João 21
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Nawën ë käkkä cök ciëën ke Jethu ben rot nyuɔ̈th kɔcken ye buɔɔth wär Tiberia yɔu. Ku tɛ̈ cï luɔ̈i ye akïn.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Thaimon Pïtɛr kek Thomath (cɔl Acueek), ku Nathaniel (raan Kana pan Galilia), ku wɛ̈ɛ̈t Dhubedï, ku kɔc kɔ̈k karou Jethu buɔɔth, aake rɛ̈ɛ̈r tɛ̈tök ëbën.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Go Thaimon Pïtɛr lɛ̈k kɔc wën, “Ɣɛn ala mɛi.”
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Tɛ̈wën bïï akɔ̈l nyin, ke Jethu ë kääc wär yɔu, ku akëc kɔcken ye buɔɔth ŋic lɔn ë yen Jethu.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Go lɛ̈k ke, “Riënythii, cïn kë cäk dɔm?” Goke bɛ̈ɛ̈r, “Acïn këdäŋ.”
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Go lɛ̈k ke, “Cuatkë buɔi lɔŋ cuëny riäi, ku käŋ aa bäk dɔm thïn.” Gokë buɔi cuat ku göök ke bïk miit rin juëc rec apɛi.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Go raan Jethu buɔɔth nhiɛɛr Jethu lɛ̈k Pïtɛr, “Kën ë Bɛ̈ny.” Nawën piŋ Thaimon Pïtɛr lɔn ye yen Bɛ̈ny, ke ruk alanhde yekɔ̈u (rin cï yen aläthke däk bei ëbën) ku thuɛɛt wïïr.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Go abiöth kɔ̈k lɔ̈k bɛ̈n ke cath riäi, ke thel buɔi ke cï thiäŋ rec. Ku keek aake cïï mec apɛi kek agör, aake cït akääth bian tök.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Nawën kɛɛckë piny ke tïŋ many ë miim ke dɛ̈p ku rec ke cï tääu mɛɛc kek ayup.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Go Jethu lɛ̈k ke, “Bɛ̈ɛ̈ikë rec abɛ̈k rec awën cäk dɔm.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Go Thaimon Pïtɛr la riäi yic ku miit buɔi wär thok ke cï thiäŋ rec dït, ku rec ëbën aa buɔɔt ku thiärdhiëc ku diäk. Tɛ̈wën cɔk rec juëc këlä, buɔi akëc yic rɛɛt.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Go Jethu lɛ̈k ke, “Bäk, miëthkë.” Ku acïn raan tök kam kɔc ye buɔɔth cï ye cak thiëëc, “Ye yïn ŋa?” Rin ŋic kek ye lɔn ye yen Bɛ̈ny.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Go Jethu rot cuɔt ku lööm ayup ku yïk ke ku ben looi këya kek rec.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Këlä, Jethu acï rot nyuɔ̈th kɔc ye buɔɔth kën yen yic diäk, tɛ̈wën cï yen rot jɔt kam kɔc cï thou.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Wën cï kek mïth ke lëk Jethu Pïtɛr, “Thaimon wën Joon, nhiar ɣa apɛi tɛ̈n tɛ̈ nhiɛɛr kɔckä ɣa?”
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Ku ben Jethu lɛ̈k ye, “Thaimon, wën Joon nhiar ɣa apɛi?”
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Ku ben Jethu thiëëc arak dɛ̈t ye kek diäk, “Thaimon, wën Joon nhiar ɣa?”
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Wɛ̈t yic alɛ̈k yï, wäär ŋot ye yïn riënythii ke yïn ye rot guiir ku lɔɔr tɛ̈ wïc piändu, ku tɛ̈ bï yïn dhiɔp ke yïn abï yïcin ɣaak tueŋ, ku raan dɛ̈t abï der ku thel yï tɛ̈ cïï wïc ba la thïn.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Käkkä aacï Jethu lueel bï nyuɔ̈th Pïtɛr tɛ̈ bï yen thou thïn, ku bï kɔc cɔl aaye Nhialic leec thïn. Ku jɔl Jethu lɛ̈k ye, “Buɔth ɣa.”
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Go Pïtɛr yenhom wel ku tïŋ raan dɛ̈t ye buɔɔth nhiɛɛr Jethu ke buɔth ke, raan wäär thiääk kek Jethu wäär mïth kek, cï Jethu bɛ̈n thiëëc ëlä, “Bɛ̈ny, yeŋa bï yï la gaany?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Wën tïŋ Pïtɛr ye, ke lëk Jethu, “Bɛ̈ny, na raan dɛ̈të, bï yiëndë?”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, tënë ye, “Na wiëc bï pïr ɣet aköl bï ɣɛn bɛ̈n, ke yeŋö tënë yï? Yïïn ëmën buɔth ɣa.”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Go wɛ̈t thiëi piny kam kɔc buɔth Jethu lɔn raan Jethu buɔɔth kënë acïï bï thou. Ku akëc Jethu lueel lɔn cïï yen bï thou. Acï lueel, “Na wiëc bï pïr ɣet aköl bï ɣɛn bɛ̈n ke yeŋö tënë yï?”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Raan kënë yen ë raan Jethu buɔɔth jam käk cï tïŋ, ku yen ë gɛ̈t ke aya, ku aŋic lɔn wɛ̈t cï lueel ë wɛ̈t yic.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Ëmën käjuëc kɔ̈k aatɔ̈ thïn, käk cï Jethu looi. Na ke cï gät piny ëbën, tök ku tök, ke ɣɛn aya thɔ̈ɔ̈ŋ lɔn piny ëbën acïï lëu bï athör gät jɔt.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.