João 7
Lëk yam (DIKNT) vs ARA
1 Wën ë wëlkä cök ciëën, ke Jethu kuɛny bɛ̈ɛ̈i Galilia yiic, ku ë këc wïc bï la keny Judia, rin wïc bäny Itharel tɔ̈ Judia ye bïk nɔ̈k.
1 Passadas estas coisas, Jesus andava pela Galileia, porque não desejava percorrer a Judeia, visto que os judeus procuravam matá-lo.
2 Ku yan kɔc Itharel cɔl Yan Duɛ̈l ëcï thiɔ̈k.
2 Ora, a festa dos judeus, chamada de Festa dos Tabernáculos, estava próxima.
3 Go wämäthakën lɛ̈k ye, “Jäl ë tɛ̈n ku lɔɔr Judia bï kɔckun yï buɔɔth luɔidun ye looi tïŋ.
3 Dirigiram-se, pois, a ele os seus irmãos e lhe disseram: Deixa este lugar e vai para a Judeia, para que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Acïn raan kë looi thiaan tɛ̈ wïc yen ye bï ŋic apath. Rin ye yïn käkkä looi, ke yï cɔl kɔc pinynhom aa ŋic yï.”
4 Porque ninguém há que procure ser conhecido em público e, contudo, realize os seus feitos em oculto. Se fazes estas coisas, manifesta-te ao mundo.
5 Agut wämäthakën aakëc wɛ̈tde gam, yen aa lueel kek ye këya.
5 Pois nem mesmo os seus irmãos criam nele.
6 Go Jethu lɛ̈k ke, “Akäldiɛ̈ guɔ̈p aŋot këc ɣëët. Ku na ye we, ke kuat akɔ̈l ëbën apath.
6 Disse-lhes, pois, Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas o vosso sempre está presente.
7 Acïn tɛ̈ bï kɔc pinynhom we maan, ku keek aa man ɣa rin aya lueel, lɔn rɛɛc luɔiken.
7 Não pode o mundo odiar-vos, mas a mim me odeia, porque eu dou testemunho a seu respeito de que as suas obras são más.
8 Lak yai yic, ku ɣɛn acïï la ë yan kënë yic, rin aköldiɛ̈n bï ɣɛn la akëc guɔ bɛ̈n.”
8 Subi vós outros à festa; eu, por enquanto, não subo, porque o meu tempo ainda não está cumprido.
9 Yeen acï jam këya ku jɔl rëër pan Galilia.
9 Disse-lhes Jesus estas coisas e continuou na Galileia.
10 Nawën cï wämäthakën la yai yic, ke Jethu lök la aya, ku akëc la ke ŋic, yeen acï la ke mony rot.
10 Mas, depois que seus irmãos subiram para a festa, então, subiu ele também, não publicamente, mas em oculto.
11 Ku bäny Itharel aake wïc Jethu yai yic, ku thiëckë, “Tɔ̈ monyë tɛ̈nɛn?”
11 Ora, os judeus o procuravam na festa e perguntavam: Onde estará ele?
12 Ku aluɔp ë dït apɛi ë riɛnke. Aye kɔc kɔ̈k lueel, “Yeen ë raan path.” Ku lueel kɔc kɔ̈k, “Acie këya, yeen ë raan kɔc duɔ̈ɔ̈ŋ.”
12 E havia grande murmuração a seu respeito entre as multidões. Uns diziam: Ele é bom. E outros: Não, antes, engana o povo.
13 Ku acïn raan ye jam ë riɛnke kɔc nhïïm, rin riɔ̈ɔ̈c kek bäny Itharel.
13 Entretanto, ninguém falava dele abertamente, por ter medo dos judeus.
14 Wën cï nïn abɛ̈k yai thök, ke Jethu la kal luaŋ Nhialic yic ku jɔl kɔc piɔ̈ɔ̈c.
14 Corria já em meio a festa, e Jesus subiu ao templo e ensinava.
15 Go bäny Itharel gäi apɛi ku luelkë, “Ye raan kënë käŋ ŋic këdë ku akëc kaŋ piɔ̈ɔ̈c.”
15 Então, os judeus se maravilhavam e diziam: Como sabe este letras, sem ter estudado?
16 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wël ya piɔ̈ɔ̈c acie wɛ̈lkiɛ̈ aa wël bɔ̈ bei tënë Nhialic, Aciëŋ cï ɣa tooc.
