Lucas 19

God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yurr ŋayiny gan ŋunhi Djesuny baḏak yan marrtjin, ga yan bili ga gulŋiyin ŋayi wäŋaŋur yäkuŋur Djarikaw, yurr ŋayi gan ŋunhi djuḻkthurr yan marrtjinany.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ga ŋunhiliyi gan nhinan waŋgany yolŋu ḏirramu yäku Djakiyatj, ga djämany nhanŋu ŋuriki, ŋayi ŋuli marrtjinya gombu'-gumbunha rrupiya gapmangu yolŋuny walalany. Ga ŋayipiny ŋunhiyiny yolŋu Djakiyatjtja balanyayi bili ŋurruḏawalaŋu yan ŋuriki rrupiyaw malaŋuw märranharaw, ga yolŋuny ŋayi ŋunhi mirithirra ḻukunydjan'.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Bala ŋayi ŋunhi Djakiyatjthuny ŋäkulnha ŋanya Djesunhany, ŋunhi ŋayi gan marrtjinany Djesuny ŋuliwitjarryin wäŋakurrnydja, ga bulu nhakun ŋayi ŋunhi djälthinany nhanŋu nhänharawnydja mirithinan, nhäthinya ŋayi ŋunhi yolŋuny Djesuny. Yurr dharrwaynha ŋunhi mirithirra yolŋuynydja walal gungaŋalnydja dhukarrnydja warrpam'thurra, bala ŋayi yan Djakiyatjthuny gan nhäŋalnydja ŋanya rurraŋ'-rurraŋ'thurra, yurr bäyŋu ŋayi ŋanya nhäŋalnydja, bili ŋayi ŋunhi gurruri mirithirr ḏirramu.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Bala ŋayi beŋuryiny Djakiyatjtja waṉḏinan ḻirraŋun, bala ŋal'yurra dharpalila, ga ŋunhiliyin ŋayi gan ŋunhi dharpaŋura gorruŋalnydja nhinanany, galkurra ŋayi gan nhanŋu Djesuw ŋunhi ŋayi gan marrtjin ŋuliwitjarryin dhukarrkurrnydja.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Ga ŋayiny ŋunhi Djesuny marrtjin, bala ŋayi yan dhärranany galkin, ga dhunupan yan ŋayi ŋunhi dhupuŋalnydja garrwarlila, bala waŋan bitjarra, “Go Djakiyatj, yarrupthurra bondin rälin. Ŋarrany muka dhu dhuwal nhina nhokal wäŋaŋur dhiyaŋuny bala waluy.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Bala ŋayi yan Djakiyatjtja mirithinan dhikan märr-ŋamathinany, goŋmirriyinan manapar, bala ŋayi yan dharpaŋurnydja yarrupthurr ganydjarryun, bala yan gaḏaymara ŋanya Djesuny dhunupan nhanukiyingalnha ŋayi wäŋalilnydja.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ga walalnydja gan ŋunhi yolŋu'-yulŋuynydja nhäŋalnha maṉḏany, maṉḏa marrtjin bala waṉḏinan, bala walal waŋanhaminan walalanhawuynha walal, gupa-waŋanany walal ŋanya gan Djesunhany bitjarra, “Nhaku ŋayi ŋunha marrtjin balany ŋurukalnydja yolŋuwal wäŋalil dhuwurr-yätjkalnydja?” bitjarr.