João 8
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 ke Jethu la gɔn Olip nhom.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Naɣɔn nhiäk dur yic ke dhuk luaŋ Nhialic. Go kɔc ëbën guëër yelɔ̈ɔ̈m, ku nyuuc piiny ku jɔɔk piööc cök tënë ke.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Go kɔc piööc lööŋ ku kɔc akut Parathï tik bɛ̈ɛ̈i, ku ë tiŋ cï käl piny ke kɔr. Ku cɔlkë akääc kɔc nhïïm ëbën,
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 ku luelkë tënë Jethu, “Raan piööc, tiŋ kënë acï käl piny ke kɔr.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Mothith acï löŋ lɛ̈k ɣo athör yic lɔn kuat tiŋ loi këcït kënë, adhil biɔ̈ɔ̈k aleel bï thou. Na yïïn ëmën, ye lueel këdë?”
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Keek aake jam këlä bïk Jethu deep bïk wɛ̈t yök bïk la luɔm. Go Jethu guŋ ku gɛ̈t piny yecin.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Nawën ŋot ke kääc ku yekë thiëëc, ke jɔt yekɔ̈u ku lëk ke, “Na le raan kamkun cïn adumuɔ̈ɔ̈m cïï kaŋ looi, ke biök alel tueŋ yeguɔ̈p.”
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Ku ben guŋ ku gɛ̈t piny yecin.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Nawën cïk wɛ̈t kënë piŋ, ke jiël ëbën ke wath röt, ku kɔŋ kɔcdït jäl tueŋ, agut tɛ̈ döŋ Jethu ë rot, ku tiŋ wën ke ŋot kääc yenhom.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Go yekɔ̈u jɔt ku lëk ye, “Tɔ̈kë tɛ̈no? Cïn raan cïï döŋ bï yï luɔ̈k wei?”
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Go bɛ̈ɛ̈r, “Acïn raan Bɛ̈ny.” Go Jethu lueel, “Apath, ke yïïn acä bï luɔ̈k wei aya. Lɔɔr ku duk adumuɔ̈ɔ̈m ben looi.”]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Go Jethu bɛn jam tënë kɔc ku lueel, “Ɣɛn ë ruɛl pinynhom, kuat raan buɔth ɣa abï ruɛl pïr yök, ku acïï bï kaŋ cath muɔ̈ɔ̈th yic.”
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Go kɔc akut Parathï lɛ̈k ye, “Ëmën, yïn ajam ë riɛnku, ku wɛ̈t ca lueel acïn kë ye nyuɔɔth.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Acie këya, na cɔk alɔn jiɛɛm ɣɛn ë riɛnkiɛ̈, ke wɛ̈t luɛɛl ë yic, rin ɣɛn aŋic tɛ̈ bïï ɣɛn thïn. Ku wek aa kuc tɛ̈ bïï ɣɛn thïn ayï tɛ̈ ler ɣɛn thïn.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Wek aa wɛ̈t teem cïmën wɛ̈t raan, ku ɣɛn acïn raan ya gäm awuɔ̈c.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Ku tɛ̈ bï ɣɛn wɛ̈t teem, ke wɛ̈t ba teem abï jal a yic, rin acie ɣɛn tem wɛ̈t, Wä ë toc ɣɛn arɛ̈ɛ̈r ke ɣa.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Wɛ̈t acï gɔ̈t lɔ̈ŋdun yic lɔn tɛ̈ lueel kɔc karou wɛ̈t tök luk yic, ke wɛ̈tden ë ya yic.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Ɣɛn ajam ë riɛnkiɛ̈, ku Wä cä tooc ajam ë riɛnkiɛ̈ aya.”
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Gokë thiëëc, “Tɔ̈ Wuur tɛ̈no?” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek aacïï ɣa ŋic, ku wek aacïï Wä ŋic. Na we ŋic ɣa, ŋuɔ̈t wek aa ŋic Wä aya.”
