Hebreus 9
Lëk yam (DIKNT) vs NVT
1 Löŋ dɔ̈ɔ̈r tueŋ ë la tɛ̈den ye Nhialic duɔɔr thïn, ku tɛ̈ ye Nhialic door thïn ëcï looi aya pinynhom tɛ̈n. Kɔc käk Nhialic Lebï aake ye Nhialic door ɣɔ̈n cï puɔ̈l bï ke Nhialic ya door thïn, ku duɛ̈l aake tɔ̈ pinynhom ë tɛ̈n.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 Duël ye Nhialic door thïn ë ye looi ke ye yic rou. Ɣön ye kaŋ yök tɛ̈ le kɔc duël yic, ee cɔl Tɛ̈yaath ë Nhialic. Ku lɔŋ kënë, many adök ë dëp ë ye tɔ̈ɔ̈u thïn, ku agen ye ayum cï juɛ̈r Nhialic tääu yenhom aya.
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 Ku ɣön tɔ̈ alanh cï duël tek yic kɔ̈u, ee cɔl ɣön Yaath apɛi ë Nhialic.
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 Ku ë ɣön kënë yen arëër agen thïn, agen cï tɔc nhom mïläŋ tɔ̈c ye raan käk Nhialic Lebï adöŋ ŋïr cï took tɔ̈ɔ̈u yenhom, ku ë ɣön kënë aya yen arëër röŋdït tet, ye cɔl Röŋ Löŋ ë dɔ̈ɔ̈r thïn. Ku yen arëër töny mana thïn, ku wai Aron ë ye rëër thïn aya. Wai kënë ëcï Nhialic cɔl acil kɔ̈u ayɔ̈r ku looi yɔ̈ɔ̈k cɔk alɔn ee yen tim thɛɛr cï riɛl. Ku aleel dït tɛt karou cï lööŋ Nhialic kathiäär gɔ̈t thïn, aa tɔ̈ thïn aya.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 Ku ë röŋ dɔ̈ɔ̈r kënë nhom, atuuc nhial karou cï kiɛ̈ɛ̈t, cɔl Kerubin ë diik aake tɔ̈ thïn. Ku keek aake ye Nhialic nyuɔɔth. Aake la kɔ̈th wuɔ̈k dït rök kum nhom tɛ̈n yen ye cɔl, “Pɛ̈l Piny Kärɛc.” Rin tɛ̈n, arak tök ruɔ̈ɔ̈n yic, raan dït käk Nhialic ë ye kɔc wiëth rim kë cï nɔ̈k tënë Nhialic rin be adumuɔ̈ɔ̈mke ku adumuɔ̈ɔ̈m kacke päl piny. Ku ëmën acä wïc ba käjuëc kɔ̈k ŋiɛc rin ee kënë teet.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 Këya, kɔc käk Nhialic aake ye Nhialic door cït tɛ̈ cï guiër ye. Aake ye la ɣön tueŋ bï kek Nhialic aa la door thïn.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 Ku ɣön yaath Nhialic, ee raandït käk Nhialic yen ë la thïn ë rot, bï la röök thïn arak tök ruɔ̈ɔ̈n tök yic. Tɛ̈ le yen ɣöt, ee riɛm weŋ cï juɛ̈r Nhialic muk bï la wiëth ɣöt, bï Nhialic awäcke ku awuɔ̈ɔ̈c ye kacke looi ke kuckë päl piny.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Aye Wëi Nhialic nyuɔ̈th ɣo ë kënë yic lɔn nadë ke dhël la ɣön yaath Nhialic ë yic, aŋot këc ŋaany thok cït lɔn ŋot kɔc lui dhël thɛɛr.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Kë lëuku buk deet ë kënë yic aya ëmën, ee lɔn nadë ke riɛm weŋ cï juɛ̈r Nhialic ye wiëth kɔc, aacie kɔc ë Nhialic door ye looi bïk puɔ̈th la cök.
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 Käkkä ëbën aa käk löŋ thɛɛr, löŋ ye käŋ nɔ̈k ku cuet ke ë path. Ku käjuëc kɔ̈k ye looi bï awuɔ̈c laak wei, aa kɔc gup path aɣeer kek aaye lɔɔk. Käkkä aa lööŋ ke rɛ̈ɛ̈r thïn thɛɛr cïn kë yekë kony ɣet tɛ̈ bï Nhialic dhël yam, dhël adumuɔ̈ɔ̈m nyaai kɔc puɔ̈th guiir.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Jethu acï ya raan dït käk Nhialic. Käjuëc path cï bɛ̈n pinynhom rin cï yen la duël dït la cök ë Nhialic yic, duël cïï loi kɔc cin pinynhom ë tɛ̈n.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 Wäär le Jethu duël yic, ëcï la tɛ̈ dhëŋ apɛi arak tök bï rëër thïn akölriëëc ëbën. Ku wäär le yen ë tɛ̈ɛ̈n acie riɛm thɔ̈k ayï riɛm weŋ yen cï la wiëth duël yic. Ee riɛmde yen ëcï juɛ̈r Nhialic riɛnkua bï ɣo luɔ̈k akölriëëc ëbën alanden.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 Wäthɛɛr kɔc käk Nhialic aake ye riɛm thɔ̈k ku riɛm muɔɔr lööm bï kek kɔc wiëth, rin bï awäcken päl piny. Ku keek aya aake ye manh weŋ ë dɔu nɔ̈k ku nyopkë abï ya col. Ku liörkë ë pïu ku wïth kek kɔc la gup adumuɔ̈ɔ̈m rin bï adumuɔ̈ɔ̈mken wuɔ̈ɔ̈ny wei.
