2 Samuel 13
ކިތާބުލް މުޤައްދަސް (DIV) vs BKJ
1 ދާއޫދުގެފާނުގެ އަބްޝާލޫމް ކިޔާ ދަރިކަލަކު ހުންނެވިއެވެ. އެ ދަރިކަލުންގެ އަންހެން ކޮއްކޮގެ ނަމަކީ ތާމާރު އެވެ. ތާމާރު އަކީ ވަރަށް ރީތި އަންހެން ކުއްޖެކެވެ.
1 E sucedeu depois disso, que Absalão, o filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e Amnon, o filho de Davi, a amava.
2 އޭރު ތާމާރު އަކީ ބިކުރުވެރި ކުއްޖެކެވެ. އަމްނޫން ހުންނަނީ އެކުއްޖާ އާހެދި މޮޔަވެފައެވެ. މިކަމާހެދި އޭނާ ބަލިވެއްޖެއެވެ. އަދި އޭނާއަކަށް އެކުއްޖާއާއެކު އެކަހެރިކޮށް ބައްދަލު ކުރެވޭނެ ކަމުގެ އުންމީދެއް ނެތެވެ.
2 E Amnom ficou tão atormentado que caiu enfermo por causa da sua irmã Tamar; porquanto ela era virgem; e Amnom considerava difícil para ele fazer algo a ela.
3 އަމްނޫނުގެ ރައްޓެއްސަކަށް ޔޫނަދަބު ކިޔާ މީހަކު ހުއްޓެވެ. އޭނާއަކީ ދާއޫދުގެފާނުގެ ބޭބެ ޝިމްޢީގެ ދަރިއެކެވެ. ޔޫނާދާބު އަކީ ވަރަށް ހިޔަޅު ބުއްދި ހުންނަ މީހެކެވެ.
3 Amnom, porém, tinha um amigo, cujo nome era Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi; e Jonadabe era um homem mui sutil.
4 ޔޫނާދާބު އަމްނޫން ގާތު ބުންޏެވެ. ”ކަލޭ ދުވަހެއް ދުވަހަކަށް ތިޔަ ދަނީ ހުލިވެ ހުސްވަމުން. ކަލޭތީ ރަސްގެފާނުގެ ދަރިކަލެއް. ތިހެން އޮވެ ހުލިވަމުން ތިޔަ ދަނީ ކީއްވެތަ؟“
4 E ele lhe disse: Por que estás tu, sendo o filho do rei, magro dia após dia? Não me contarás? E Amnon disse a ele: Eu amo Tamar, a irmã do meu irmão Absalão.
5 ޔޫނާދާބު އަމްނޫނުގެ ގާތު ބުންޏެވެ. ”ކަލޭ ބަލިވެގެން ކަމަށް ހަދައިގެން އެނދަށް އަރާ އޮށޯވެ އޮވޭ. ކަލޭގެ ބައްޕާފުޅު ވަޑައިގަތީމާ ދަންނަވާ، ކޮއްކޮ ތާމާރު ލައްވައި ކާން ހައްދާ ދޭށޭ. ކަލޭ އޭނާ ކައްކާތަން ބަލަން ބޭނުމޭ، އަދި އޭނާގެ އަތުންލަވާ ދީނީމާ ތިމަން ގަދަވެދާނެޔޭ.“
5 E Jonadabe disse a ele: Deita-te na tua cama, e faz-te de enfermo; e quando o teu pai vier para te ver, diz a ele: Rogo-te que deixes Tamar, a minha irmã, vir e me dar alimento, e preparar a carne à minha vista, para que eu possa vê-la, e comer da sua mão.