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Ga ŋunhiliyiny wäŋaŋurnydja nhanukal Djakiyatjkalnydja, bala ŋayi dhärranan gumurrŋura nhanukal Djesuwalnha, bala ŋayi Djakiyatjtja waŋanany bitjarrnha, “Way buŋgawa nhäŋun! Ŋarrany dhu dhuwal mala-wulkmaraman märrma'lila bukmak nhä malany ŋunhi ŋarra ga dhuwal ŋayatham, bala ŋarra dhu waŋganydja mala-wulkthunna ga gurrupan ŋurukuwurruŋgun ŋunhi ŋurruwuykmirriwnha yolŋuw walalaŋ. Ga bitjandhi bili ŋarra dhu gurrupandhi buku-roŋanmaramdhi ŋurikiwurruŋguny yolŋuw walalaŋ ŋunhi ŋarra walalany gan ŋäthil gombu'-gombuŋal ŋarrakuwuy ŋarra ḻukunydja'kunhaminyaraw; ŋarra walalaŋ dhu roŋanmaramany bulu dharrwa, bukulilyi ŋal'maram ŋunhiwiliyi ŋunhi ŋarra walalaŋ gan ŋäthil djaw'-djawyurr.” Ga bitjarra ŋayi gan Djakiyatjtja Djesuwalnydja waŋan.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Bala ŋayipiny Djesuny waŋan bitjarrnha, “Gäthurnydja dhuwal dhiyaŋuny bala, ŋunhin walŋamirrnydja rom bilin maḻŋ'thurra dhiyalnydja nhumalaŋgalnydja ŋunhi nhuma ŋuli ga ŋorra dhiyal wäŋaŋur, bili dhuwandja ḏirramu yuṯan, bilin ŋayi yuṯathinan mirithinan, ga yuwalknha ŋayi dhuwal Yipurayimgalnha yarraṯaŋurnydja.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Bili ŋarrany räli yarrupthurr dhuwal Gäthu'mirriŋuny Yolŋuny, ḻarrunharaw muka ga walŋakunharaw ŋurikiwurruŋ yan ŋunhi walal winya'yunawuy mala.” Ga bitjarr ŋayi gan Djesuy lakaraŋalnydja.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Yo. Yolŋuny walal gan ŋunhi buthuru-bitjurra nhanŋuny Djesuwnydja, ŋunhi ŋayi marrtjin lakaraŋal walalaŋ bitjarr, “Ŋarrany dhuwal marrtjin räliny walŋakunharaw ŋurikiwurruŋ ŋunhi winya'yunawuywu yolŋuw walalaŋ.” Ga dhäŋur beŋuryiny ŋayi lakaraŋal walalaŋ wiripun muka dhäwu mayali'mirra, bili galki walal marrtjin ŋunhi ŋayathaŋala Djurutjalamdja wäŋa, ga walalnydja yolŋu'-yulŋuynydja guyaŋan djarrpi'kuŋala, “Galki dhu God-Waŋarrwuny rom maḻŋ'thunna, bili ŋayi dhu ŋunhi Djesuy Djurutjalamdja wäŋa ŋayatham, bala ŋayin dhu buŋgawathirrnydja limurruŋguny dhiyakuny wäŋaw.” Ga bitjarryin walal marrtjin ŋunhi guyaŋanany.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Bala ŋayipiny Djesuynydja dhäwu lakaraŋal mayali'mirra bitjarra gam', “Waŋgany gan yolŋu nhinan ŋurruḏawalaŋu, yurr waŋganydhuny waluy ŋayi ganarrthaŋala ŋunhiyiny wäŋa nhanŋuwuynydja ŋayi, bala marrtjinan bitjarra bala barrkulila, märr ŋayi dhu ŋunhiliyin ŋurruŋuyirrnydja buŋgawathirrnydja, ga roŋiyirryi ŋayi dhu balayi bili nhanukiyingalyi wäŋalil, bala ŋayi dhu ga nhinan bitjanna bili ŋurruŋun yan, buŋgawan ŋayi dhu ŋunhiliyiny wäŋaŋur nhanukiyingalnydja ŋayi.”
