João 19
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Go Pilato Jethu dɔm ku cɔl athat.
1 Nisso, pois, Pilatos tomou a Jesus, e mandou açoitá-lo.
2 Ku jɔl apuruuk kër thii tim la kuɔɔth riic yiic ku ŋɛk kek yenhom, ku tɛ̈ɛ̈ukë alanh mathiäŋ yekɔ̈u,
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a cabeça, e lhe vestiram um manto de púrpura;
3 ku bïkkë tënë ye ku luelkë, “Madho, Bɛ̈nyŋaknhom, Bɛ̈ny kɔc Itharel,” ku maŋkë nyin.
3 e chegando-se a ele, diziam: Salve, rei dos judeus! e davam-lhe bofetadas.
4 Go Pilato bɛn dhuk aɣeer ku lëk kɔc wën cï kenhïïm kut, “Yeen aba thɛ̈l aɣeer tënë we tɛ̈në, ku bäk tïŋ lɔn cïn yen tɛ̈ bï ɣɛn awuɔ̈c yök yeguɔ̈p ba luɔ̈k wei.”
4 Então Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Këya, go Jethu bɛ̈n aɣeer ke ceŋ ŋakŋak cï looi kuɔɔth ku alanh mathiäŋ yekɔ̈u. Ku lueel Pilato tënë ke, “Yen kïn, yen raan!”
5 Saiu, pois, Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Nawën tïŋkë, ke kɔc käk Nhialic ku kɔc tït kiu ku luelkë, “Piäät tim cï rïïu kɔ̈u.” Go Pilato lɛ̈k ke, “Damkë kek we bäk piäät tim cï rïïu kɔ̈u, ɣɛn akëc awuɔ̈c yök yeguɔ̈p.”
6 Quando o viram os principais sacerdotes e os guardas, clamaram, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque nenhum crime acho nele.
7 Gokë wɛ̈t dhuk, “Ɣok aa la löŋ ciɛɛŋda ye lueel lɔn dhil ye nɔ̈k, rin acï lueel lɔn ye yen Wën Nhialic.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo esta lei ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Nawën piŋ Pilato wɛ̈t kënë, ke riɔ̈c apɛi.
8 Ora, Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou;
9 Ku dhuk kal yic ku thiëëc Jethu, “Yïïn bäär tɛ̈nɛn?” Go Jethu biɛt ku cïï bëër thok acïn.
9 e entrando outra vez no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Go Pilato lɛ̈k ye, “Cïï wïc ba jam kek ɣa? Tak yïnhom lɔn nadë ke ɣɛn ala riɛl ba yï puɔ̈l, ku ɣɛn ala riɛl aya ba yï cɔl apiëët tim cï rïïu kɔ̈u.”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Não me respondes? não sabes que tenho autoridade para te soltar, e autoridade para te crucificar?
11 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Yïn ala riɛl tënë ɣa rin cï Nhialic ye yiëk yï, ku ë yen ale raan cä tääu yïcin guɔ̈p awuɔ̈c rac apɛi.”
11 Respondeu-lhe Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Nawën piŋ Pilato wëlkä, ke wïc apɛi bï dhël yök bï yen Jethu puɔ̈l. Go kɔc Itharel kiu tënë ye ku luelkë, “Tɛ̈ lony yïn ye ka ye nyooth lɔn cïï yïn määth kek Bɛ̈nyŋaknhom. Kuat raan rot looi bï ya bɛ̈nyŋaknhom, ee raan ater Bɛ̈nydan ŋaknhom.”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamaram: Se soltares a este, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei é contra César.
13 Nawën piŋ Pilato ë wëlkä, ke thel Jethu aɣeer ku nyuuc thöny luk tɔ̈ laar cɔl, “Piny cï guiir kuɔ̈r,” Ku ë cɔl Gabata thoŋ kɔc Itharel.
13 Pilatos, pois, quando ouviu isto, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, e em hebraico Gabatá.
14 Ku aköl kënë yen aköl guiir kɔc röt rin Yan Ayum cïn yic luɔu. Nawën tɛ̈cït akɔ̈l ciɛl yic, ke lëk Pilato kɔc Itharel, “Bɛ̈nydun ŋaknhom akïn!”