6 އެހެންވެ އަމްނޫން ބަލިވެ ކަމަށް ހެދިގެން އެނދުގައި އޮށޯވެއްޖެއެވެ. ދާއޫދު ރަސްގެފާނު އަމްނޫނަށް ގޮވާލަން ވަޑައިގަތުމުން އޭނާ އެކަލޭގެފާނަށް ދެންނެވިއެވެ. ”އަޅުގަނޑުގެ ކޮއްކޮ ތާމާރު އައުމުގެ ހުއްދަ ދެއްވާ. އަދި އޭނާ ލައްވާ ދެ ކޭކު އަޅުއްވައި ދެއްވާ. އޭނާ އަޅުގަނޑު ބަލަން އޮއްވައި ކޭކު ފިހުނީމާ އޭނާގެ އަތުން އަޅުގަނޑު އެ ކޭކު ކައިފާނަން.“
6 Assim, Amnom se deitou, e se fez de enfermo; e quando o rei veio para o ver, Amnom disse ao rei: Rogo-te que deixes Tamar, minha irmã, vir fazer dois bolos à minha vista, para que eu possa comer da sua mão.
7 ދެން ދާއޫދުގެފާނު ތާމާރުގެ ގެޔަށް މީހަކު ފޮނުއްވައިފިއެވެ. އެމީހާ ގޮސް ތާމާރު ގާތު ބުންޏެވެ. ”ކަލޭގެ ބޭބެ އަމްނޫނުގެ ގެޔަށް ގޮސް އޭނާއަށް ކާއެއްޗެއް ތައްޔާރު ކޮށްދީ.“
7 Então, Davi enviou à casa, a Tamar, dizendo: Vai agora até a casa do teu irmão Amnom e prepara alimento para ele.
8 އެހެންވެ ތާމާރު އޭނާގެ ބޭބެ އަމްނޫނުގެއަށް އަތުވެއްޖެއެވެ. އޭރު އަމްނޫން އޮތީ އެނދުގައެވެ. ތާމާރު އޭނާގެ އަތުން ފުށްމޮޑެ ކޭކު އަޅާތަން ބަލަން އޮތެވެ.
8 Assim, Tamar foi à casa do seu irmão Amnom; e ele estava deitado. E ela tomou farinha, e a amassou, e fez bolos à vista dele, e assou os bolos.
9 ދެން ތާމާރު ކޭކު ތަވައިން ނަގައި އަމްނޫނަށް ކާން ހަދައި ދިނެވެ. އެކަމަކު އަމްނޫނެއް ނުކެއެވެ. އަމްނޫން އޭނާގެ ޚާދިމުންނަށް އަމުރު ކުރިއެވެ. ”ކަލޭމެން ބޭރަށްދޭ.“ އެހެންވެ އެމީހުން އެތަނުން ނުކުމެގެން ހިނގައްޖެއެވެ.
9 E ela pegou uma panela, e os colocou diante dele; mas ele se recusou a comê-los. E Amnon disse: Retirai de mim todos os homens. E se retiraram todos os homens de diante dele.
10 ދެން އަމްނޫން ތާމާރު ގާތު ބުންޏެވެ. ”ކާއެއްޗެހި ހިފައިގެން މި ކޮޓަރިއަށް އާދޭ. އައިސް ކަލޭ އަތުން އަހަންނަށް ކާންދީ.“
10 E Amnom disse a Tamar: Trazei o alimento à câmara, para que eu possa comer da tua mão. E Tamar tomou os bolos que ela havia feito, e os trouxe à câmara para Amnom, o seu irmão.
11 އޭނާ އަމްނޫނަށް ކާންދޭން ފެށިތަނާ އޭނާ ތާމާރުގެ އަތުގައި ހިފަހައްޓައިފިއެވެ. އަދި ބުންޏެވެ. ”ކޮއްކޯ! އާދޭ އަހަންނާއެކު އެއްދާން ކުރަން.“
11 E, quando ela os trouxe para ele comer, ele a agarrou e disse a ela: Vem te deitar comigo, minha irmã.
12 ތާމާރު ބުންޏެވެ. ”ނޫން ބޭބޭ! ތިޔަކަންތައް ކުރަން އަހަންނަށް މަޖުބޫރު ނުކުރޭ. ތިޔަ ފަދަ ލަދު ހުތުރު ކަންތައް ނުކުރޭ. އިސްރާއީލުގައި ތިޔަފަދަ ވިޔާ ނުދާ ކަމެއް ކޮށްގެން ނުވާނެ.