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 “Yo. Ga yurrnha ŋayi ŋuriŋiyi buŋgaway ganarrthaŋalnydja ŋunhiyiny wäŋa, ŋurruŋuny ŋathil ŋayi wäthurr ŋurikiwurruŋ ŋunhi djämamirriw mala nhanukalaŋaw, 10-gu yolŋuw walalaŋ, bala ŋayi ŋunhi gurruparnydja walalaŋgal djägalilnydja waŋga'-waŋganynha ŋarakany rrupiyany, yurr ḏilkurra mirithirra ŋunhi yulŋuny. Bala ŋayi lakaraŋalnydja bitjarrnha, ‘Ŋay', djämany gi dhiyaŋuny ŋuthanmaraŋun marrtji yindikuŋun bala, yan bili ga bäy ŋarra dhu roŋiyi,’ bitjarr. Bala ŋayi yan marrtjinan ganarrthaŋala ŋunhiyiny wäŋa.”
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 “Manymak. Yurr nhanŋuwuynydja ŋunhi yolŋu walal ŋuyulkthinan gan nhanŋuny ŋunhi buŋgawawnydja, bala walal djuy'yurrnydja dhäwumirrinhan walalany, bala walalnydja marrtjinan ŋunhiwiliyin wäŋalil barrkulila, ga lakaraŋalnydja walal ŋunhi bitjarrnha, ‘Yakan ŋanapurr ŋurikiyiny yolŋuw djäl ŋayi ŋanapurruŋ dhu ŋurruŋuyirr ga buŋgawayirr,’ bitjarr.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Yurr yuwalk yan ŋayi ŋunhiyiny ḏirramu ŋunhaliyiny wäŋaŋur ŋurruŋuyinany, ga dhäŋur beŋuryiny bala ŋayi roŋiyinan balayin. Bala ŋayi yan dhunupan gawaw'yurra ŋurikiwurruŋguny djämamirriwnydja mala nhanukalaŋaw, ŋurikiwurruŋguny ŋunhi ŋayi gurrupar ŋäthil walalaŋgal djägalil ŋunhiyi rrupiya mala 10-ŋaraka. Bala walal marrtjinan nhanukal märr ŋayi dhu maḻŋ'maraman walalaŋgal, nhaltjarr walal gan djäma ŋuriŋiyi ŋunhi ŋayi gurrupar walalaŋgal djägalil.”
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 “Ga ŋayiny ŋathil waŋgany yolŋu marrtjin nhanukal ŋurikalyiny ŋurruḏawalaŋuwal, bala ŋayi lakaraŋalnydja bitjarrnha, ‘Buŋgawa, ŋarrany gan dhuwal djäma ŋuriŋiyi ŋunhi nhe ŋarrakal gurrupar goŋlil ŋäthil waŋgany ŋaraka. Ga buluny nhakun ŋarrapin bukulilnydja ŋal'maraŋal dharrwany ŋunhiwiliyiny waŋganylilnydja ŋarakalil, 10-guŋalnydja.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Ga ŋayiny ŋunhi buŋgawany yolŋu waŋan bitjarra, ‘Way, dhuwal nheny manymak warray djämamirr. Nheny gan dhuwal djäma manymakkuŋal yan ŋuriŋiyiny ŋunhi nyumukuṉiny'thuny rrupiyay ŋunhi ŋarra nhokal goŋ-gurrupar, ga dhuwal ŋarra dhu bulun gurrupan dharrwan mirithirra nhokalnydja djägalil. Nheny dhu ŋunhi djägamirr ŋurikin ŋunhi wäŋaw malaŋuw goŋ-märrmaw'nha.’”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Bala wiripuny muka yolŋu djämamirr marrtjin ŋunhiwiliyi buŋgawawal, ga lakaraŋal ŋayi bitjarr, ‘Buŋgawa, ŋarrany gan dhuwal djäma ŋuriŋiyi ŋunhi nhe ŋarrakal gurrupar djägalil, ga ŋarrany bulu nhakun ŋunhiwiliyi bukulil ŋal'maraŋal balanyayi bili dharrwa, 5-kuŋala,’ bitjarr.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Ga ŋayiny waŋan ŋunhiyiny buŋgawany, ‘Manymak dhuwaliyi,’ bitjarr. ‘Ga nheny dhu ga djäga ga 5-ku yan wäŋaw malaŋuw.’”