16 Respondeu-lhes Jesus: O meu ensino não é meu, e sim daquele que me enviou.
17 Raan wïc ye bï kë wïc Nhialic looi, abï ŋic lɔn nadë kë ya piɔ̈ɔ̈c abɔ̈ tënë Nhialic, ku acie riɛldiɛ̈ ë rot.
17 Se alguém quiser fazer a vontade dele, conhecerá a respeito da doutrina, se ela é de Deus ou se eu falo por mim mesmo.
18 Raan jam riɛlde ë rot ë lɛc yen aye wïc, ku raan wïc lɛc tënë raan toc ye, yen ë raan path, ku acïn ruëëny tɔ̈ yepuɔ̈u.
18 Quem fala por si mesmo está procurando a sua própria glória; mas o que procura a glória de quem o enviou, esse é verdadeiro, e nele não há injustiça.
19 Këc Mothith löŋ Nhialic nyuɔ̈th we? Ku acïn raan löŋ theek kamkun. Yeŋö ye wek ye wïc bäk ɣa nɔ̈k?”
19 Não vos deu Moisés a lei? Contudo, ninguém dentre vós a observa. Por que procurais matar-me?
20 Go kɔc juëc wën bɛ̈ɛ̈r, “Yïn ala guɔ̈p jɔŋrac, yeŋa wïc ye bï yï nɔ̈k?”
20 Respondeu a multidão: Tens demônio. Quem é que procura matar-te?
21 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Këdït jäŋ gɔ̈i tök aca looi guɔkë gäi wedhie.
21 Replicou-lhes Jesus: Um só feito realizei, e todos vos admirais.
22 Mothith acï we thɔn bäk miɛ̈thkun aa ŋoot, ku acie Mothith guɔ̈p yen cï wɛ̈t kënë jɔɔk, aa wärkun thɛɛr, ku këya wek a dhɔ̈k ŋoot aköl cïï kɔc ye luui.
22 Pelo motivo de que Moisés vos deu a circuncisão (se bem que ela não vem dele, mas dos patriarcas ), no sábado circuncidais um homem.
23 Ku ëmën na ŋot dhɔ̈k aköl cïï kɔc ye luui rin bï löŋ Mothith cïï dhäl yic, yeŋö ye wek puɔ̈th riääk tënë ɣa, rin cï ɣɛn raan tök kony bï pial aköl cïï kɔc ye luui?
23 E, se o homem pode ser circuncidado em dia de sábado, para que a lei de Moisés não seja violada, por que vos indignais contra mim, pelo fato de eu ter curado, num sábado, ao todo, um homem?
24 Duɔ̈kkë raan ye guɔ tɛ̈m awuɔ̈c wɛ̈t kɔ̈u aɣeer, yakë raan tɛ̈m awuɔ̈c wɛ̈t ë yic.”
24 Não julgueis segundo a aparência, e sim pela reta justiça.
25 Go kɔc kɔ̈k Jeruthalem lueel ëlä, “Cie raan kënë yen wïckë bïk nɔ̈k.
25 Diziam alguns de Jerusalém: Não é este aquele a quem procuram matar?
26 Tiɛ̈ŋkë! Yen kïn jam kɔc nhïïm, ku acïn kë luelkë ë riɛnke. Tɛ̈dë, cïï bäny ŋic lɔn ë yen Raan cï lɔc ku dɔc?
26 Eis que ele fala abertamente, e nada lhe dizem. Porventura, reconhecem verdadeiramente as autoridades que este é, de fato, o Cristo?
