João 18

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tɛ̈wën cï Jethu röök këya, ke jiël kek kɔcken ye buɔɔth ku teem wär cɔl Kidron. Ku gör ë tɔ̈ thïn tɛ̈ɛ̈në, go Jethu la thïn kek kɔcken ye buɔɔth.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Ku Judath raan gɔɔny ye ë ŋic tɛ̈ cï yen la thïn, rin cï Jethu kaŋ rɔ̈m thïn kek kɔcken ye buɔɔth arak juëc.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Go Judath la gör yic kek akut apuruuk, ku kɔc kɔ̈k luaŋ Nhialic tiit, cï kɔc käk Nhialic ku kɔc akut Parathï tuɔɔc thïn. Keek aake muk tɔɔŋ ku mermer,
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 ku Jethu ë ŋic këriëëc ëbën bï rot looi tënë ye, go ke lor nhïïm ku thiëëc ke, “Yeŋa wiɛ̈ckë?”
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Ee Jethu raan Nadharet.” Go lueel, “Ee ɣɛn.” Ku Judath, raan gɔɔny ye ë tɔ̈ thïn ke ke.
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Kaam wën lëk Jethu ye ke, “Ee ɣɛn,” Ke riŋ ciëën kekɔ̈th ku wïïkkë piny.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Go Jethu ke bɛn thiëëc, “Yeŋa wiɛ̈ckë?” Gokë lueel, “Ee Jethu raan Nadharet.”
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Go Jethu lueel, “Aca lɛ̈k we wënthɛɛr lɔn ye yen ɣa. Na wiɛ̈ckë ɣa, ke we päl kɔckä bïk jäl.”
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Yeen acï jam këlä bï wɛ̈t cï kaŋ lueel ëlä rot tiɛɛŋ tɛ̈dë, “Wä, na cɔk a raan tökaliŋ kam kɔc ca yiëk ɣa, ka këc muɔ̈r.”
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Ku Thaimon Pïtɛr ë muk pal. Go miëët bei ku tök alony raandït käk Nhialic ku teem yïnyden cuëc wei. Ku alony ë cɔl Malko.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Go Jethu lɛ̈k Pïtɛr, “Dhuɔ̈k paldu jɔkgɔde yic. Ye tak lɔn cï ɣɛn arɛɛm cï Wä yiëk ɣa bï guum.”
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Go akut apuruuk kek bänyden ku kɔc Itharel ke tït, Jethu dɔm ku derkë,
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 ku kɔŋkë ɣäth tënë Anath. Ku Anath ë ye wun tiŋ Kaipa, raandït käk Nhialic ye ruɔ̈ɔ̈n kënë.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Ee Kaipa yen ëcï ye kaŋ lɛ̈k kɔc Itharel lɔn ŋuɛ̈ɛ̈n yen bï raan tök thou rin kɔc.
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Go Thaimon Pïtɛr kek raan dɛ̈t Jethu buɔɔth, ku raan Jethu buɔɔth kënë ë ŋic raandït käk Nhialic guɔ̈p apɛi, go la kal pan raandït käk Nhialic yic kek Jethu.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Ku dɔ̈ŋ Pïtɛr aɣeer kal thok. Go atuny wën ŋiɛ̈c kek raandït käk Nhialic dhuk aɣeer, ku jiɛɛm kek nyɛn tit kal thok, ku bïï Pïtɛr alɔŋthïn.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Go nyɛn tit kal thok Pïtɛr thiëëc, “Cïï ye raan tök kam kɔc mony kënë buɔɔth?” Go Pïtɛr bɛ̈ɛ̈r, “Ɣei, ɣɛn acie raande.”
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Ku wiir ë tɔ̈ thïn, go aloony ku kɔc tït many cool took, ku kɛ̈ɛ̈ckë many wën lɔ̈ɔ̈m bïk ɣɔ̈c. Go Pïtɛr la ku kɛ̈ɛ̈c ke ke bï ɣɔ̈c aya.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Go raandït käk Nhialic Jethu thiëëc rin wɛ̈t kɔcken ye buɔɔth, ku rin wɛ̈t piɔ̈ɔ̈cde.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ɣɛn ë cool jam akölaköl tënë raan ëbën kɔc nhïïm, ku piɔ̈ɔ̈cdiɛ̈ ëbën aya looi tɛ̈n amat ku luaŋ Nhialic tɛ̈ ye kɔc Itharel guëër thïn. Ku ɣɛn acïn kë ca kaŋ lueel ke muɔɔny.