12 E ela respondeu: Não, meu irmão, não me forces; porque tal coisa não deve ser feita em Israel; não faças esta loucura.
13 އޭރަކުން އަހަރެންނަކަށް މި ލަދަކުން ދުވަހަކު ވެސް ސަލާމަތެއް ނުވެވޭނެ. އަދި ބޭބެއަކީ ވަރަށް ނުބައި ދަށުދަރަޖައިގެ މޮޔައެއްކަމަށް މީހުން ދެކޭނެ. ބައްޕާފުޅަށް ދެންނެވީމާ އަހަރެމެން ދެމީހުން ކައިވެނި ކުރަން ހުއްދަ ދެއްވާ ވެސް ފާނެ.“
13 E eu, para onde farei ir a minha vergonha? E, quanto a ti? Serás como um dos loucos de Israel. Agora, portanto, rogo-te, fala com o rei; porque ele não me negará a ti.
14 އެކަމަކު އަމްނޫން ތާމާރުގެ ބަހެއް ނޭހިއެވެ. އޭނާ ތާމާރަށް ވުރެން ބާރުގަދައެވެ. އެހެންކަމުން އޭނާ ތާމާރާއެކު ގަދަކަމުން ޖިންސީ ގުޅުން ހިންގައިފިއެވެ.
14 Todavia, ele não quis atentar à sua voz; mas, sendo mais forte do que ela, forçou-a, e se deitou com ela.
15 ދެން ކުއްލިއަކަށް އަމްނޫން ތާމާރު ދެކެ ވަރަށްބޮޑަށް ފޫހިވެއްޖެއެވެ. އޭނާ ތާމާރު ދެކެ ކުރީގައި ލޯބިވީހާ ބޮޑަށް މިހާރު އޭނާ ދެކެ ނަފްރަތު ވެއްޖެއެވެ. އަމްނޫން ތާމާރުއާ ދިމާލަށް ބުންޏެވެ. ”މިތަނުން ނުކުމެ ރައްކާވޭ!“
15 Então, Amnom odiou-a sobremaneira; de tal forma que o ódio com o qual a odiou foi maior do que o amor com que a amou. E Amnom disse a ela: Levanta-te e vai-te.
16 ތާމާރު އަމްނޫގެ ގާތު ބުންޏެވެ. ”ތިޔަހެން ނުހަދާ! އަހަރެން ތިޔަ ގޮތަށް ފޮނުވާނުލާ. އޭރުން އެކުރެވެނީ ތިޔަ ކުރި ފާފައަށް ވުރެން ބޮޑު ފާފައެއް.“
16 E ela disse a ele: Não há motivo; este mal de me despedires é maior do que o outro que me fizeste. Ele, porém, não quis atentar a ela.
17 އަމްނޫން އޭނާގެ ޚާދިމަށް ގޮވާފައި އެންގިއެވެ. ”މި އަންހެނާ އަހަރެންގެ ކޮޓަރިން ބޭރަށް ނެރެ ދޮރު ތަޅުލާ!“
17 Então, ele chamou o seu servo que lhe servia, e disse: Retira, agora, esta mulher da minha presença, e tranca a porta após ela.
18 އެހެންވެ އަމްނޫނުގެ ޚާދިމު އައިސް ތާމާރު އެކޮޓަރިން ނެރެފައި ދޮރު ތަޅުލައިފިއެވެ. ތާމާރު ހުރީ އަތްދިގު ހެދުމެއް ލާފައެވެ. އެއީ ރަސްގެފާނުގެ ބިކުރުވެރި އަންހެންކުދިން ލައި އުޅޭ ހެދުމެކެވެ.
18 E ela trazia uma vestimenta de diversas cores sobre si; porque com tais túnicas eram vestidas as filhas do rei que eram virgens. Então, o seu servo a trouxe para fora, e trancou a porta após ela.
19 ތާމާރު އެ ހެދުން ވީދާލައި ބޮލަށް އަޅިއަޅައި ދެއަތުން މޫނުފޮރުވައިގެން ރޮމުން ރޮމުން ހިނގައްޖެއެވެ.
