋayipiny Djesuny dhunupan marrtjinan, bala wapthurra marthaŋaylila, bala yan ganarrthaŋala ŋunhiyiny wäŋa.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Ga yurrnha ŋayi ŋunhi Djesu marrtjinany beŋuryiny wäŋaŋur, ŋayiny ŋathil ŋanya ŋuriŋiyiny ḏirramuy guwatjmar ŋunhi ŋayi nhanukal gan Djesuy wakinŋuny birrimbirrnha dhawaṯmaraŋal, bala ŋayi waŋanan nhanukal bitjarra, “Way, ŋarrany dhuwal djäl ŋarra dhu nhuŋun malthun,” bitjarr.
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Gatjuy roŋiyi wäŋalil, ga lakaraŋ walalaŋgal biyak, ŋunhi nhaltjarr ŋayi nhuna God-Waŋarryu walŋakuŋal.”
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Ga ŋunhi ŋayi Djesu roŋiyinany beŋurnydja, ga ŋunhi wiripuŋuŋurnydja gali'ŋur wäŋaŋur. Bala yan ŋunhi yolŋuny walal nhanŋu gumurr-ŋamathinan, bili walal gan ŋunhi galkurr nhanŋu ŋunhiliyiny wäŋaŋur.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Ga waŋgany yolŋu yäku Djäratjtja bunan nhanŋu Djesuwnydja, yurr ŋayi ŋunhi yolŋuny ŋurruḏawalaŋu gapman ŋuriki Djuw malaw buku-ḻuŋ'maranhamirriw buṉbuw. Bala yan ŋayi ŋurrkanhaminany ŋanyapinya ŋayi Djesuwala ḻukulilnydja, bala ŋanya ŋayi gan ŋäŋ'thurra mirithinan yan, “Buku-djulŋi Garray, go marrtji balan wäŋalil ŋarrakal,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 bili waŋganynha yan ŋunha ŋarraku gäthu'mirriŋuny miyalktja, ga mirithirra yan ŋayi ga ŋunha rirrikthundja. Yurr ŋayi ŋunha 12-mirr yan dhuŋgarramirrnydja. Ga galki ŋayi dhu ŋunha dhiŋgaman yulŋuny,” bitjarr.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Ga ŋurikiwurruŋgalyi yolŋuwal walalaŋgal malaŋur waŋgany gan miyalk marrtjin, yurr ŋayi gan ŋunhi rirrikthurrnydja ŋurru-yätjthuny wiyinŋumirra; 12-nha dhuŋgarrany. Ga dharrwamirr ŋayi ŋuli ganha marrtjinya marrŋgitjkal walalaŋgal ḏukmaranharaw, yurr gulkurun. Ga yänan ŋayi gan ŋunhi djalkthurrnydja rrupiyan nhanŋuwuy ŋayi ŋurikiwurruŋgalyiny marrŋgitjkalnydja malaŋuwal.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Bala ŋayi marrtjinan ŋapawnha malthurr nhanŋu Djesuwnydja, ga dhunupan ŋayi goŋ-djarryurrnydja, baṯnha ŋayathaŋal girrin' nhanŋu. Bala dhunupan yan nhanŋu ŋuriki miyalkkuny ŋurru-yätjtja gulyurra.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Bala yan ŋayi Djesuynydja dhä-birrka'yurra walalany bitjarra, “Way walal, yolthu ŋarrany dhikany ŋayathaŋal?”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Yurr ŋayiny Djesuny waŋan bitjarra, “Dhikayi waŋganydhu yolŋuy ŋarrany ŋayathaŋal, bili ŋarra dhäkay-ŋäkul ganydjarrny ŋayi dhawaṯthurra ŋarrakalaŋaŋur.”
