Lucas 2

Lëk yam (DIKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bɛ̈nyŋaknhom cɔl Cithɛ̈r ëcï wɛ̈t lueel bï kɔc bɛ̈ɛ̈i mɛc ke kueen.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Ku kën yen ë tɛ̈ jɔɔk kuɛ̈n ë kɔc rot tɛ̈wäär ye Kuirino bɛ̈ny pan Thiria.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Go raan ëbën la bï la gɔ̈t rin, ŋɛk pan wundït ku ŋɛk pan wundït.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Go Jothep jäl Nadharet tɔ̈ Galilia bï la gen Bɛ̈nyŋaknhom Debit, tɔ̈ pan Judia cɔl Bethalem, rin ye yen raan dhiënh Debit.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Acï la bïk riɛnken la gɔ̈t kek Maria wïc kacken bïk gäm ye, ku ë liac.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Tɛ̈wën rëër kek Bethalem, ke nïn bï Maria dhiëth thök.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Ku dhiëëth wënde, ku der kɔ̈u alath ku tɛ̈ɛ̈u diaany yic wën liiu tënë anïïn ɣön jɔ̈ɔ̈l.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Ku kɔc biöök aake rɛ̈ɛ̈r pan wën, ku aake ruu tiɛ̈t ë thäkken.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Kaam wën ka atuny Nhialic tul kelɔ̈m ku ruel ɣɛr Nhialic kekɔ̈th bï ke riaal. Gokë riɔ̈ɔ̈c apɛi.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Go atuny Nhialic lɛ̈k ke, “Duɔ̈kkë riɔ̈c, ee wɛ̈t path yen alɛ̈k we, wɛ̈t bï thäi ëbën puɔ̈th miɛt thïn.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Rin akölë, gen Debit tɛ̈n, Bɛ̈ny Pïr kɔc acï dhiëëth, ku yen ë Raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ku abäk ŋic këlä, wek aabï meth yök, manh cï der kɔ̈u alath, ku acï tɔ̈ɔ̈u gɔl cök.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Kaam awën ka atuuc juëc kɔ̈k mɛt röt thïn ku leckë Nhialic ku luelkë,
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Yeku Nhialic door, Aciëŋ tɔ̈ nhial,
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Nawën cï atuuc juëckä dhuk nhial, go kɔc awën lueel kamken, “Lok Bethalem buk käk cï lɛ̈k ɣo la tïŋ, ku käk cï Bänyda nyuɔ̈th ɣo.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Gokë la ke ban kekɔ̈th, ku yökkë Jothep kek Maria ku Meth ke cï tääu gɔl cök.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Nawën tïŋ abiök meth, ke lëk kɔc ëbën käwën cï atuny Nhialic lueel ë riɛnke.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Go kɔc cï wël kɔc abiök piŋ gäi apɛi.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Go Maria wëlkä ëbën piŋ apath, ku muk ke yepuɔ̈u.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Go kɔc abiök awën dhuk ke lec Nhialic, rin käk cïk piŋ ku tïŋkë ke, kecït tɛ̈wäär cï atuny Nhialic lɛ̈k ke.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Nawën aköl ye nïn bɛ̈t, aköl yen bï ye ŋoot, go cäk ke cɔl Jethu, rin wäär kek cï atuny Nhialic lueel wäär ŋot këc Maria liëc ë ye.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Nawën cï nïn thiärŋuan thök cït löŋ Mothith, ke Jothep kek Maria la luaŋ Nhialic Jeruthalem bïk meth la nyuɔɔth,
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 cïmën löŋ cï Mothith nyooth thɛɛr ëlä, “Manh moc, ku ye kaai abï juɛ̈r Nhialic.”