19 E Tamar pôs cinzas sobre a sua cabeça, e rasgou a sua vestimenta de diversas cores que estava vestindo, e pôs sua mão sobre a cabeça, e seguiu chorando.
20 ތާމާރު ދިއުމުން އޭނާގެ ބޭބޭ އަބްޝާލޫމް އޭނާ ކުރެން އެއްސެވެ. ”ކަލޭގެ ބޭބެ ކަލެއަށް ކުރީ ކީތް؟ އޭނާ ކަލޭގެ ގަޔަށް އެރީތަ؟ ދެން ކޮއްކޯ! ތިޔަ ވާހަކަ ނުދައްކާތި. އަމްނޫންއަކީ އަހަރެމެންގެ ބޭބެއެއް. އެހެންވީމާ ތިކަންތައް ދެން މާ ބޮޑުކަމަކަށް ނަހަދާ!“
20 E Absalão, seu irmão, disse a ela: Amnom, teu irmão, esteve contigo? Mas segura, agora, a tua paz, minha irmã; ele é teu irmão; não te turbes com esta coisa. Assim, Tamar permaneceu desolada na casa do seu irmão Absalão.
21 ދާއޫދު ރަސްގެފާނަށް މި ޚަބަރު ލިބިގެން ވަރަށް ކޯފާވެއްޖެއެވެ.
21 Mas quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, ficou mui irado.
22 އަދި މިކަމާ އަބްޝާލޫމް އޭނާގެ ބޭބެ އަމްނޫން ދެކެ ވަރަށް ނަފްރަތު ވެއްޖެއެވެ. އޭގެފަހަކުން އޭނާ ރަނގަޅަކަށް ވެސް ނުބަޔަކަށް ވެސް އަމްނޫންއާ އަނގަޔަކުން ނުބުނެއެވެ. އަބްޝާލޫމް މިހާވަރަށް މި ނަފްރަތުވީ އަމްނޫން އޭނާގެ ކޮއްކޮގެ އިތްފަތް ނަގާލައި އަގުވައްޓާލީމައެވެ.
22 E Absalão não falou nem bem, nem mal com o seu irmão Amnom; porque Absalão odiou Amnom, porquanto ele havia forçado sua irmã Tamar.
23 އޭގެ ދެ އަހަރު ފަހުން އަބްޝާލޫމްގެ ކަންބަޅިތަކުގެ ކެހެރިކޮށަން އޭނާގެ ޚާދިމުން އަފްރާއީމުގެ ކައިރީގައި އޮންނަ ބަޢަލް ހާސޫރުގައި ތިއްބެވެ. އަބްޝާލޫމް ރަސްގެފާނުގެ އެންމެހާ ދަރިކަލުންނަށް އެރަށަށް ވަޑައިގަތުމަށް ދައުވަތު ދެއްވިއެވެ.
23 E sucedeu, depois de dois anos completos, que Absalão tinha tosquiadores de ovelhas em Baal-Hazor, que fica ao lado de Efraim; e Absalão convidou todos os filhos do rei.
24 އޭނާ ރަސްގެފާނު އަރިހަށް އައިސް ދެންނެވިއެވެ. ”އަޅުގަނޑުގެ ކަންބަޅި ކެހެރި ކޮށަން ބަޔަކު އެބައާދޭ. އިއްޒަތްތެރި މަނިކުފާނުގެ އެންމެހައި އަރިހުބޭކަލުން ޚާދިމުން ގޮވައިގެން އެ ޙަފުލާއަށް ވަޑައިގެން ދެއްވާ.“
24 E Absalão veio até o rei, e disse: Agora que o teu servo tem tosquiadores de ovelhas; suplico-te que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 ދާއޫދު ރަސްގެފާނު އަބްޝާލޫމަށް ވިދާޅުވިއެވެ. ”ނޫން ދަރިފުޅާ! އަހަރެމެން އެންމެން ގޮސްގެން ކަމަކު ނުދާނެ. އޭރުން އެކަން ވާނީ ކަލެއަށް ވަރަށް ބޮޑު ތަކުލީފަކަށް.“
25 E o rei disse a Absalão: Não, filho meu, não iremos todos de uma vez, para que não te sejamos por peso. E ele insistiu. Todavia, ele não quis ir, mas o abençoou.
