Lucas 15
God-Waŋarrwu Walŋamirr Dhäruk (DJR) vs ARIB
1 Waŋganydhuny waluy dharrwa yolŋu walal dhuwurr-yätjmirr mala ga rrupiya-märranhamirr yolŋu walal marrtjin ḻuŋ'thurr nhanukal Djesuwal, bili yan walal gan ŋunhi djälthin ŋänharaw nhanŋu.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ga walalnydja gan ŋunhi Baratjiny walal ga rom-marŋgikunhamirrnydja mala morrumurrun nhanŋuny Djesuwnydja, ga waŋanhaminany walal marrtjin yawyawyunminan, bitjanminan gam', “Nhaku ŋayi ŋuli ga dhuwal walalaŋ gumurr-ŋamathirrnydja ŋurukuwurruŋguny ŋunhi dhuwurr-yätjmirriwnydja yolŋuw walalaŋ? Wiripuny muka ŋayi ŋuli ga dhuwal marrtji ga ŋatha ḻuka walalaŋgal wäŋaŋur. Nhä ŋayi ŋunha yätjkurrnydja yolŋu.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Bala ŋayi Djesuynydja lakaraŋala walalaŋgal mayali'kurrnha dhäwun' bitjarrnha gam,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Ŋuli balaŋ dhu ga warrakan'-djägamirriy yolŋuy ŋayatham 100-tja namba bimbiny mala, ga waŋganydja dhu nhanukal ŋunhi winya'yunna, bala nhaltjanna ŋayiny dhu ŋunhi? Dhunupan ŋayi dhu ganarrthaman wiripuwurrunhany ŋunhi bimbiny malany ŋunhiwilin wäŋalil mulmumirrilila, bala ŋayi dhu yan ḻarruman ŋurikiny ŋunhi waŋganygun winya'yunawuywun. Ḻarrumany ŋayi dhu ga ŋunhi, ga yan bili-i-i ga maḻŋ'maram yan ŋayi dhu ŋunhi waŋganynhany winya'yunawuynhany.Shepherd finding lost sheep|src="BK00005.tif" size="Span" loc="HK" ref="Luk 15.04"
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Ga ŋunhi ŋayi dhu maḻŋ'maramany, bala ŋayi dhu galŋa-djulŋithirrnydja mirithirra dhikan, ga ḻaw'maramany ŋayi dhu ŋunhi ŋanya ḻambarryu nhanukiyingal ŋayi,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 bala ŋayi dhu gäman wäŋalila roŋiyirra. Bala ŋayi dhu wäthunna nhanukiyingalawnha ŋayi ḻundu'mirriŋuwnha mala, ga gurruṯumirriwnydja walalaŋ, ga bitjanna ŋayi dhu ŋunhi waŋany, ‘Go, limurr ŋoy-djulŋithirra walal, bili dhuwanna ŋarraku ŋunhi bimbiny winya'yunawuynydja, dhuwanna bilin maḻŋ'maraŋalnha ŋarra. Go limurr galŋa-djulŋithirra, burr'yunna manapan buŋgulnha djäma nhanŋu.’”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Bala ŋayi Djesuy dhawar'maraŋalnydja waŋan bitjarrnha, “Märr-yuwalknha ŋarra nhumalaŋ dhu dhuwandja lakaram. Ŋunha djiwarr'ŋurnydja God-Waŋarrwuny yolŋu walal ga ŋoy-djulŋithirra 99-guny dhuwurr-dhunupamirriwnydja yolŋuw mala ŋunhi walal ga nhina ŋunha nhanukal Garraywal goŋŋur, yurr mirithirrnydja walal dhu ga ŋunha goŋmirriyirr ŋurikin bili yan waŋganygun dhuwurr-yätjkurruwnha yan yolŋuwnydja, ŋunhi ŋayi bilin bilyurra yätjkurruŋurnydja romŋur nhanukiyingal ŋayi.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Bala ŋayi Djesuy lakaraŋal wiripuny muka dhäwu mayali'kurryi yan bitjarr, “Wiripuny gan miyalk nhinan, yurr ŋunhi mel-wiḏi'mirrnydja mala guṉḏa mala nhanŋu goŋ-märrma'. Ga ŋunhi nhakun nhanŋu dhu waŋganydja ŋula mel-wiḏi'mirr guṉḏa winya'yun, bala nhaltjanna ŋayiny dhu? Ŋayiny dhu ŋunhi dhunupan dhuŋgur'yunna lanhdhirran, bala yan ŋayi dhu ḻarruman ga, ga riwaḻ'yundja muka ŋayi dhu warrpam'thun yan, ga yan bili-i-i, ga maḻŋ'maram yan ŋayi dhu dhäkay ŋunhiyi waŋgany mel-wiḏi'mirr guṉḏa.