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 Ku keek aya aacï kuɔ̈r karou juaar cïmën löŋ Bɛ̈ny.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Ku mony cɔl Thaimon ë ciëŋ Jeruthalem, ku ë raan path apɛi ku ë riɔ̈c Nhialic. Ku ë tit Raan Pïr kɔc Itharel, ku Wëi Nhialic ë tɔ̈ yeguɔ̈p.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ku ëcï Wëi Nhialic lɛ̈k ye lɔn cïï yen bï kaŋ thou, tɛ̈ këc yen Raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc kaŋ tïŋ.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Nawën ɣɛ̈th Maria ku Jothep Jethu luaŋ Nhialic, bïk kë ye löŋ Mothith lueel la looi, ke tɛ̈ɛ̈u Wëi Nhialic Thaimon puɔ̈u bï la luaŋ Nhialic aya.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Go Thaimon Jethu jɔt ku leec Nhialic ku lueel,
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “Ee yïn Bɛ̈ny, yïn acï wɛ̈tdu tiɛɛŋ nhom,
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Tɛ̈ bï yïn kacku kuɔny thïn aca tïŋ nyiɛ̈nkiɛ̈,
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 ku aca guiir thɛ̈i nhom
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 ku ee piny mer bï kɔc cie kɔc Itharel käŋ tïŋ
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Kaam wën kɛ̈ɛ̈c Jothep kek Maria ke cï gäi wël lueel Thaimon rin meth Jethu,
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 go Thaimon ke dɔɔc ku lueel tënë Maria, “Yen manh kënë acï Nhialic lɔc bï kɔc juëc Itharel muɔ̈r ku pïïr kɔc kɔ̈k. Ku yeen abï ya raan bï wɛ̈t Nhialic nyuɔɔth, ku abï kɔc juëc wël rɛc aa luɛɛl yeguɔ̈p.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Ku yïn Maria, yïn abï reem puɔ̈u ciɛ̈t yï cï gut pal, bï wɛ̈t tɔ̈ kɔc juëc puɔ̈th jäl ŋic thïn.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Ku tiŋ käk Nhialic tïŋ cɔl Ana ë tɔ̈ thïn, ku ë ye nyan mony cɔl Panuel, raan dhiënh cɔl Acer kuat Itharel yic. Ana ëcï dhiɔp apɛi, ku ëcï thiaak ku rëër kek muɔnyde run kadhorou ku thou muɔnyde.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Ku jɔl Ana lɔ̈k rëër ke ye lëër ruɔ̈ɔ̈n thiärbɛ̈t ku ŋuan. Ëcie jäl luaŋ Nhialic, ë ye cool ku ruu ke loi käk Nhialic, ku röök ku theek miëth.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ku akölë guɔ̈p acï rot mät kɔc wën, ku leec Nhialic ku lueel wɛ̈tde rin meth, tënë kɔc ye tiit lɔn bï Nhialic thänden Itharel wɛ̈ɛ̈r bei.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Nawën cïk këriëëc ëbën jäl looi cïmën löŋ Nhialic, ke Maria ku Jothep dhuk Galilia Nadharet panden.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Ku jɔl Jethu dït ku ril apɛi, ku ŋic käŋ ku dɔɔc Nhialic.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Ruɔ̈ɔ̈n ëbën Jothep kek Maria aake ye la Jeruthalem rin Yandït Ayum cïn yic luɔu.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Naɣɔn cï run Jethu jäl aa thiäär ku rou, ke cath ke ke bïk la yai yic Jeruthalem.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Nawën cï yai thök ke dhuk ciëën, ku kuckë lɔn cï Jethu döŋ geeu,
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 ë cïk tak lɔn ciɛth yen ke kɔc kɔ̈k, ku ciɛthkë ɣet thëi. Nawën ke wïckë kam kɔc ruääi ke ke ku kɔc ŋickë.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Nawën cïk yök, gokë dhuk Jeruthalem bïk bɛn la wïc thïn.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Na aköl ye nïn diäk, ke jɔlkë yök luaŋ Nhialic Jeruthalem, ke cï nyuc kam kɔc piööc lööŋ Nhialic ke piŋ wɛ̈lken, ku yeke thiëëc.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Go kɔc ëbën gäi wën piŋ kek ye ke jam cïmën raan ŋic käŋ apɛi, ku tɛ̈ bëër yen wɛ̈lken aya.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Nawën tïŋkë manhden ke gɛ̈i ku lueel man, “Yeŋö manhdiɛ̈ looi yïn kënë tënë ɣo? Yïn acuk wïc apɛi ɣok wuur.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Go lɛ̈k ke, “Yeŋö wiɛ̈ckë ɣa? Kuɔ̈ckë lɔn dhil ɣɛn käk ë Wä looi?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Ku aa këc wɛ̈t cï lueel deet yic.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Go Jethu jäl ke ke ku dhukkë Nadharet, ku jɔlkë ceŋ ke ye wɛ̈lken piŋ, ku jɔl man käkkä muk yepuɔ̈u.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Ku jɔl Jethu dït ku ŋic käŋ apɛi. Ku Nhialic ë mit puɔ̈u tënë ye, ku yen lɔn kɔc aya.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.