João 20
Lëk yam (DIKNT) vs ARA
1 Riɛl yic aköl Nhialic ke piny ŋot la durdur, ke Maria Magdalena la raŋ nhom, go alɛl tïŋ ke cï nyaai raŋ thok.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Go riŋ tënë Thaimon Pïtɛr, ku tënë raan dɛ̈t Jethu buɔɔth nhiɛɛr Jethu, ku lëk ke, “Kɔc aacï Bɛ̈ny nyaai raŋ yic ku akucku tɛ̈ cï kek ye tääu thïn.”
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Go Pïtɛr ku raan Jethu buɔɔth dɛ̈t wën lööny dhöl, ku lekkë raŋ nhom.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Ku keek aake la ke kat kedhie, go raan Jethu buɔɔth dɛ̈t wën kat apɛi tënë Pïtɛr, ku ye yen kɔŋ ɣet raŋ nhom.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Go guŋ ku tïŋ alanh wäär cï Jethu der, ku akëc la alɔŋthïn.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Go Thaimon Pïtɛr guɔ bɛ̈n ku ler raŋ yic. Go alɛ̈th tïŋ ke rɛ̈ɛ̈r piiny,
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 ku alanh cï Jethu kum nhom ëcïï rɛ̈ɛ̈r kek alɛ̈th kɔ̈k, ëcï mat yic tɛ̈de rot.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Go raan Jethu buɔɔth dɛ̈t wën cï kaŋ ɣet raŋ nhom jäl la alɔŋthïn, ku gɛm.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 (Ku keek aake ŋot ke këc wɛ̈t athör thɛɛr wël Nhialic deet yic, athör ye lueel lɔn bï yen rot dhiɛl jɔt thou yic.)
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Go kɔc ye buɔɔth jal dhuk bei.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Kaam wën Maria ë kääc aɣeer tɛ̈thiääk kek raŋ ke dhiau. Ku tɛ̈wën ŋot dhiɛɛu yen ke guɔ̈ŋ ku luiit raŋ yic,
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Ku tïŋ atuuc nhial cï ruk alɛ̈th ɣer karou, ke rɛ̈ɛ̈r tɛ̈wäär cï guɔ̈p Jethu tɔ̈ɔ̈u thïn, tök tɛ̈ la yenhom ku dɛ̈t tɛ̈ la yecök.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Gokë thiëëc, “Tik, ye rin ŋö dhiɛɛu yïn?” Go lueel, “Keek aacï Bänydiɛ̈ nyaai, ku akuɔ̈c tɛ̈ cï kek ye tääu thïn.”
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Kaam wën lueel yen kënë, ku jɔl wel yenyin ke tïŋ Jethu ke kääc yelɔ̈ɔ̈m, ku akëc ŋic lɔn ë yen Jethu.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Go Jethu thiëëc, “Tik, ye rin ŋö dhiɛɛu yïn? Yeŋa wïc?” Go tak lɔn ë yen raan lui dom yic, ku lëk ye, “Bɛ̈ny, na ye yïn cï ye nyaai, ke lɛ̈k ɣa tɛ̈ cï yïn ye tɔ̈ɔ̈u thïn, ku ɣɛn abï la ba la lööm.”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Go Jethu lɛ̈k ye, “Maria.” Go yenhom wɛ̈l ye ku lueel thoŋ kɔc Itharel, “Rabuni,” ku wɛ̈tde yic, “Raan piööc.”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Go Jethu lɛ̈k ye, “Duk ɣa gɔt rin ɣɛn ŋot ɣa këc ɣet nhial tënë Wä. Ku yïïn lɔɔr tënë wämäthkiɛ̈ ku lɛ̈k ke, ‘Ɣɛn adhuk ciëën tënë ye, yen ë Wä, ku ye Wuurdun, Nhialicdiɛ̈ ku ye Nhialicdun.’ ”
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Go Maria Magdalena jäl ku le lɛ̈k kɔc ye buɔɔth lɔn cï yen Bɛ̈ny tïŋ, ku lëk ke wël cï Jethu lɛ̈k ye.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Naɣɔn thëëi ya aköl Nhialic wën, ke kɔc ye buɔɔth aake cï röt mat ɣön cï riit thok, rin riɔ̈ɔ̈c kek bäny Itharel. Go Jethu bɛ̈n ku kɛ̈ɛ̈c kamken ku lueel, “Bï dɔ̈ɔ̈r rëër kek we.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Wën cï yen jam këlä, ke nyuth ke yecin ku yelɔ̈m. Go kɔc ye buɔɔth puɔ̈th miɛt apɛi wën tïŋ kek Bɛ̈ny.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Ku ben Jethu lɛ̈k ke, “Bï dɔ̈ɔ̈r rëër kek we, cïmën cï Wä ɣa tooc, ke wek aa ba tooc aya.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Wën cï yen jam këlä, ke jɔl wëëi kenhïïm ku lueel, “Lɔ̈mkë Wëi Nhialic.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Na pälkë adumuɔ̈ɔ̈m kɔc piny, ka pɛ̈l piny, na cäk ke pɛ̈l piny, ka cïï pɛ̈l piny.”
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Ku Thomath, cɔl Acueek, raan tök kam kɔc kathiäär ku rou ye buɔɔth, ee liu thïn wën bïï Jethu.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Go abiöth kɔ̈k lɛ̈k ye, “Bänyda acuk tïŋ.”
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Nawën nin kabɛ̈t cök, ka abiöth aake cï röt bɛn mat ɣöt ku Thomath ë rɛ̈ɛ̈r thïn ke ke, ku ɣöt ëcï riit thok. Go Jethu bɛn kɔ̈ɔ̈c kamken ku lueel, “Bï dɔ̈ɔ̈r rëër kek we.”
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Ku jɔl lɛ̈k Thomath, “Tääu yïcin tɛ̈n, ku tïŋ ciɛnkiɛ̈ ku jɔt yïkök ba yïcin tääu ɣayɔu. Päl kënë yïn käŋ dhɔ̈l yiic, ku gam!”
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Go Thomath bɛ̈ɛ̈r, “Bänydiɛ̈ ku Nhialicdiɛ̈.”
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Go Jethu lɛ̈k ye, “Ca gam rin cï yïn ɣa tïŋ? Ye këpuɔth bï yiëndë tënë kɔc bï gam ke këc ɣa tïŋ!”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Jethu acï kädït jäŋ gɔ̈i looi kɔcken ye buɔɔth nhïïm, ku keek aa këc gɔ̈t athör kënë yic.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ku käkkä aacï gɔ̈t rin bäk gam lɔn ye Jethu Wën Nhialic cï lɔc, ku bäk pïr yök ë riɛnke tɛ̈ cï wek gam.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.