14 Ora, era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta. E disse aos judeus: Eis o vosso rei.
15 Gokë kiu tënë ye, “Näk! Näk! Piäät tim cï rïïu kɔ̈u!” Go Pilato ke thiëëc, “Wiɛ̈ckë ba Bɛ̈nydun ŋaknhom piäät tim cï rïïu kɔ̈u?”
15 Mas eles clamaram: Tira-o! tira-o! crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? responderam, os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Go Pilato ke yiëk Jethu bïk la piäät tim cï rïïu kɔ̈u.
16 Então lho entregou para ser crucificado.
17 Ku ler aɣeer ke ket timden cï rïïu, ke jiël geeu bï la tɛ̈ cɔl Golgotha. (Ku wɛ̈tde yic, gɔn la gueŋ-ŋeŋ cït apen nhom raan.)
17 Tomaram, pois, a Jesus; e ele, carregando a sua própria cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Ku jɔlkë piäät tim cï rïïu kɔ̈u. Ku piɛ̈ɛ̈tkë kɔc karou aya tiim cï rïïu kɔ̈ɔ̈th, raan tök lɔŋ cuëc ku raan dɛ̈t lɔŋ cam. Ku Jethu ciɛl kamken.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Go Pilato awuɔ̈c gɔ̈t bï tääu tim cï rïïu nhom. Ku kën cï gɔ̈t akïn, “JETHU RAAN NADHARET, BƐNYŊAKNHOM ITHAREL.”
19 E Pilatos escreveu também um título, e o colocou sobre a cruz; e nele estava escrito: JESUS O NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Ku kɔc juëc aake cï kënë kueen, rin tɛ̈n cï Jethu piäät tim cï rïïu kɔ̈u thïn, acïï mec ke gɛu. Ku wɛ̈t ëcï gɔ̈t thoŋ kɔc Itharel ku thoŋ kɔc Roma ku thoŋ Gïrïk.
20 Muitos dos judeus, pois, leram este título; porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Go kɔcdït käk Nhialic Itharel lɛ̈k Pilato, “Duk ye gɔ̈t, ‘Bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel,’ aŋuɛ̈ɛ̈n ba gɔ̈t, ‘Acï mony kënë lueel, ɣɛn ë bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel.’ ”
21 Diziam então a Pilatos os principais sacerdotes dos judeus: Não escrevas: O rei dos judeus; mas que ele disse: Sou rei dos judeus.
22 Go Pilato bɛ̈ɛ̈r, “Kë ca gɔ̈t arɛ̈ɛ̈r ke ca gɔ̈t.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Nawën cï apuruuk Jethu piäät tim cï rïïu kɔ̈u, ke löm aläthke ku tekkë keyiic ŋuan, abaŋ tök tënë apuruɔ̈k tök. Ku lömkë alanh kɔ̈u aya cï kɔɔc këdiɛ̈t tök, jɔɔk yeyeth ɣet piny.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram delas quatro partes, para cada soldado uma parte. Tomaram também a túnica; ora a túnica não tinha costura, sendo toda tecida de alto a baixo.
24 Ku luelkë kamken, “Dukku tem kɔ̈u, cuɛtku gɛk buk tïŋ bï lööny tënë ŋa.” Kënë acï rot looi bï wɛ̈t cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic rot tiɛɛŋ tɛ̈de,
24 Pelo que disseram uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será {para que se cumprisse a escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, e lançaram sortes}. E, de fato, os soldados assim fizeram.
25 Ku tɛ̈thiɔ̈k kek tim cï rïïu Jethu, diäär aake kääc thïn, man ku nyankën ë man, Maria tiŋ Klopath ku Maria Magdalena.
25 Estavam em pé, junto à cruz de Jesus, sua mãe, e a irmã de sua mãe, e Maria, mulher de Clôpas, e Maria Madalena.
26 Nawën tïŋ Jethu man ku raan ye buɔɔth nhiɛɛr ke kääc aya ë tɛ̈ɛ̈n, ke lëk man, “Tik manhdu akïn.”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Ku ben lɛ̈k raan ye buɔɔth wën, “Moor akïn.” Ku yaköl guɔ̈p ke wïc raan ye buɔɔth awën piny paande.
27 Então disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Nawën ŋic Jethu lɔn cï këriëëc ëbën thääp, ke lueel bï wɛ̈t cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic rot tiɛɛŋ, “Ɣɛn anɛ̈k rou.”
