João 12

Lëk yam (DIKNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nïn kadätem Yan Ayum cïn yic luɔu nhom tueŋ, ke Jethu la Bethanï, pan ciëŋ Ladhäro thïn, raan wäär cï jɔ̈t bei thou yic.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da páscoa a betânia, onde estava Lázaro, o que falecera, e a quem ressuscitara dentre os mortos.
2 Gokë miëth guiir tënë ye, miëth cï Martha bɛ̈n luui thïn apɛi. Ku Ladhäro atɔ̈ kam kɔc ke rɛ̈ɛ̈r thïn aya.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Go Maria karjac cï thiäŋ miök ŋïr cɔl naar, ye ɣɔɔc wëëu juëc lööm, ku puk Jethu cök ku wuuny nhïmken nhom. Go aŋïr miök ɣöt rum yic ëbën.
3 Então Maria, tomando um arrátel de ungüento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus, e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do ungüento.
4 Go raan tök kam kɔc Jethu buɔɔth, cɔl Judath Ithkariöt, raan bï ye luɔm lueel,
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 “Yeŋö këc miök ŋïr kënë ɣaac wëëu juëc wär wëëu ye dɔ̈m raan tök, ku yïk ke kɔc ŋɔ̈ŋ?”
5 Por que não se vendeu este ungüento por trezentos dinheiros e não se deu aos pobres?
6 Ku ëcie rin nhiɛ̈r kɔc ŋɔ̈ŋ yen lueel yen kënë, ee rin ye yen cuär, ee ye wëëu akut muk, ku ë ye rot kony thïn.
6 Ora, ele disse isto, não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Go Jethu lueel, “Pälkë, calkë amuk miök rin aköl bï ɣa thiɔ̈k.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto;
8 Kɔc ŋɔ̈ŋ aabï rëër thïn akölaköl kek we, ku ɣɛn acïï bï rëër kek we akölaköl.”
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Go kɔc juëc Itharel jäl ŋic lɔn tɔ̈ Jethu Bethanï, gokë la thïn, ku acie rin Jethu yetök, ee rin bïk Ladhäro la tïŋ aya, raan wäär cï Jethu jɔt kam kɔc cï thou.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dentre os mortos.
10 Go kɔc käk Nhialic wɛ̈t mat yic bïk Ladhäro nɔ̈k aya,
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro;
11 rin wɛ̈t Ladhäro yen aye kɔc juëc Itharel bänyken puɔ̈l ku gamkë wɛ̈t Jethu.
11 Porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Naɣɔn nhiääk dɛ̈t ke akutdït kɔc cï bɛ̈n Yan Ayum cïn yic luɔu yic, piŋ wɛ̈t lɔn bïï Jethu Jeruthalem.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão, que viera à festa, que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Gokë ayɔ̈r agɛ̈p lööm, ku lek bïk la lor, ku ketkë ëlä,
13 Tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Go Jethu akaja yök ku nyuuc yekɔ̈u, cït tɛ̈ cï gät ye athör thɛɛr wël Nhialic yic,
14 E achou Jesus um jumentinho, e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Duɔ̈kkë riɔ̈c kɔc Itharel! Yen kïn, Bänydun abɔ̈, ke cï nyuc akaja kɔ̈u.”
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Ku käkkä aake këc kɔcken ye buɔɔth deet yiic, nawën cï Jethu rot jɔt ke lɛc, ke jɔlkë ŋic lɔn cï käkkä gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic, ku lɔn cï kek käkkä looi tënë ye.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isto no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito dele, e que isto lhe fizeram.
17 Ku kɔc juëc ke rɛ̈ɛ̈r thïn wäär cï Jethu Ladhäro caal aɣeer raŋ yic, ku jɔt kam kɔc cï thou, aake kë cïk tïŋ tɛ̈t kɔc.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura, testificava que ele o ressuscitara dentre os mortos.
18 Ku rin wɛ̈t kënë aya yen aa lor kɔc juëc ye, rin cï kek luɔidït jäŋ gɔ̈i cï looi piŋ.
18 Por isso a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Go kɔc akut Parathï lueel kamken, “Cäk ye tïŋ lɔn cïn yen kë yökku thïn. Tiɛ̈ŋkë, aye thɛ̈i ëbën buɔɔth cök.”
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que toda a gente vai após ele.
20 Kɔc Gïrïk kɔ̈k aake tɔ̈ kam kɔc cï la Jeruthalem bïk Nhialic la door thïn.
20 Ora, havia alguns gregos, entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Gokë bɛ̈n tënë Pilipo, raan Galilia pan Bethaida ku luelkë, “Bɛ̈ny, ɣok aa wïc Jethu buk tïŋ.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Go Pilipo wɛ̈t lɛ̈k Andria, ku lekkë karou tënë Jethu bïk la lɛ̈k ye.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e então André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Ëmën, aköl bï Manh Raan ya leec apɛi acï guɔ ɣëët.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem há de ser glorificado.
24 Wɛ̈t yic alɛ̈k we, nyin rap ë rëër ke ye tök ë path, tɛ̈ këc ye tääu tiɔp yic bï ciɛ̈t kë cï thou. Na le yic pät bï ciɛ̈t kë cï thou, ka jɔl luɔk mïth juëc.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Raan nhiar piɛ̈rde, abï muɔ̈r ku raan man piɛ̈rde pinynhom tɛ̈n abï muk tënë pïr akölriëëc ëbën.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Kuat raan wïc ye bï ɣɛn luɔ̈ɔ̈i ka dhil ɣa buɔɔth cök, rin tɛ̈ rëër ɣɛn thïn, aluɔnydiɛ̈ abï rëër thïn aya, ku Wä abï kuat raan luui ɣa leec.