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Wëlkä ëbën aacï Jethu lueel wäär piööc yen luaŋ Nhialic, ɣön cï käkken ajuër tɔ̈u thïn. Ku acïn raan cie dɔm rin këc akälde guɔ bɛ̈n.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Go Jethu bɛn lɛ̈k ke, “Ɣɛn abï jäl ku wek abä wïc, ku wek aabï thou awäckun yiic. Tɛ̈ le ɣɛn thïn, acie yen tɛ̈ bï wek la thïn.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Tɛ̈wën, ke lueel bäny Itharel, “Aye lueel lɔn cïï ɣok bï la tɛ̈ le yen thïn. Ye ciɛ̈t bï rot nɔ̈k?”
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek aa kɔc piny tɛ̈n, ku ɣɛn ee raan bɔ̈ nhial. Wek aa kɔc piny kënë nhom, ku ɣɛn acie raan pinynhom tɛ̈n.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Ee rin kënë yen acï ɣɛn ye lueel lɔn bï wek thou adumuɔ̈ɔ̈mkun yiic. Ku wek aabï thou adumuɔ̈ɔ̈mkun yiic tɛ̈ këc wek ye gam, lɔn ë Ɣɛn tɔ̈ thïn, yen ë Ɣɛn.”
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Gokë thiëëc, “Ye yïn ŋa?” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wɛ̈t aca lɛ̈k we tɛ̈wën jɔɔk ɣɛn wɛ̈t cök.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Ɣɛn ala wël juëc ba ke lueel ë riɛnkun, ku wël juëc bï ɣɛn ke we luɔ̈k wei. Ku raan cä tooc guɔ̈p ala yic, ku ɣɛn ë kɔc lɛ̈k kuat kë ca piŋ tënë ye.”
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Gokë kɛ̈c deet lɔn jiɛɛm Jethu wɛ̈t Wun.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Go Jethu bɛn lueel tënë ke, “Aköl bï wek Manh Raan jat nhial, ka bäk jäl ŋic lɔn, ‘Ɣɛn tɔ̈ thïn Yen ë Ɣɛn.’ Ku abäk deet yic aya lɔn acïn kë ya looi ruɔtdiɛ̈, ku aa ya ke lueel wël cï Wä piɔ̈ɔ̈c tënë ɣa.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Ku raan cä tooc arɛ̈ɛ̈r ke ɣa, ku akëc ɣa nyääŋ piny ɣatök, rin ye ɣɛn wɛ̈t nhiɛɛr looi akölaköl.”
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Go kɔc juëc cï Jethu piŋ ke jam ë wëlkä wɛ̈tde jäl gam.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Go Jethu lɛ̈k kɔc Itharel cï wɛ̈tde gam, “Na piɛŋkë wël ca piɔ̈ɔ̈c, ke wek aa kɔckiɛ̈n buɔth ɣa ayic,
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 ku wek aabï yic ŋic, ku yic abï we wɛ̈ɛ̈r bei.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Ɣok aa kɔc dhiënh Abaram, ku acïn kɔc kɔ̈k cïï ɣo kaŋ loony. Ku na luel, ‘Wek aabï wɛ̈ɛ̈r bei,’ ke yeŋö wïc ba lueel?”
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Go Jethu lɛ̈k ke, “Yic alɛ̈k we, raan ëbën cä adumuɔ̈ɔ̈m looi yen alony adumuɔ̈ɔ̈m.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Alony acie raan mac thok alanden, ku Wät yen ee raan thïn lanaɣɔn.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Na cï Wät we wɛ̈ɛ̈r bei, ke wek aabï rëër ke cïn loony alanden.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 “Aŋiɛc lɔn ye wek dhiën Abaram. Ku aŋot wiɛ̈ckë bäk ɣa nɔ̈k, rin piɔ̈ɔ̈cdiɛ̈ acäk ye gam.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Kë cï Wä nyuɔ̈th ɣa yen aya lueel, ku wek aa loi kë cï wärkun lɛ̈k we.”
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Gokë bɛ̈ɛ̈r tënë ye, “Abaram yen ë wäda.” Go Jethu wɛ̈t dhuk nhom ku lueel, “Na we mïth Abaram alanden, ŋuɔ̈t wek aa loi këcït kë cï Abaram looi.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Këriëëc ëbën ca looi ë rin ba we lɛ̈k yiny ca piŋ tënë Wä, ku aŋot wiɛ̈ckë bäk ɣa nɔ̈k. Abaram acïn kë cï looi cït kënë!