27 Na la Raan cï lɔc ku dɔc bɛ̈n, ka cïn raan bï ye ŋic tɛ̈ bï yen thïn, ku aŋicku ëbën yen tɛ̈ bïï mony kënë thïn.”
27 Nós, todavia, sabemos donde este é; quando, porém, vier o Cristo, ninguém saberá donde ele é.
28 Nawën piɔ̈ɔ̈c Jethu luaŋ Nhialic ke lueel röldït, “Ee tɛ̈dë, wek aa ŋic ɣa ku aŋiɛckë yen tɛ̈ bï ɣɛn thïn. Ku ɣɛn akëc bɛ̈n wɛ̈tdiɛ̈ ë rot, ku yeen raan toc ɣa ala yic ku yeen akuɔ̈ckë,
28 Jesus, pois, enquanto ensinava no templo, clamou, dizendo: Vós não somente me conheceis, mas também sabeis donde eu sou; e não vim porque eu, de mim mesmo, o quisesse, mas aquele que me enviou é verdadeiro, aquele a quem vós não conheceis.
29 Ku yeen aŋiɛc rin bï ɣɛn tënë ye, ku yen acä tooc.”
29 Eu o conheço, porque venho da parte dele e fui por ele enviado.
30 Gokë wïc bïk dɔm, ku acïn raan cï yecin tääu yeguɔ̈p rin këc akälde guɔ bɛ̈n.
30 Então, procuravam prendê-lo; mas ninguém lhe pôs a mão, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Go kɔc juëc thän wën yic wɛ̈tde gam ku luelkë, “Tɛ̈ bï Raan cï lɔc ku dɔc bï kädït jäŋ gɔ̈i looi cïmën ë raan kënë?”
31 E, contudo, muitos de entre a multidão creram nele e diziam: Quando vier o Cristo, fará, porventura, maiores sinais do que este homem tem feito?
32 Nawën piŋ kɔc akut Parathï lɔn ye kɔc juëc wën wëlkä loop kamken rin Jethu, ke keek ku bäny käk Nhialic toc apuruuk luaŋ Nhialic tiit bïk Jethu la dɔm.
32 Os fariseus, ouvindo a multidão murmurar estas coisas a respeito dele, juntamente com os principais sacerdotes enviaram guardas para o prenderem.
33 Go Jethu lueel, “Ɣɛn abï rëër kamkun tɛ̈thin-nyɔɔt, ku ɣɛn abï la tënë raan yen cä tooc.
33 Disse-lhes Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e depois irei para junto daquele que me enviou.
34 Wek abä wïc, ku wek aacïï ɣa bï yök, rin acïn tɛ̈ bï wek la tɛ̈ rëër ɣɛn thïn.”
34 Haveis de procurar-me e não me achareis; também aonde eu estou, vós não podeis ir.
35 Go bäny Itharel lueel kamken, “Bï la dä buk cïï ben yök? Cï bï la gɛɛth Gïrïk yiic tɛ̈ ciëŋ kɔc Itharel thïn, ku bï kɔc Gïrïk piɔ̈ɔ̈c?
35 Disseram, pois, os judeus uns aos outros: Para onde irá este que não o possamos achar? Irá, porventura, para a Dispersão entre os gregos, com o fim de os ensinar?
36 Aye lueel, wek abä wïc ku wek aacïï ɣɛn bï yök, ku wek aacïï bï la tɛ̈ rëër ɣɛn thïn, yeŋö wïc bï lueel?”
36 Que significa, de fato, o que ele diz: Haveis de procurar-me e não me achareis; também aonde eu estou, vós não podeis ir?
37 Aköl ciëën yen aköl dït nïn yai. Akölë, Jethu acï rot jɔt ku lueel röldït, “Kuat raan nɛ̈k rou abï bɛ̈n tënë ɣa ku bï dek.