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 Ku yeŋö thiëëc yïn ɣa? Thiëc kɔc cï wɛ̈lkiɛ̈ piŋ. Thiëc ke wël ca lɛ̈k ke, rin aa ŋic wël ca lueel.”
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Tɛ̈wën cï Jethu jam këlä, go raan tök kam kɔc tït ke kääc thïn buɔ̈ɔ̈k nyin ku lueel, “Cïï riɔ̈c ba jam këlä tënë raandït käk Nhialic?”
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r tënë ye, “Na ca kuɔ̈c jam, ke lɛ̈k kɔc tɛ̈ cï ɣɛn kuɔ̈c jiɛɛm thïn. Ku na ye yic yen ca lueel, ke yeŋö mɛŋ yïn ɣa?”
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Go Anath tuɔɔc tënë Kaipa raandït käk Nhialic, ke ŋot dɛr cin.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Pïtɛr ë ŋot kääc tɛ̈wën ke ɣɔ̈c mac. Go kɔc kɔ̈k lueel tënë ye, “Cïï ye raan tök kam abiöth ë mony kënë?” Go Pïtɛr jai ku lueel, “Ɣei, ɣɛn acie raande.”
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Go muɔny tök kam aloony raandït käk Nhialic, ruääi kek raan wën cï Pïtɛr tɔ̈k yïc wei, jam ku thiëëc, “Kɛ̈c yï tïŋ kek ye gör yic?”
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Go Pïtɛr bɛn jai, ku kiu thɔn ajïth nyin yic.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Gokë Jethu thɛl wei pan Kaipa ku ɣɛ̈thkë pan bɛ̈nydït Roma, Pilato. Ku piny ë ye nhiäknhiäk dur yic. Go kɔc Itharel cïï la alɔŋthïn pan bɛ̈nydït, ku bïk röt tiit ajuɛ̈ɛ̈c rin cï yai thiɔ̈k, ku bïk miëth Yan Ayum cïn yic luɔu cam.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Go Pilato la aɣeer tënë ke ku thiëëc ke, “Ye awäc ŋö cäk yök ye mony kënë guɔ̈p?”
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Na cïn awuɔ̈c cï looi ŋuɔ̈t akëcku bɛ̈ɛ̈i tënë yï.”
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Go Pilato lɛ̈k ke, “Week gup lɔ̈mkë ku luɔikë luk kë cït löŋ ciɛɛŋ pandun.”
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Kënë acï rot looi bï wɛ̈t cï Jethu lueel rot tiɛɛŋ tɛ̈de, wën lueel yen kuat thon bï yen thou.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Go Pilato dhuk kal yic ku cɔɔl Jethu ku thiëëc, “Ye yïn Bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel?”
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wɛ̈t kënë ye wɛ̈tdu aye kɔc kɔ̈k kek cï ye lɛ̈k yï ë riɛnkiɛ̈?”
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Go Pilato bɛ̈ɛ̈r, “Ye tak lɔn ye ɣɛn raan Itharel? Aa kacku guɔ̈p kek kɔcken dït käk Nhialic, kek aa bïï yï tënë ɣa. Yeŋö ca looi?”
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Bäänydiɛ̈ acie bääny pinynhom. Na bäänydiɛ̈ ye kën pinynhom, ŋuɔ̈t kackiɛ̈ aacï thɔ̈r bï ɣɛn cïï tɛ̈ɛ̈u kɔc Itharel cin. Acie këya, bäänydiɛ̈ acie kën pinynhom tɛ̈n.”
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Go Pilato bɛn thiëëc, “Yïïn, ye bɛ̈nyŋaknhom?” Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Aye lueel lɔn ye ɣɛn bɛ̈nyŋaknhom. Ɣɛn acï dhiëëth ku ɣɛn acï bɛ̈n pinynhom rin wɛ̈t töŋ kënë, ba jam wɛ̈t yic. Ku kuat raan cï yic ŋic ë wɛ̈tdiɛ̈ piŋ.”
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Go Pilato thiëëc, “Ku yic ye kën ŋö?” Ku ben dhuk aɣeer tënë kɔc Itharel ku lëk ke, “Acïn awuɔ̈c ca lëu ba yök yeguɔ̈p bï ye luɔ̈k wei.
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Ku yeen ë wɛ̈t piändun ba raan töŋ cï mac lony rin Yan Ayum cïn yic luɔu. Wiɛ̈ckë ba Bɛ̈nyŋaknhom kɔc Itharel luɔ̈ny we?”
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Gokë dhuɔ̈k ye ke loi kiɛɛu, “Acie këya! Acie yen wïcku. Barabath yen awïcku.” Ku Barabath ë ye cuär kɔc rum.
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.