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Bala ŋayi dhu dhunupan wäthunna nhanukiyingalawnha ŋayi gurruṯumirriwnha walalaŋ ga ḻundu'mirriŋuwnha walalaŋ. Ga bitjanna ŋayi dhu ŋunhi waŋany, ‘Go ŋoy-djulŋithin walal ŋarrakuny, bili dhuwal ŋarra rrupiyany ŋarakany winya'yunawuynydja bilin maḻŋ'maraŋala. Go limurr goŋmirriyirra, ḏar'ṯaryunna, buŋgulnha manapan djäma.’”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 “Ga yuwalk ŋarra nhumalaŋ ga dhuwal lakaramany. Ŋunha djiwarr'ŋurnydja God-Waŋarrwuny ŋunhi dhäwu-gänhamirrnydja yolŋu walal ga mirithirra yan goŋmirriyirr ŋurikiyiny yolŋuw ŋunhi ŋayi ŋuli ŋula yol waŋgany yolŋu bilyun nhanukiyingal ŋayi yätjkurruŋur romŋur, bala marrtjin roŋiyirra balan God-Waŋarrwalnha goŋlil.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ga bitjarryi bili ŋayi Djesuy lakaraŋalyi wiripuny muka dhäwu bitjarr gam', “Waŋgany ḏirramu gan nhinan, yurr gäthu'mirriŋuny maṉḏa nhanŋu ŋuriki märrma'.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Waŋganymirrnydja ŋayi ŋuriŋiyi malpuraynydja waŋanan ŋanya bäpa'mirriŋunhany bitjarra, ‘Way Mäḻu', ŋarrakuny nhe dhu mala-wulkmaraman rrupiya, ga wiripu nhä mala nhe ga ŋayatham. Dhiyaŋun bala yan nhe dhu ŋarrakuny gurrupan.’ Bala ŋayi marrtjin ŋunhi bäpa'mirriŋuynydja mala-wulkmaraŋala ŋunhiyi nhäny mala, bala yan gurrupara nhanŋu.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Ga märr gurriri dhäŋur beŋuryiny, bala ŋayi ŋuriŋi ḏirramuynydja gäthu'mirriŋuynydja waŋgany-mana'-manaparnydja marrtjin ḻuŋ'maraŋalnydja ŋula nhän mala ŋunhi nhanŋuwuy ŋayi, bala yan ŋayi dhunupan marrtjinan wiripuŋulila wäŋalil barrkulila. Ga ŋunhiliyin wiripuŋumin wäŋaŋur, bala ŋayi yan djalkthurra gan ŋula nhäny mala ŋunhi nhanŋuwuynydja ŋayi, nhakun ŋänitji'ŋurnha ga miyalkkurruwurruŋgalnha ga ŋula nhäŋura mala, ga yan bili ga rrupiya nhanŋu warrpam'thurr dhawar'yurr.”
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 “Ga dhäŋur beŋuryiny ŋunhiyiny wäŋa räwakthinan baṉḏanydhinan gapumiriwyinan, ga wiripuny ŋathan walalaŋ marrtjin dhawar'yurr, ga ŋayi ŋunhiyiny ḏirramu mirithinan djanŋarrthin, galki balaŋ ŋayi dhiŋganhan.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Bala ŋayi marrtjin ŋäŋthu'-ŋaŋthurra djämawnha. Ga ŋayiny waŋganydhuny yolŋuy wäŋa-nininyŋuy gurrupar nhanŋu djäman, ga bitjarr ŋayi nhanŋu ŋunhi waŋanany, ‘Djämany nhuŋu dhuwal, djäga nhe dhu ga bikipikiw malaŋuw ŋarrakalaŋaw,’ bitjarr.Ring on hand|src="HK00159.tif" size="Span" loc="HK" ref="Luk 15.15"
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Yurr ŋayiny ŋunhi ḏirramuny mirithinan dhika djaṉŋarrthinany, bala ŋayi guyaŋanany ŋunhan bikipikiwnha ŋathany ḻukanharawnydja, märr ŋayi dhu maranhukunhamirr, bili bäyŋun nhanŋu ŋunhi ŋula yolŋuynydja gurrupanna ŋathany ḻukanharawnydja.”