28 Depois, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam consumadas, para que se cumprisse a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Ku töny cï thiäŋ muɔ̈n wac ë tɔ̈ thïn, gokë alath luɔ̈t mɔ̈u yic, ku tɛ̈ɛ̈ukë wai thok, ku ɣɔɔkkë yethok.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Puseram, pois, numa cana de hissopo uma esponja ensopada de vinagre, e lha chegaram à boca.
30 Nawën cï Jethu muɔ̈n wac jooc ke lueel, “Wɛ̈t acï thääp.” Ku gut yenhom piny ku thou.
30 Então Jesus, depois de ter tomado o vinagre, disse: está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Go kɔc Itharel Pilato thiëëc bï ke puɔ̈l bïk kɔc cï piäät tiim cï rïïu kɔ̈th dhoŋ kuɔ̈l, ku nyɛɛikë guäpken tiim cï rïïu kɔ̈th. Ku ë loikë këlä rin ye yen aköl niɛ̈n Dhiëc, ku acïk ye wïc bï guäpken rëër tiim cï rïïu kɔ̈th aköl niɛ̈n Dätem, rin yen aköl yandït apɛi.
31 Ora, os judeus, como era a preparação, e para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, pois era grande aquele dia de sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados dali.
32 Go apuruuk la ku dhoŋkë kuɔ̈l raan tök ku kuɔ̈l raan dɛ̈t, ë kɔc cï piäät tiim cï rïïu kɔ̈th kek Jethu.
32 Foram então os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado;
33 Nawën bïkkë tënë Jethu, ke tïŋkë lɔn cï yen thou ku cïk ben dhoŋ kuɔ̈l.
33 mas vindo a Jesus, e vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas;
34 Go apuruɔ̈ŋ tök Jethu gut puɔ̈u tɔŋ, go riɛm ku pïu kuër nyin yic.
34 contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Ku raan cï kënë tïŋ acï lueel rin bï wek ye gam aya. Wɛ̈t cï lueel ë yic, ku yeen aŋic lɔn ye yen wɛ̈t yic yen lueel.
35 E é quem viu isso que dá testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Kënë acï rot looi bï wɛ̈t cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic rot tiɛɛŋ, “Acïn yuɔɔmden bï dhoŋ.”
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Ku ben lueel tɛ̈dɛ̈t athör yic ëlä, “Ku aabï daai raan yen cïk gut.”
37 Também há outra escritura que diz: Olharão para aquele que traspassaram.
38 Nawën ë kënë cök ciëën, ke Jothep raan gen Arimatheo bɔ̈ tënë Pilato ku thiëëc bï guɔ̈p Jethu nyaai. (Jothep ë ye raan Jethu buɔɔth cï gam, ku aye moony rin riɔ̈ɔ̈c yen bäny Itharel.) Go Pilato lɛ̈k ye lɔn cï guɔ̈p puɔ̈l tënë ye. Go Jothep la ku le nyaai.
38 Depois disto, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, embora oculto por medo dos judeus, rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos lho permitiu. Então foi e o tirou.
39 Go Nikodemo, raan wäär cï kaŋ la tënë Jethu wakɔ̈u, rot mät Jothep ku ë muk miök ŋïr cɔl mira cï liääp wäl dɛ̈t cɔl aloe.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus de noite, foi também, levando cerca de cem libras duma mistura de mirra e aloés.
40 Go röör wën karou guɔ̈p Jethu lööm ku derkë kɔ̈u alath ke cï wäl ŋïr tääu thïn, rin kënë yen ë tɛ̈ ye kɔc Itharel guiër guɔ̈p raan cï thou bï jäl thiɔ̈k.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, como os judeus costumavam fazer na preparação para a sepultura.
41 Ku tɛ̈wën cï Jethu nɔ̈k thïn gör ë tɔ̈ thïn, ku raŋ yam ë tɔ̈ gör yic, ku ë cïn raan cï kaŋ thiɔ̈k thïn.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim, e nesse jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda havia sido posto.
42 Ku rin bï yen aköl yan kɔc Itharel nhiäk, ku rin thiɔ̈k raŋ aya, gokë guɔ̈p Jethu tɔ̈ɔ̈u thïn.
42 Ali, pois, por ser a véspera do sábado dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro, puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.