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Ga dhäŋur beŋuryiny wiripun yolŋu djämamirr marrtjin ga lakaraŋal nhanukal bitjarr, ‘Buŋgawa, ŋay', dhuwanna ŋunhi bili yan nhokiyinguŋ rrupiya ŋunhi nhe ŋarrakal gurrupar djägalil. Ŋarrany gan ŋunhiyi ŋayathaŋal garrpinawuy manydjarrka'mirr yan, bala yan ŋarra djuḻuḻ'maraŋala, märr ŋayi bäyŋun winya'yunany.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Ŋarrapiny nhuŋu dhuwal märr-barrarin, bili nhepiny dhuwal ḏäl mirithirr buŋgawa. Nhe ŋuli ga ŋunhi djälthirr dharrwawnha märranharaw ŋurikiwurruŋgalnydja ŋunhi wiripuwurruŋgalnydja yolŋuwal walalaŋgal djämaŋur mala.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Ga ŋayiny ŋunhi buŋgawany waŋan bitjarr ŋurikiyiny djämamirriwnydja, ‘Nheny dhuwal djäma-yätjmirr. Ŋuriŋiyiny dhäwuyny'tja nhokal ŋarrany nhuna dhu dhuwal yätjkurr-lakaraman. Nheny ŋarrany gan ŋunhi bitjarryin guyaŋan, yanbi ŋarra dhuwal ḏälnha ḏirramu? Ga bulu nhe ŋuli ga ŋunhi guyaŋa bitjan, yanbi ŋarra ŋuli gi djälthi märranharawnha roŋanmaranharaw dharrwawnha ŋurikin ŋunhi nhä malany ŋarra nhokal gurrupar?
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Yurr nhaku nheny bäyŋu ganha djäma ŋamathanha ŋuriŋiyiny ŋunhi ŋarra nhokal gurrupar? Ŋuli balaŋ nhe rulwaŋdhuna ŋula djorra'lilnydja ŋunhiyiny rrupiya, ŋarrany balaŋ ŋunhi märranha bulun dharrwa bukulil ŋal'maranhawuynydja ŋunhiwiliyiny rrupiyalil beŋurnydja ŋunhi ŋarra roŋiyinany dhuwal.’”
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 “Bala ŋayi buŋgawany ŋunhi bilyurra, ga waŋan ŋurikiwurruŋgalnha wiripuwurruŋgalnha ŋunhi walal gan dhärra'-dharran ŋunhiliyi, ‘Ma', märraŋun walal ŋunhany rrupiyany ŋarakany ŋunhi ŋarra nhanukal gurrupar, ga gurrupul ŋurikalnha yolŋuwal ŋunhi ŋayi ga ŋayatham 10 ŋaraka.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Ga walalnydja waŋan bitjarr, ‘Way Buŋgawa, ŋunha ŋayiny ga dharrwa mirithirr ŋayatham.’”
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Ga ŋayiny waŋan ŋunhi buŋgawany yolŋu bitjarra, ‘Yuwalk ŋarra nhumalaŋ ga dhuwal lakaram. Ŋunhi ŋayi dhu ga ŋula yolthu yolŋuy ŋayatham baṯ-bitjandja ŋarrakuŋuny gurrupanawuy, ŋarrany dhu nhanŋu gurrupan ŋurikiyiny yolŋuw mirithirra dharrwa. Ga ŋunhi ŋayi dhu ga nhina dhäparŋ'tja, bäyŋu ŋayi gi ŋayathul ŋula nhä ŋarrakuŋ gurrupanawuy, bala ŋarrany dhu ŋurikalyiny yolŋuwal djaw'yunna märraman ŋunhi ŋula nhä malany ŋayi ga ŋayatham nyumukuṉiny'.’
