Mateus 25
Beibel: okanisi tongo (DJKNT) vs NTLH
1 We, ne Masaa Jesesi gi den wan ageisi toli, fu soi fa a Nyun Tii fu Masaa Gadu tan. A taki: “A Nyun Tii fu Masaa Gadu a tapu gei tin pikin umanpikin, di mu go teke a man di o toow fu tyai kon a pe a toow uman de. We, ne den seeka teke den lampu, ne den e go.
1 Jesus disse:
2 — ausente —
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 — ausente —
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Ma den feifi taawan be waka wan koni fasi anga ala fusutan. Bika boiti a oli di de a ini den lampu, da den tyai taa oli ete a ini bataa.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 “We, na so den go miti a man di o toow. Ma di den go, da a man daai daai wan pisiten fosi a kon. Na so den de ape te, siibi bigin kii den. Ne den kai a siibi.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 We, ne den siibi te, mindii neti, ne den yee wan balibali taki: ‘U opo! U opo! A toow man e kon. U opo go miti en.’
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 “We, ne ala den tin pikin umanpikin opo gwugwulu. Ne den kisi den lampu fu den, wai kon seeka poti bun.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 We, ne den di be waka wan don fasi akisi den taawan taki: ‘Gaantangi, baa! U gi u afu fu a oli fu u. Bika wi lampu e dede.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 “Ma den koni wan piki den taki: ‘Nono baa! U ná o abi ipi sai, da fu wi seefi o kaba. A moo betee useefi go a den seliman, go bai.’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 “Ma fa i si den gwe taki, den o go bai a oli, ne a toow man doo. Ne den feifi di be waka wan koni fasi, go anga en na a toow osu. Ne den sooto a doo.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 “We, ne te wan pisi, ne den taawan di be go bai oli kon doo. Ne den de ape e koko doo e bali taki: ‘Masaa! Masaa! Gaantangi, opo doo gi wi baa.’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Ma a piki den taki: ‘Kweti! Mi á sabi u!’
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 “Ne a taigi den baka taki: ‘U de na kaba kaba alaten. Bika u á sabi a yuu, di mi o daai kon a goontapu.’ ”
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 Namo Masaa Jesesi teke ete wan ageisi toli, fu soi fa a Nyun Tii fu Masaa Gadu o waka. A taki: “Wan gaan masaa be de ne en kondee. Ma namo, da a be o go a wan taa kondee. Ma, fosi a gwe, ne a kai den wookoman fi en poti, ne a poti den fu luku den gudu fi en.
14 Jesus continuou:
15 A gi wan fu den feifi miliyun kolu. Di fu tu a gi tu miliyun. Di fu dii, a gi wan miliyun. A gi den a moni leti enke fa a sabi taki, ibiiwan fu den abi a koni fu wooko anga moni. Ne di a kaba, ne a go a taa kondee.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Fa i si a gwe, ne a wookoman di a be gi feifi dunsu go wooko anga a moni wanten. Ne a wooko anga en, te enke a fende feifi miliyun moo poti a tapu.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Soseefi, a wookoman di a gi tu miliyun go wooko anga fi en tu. Namo a tu miliyun fi en puu ete tu miliyun wini kon a tapu gi en tu.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Ma a wookoman di meke di fu dii, teke di fi en moni di a masaa fika gi en, ne a diki wan gaan olo, ne a beli en a ondoo doti.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 “Ma baka wan langa pisiten, ne a masaa fu den daai kon baka. Ne a kai den kon, fu piki en, fa den wooko anga a moni di a be fika gi den.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Ne di a be fika feifi miliyun kolu gi, kon doo. Ne a langa a tin miliyun kolu gi a masaa taki: ‘Masaa! A feifi miliyun kolu di i be fika gi mi, de ya. Mi wooko anga en, ne i si mi fende feifi miliyun kolu poti a tapu ete. Da yu á si luku a tin miliyun kolu ya.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Ne a masaa piisii, te ná sipowtu. Ne a taki: ‘Ai boi! Yu na wan bunbun fitoow wookoman! Fu di i wooko so bun anga a pikin sani di mi be gi yu de, meke mi o poti wan moo gaan gudu fu mi a ini yu ana, fu luku. Da pasa kon a ini meke u piisii makandii.’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 “We, ne baka fu dati, ne a taawan di meke tu, di a be fika tu miliyun kolu gi, kon doo. A taki: ‘We, Masaa! Luku a moni fi yu ya. I be fika tu miliyun kolu gi mi. Da mi wooko anga en te, a puu ete tu miliyun kolu a tapu. Da luku a moni fi yu ya.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Namo a masaa piki en taki: ‘Ai boi! Yu na wan bunbun fitoow wookoman. Fu di yu wooko so bun anga a pikin gudu di mi be fika gi yu, meke mi o poti wan moo gaan gudu fu mi a ini yu ana. Pasa kon a ini ya, fu nyan piisii anga mi makandii.’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 “We, ne di fu meke dii, di a be gi wan miliyun seefi wai kon doo. Ne a taki: ‘We, Masaa! Fa i de ya, mi sabi taki, i na wan ogii sama. Yu e koti sani a pe yu á paandi. Da i lobi piki sani a pe yu á be tyatya sii.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Da di mi sabi so fi yu kaba, mi feele. A dati meke mi go diki olo, ne mi beli a moni fi yu. Da yu á si, luku a moni fi yu ya!’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 “We, di a wookoman ya taki so, ne a masaa ati boon. Ne a piki en taki: ‘Yu lesi, takuu ati man, yu! Di i sabi taki, mi e koti sani a pe mi á paandi, mi e piki sani a pe mi á tyatya,
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 da i be sa tyai a moni fu mi go poti a banku gi mi, fu a puu wini gi mi? Bika moni a banku e goo.’