46 Mas Jesus disse:
47 Bala ŋayiny ŋuriŋiyiny miyalkthuny nhäŋal dharaŋar ŋunhi ŋayipiny Djesuny marŋgithin nhanŋu, bala yan ŋayi marrtjin marrmarryurr mirithinan yan dhikan, bala ŋurrkanhaminan ŋanyapinya ŋayi ḻukulila nhanukal Djesuwalnydja. Ga ŋunhiliyin ŋayi ŋunhi lakaranhaminany ŋanyapiny ŋayi milman bukmakkal yolŋuwalnydja walalaŋgal, nhaku ŋayi ŋanya ŋunhi ŋayathaŋal, ga nhaltjarr ŋayi ŋunhi ḏukthurr beŋuryi rerriŋur balanyamirriy bili yan waluy.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Bala ŋayi Djesuny waŋanan nhanŋu ŋurikiyi miyalkkuny bitjarra, “Way gäthu ŋarraku, nheny dhuwal bilin manymakthinan, märr-nhirrpanminyaraynha nhokal. Gatjuynha, marrtjin mägayaynha romdhuny.”
48 Aí Jesus disse:
49 Ga ŋayiny gan ŋunhi Djesuny, baḏak yan waŋan, ga ŋayiny bäy dhäwumirrnydja yolŋu beŋurnydja ŋunhi Djäratjkalnydja wäŋaŋur bunanan, bala lakaraŋala nhanukal bitjarra, “Way dhuḏitjnha dhuwal. Gäthu'mirriŋuny nhuŋu ŋunha bilin dhiŋgaŋala. Yakan ŋanya Marŋgikunhamirrinhany ŋuyulkkuŋ.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Bala ŋayiny ŋunhi Djesuynydja ŋäkul, bala ŋayi waŋanan Djäratjkalnydja bitjarra, “Yaka barrari. Märr-nhirrpanmirra yan, bala ŋayiny dhu nhuŋu ŋunha gäthu'mirriŋuny walŋathirra.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Ga marrtjinany walal gan ŋunhi burnha bunan ŋunhiliyin wäŋaŋur Djäratjkala. Bala ŋayi Djesuynydja dharrwanhany yolŋuny walalany gulmaraŋala, ga garr'yurrnydja ŋayi walalanhan Betanhan* ga Djayimnhan* ga Djonnhan, ga ŋunhin maṉḏapin ŋäṉḏi'mirriŋun ga bäpa'mirriŋun ŋurikiyin yothuwnha, bala walal yan gärrinan.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Ga ŋunhiliyiny wäŋaŋurnydja bukmaknha gan ŋunhi yolŋuny walal ŋäthinyaminan ŋurikiyiny yothuwnydja. Bala ŋayi Djesuny waŋanan bitjarra, “Yaka walal ŋäthinyamirr. Yaka ŋayi ŋunha rakuny; ŋunha ŋayi ga ŋorra yan yakurr.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Bala walalnydja ŋunhi yolŋuynydja walal warku'yurra ŋanya Djesunhany, bili walalnydja marŋgi ŋunhi ŋayi gan ŋorranany rumbalnydja dharraḏan rakunynha.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Yurr ŋayipiny Djesuny galkithinan, bala goŋ-djarryurra baṯnha ŋanya goŋnha, ga bitjarra ŋayi waŋanany, “Way yothu rur'yurra!”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Bala yan dhunupan ŋunhi yothuny rur'yurra walŋathinan. Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi Djesuny waŋanan walalaŋ bitjarra, “Ma', gurrupula walal nhanŋu ŋathan, ŋayi dhu ḻukan.”
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Ga maṉḏany ŋunhi bäpa'mirriŋuny ga ŋäṉḏi'mirriŋuny mirithinan ṉirr'yurr, ŋunhi maṉḏa nhäŋalnydja ŋunhiyi yothunhany walŋathinyawuynydja. Bala ŋayi Djesuynydja maṉḏany waŋanan dhä-mukmaraŋala, yakaŋuwnha lakaranharawnha ŋula yolkalnydja yolŋuwal.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.