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Wek aa loi kë cï wärkun looi.” Gokë lueel, “Nhialic yetök yen ë Wäda, ku ɣok aa miɛ̈thke guɔ̈p.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r tënë ke, “Tɛ̈ ye Nhialic wuurdun guɔ̈p, ŋuɔ̈t wek nhiar ɣa, rin cï ɣɛn bɛ̈n tënë Nhialic, ku ëmën ɣɛn atɔ̈ tɛ̈n. Ɣɛn akëc bɛ̈n wɛ̈tdiɛ̈ ë rot, ee yen acä tooc.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Yeŋö cïï wek kë ya lueel ye deet yic? Ee rin cïï wek ye lëu bäk wɛ̈tdiɛ̈ piŋ.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Ee jɔŋrac yen ë wuurdun, ku ayakë nhiaar bï ya kën wuurdun yen yakë looi. Yen ë raan ë tir tɛ̈thɛɛr ɣɔn, ku akëc yic kaŋ lueel rin ye yen alueeth, ku ye wun lueth ëbën.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Ɣɛn aluel yic, ku rin ë kënë yen akëc wek ɣa gam.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Yeŋa kamkun lëu ye bï awuɔ̈c nyooth ɣaguɔ̈p rin adumuɔ̈ɔ̈m ca looi? Na luɛɛl yic, ke ye rin ŋö cïï wek ɣa ye gam?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Raan bɔ̈ tënë Nhialic ë wɛ̈t Nhialic piŋ, wek aacïï bɔ̈ tënë Nhialic, ku yen ë kë cïï wek wɛ̈t bï piŋ.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Go kɔc Itharel bɛ̈ɛ̈r tënë Jethu, “Këcku wɛ̈t yic lueel wën lɔn ë yïn raan pan Thamaria, ku jɔŋrac atɔ̈ yïguɔ̈p?”
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Acïn jɔŋrac tɔ̈ ɣaguɔ̈p, ɣɛn ë Wä theek ku wek aa ɣa dhɔ̈l guɔ̈p,
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Ɣɛn acïï lɛcdiɛ̈ wïc. Raan wïc ye atɔ̈ thïn, ku ë wɛ̈t teem bä kony.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Wɛ̈t yic alɛ̈k we, raan piŋ wɛ̈tdiɛ̈ acïï bï thou akölriëëc ëbën.”
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Go kɔc Itharel lɛ̈k yen. “Ëmën, aŋicku alanden lɔn tɔ̈ jɔŋrac yïguɔ̈p. Abaram acï thou, ku kɔc käk Nhialic tïŋ aacï thou aya ku ŋot ye lueel, ‘Raan piŋ wɛ̈tdiɛ̈ acïï bï thou akölriëëc ëbën.’
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Abaram wäda acï thou, nadë ye lueel lɔn dïït yïn tënë Abaram? Ku kɔc käk Nhialic tïŋ aacï thou aya. Ye tak ye yïn ë ŋa?”
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Na ɣa cï rot leec, ŋuɔ̈t lɛc kënë acie lɛc acïn. Ee Wä yen ë raan ɣa leec, ku yeen guɔ̈p ayakë lueel ke Nhialicdun.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Yeen akɛ̈ckë kaŋ ŋic, ku yeen aŋiɛc. Na luɛɛl lɔn kuc ɣɛn ye, ke ɣɛn abï ya alueeth cïmëndun, ku yeen aŋiɛc, ku ɣɛn ë wɛ̈tde looi puɔ̈u ëbën.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Wuurdun Abaram acï puɔ̈u miɛt apɛi lɔn bï yen aköl bɛ̈ndiɛ̈ tïŋ, acï tïŋ ku acï puɔ̈u la yum.”
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Go kɔc Itharel lɛ̈k ye, “Yïn aŋot yï këc ruɔ̈ɔ̈n thiärdhiëc dööt, ku yïn ca Abaram tïŋ?”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wɛ̈t yic alɛ̈k we, wäär këc Abaram guɔ dhiëëth, ‘Ke Ɣɛn atɔ̈ thïn.’ ”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Gokë aleel kuany bï kek ye biɔ̈ɔ̈k, go Jethu rot thiaan ku jiël ɣön Nhialic.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.