26 Se alguém me serve, siga-me, e onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 “Piändiɛ̈ arem ëmën, ku ba ŋö lueel? Ba lueel, ‘Wä, duk kërɛɛc tit ɣa cɔl abɔ̈?’ Ku kënë ë yen cï ɣɛn bɛ̈n thïn, rin ba arɛɛm aköl kënë thöl.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isto vim a esta hora.
28 Wä, cɔl riɛnku alec!”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Go kɔc ke kääc thïn tɛ̈ɛ̈n röl piŋ ku luelkë, “Deŋ acï mär.” Go kɔc kɔ̈k lueel, “Atuny Nhialic acï jam tënë ye.”
29 Ora, a multidão que ali estava, e que a ouvira, dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Tɛ̈ɛ̈në, go Jethu lɛ̈k ke, “Ee cie tënë ɣa yen jiɛɛm röl kënë, ee riɛnkun.
30 Respondeu Jesus, e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Ëmën, ë tɛ̈ bï luk teem tënë kɔc tɔ̈ pinynhom, ku bɛ̈ny jakrɛc abï cuɔp wei.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Tɛ̈ cï ɣa jat nhial, ke ɣɛn abï kɔc ëbën miëët tënë ɣa.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Ku wën lueel yen kënë, ke wïc bï nyuɔɔth yen tɛ̈ bï yen thou thïn.
33 E dizia isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Go akut bɛ̈ɛ̈r tënë ye, “Wɛ̈t cï gɔ̈t athör yic ë ɣok lɛ̈k lɔn bï Raan cï lɔc ku dɔc, pïr akölriëëc ëbën. Na yïïn lëu këdë ba lueel lɔn bï Manh Raan jat nhial? Ku yeŋa yen Manh Raan?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei, que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu que convém que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Aŋoot tɛ̈thin nyɔɔt bï ruɛl rëër kamkun. Lakkë tueŋ dhɔ̈ldun yic ëmën tɔ̈u ruɛl tënë we bï muɔ̈ɔ̈th we cïï döt, rin raan cath muɔ̈ɔ̈th yic akuc tɛ̈ ler yen thïn.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Gamkë ruɛl ëmën ŋoot yen kek we, rin bäk aa kɔc ruɛl.” Tɛ̈wën cï Jethu wëlkä lueel ke la aɣeer ku thiɛɛn rot tënë ke.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Estas coisas disse Jesus e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Na cɔk amën cï yen luɔi rilkä ëbën looi kenhïïm guɔ̈p, ke keek aa këc wɛ̈tde gam,
37 E, ainda que tinha feito tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 bï wɛ̈t cï Ithaya, raan käk Nhialic tïŋ kaŋ lueel thɛɛr yenhom tiɛɛŋ, wɛ̈tden wäär lueel ëlä,
38 Para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Ku rin ë kënë acïn tɛ̈ bï kek gam, rin wɛ̈t kënë aya, acï Ithaya lueel ëlä,
39 Por isso não podiam crer, entào Isaías disse outra vez:
40 “Aacï Nhialic dhɔ̈ny nyïn, ku mɛ̈r kepuɔ̈th.
40 Cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, A fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, E se convertam, E eu os cure.
41 Ithaya acï kënë lueel rin cï yen lɛc Jethu tïŋ ku jiɛɛm riɛnke.
41 Isaías disse isto quando viu a sua glória e falou dele.
42 Ku ëmën aya, ke bäny kɔc Itharel aake cï wɛ̈t Jethu gam, ku akëckë lueel kɔc nhïïm, rin riɔ̈c kek kɔc akut Parathï bïk ke cïï cop wei tɛ̈n amat.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Aake lɛc kɔc nhiaar tënë lɛc Nhialic.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Go Jethu lueel röldït kɔc nhïïm, “Raan gam wɛ̈tdiɛ̈ acie wɛ̈tdiɛ̈ rot yen ye gam, ee wɛ̈t raan toc ɣa gam aya.
44 E Jesus clamou, e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ku raan tïŋ ɣa, ka tïŋ raan cä tooc aya.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Ɣɛn acï bɛ̈n cïmën ruɛl pinynhom, bï raan ëbën gam wɛ̈tdiɛ̈ cïï ben rëër muɔ̈ɔ̈th yic.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Raan piŋ wɛ̈tdiɛ̈ ku cïï lɔ̈k looi, ke ɣɛn acïn wɛ̈t ba tɛ̈m ye, rin këc ɣɛn bɛ̈n ba kɔc pinynhom bɛ̈n luk, ɣɛn acï bɛ̈n ba ke bɛ̈n pïïr.
47 E se alguém ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Raan kuec ë ɣa ku cïï wɛ̈tdiɛ̈ gam, raan bï ye tɛ̈m awuɔ̈c abï tɔ̈ thïn, ku wɛ̈tdiɛ̈n ca lɛ̈k kɔc abï ye luk aköl ciëën.
48 Quem me rejeitar a mim, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último dia.
49 Ku ë këya, rin këc ɣɛn jam wɛ̈t piändiɛ̈ rot, ku ë Wä Aciëŋ toc ɣa, yen acï ɣa thɔ̈n kë ba dhiɛl lueel ku jaam ë yic.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Ku aŋiɛc lɔn ye wɛ̈tde pïr akölriëëc ëbën bɛ̈ɛ̈i. Käk ya lueel aa käk cï Wä nyuɔ̈th ɣa ba ke lueel.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.