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Waŋganymirrnydja ŋayi gan ŋunhi nhinanan guyaŋanan, bala ŋayi gan ḻiya-ŋarrtjunminan ŋanyapinya ŋayi. Ga bitjarrnha ŋayi gan ŋunhi guyaŋanany, ‘Yä-ä-ä! Nhä ŋarra dhuwal bawa'mirr? Ŋunha ŋarrakalaŋuwalnydja bäpawal wäŋaŋur ŋula nhämunha' warray djämamirr walal ga nhinany walal ga ŋunha maranhun yan, walalaŋguny ŋunha ŋatha dharrwan mirithirra. Ga dhuwanna ŋarrany ga nhina djaṉŋarrnha, dhäparŋ'nha yan, galki ŋarra dhu dhuwal dhiŋgaman.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ŋarrany dhu dhuwal rur'yunna, bala ŋarra dhu marrtjin roŋiyirra balan bäpa'mirriŋuwalnha ŋarrakalaŋuwal, ga waŋany ŋarra dhu nhanŋu bitjanna, Mäḻu', djämany ŋarra dhuwal yätjkurra mirithirra djarrpin', ŋayaŋu-miḏikumarnydja God-Waŋarrnhany ga nhunanhany.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Yakan ŋarrany nhe dhu buluny gurrpan gäthu'yundja, bili ŋarrapiny dhuwal mirithirra dhuwurr-yätjkurra. Ga nhinany ŋarra dhu ga dhuwal dhiyalnydja djämamirra yan nhuŋun.’ Ga bitjarryiny ŋayi gan ŋunhi ŋuriŋiyi ḏirramuynydja guyaŋanany.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Bala ŋayi yan dhunupan rur'yurra, bala marrtjinan roŋiyinan bäpa'mirriŋuwalnha nhanukiyingalaŋuwal ŋayi.”
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ga ŋayiny ŋunhi gäthu'mirriŋuny nhanŋu waŋan bitjarra, ‘Mäḻu', yätjkurra mirithirra ŋarra dhuwal yolŋuny. Djämany ŋarra gan yätjkurra djarrpin' mirithirra, ŋayaŋu-wutthurrnydja God-Waŋarrnhany ga nhunanhany. Yakan nhe ŋarrany dhu ga buluny gurrpan gäthu'yundja,’ bitjarr.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Yurr ŋayiny nhanŋu ŋunhi bäpa'mirriŋuny wäthurra nhanukiyingalaŋaw djämamirriwnydja walalaŋ bitjarr, ‘Bondi go! Gäŋu walal nhanŋu manymaknha yan girriny', bala nhirrpula nhanukal, ga goŋbuynydja girri' bulaynydja nhanukal nhirrpulyi, ga ḻukulilnydja dhapathuŋ'nha.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Bondi marrtji, ga wutthurr djukurr'mirr yan warrakan'tja bulikiny, bala bathulnha. Limurr dhu ḻukan, goŋmirriyirra manapan, buŋgulnha djäma.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Ŋarrapiny dhuwal mirithinan yan märr-ŋamathinany, bili ŋarraku dhuwal gäthu'mirriŋuny bili muka dhiŋgaŋal, ga dhuwanna ŋayi walŋathindhi bulu. Winya'yurr ŋayi ŋarrakal, ga buluyi ŋayi dhuwal roŋiyindhi ŋarrakal.’ Bala walal gan ḻukanan ŋoy-djulŋithinan dhikan mirithinan, manikaynha ḏar'ṯaryurr buŋgulnha manapar djäma.”