37 No último dia, o grande dia da festa, levantou-se Jesus e exclamou: Se alguém tem sede, venha a mim e beba.
38 Cïmën cï ye gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, ‘Raan gam wɛ̈tdiɛ̈, kuëër pïu ë pïr abï rëër yepuɔ̈u.’ ”
38 Quem crer em mim, como diz a Escritura, do seu interior fluirão rios de água viva.
39 Kënë acï Jethu lueel rin Wëi Nhialic, bï kɔc gam wɛ̈tde lɔ̈k yök. Ku tɛ̈në, Wëi Nhialic a këc guɔ gam tënë kɔc, rin këc Jethu guɔ la diɛɛkde yic.
39 Isto ele disse com respeito ao Espírito que haviam de receber os que nele cressem; pois o Espírito até aquele momento não fora dado, porque Jesus não havia sido ainda glorificado.
40 Kɔc kɔ̈k kam kɔc wën aacï kënë piŋ ku luelkë, “Raan kënë ë raan käk Nhialic tïŋ alanden!”
40 Então, os que dentre o povo tinham ouvido estas palavras diziam: Este é verdadeiramente o profeta;
41 Go kɔc kɔ̈k lueel, “Yen ë Raan cï lɔc ku dɔc!” Ku lueel kɔc kɔ̈k, “Raan cï lɔc ku dɔc aacïï bï bɛ̈n pan Galilia!
41 outros diziam: Ele é o Cristo; outros, porém, perguntavam: Porventura, o Cristo virá da Galileia?
42 Acï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic lɔn Raan cï lɔc ku dɔc abï ya raan dhiënh Debit, ku abï dhiëëth Bethalem, gen wäär ciëŋ Debit thïn.”
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi e da aldeia de Belém, donde era Davi?
43 Go kɔc wën keyiic tek ë riɛnke.
43 Assim, houve uma dissensão entre o povo por causa dele;
44 Ku wïckë bïk dɔm, ku acïn raan cï yecin tääu yeguɔ̈p.
44 alguns dentre eles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Nawën dhuk apuruuk ciëën tënë bäny käk Nhialic ku kɔc akut Parathï, gokë ke thiëëc, “Yeŋö këc wek ye bɛ̈ɛ̈i?”
45 Voltaram, pois, os guardas à presença dos principais sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Go apuruuk bɛ̈ɛ̈r, “Acïn raan cï kaŋ jam cïmën ë mony kënë!”
46 Responderam eles: Jamais alguém falou como este homem.
47 Go kɔc akut Parathï ke thiëëc, “Cï we duɔ̈ɔ̈ŋ aya?
47 Replicaram-lhes, pois, os fariseus: Será que também vós fostes enganados?
48 Le raan tök kam bäny, ayï kam kɔc akut Parathï cï wɛ̈tde gam cäk kaŋ piŋ?
48 Porventura, creu nele alguém dentre as autoridades ou algum dos fariseus?
49 Kɔckä aa kuc löŋ Mothith, ku aa kɔc cï Nhialic läm kërac.”
49 Quanto a esta plebe que nada sabe da lei, é maldita.
50 Go raan tök kam kɔc akut Parathï, raan cï kaŋ la bï Jethu la tïŋ, cɔl Nikodemo lɛ̈k ke,
50 Nicodemos, um deles, que antes fora ter com Jesus, perguntou-lhes:
51 “Na ye löŋ ciɛɛŋ panda, ka cïn tɛ̈ bï ɣok raan luɔ̈k wei ke këcku kaŋ piŋ thok tueŋ, ku ŋicku kë cï looi.”
51 Acaso, a nossa lei julga um homem, sem primeiro ouvi-lo e saber o que ele fez?
52 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Yïïn aya, ye raan Galilia? Kuen athör thɛɛr wël Nhialic, ku aba ŋic lɔn acïn raan käk Nhialic bɛ̈n Galilia.”
52 Responderam eles: Dar-se-á o caso de que também tu és da Galileia? Examina e verás que da Galileia não se levanta profeta.
53 Nawën cï raan ëbën dhuk paande,
53 [E cada um foi para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.