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 “Ne a masaa daai, ne a sende den taa wookoman fi en taki: ‘U puu a wan miliyun de ne en ana, da u gi a wookoman fu mi, di abi tin miliyun kaba.’
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Bika a sama di abi, ne en den o gi moo. Da a o abi te a pasa maiki. Ma a sama di ná abi seefi seefi, da a pikinso di a abi seefi, den o puu ne en ana, meke a fika anga soso ana.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Ne a taigi den wookoman fi en taki: ‘U teke a soso, kaba a soso wookoman ya towe go na a gaan dunguu anda! Da na soso pina anga balibali kaw tifi de anda!’ ”
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Ne Masaa Jesesi taigi den taki: “Te a Manpikin di saka kon toon libisama ya o daai kon a goontapu baka, da a o kon anga ala den Basiya fu Masaa Gadu Kondee*f16*. Soseefi ala a hei anga dyendee di Masaa Gadu abi, fu sidon tii ala sani ne en kownu bangi.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Da ala foluku fu goontapu o de ne en fesi. Da a o paati den a tu, leti enke fa wan soluguman fu sikapu e paati den sikapu anga den boko boko.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Da den sikapu o de ne en leti ana se. Da den boko boko o de ne en kukutu ana se.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 “Da a Kownu o taigi den di de ne en letise ana taki: ‘U kon ya! Masaa Gadu, mi Tata du u gaan bun. Bika senten di a be meke goontapu, ne a be seeka a peesi ya ne en se kaba, fu poti u. Da u kon teke en fu tan.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Bika den dei di mi be de gi angii e kii, u be gi mi sani fu nyan. Di wataa be moo mi, u be gi mi wataa mi diingi. Di mi be de enke wakaman sondee tanpeesi, u be teke mi oli a osu.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Di mi be de piipii sondee koosi a sikin, u be teke koosi gi mi, mi wei. Di mi be siki, u be kon luku mi, solugu mi. Di mi be de a dunguu osu, u be kon luku mi.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 “Da den sama ya, di be e libi letiopu, da a sani ya o bigi gi den te, da den o akisi taki: ‘We, Masaa! On yuu u be si angii e kii yu, ne u be gi yu sani fu nyan? On yuu u be si wataa be moo yu, ne u be gi yu wataa?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 On yuu u be si yu enke wakaman a wan peesi sondee tanpeesi, ne u be teke yu oli a u osu? On yuu u be si yu piipii sondee koosi a sikin, ne u be gi yu koosi?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Masaa! On yuu u be si yu sikisiki ofu si yu a dunguu osu, ne u be kon luku yu?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Da a Kownu o piki den taki: ‘Fu tuu! Ala den bun di u be e du gi pooti baala fu mi, da na miseefi u be du den gi de.’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 “Da te a Kownu kaba taki anga den so, da a o daai taki anga den sama di de ne en kukutu ana se. Da a o taigi den taki: ‘U wai komoto a mi fesi ya! U fuuku sani u! U go na a faya di e boon tego, di be seeka poti gi didibii anga den takuu jeje fi en.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Bika mi be de anga angii, u á be gi mi sani fu nyan. Wataa be moo mi, u á be gi mi wataa fu diingi.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Mi be de enke wakaman, ma u á be teke mi oli a u osu. Mi be de piipii sondee koosi a sikin, u á be gi mi koosi fu wei. Mi be siki, soseefi mi be de a dunguu osu, ma u á be kon luku mi.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 “Da den o piki a Kownu taki: ‘Oho! Masaa, on yuu u be si yu anga angii, sondee fu gi yu nyanyan? On yuu wataa be e moo yu, ma u á be e gi yu wataa? On yuu i be tan enke wakaman, ma u á be teke yu poti a osu? On yuu i be pina fu koosi, ma u á be solugu yu anga koosi? On yuu i be siki, ne u á be solugu yu? On yuu i be de a dunguu osu, ne u á be kon luku yu?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 We, da a Kownu o piki den taki: ‘Fu tuu! Fa u á be yeepi den pootisama fu mi, da na mi seefi u á be yeepi de!’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Da na so den sama di nái libi leti gi Masaa Gadu o go teke a sitaafu fu tego. Ma den di e libi letiopu gi en, o fende libi tego a Masaa Gadu.”
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.