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ga bulu nhakun ŋayi waŋan ŋunhiyi buŋgawa bitjarr, ‘Go gäŋun walal rälin ŋunhi miriŋunhany mala ŋarraku, ŋunhiwurrunhany yolŋuny walalany ŋunhi walal yaka ga djälthirr ŋarraku buŋgawathinyaraw. Gäŋun walalany rälin dhipala ŋarrakalnha, bala buŋun. Yakan walal dhu ga nhina dhiyalnydja ŋarrakalnydja.’”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Ga dhäŋur beŋuryiny ŋunhi ŋayi gan Djesuy lakaraŋalnydja dhäwuny', bala walal yan marrtjinan dhukarr-ŋupara balan bitjarra buku Djurutjalamlila. Yurr ŋayipiny gan ŋunhi Djesuny marrtjin ŋurruŋu, ga walalnydja gan ŋunhi malthunamirrnydja walal nhanŋu marrtjin dhuḏikurr ŋapa-rurraŋ'thurra ŋanyanhan.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Ga marrtjinany walal ga-a-an, yan bili Baṯpatjtja* ga Bithininy* wäŋaŋur, yurr bukuŋura yäkuŋur Wolipnha,* ŋayiny ŋunhi gumurr-galkithinan wäŋa Djurutjalamdja. Ga ŋunhiliyiny ŋayi Djesuy waŋanan märrmany' malthunamirriny maṉḏany nhanŋuwuy ŋayi bitjarra,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Gatjuy marrtjin maṉḏa ŋunhawalnha wäŋalil, ya ŋunhawalnha. Ga ŋunhi nhuma dhu bunany ŋunhiliyiny, bala nhuma dhu maḻŋ'maraman duŋ'kinhany, yurr yuṯa ŋunhi yulŋuny, yaka ŋula yolŋuwuŋuny ŋäthiliŋuwuy bäkiwuy, ga dhärrany ga ŋunhi garrpinawuy. Yupmaramany nhuma dhu ŋunhiyi duŋ'kinhany, bala gäman rälin ŋarrakalnha.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ga ŋuli dhu ŋula yolthu yolŋuy dhä-birrka'yundja nhumalany bitjan, ‘Way, nhaku nhuma dhuwal yupmaraŋalnydja dhuwaliyiny?’ bitjandja, ga nhumany dhu lakaram bitjan, ‘Garray dhuwal djälthin dhiyak.’ Bitjan nhumany dhu lakaram.”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Bala maṉḏa marrtjinan ga maḻŋ'maraŋalnydja ŋunhi bili yan ŋunhi nhaltjarr ŋayi Djesuy lakaraŋal maṉḏaŋgal.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Yupmaraŋalnydja maṉḏa ŋunhiyi duŋ'kinhany, bala ŋayiny ŋuriŋiny wäŋa-waṯaŋuynydja yolŋuy nhäŋalnha, ga waŋan bitjarr warray, “Way maṉḏa, nhaku nhuma ga dhuwali yupmaramany?” bitjarr.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ga maṉḏany buku-roŋanmaraŋal nhanŋuny bitjarra, “Garray djälthin dhiyak,” bitjarr.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Bala maṉḏa gäŋalnha ŋunhiyi duŋ'kinhany balan Djesuwalnha. Bala walal bukmakthun yan marrtjin ḻarrmaraŋalnydja walalaŋguwuy walal girriny' malany, bala ŋal'maraŋala marrtjin girriny' mala ḏiltjilila ŋurikalyiny duŋ'kiwalnha, bala ŋayi Djesuny ŋal'yurra ŋurikalyin warrakan'kalnydja ḏiltjilila.