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Ga ŋayiny ŋunhi wiripuny gäthu'mirriŋu nhanŋu maḻamarrnydja gan baḏak yan ḏapthurr djämaŋur, yurr märr barrku ŋunhiyi wäŋany beŋuryiny, ga yaka ŋayi marŋgi ŋurikiyiny nhanukiyingalaŋaw ŋayi yukuyuku'mirriŋuwnydja ŋunhi ŋayi roŋiyinany. Ga ŋunhi nhakun ŋayi marrtjin roŋiyinany balany wäŋalilnydja, bala ŋayi yan ŋäkulnha rirrakaynha, walal gan ḏar'ṯaryurra manikaynha, giritjinan manapar, goŋmirriyinan dhika.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Bala ŋayi dhä-birrka'yurra waŋganynhan djämamirriny bitjarra, ‘Way, nhaltjan walal ga dhuwandja?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ga ŋayiny ŋuriŋiny djämamirriynydja lakaraŋal bitjarr, ‘Ŋunhi muka yukuyuku'mirriŋu nhuŋu bilin dhuwanna roŋiyinan, ga ŋunha bäpa'mirriŋuynydja nhumalaŋgal wutthurrnydja djukurr'mirra dhulthulnha warrakan'tja, bili ŋayi märr-ŋamathin nhanŋu mirithin, ŋunhi ŋayi roŋiyin walŋa yan dhuwal.’”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Bala ŋayiny ŋunhiyiny maḻamarrnydja gäthu'mirriŋu nhanŋu mirithinan maḏakarritjthin, yakan ŋayi marrtjinya ga gulŋiyinya ŋunhiwiliyiny buṉbulil. Bala ŋayiny ŋunhi bäpa'mirriŋuynydja guwatjmara ŋanya, ga waŋan ŋayi ŋanya bitjarr, ‘Go marrtji rälin. Limurr ŋoy-djulŋithirra ŋurukun yukuyuku'mirriŋuwnha nhokalaŋaw,’ bitjarr.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Ga ŋayiny ŋunhiyiny maḻamarrnydja waŋan bitjarr, ‘Yakan. Beŋur bili ŋarrany gan nhinan dhiyal, ga djäma ŋarra gan nhuŋu, nhakun ŋarrany ḏapmaranhawuynha yolŋu. Bitjana bili ŋarra ŋuli ganha dhäruk-märranha yan nhuna, ga yaka ŋarra waṉḏinya ganarrthanha nhuna. Ga ŋula nhä nhe gurrupana ŋarrakuny buŋgul bäyŋu. Yaka nhe ŋula nhä nyumukuṉiny' nanikut wutthuna ŋarrakuny, märr balaŋ ŋarrany goŋmirriyinya muka ŋarrakalaŋawnydja ḻundu'mirriŋuw walalaŋ.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Ga dhuwaliyi nhuŋu gäthu'mirriŋu, ŋayiny gan djalkthurr bukmak nhä malany nhuŋu; djalkthurrnydja ŋayi gan ŋunhiyi miyalkkurruwurruŋgal yätjkurruwalnha, nhakun ŋayi gan djalimnha. Ga dhuwandja ŋayi roŋiyinany räliny, bala nheny nhanŋu warrakan'nhan wutthurr dhulthulnha yan djukurr'mirra.’”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Bala ŋayiny ŋunhi bäpa'mirriŋuny waŋan nhanŋu bitjarra, ‘Gäthu ŋarraku marrkapmirr! Nheny ŋuli ga dharraḏa warray nhina dhiyal ŋarrakal bitjan bili yan, ga bukmak dhuwal nhä malany ŋarra ga ŋayatham nhuŋuwuy yan warrpam'.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Manymak dhuwal limurruŋ balanyarawyiny, limurr dhu ga goŋmirriyirrnydja, ŋayaŋu-djulŋithirr ŋuriki nhokalaŋaw yukuyuku'mirriŋuw, bili ŋayiny ŋunhi bili muka dhiŋgaŋal, yurr dhuwanna ŋayi bulu nhakun walŋathindhi. Ŋunhi ŋayi bili muka winya'yurr, ga bulu ŋayi dhuwal roŋiyindhi.’ Ga bitjarr ŋayi gan ŋunhi bäpa'mirriŋuny waŋan.” Ga dhuwaliyiny gan ŋunhi mayali'wurrnydja dhäwu lakaraŋal Djesuynha.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.