26 އަބްޝާލޫމް ދެންނެވިއެވެ. ”ކަލޭގެފާނު ވަޑައިނުގަންނަވަންޏާ އަޅުގަނޑުގެ ބޭބެ އަމްނޫން އަޅުގަނޑާއެކު ފޮނުއްވާ.“
26 Então, disse Absalão: Se não, rogo-te, deixa que o meu irmão Amnom venha conosco. E o rei disse a ele: Por que ele deveria ir contigo?
27 އެންމެފަހުން އަބްޝާލޫމް އެތައް ވަރަކަށް ދަންނަވައިގެން ރަސްގެފާނު އެކަލޭގެފާނުގެ އެހެން ދަރިކަލުންތަކަކާއެކު އަމްނޫން ވެސް ދިއުމުގެ ހުއްދަ ދެއްވައިފިއެވެ.
27 Absalão, porém, insistiu com ele para que deixasse Amnom e todos os filhos do rei irem com ele.
28 ދެން އަބްޝާލޫމް އޭނާގެ ޚާދިމުންނަށް އެންގިއެވެ. ”ހުޝިޔާރުވެ އަމްނޫނަށް ބަލަންތިބޭތި. އޭނާ މަސްތުވީމާ އަހަރެން އަންގާލާނަން. ދެން ކަލޭމެން ގޮސް އަމްނޫނަށް ހަމަލަދީ މަރާލާ. ކަލޭމެން ކުރަނީ އަހަރެން އެންގި ކަމެއް. ކަލޭމެންނަށް އެކަމުގެ އަދަބު ލިބިދާނެތީ ބިރެއް ގަންނާނެ ކަމެއްނެތް. ހިތްވަރުގަދަ ފަހުލަވާނުންގެ ގޮތުގައި ކަންތައް ކުރޭ!“
28 Ora, Absalão havia ordenado aos seus servos, dizendo: Marcai, pois, quando o coração de Amnom estiver alegre com vinho, e quando eu vos disser: Feri Amnom; então matai-o, não temais; não vo-lo ordenei eu? Sede corajosos e sede valentes.
29 އެހެންކަމުން އަބްޝާލޫމް އެންގިގޮތަށް އޭނާގެ މީހުން ގޮސް ކަންތައް ކޮށްފިއެވެ. އެމީހުން އަމްނޫން މަރާލައިފިއެވެ. ދާއޫދުގެފާނުގެ އެހެން ދަރިކަލުންތައް އަވަހަށް ބަޣަލުތަކުގެ މައްޗަށް ސަވާރުވެ އެތަނުން ފިލައިގެން ހިނގައްޖެއެވެ.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom segundo Absalão havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, e cada qual subiu sobre sua mula, e fugiu.
30 އެބޭފުޅުންނަށް ގެޔަށް ވަޑައި ނުގެންނެވެނީސް ކަންތައް ވީ ގޮތުގެ ޚަބަރު ރަސްގެފާނަށް ލިބިވަޑައިގެންފިއެވެ. ޚަބަރު އައި ގޮތަކީ ”އަބްޝާލޫމް ރަސްގެފާނުގެ ހުރިހާ ބޭފުޅުން މަރާލައިފި. ދިރި ހުރި އެކަކު ވެސް ނެތް.“ މިގޮތަށެވެ.
30 E sucedeu, enquanto eles estavam no caminho, que chegaram novas a Davi, dizendo: Absalão matou todos os filhos do rei, e nenhum deles restou.
31 ދެން ދާއޫދު ރަސްގެފާނު ހެދުންކޮޅު ވީއްދަވައި ބިންމައްޗަށް ވެއްޓި ވަޑައިގެންފިއެވެ. ރަސްގެފާނުގެ ކާރީގައި ތިބި އަރިހުބޭކަލުން ވެސް ހެދުން ވީދައިފިއެވެ.
31 Então, o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e deitou-se sobre a terra; e todos os seus servos permaneceram junto com suas vestes rasgadas.