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Marrtjinany ŋayi gan bala, gorruŋalnha ŋayi marrtjin ŋurikalyin duŋ'kiwalnha ḏiltjiŋurnydja, bala dharrwaynha yolŋuynydja walal marrtjin ḻarrmaraŋalnydja girriny' mala, bala miṉdha'-miṉdhalaraŋalnha marrtjin dhukarr-ŋupara bala, dhukarrnha walal marrtjin djäma manymakkuŋalnha nhanŋu Djesuwnha marrtjinyaraw.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Wäŋgaŋalnydja walal marrtjin ŋunhi, balany yarrupthurrnydja Djurutjalamlila, yurr ŋulawitjarra dhukarrkurrnydja bukukurrnydja Wolipkurra, ga ŋunhiliyiny bukuŋur dharrwan gan mirithirra yolŋuny walal yatjunminany, wokthurra gan God-Waŋarrwun, buku-gurrpara gan God-Waŋarrnhan ŋunhiŋuwuynha ŋunhi walal nhäŋal mirithirr ganydjarr-ḏumurr rom nhanukal Djesuwal djämalil.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ga bukmaknha walal marrtjin ŋunhi wäŋgaŋalnydja märr-yiŋgathinan, wokthurra nhanŋu mirithinan, goŋmirriyinany gan bitjarrnha gam', “Nheny dhuwal napurruŋ ŋurruŋu buŋgawa. Nheny ga dhuwal marrtji Garraywalaŋuwurr warray yäkukurr, ga God-Waŋarrnydja nhuŋu ŋuli ga ŋunhi marrkapthundja mirithirra. Galkin ŋanapurr dhu dhuwal nhinan ŋayaŋu-yal'yunan ŋula nhämiriwnha marimiriwnha, nhanukalnha djiwarr'puywalnha romŋurnydja. Go limurrnydja wokthunna God-Waŋarrwun.” Bitjarrnha walal gan ŋunhi yatjunminany, märr-yiŋgathinany marrtjin bala.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Ga ŋunhiliyi malaŋur wiripuwurr gan yolŋu walal Baratji mala malthurr nhanŋu, bala walal waŋanan Djesuwalnydja bitjarrnha, “Way Marŋgikunhamirr, mukmaraŋ dhuwali yolŋuny walalany, malthunamirriny mala nhuŋuwuy nhe.”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Ga ŋayiny Djesuny buku-bakmaraŋal walalaŋguny balany bitjarr warray, “Märr-yuwalk ŋarra nhumalaŋ dhu dhuwal lakaramany. Ŋuli balaŋ dhu dhuwalawurrnydja yolŋuny walal mukthun, bala walalnydja dhu ŋunhi dhuwanna guṉḏan mala yatjunmirrnydja, wokthundja walalnha dhu God-Waŋarrwuny.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Yo. Ga marrtjinany ŋayi gan ŋunhi Djesuny balany, ga yan bili ga galkithinan marrtjin Djurutjalamdja wäŋa. Bala ŋunhiliyin ŋayi gulyurrnydja, bala nhäŋalnha ŋayi gan ŋunhiyin wäŋan, wuyurra manapar ŋayi ŋurikiyin wäŋawnha. Bala yan ŋayi ŋäthinan.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Ga bitjarrnha ŋayi ŋunhi waŋanany, “Nhumany djäl nhuma dhu ga nhina romŋur mägayaŋura yan. Ga dhuwanna dhiyaŋuny bala ŋayiny ŋunhiyiny yolŋu mägayakunhamirrnydja ga nhina nhumalaŋgala, yurr yakan nhumany ŋuli ŋunhi märraŋuny ŋanya. Ga dhiyaŋuny bala nhuma dhu yakan ga nhina mägayaŋurnydja, bili nhuma gi yakan nhäŋu dharaŋulnydja ga marŋgithiny gi; bili nhuma ga dhuwal nhinany warrpam'nha maŋutji-gunganhawuynha walal.”
