Tiago 3
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Miɛ̈thakäi, aacie we ëbën wek lëu ye bäk aa kɔc ë piööc. Tɛ̈cït tɛ̈ ŋiɛckë ye, ɣook kɔc ë piööc, luɔ̈ŋda abï yic riɛl apɛi tënë luŋ kɔc kɔ̈k.
1 Meus irmãos, não haja muitos entre vós a se arvorar em mestres; sabeis que seremos julgados mais severamente,
2 Ɣook ɣodhie ɣok awuɔ̈ɔ̈c looi dhɔ̈l juëc yiic, ku na këc raan awuɔ̈c loi käk ye lueel yiic, ka la cök ku alëu bï rot muk apath alanden.
2 porque todos nós caímos em muitos pontos. Se alguém não cair por palavra, este é um homem perfeito, capaz de refrear todo o seu corpo.
3 Ɣok a mathiäŋ ŋak thok luuŋ bï wɛ̈tda gam, ku jɔlku kuaath tɛ̈ wïcku.
3 Quando pomos o freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, governamos também todo o seu corpo.
4 Tɛ̈dë ke yï tak riän rɛ̈ɛ̈r wïïr, adït apɛi ku aye yom ril kuaath, ku alëu raan ye kuaath bï tim koor cït alau cök nhom, ku jɔl geer ke wel nhom tɛ̈ wïc piände.
4 Vede também os navios: por grandes que sejam e embora agitados por ventos impetuosos, são governados com um pequeno leme à vontade do piloto.
5 Yen ë tɛ̈de ke liep, akoor, ku alëu bï yenhom lɛc käkken dït ril yen.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, mas pode gloriar-se de grandes coisas. Considerai como uma pequena chama pode incendiar uma grande floresta!
6 Ku liep acït mac. Yen ë käŋ liääp ku bïï riääk pinynhom, arɛ̈ɛ̈r ɣogup ku ye kuat kärɛc ëbën thiäi ë guɔ̈p yic. Ee piɛ̈rda dɛ̈ɛ̈p ë manyden bɔ̈ kek ye pan mac.
6 Também a língua é um fogo, um mundo de iniqüidade. A língua está entre os nossos membros e contamina todo o corpo; e sendo inflamada pelo inferno, incendeia o curso da nossa vida.
7 Acï raan lëu bï lääi roor mac baai kek ye, cïmën lääi dït ku lääi kor ku diɛt ku käpiɛny ku rec.
7 Todas as espécies de feras selvagens, de aves, de répteis e de peixes do mar se domam e têm sido domadas pela espécie humana.
8 Ku acïn raan cie lëu bï liɛmde ŋiɛc mac. Liep arac, acie lëu bï duut, ala yic kërɛɛc kɔc nɔ̈k.
8 A língua, porém, nenhum homem a pode domar. É um mal irrequieto, cheia de veneno mortífero.
9 Ayeku luɔ̈ɔ̈i bï ɣok Nhialic leec, ku lɛm ɣok miɛ̈thakäi kɔ̈k cï Nhialic Wäda ke cak ke cït ye.
9 Com ela bendizemos o Senhor, nosso Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Wël alɛɛc ku lɛ̈mlɛ̈m aa bɛ̈n bei ë thoŋ tööŋ yic. Miɛ̈thakäi pɛth bï rot looi këya?
10 De uma mesma boca procede a bênção e a maldição. Não convém, meus irmãos, que seja assim.
11 Acïn yinh pïu path ku pïu rɛc bɛ̈ɛ̈i bei ë tök kedhie.
11 Porventura lança uma fonte por uma mesma bica água doce e água amargosa?
12 Miɛ̈thakäi tim cït ŋaap, acie dhiëth ë mïth tim cɔl Olip. Ku abiëc acie dhiëth mïth tim cït ŋaap, tɛ̈dë ke yinh lɛ̈i piɛ̈uke bïï pïu path.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira dar azeitonas ou a videira dar figos? Do mesmo modo a fonte de água salobra não pode dar água doce.
13 Le raan tök kamkun ŋic käŋ ku ye wël deet yiic? Adhil nyuɔɔth ë piɛ̈rde yic, ku luɔi path cïn yic nhiaam rin ŋiɛ̈ɛ̈c ë käŋ.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre com um bom proceder as suas obras repassadas de doçura e de sabedoria.
14 Ku na ye tiɛɛl yï reem puɔ̈u apɛi ku ye rot nhiër käŋ ë rot, ke yï duk yic dhäl ba jam ë nhiaam.
14 Mas, se tendes no coração um ciúme amargo e gosto pelas contendas, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Ŋïny käŋ cït kënë acie bɛ̈n pan Nhialic, ee kën pinynhom ë tɛ̈n, acïn yic Wëi Nhialic, ee kën jɔŋrac.
15 Esta não é a sabedoria que vem do alto, mas é uma sabedoria terrena, humana, diabólica.
16 Na rɛ̈ɛ̈r tiɛɛl ku kë ye yïn rot nhiër käŋ ë rot thïn, ke aliääp ku kuɔ̈c luɔi, ku kuat kärɛc ëbën arɛ̈ɛ̈r thïn aya.
16 Onde houver ciúme e contenda, ali há também perturbação e toda espécie de vícios.
17 Ku ŋïny käŋ bɔ̈ nhial, tueŋ ala yic dɔ̈ɔ̈r ku ala yic dhëëŋ, ku gɛm rot tënë Nhialic, athiäŋ ë liɛr puɔ̈u, ku aa käpath kek aaye yök thïn, acïï kɔc ye tek yiic, ku aala cök.
17 A sabedoria, porém, que vem de cima, é primeiramente pura, depois pacífica, condescendente, conciliadora, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, nem fingimento.
18 Ku kɔc dɔ̈ɔ̈r looi, aa käk la cök yök dɔ̈ɔ̈r yic.
18 O fruto da justiça semeia-se na paz para aqueles que praticam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.