32 އެވަގުތު ދާއޫދުގެފާނުގެ ބޭބެ ޝިމްޢީގެ ދަރި ޔޫނާދާބު އައިސް ދެންނެވިއެވެ. ”ރަސްގެފާނުގެ ހުރިހާ ބޭފުޅުންނެއް މަރެއް ނުވޭ. މަރުވީ އަމްނޫން އެކަނި. އޭނާގެ ކޮއްކޮގެ އިއްފަތްތެރިކަން އަމްނޫން ފޭރިގަތް ދުވަހުން ފެށިގެން އަބްޝާލޫމު އައީ އަމްނޫނުގެ ކިބައިން ބަދަލު ހިފަން ރާވަމުން.
32 E Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não suponha o meu senhor que mataram todos os moços filhos do rei; porque somente Amnom está morto; porquanto, por convocação de Absalão, foi isto determinado desde o dia em que ele forçou sua irmã Tamar.
33 އަޅުގަނޑުގެ މަސާހިބު، ރަސްގެފާނު! އެއްގޮތަކަށް ވެސް ހީފުޅު ނުކުރައްވާ ކަލޭގެފާނުގެ ހުރިހާ ބޭފުޅުން އަވަހާރަވެއްޖެޔޭ. އަވަހާރަވީ އަމްނޫން އެކަނި.“
33 Agora, portanto, não leve, o meu senhor, esta coisa ao seu coração, o pensar que todos os filhos do rei estão mortos; porque somente Amnom está morto.
34 ދެން އަބްޝާލޫމް ފިލައިފިއެވެ.
34 Mas Absalão fugiu. E o moço que mantinha a guarda levantou os seus olhos, e viu, e eis que vinham muitas pessoas pelo caminho da encosta à sua retaguarda.
35 ދެން ޔޫނާދާބު ދާއޫދުގެފާނަށް ދަންނަވައިފިއެވެ. ”ބައްލަވާ! އަޅުގަނޑު ދެންނެވީ ހަމަ ރަނގަޅަށް ނޫންތޯ. ރަސްގެފާނުގެ ބޭފުޅުން އެތިބަ އަންނަނީނޫންތޯ.“
35 E Jonadabe disse ao rei: Eis que vêm os filhos do rei; como disse o teu servo, assim o é.
36 ރަސްގެފާނުގެ ބޭފުޅުން ޔޫނާދާބު ބުނިފަދައިން އަތުވެއްޖެއެވެ. އޭރު އެމީހުން ހަރުއަޑުން ރޮނީއެވެ. ދާއޫދުގެފާނާއި އަރިހުބޭކަލުން ވެސް ބާރަށް ކީރިތި ކުރައްވަނީއެވެ.
36 E sucedeu, tão logo ele terminou de falar, que chegaram os filhos do rei, e ergueram a sua voz e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram mui amargamente.
37 ދާއޫދުގެފާނު އެތައް ދުވަހެއް ވަންދެން އެކަލޭގެފާނުގެ ދަރިކަލުން އަމްނޫން މަރުވުމުގެ ހިތާމައިގައި ކީރިތި ކުރެއްވިއެވެ.
37 Então Absalão fugiu, e foi até Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi se lamentava pelo seu filho todos os dias.
38 އަބްޝާލޫމް ޖަޝޫރަށް ގޮސް ފިލައިގެން އުޅޭތާ ތިން އަހަރު ވެއްޖެއެވެ.
38 Então Absalão fugiu, e foi até Gesur, e ali permaneceu três anos.
39 އޭރު ދާއޫދު ރަސްގެފާނަށް އަމްނޫން މަރުވުމުގެ ހިތާމަ ފިލާވަޑައިގެންފިއެވެ. އެކަމަކު އަބްޝާލޫމް ނެތުމުން އެކަމާ ހިތާމަފުޅު ކުރައްވަން ފައްޓަވައިފިއެވެ.
39 E a alma do rei Davi ansiava em ir até Absalão; porque ele estava consolado acerca de Amnom, sabendo que ele estava morto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.