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 “Yo, galki dhu miriŋuny dhipal wäŋalil marrtjin, bala walal dhu ḻirra-garrpina dhärrany marrtji, wäŋany dhu dhuwal gungaman nhumalaŋ, ga bäyŋuthirra dhu nhumalaŋguny dhaḻakarr waṉḏinyarawnydja winya'yunarawnydja.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Dhunupa walal dhu marrtji dhuwal wäŋany mala ḏiwirrkthunna, ga yolŋunhany walalany walal dhu bitjandhi bili yan bumayi dhawar'maramdhi, warrpam'thunna dhu buwayakkuman. Ga bäyŋun dhu ga ŋula waŋganydja guṉḏany dhärra bäythinyawuynydja; warrpam'thunna dhu buḻ'waŋmaramany, muṉguynha marrtji dhu ŋorrany, bili nhuma yaka ŋanya nhänha dharaŋana ŋunhi ŋayi God-Waŋarryuny guwatjmar räliny nhumalanhany, walŋakunharaw muka nhumalaŋ.” Ga bitjarr ŋayi gan Djesuy lakaraŋalnydja wäŋa-Djurutjulambuywuny yolŋuw walalaŋ.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Ŋunhi nhakun ŋayi Djesuy Djurutjalamdja wäŋa ŋayathaŋal, ga dhunupan ŋayi ŋunhi marrtjinany buku-ŋal'yunamirrilila buṉbulilnydja. Ga dhunupan nhakun ŋayi Djesuynydja nhäŋalnha yolŋunhan walalany ŋunhiwiliyin God-Waŋarrwalnha buṉbulil, walal gan yolŋuny walal gurrupanminan buku-djuḻkmaranhaminan rrupiyany, ga djalim walal gan warrakan' mala ŋunhiliyin djinawan' God-Waŋarrwalnha buṉbuŋur. Bala yan ŋayiny dhunupan Djesuynydja ŋaŋ'ŋaŋ'thurra walalany gan dhawaṯmaraŋala ŋunhiyiny yolŋu'-yulŋunhany,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 bala ŋayi waŋanan walalaŋ bitjarra, “Dhuwal djorrayny'tja ga lakaram God-Waŋarrwuny dhäruk bitjan gam', ‘Ŋarrakuny dhu ga ŋunhi buṉbu dhärra gäna yan, waŋganygu yan gämurruw' buku-ŋal'yunaraw, ga bilin,’ bitjan. Ga nhumany dhuwaliyiny ŋunhi buṉbu bilmaraŋal warray, ŋula nhakun malaŋuw djalimgun, manaŋinyarawnha rrupiyawnha wiripuwurruŋgalaŋaŋurnha yolŋuwal walalaŋgal djaw'yunarawnha. Bitjanna nhuma ŋuli ga dhuwali djämany bilmaramany. Gatjuy waṉḏi'-waṉḏin walal dhipuŋurnydja.” Ga bitjarr ŋayi gan Djesuny waŋan dhawaṯmaraŋalnydja walalany.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Bala yan ŋayi gan Djesuynydja marŋgikuŋalnha yolŋunhany walalany bitjarrnha bili walu-ŋupara ŋunhiliyiny buku-ŋal'yunamirriŋurnydja buṉbuŋur. Ga walalnydja gan ŋunhi ŋurruŋu djirrikaymirrnydja mala ga rom-marŋgikunhamirrnydja mala ga wiripuwurrnydja ŋunhi yolŋu walal, djälthinany nhanŋu Djesuwnydja bunharawnha.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Yurr bäyŋu walal ŋula dhukarrnydja maḻŋ'maranha ŋayathanharawnydja nhanŋu, bili walal gan ŋunhi yolŋu'-yulŋuy bitjarr bili ṉapuŋga'yaŋal ŋanya, mirithin walal gan buthuru-bitjurr nhanŋu dhärukku, märr walal yaka waŋgany ŋula dhäruk meṉgunha.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.