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 Na ye këya, bï riɛm Raan cï lɔc ku dɔc yiëndë, cï adumuɔ̈ɔ̈mkua bï laak wei ɣopuɔ̈th, ku buk lëu buk Nhialic pïr ya luɔ̈ɔ̈i? Ku riɛl Wëi Nhialic yen acï Raan cï lɔc ku dɔc rot juër Nhialic ë riɛnkua. Këya, ajuër la cök cïn diu.
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Ku rin ë wɛ̈t kënë yen aye Jethu raan yen loi löŋ dɔ̈ɔ̈r yam, rin bï kɔc wäär cï Nhialic thɔ̈n pïr akölriëëc ëbën, pïr yök. Kënë abï rot lëu rin cï Jethu thou bï kɔc waar kärɛc yiic, käk wäär cï looi löŋ dɔ̈ɔ̈r tueŋ yic.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 Kënë athöŋ kek raan käkke ciɛɛn tɛ̈ bï lɔ̈k tɛ̈k ke tɛ̈ le yen thou. Ee kë bï ŋɛk ë miɛ̈thke yiic lɔ̈k lööm tɛ̈ le yen thou than piny.
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 Ku acïn raan këdäŋ guɔ nyaai tɛ̈ ŋot pïïr yen. Ku na le thou ke käwën cï döŋ aaye ŋɛk kë cï tɛ̈k ye jäl nyaai.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 Agut löŋ dɔ̈ɔ̈r thɛɛr aya, awïc bï këdäŋ kaŋ nɔ̈k bï riɛm kuër bï tɛ̈ door Nhialic thïn jäl la cök.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 Mothith ë ye kɔc kaŋ lɛ̈k lööŋ Nhialic ëbën. Ku jɔl riɛm miöör ku thök cï nɔ̈k liääp ë pïu, ku wïth athör cï lööŋ gɔ̈t thïn ku kɔc.
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 Ku lueel, “Kënë ë riɛm löŋ dɔ̈ɔ̈r, löŋ cï Nhialic lɛ̈k we bäk muk apath.”
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 Ku Mothith ë ye duël ku käyaath ye tɔ̈ɔ̈u thïn wiëth riɛm aya.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 Këya, cïmën löŋ thɛɛr, ɣɔ̈k aake ye nɔ̈k bï riɛmden lööm bï kɔc kɔ̈c, ku na cïn kë näk bï riɛm kuër ka adumuɔ̈ɔ̈m aacïï pɛ̈l piny.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Duël ye Nhialic door thïn ku kɔ̈k tɔ̈ thïn ëbën, aake ye käk ye duɔ̈r ë yic tɔ̈ pan Nhialic kiɛ̈ɛ̈t, rin ye kärɛc tɔ̈ kɔc gup wuɔ̈ɔ̈ny wei rin ɣɔ̈k ye nɔ̈k ë path. Ku luɔi ë yic nhial tënë Nhialic, adhil wïc ajuër la cök,
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Këya, Raan cï lɔc ku dɔc akëc la duël ye Nhialic door thïn yic, duël looi raan pinynhom ë tɛ̈n këcït kïït ye ke kärɛc wuɔ̈ɔ̈ny wei kɔc gup rim ë ɣɔ̈k. Yeen nhom guɔ̈p acï la pan Nhialic, ku arɛ̈ɛ̈r thïn ke löŋ Nhialic ëmën riɛnkua.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 Raandït käk Nhialic kuat Lebï ë ye duël la wiëth riɛm kë cï nɔ̈k cie riɛmde arak tök ruɔ̈ɔ̈n thok ëbën. Ku Jethu akëc rot juaar arak juëc, acï rot gam arak tök giliŋ.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 Ku ëmën acï bɛ̈n arak tök cït tɛ̈ cï Nhialic ye guiɛɛr thïn bï rot bɛ̈n juër Nhialic bä adumuɔ̈ɔ̈m nyaai.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Cïmën ye raan thou arak tök ku ɣɛ̈th luk yic arak tök Nhialic nhom,
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 Jethu acï gam bï thou arak tök bï adumuɔ̈ɔ̈m kɔc ëbën nyaai. Ku abï bɛn dhuk ku acïï bï bɛ̈n thou rin adumuɔ̈ɔ̈m, ku ë rin bï yen kɔc ŋɔ̈th ye bɛ̈n luɔ̈k.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.