Atos 9

Lëk yam (DIKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 — ausente —
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Tɛ̈wën ciɛth Thawul dhöl yic ke la Damathkuth, ku wën cï yen jal thiɔ̈k kek gɛu, ke kam thiin wën ke tïŋ mac la biliny nhial, ku ɣer piny ëbën yelɔ̈ɔ̈m.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Ku wïïk piny ku piŋ raan röl ke jam ku lëk ye, “Thawul, Thawul! Ye rin ŋö cɔl yïn ɣa agum?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Go Thawul thiëc ëlä, “Ee yïn ŋa Bɛ̈ny?” Go röl wën cï piŋ dhuɔ̈k ye, “Ee ɣɛn Jethu, ɣɛn raan jör.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Ku yïïn jɔt rot ëmën ku lɔɔr geeu, ku yïn abï lɛ̈k kë ba dhiɛl looi.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Röör ke cath kek Thawul aake cï kɔ̈ɔ̈c, ke bit, ku keek ë cïn raan cïk tïŋ, ku aake cï röl raan jam piŋ.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Go Thawul rot jɔt, nawën liep yenyin, ke cie piny ye tïŋ. Go kɔc ke cath kek ye dɔm cin ku thelkë, ke la Damathkuth.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ku jɔl rëër nïn kadiäk ke cie daai, ku yeen ë nïnkä yiic kadiäk ëcie dek pïu ku ëcie mïth.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Raan cɔl Ananiath cï wɛ̈t Nhialic gam ë rɛ̈ɛ̈r Damathkuth. Ku ë la kën cï rot nyuɔ̈th ye, ku ë ye tɛ̈n cï Nhialic ye cɔɔl thïn, “Ananiath.” Go Ananiath gam ku bëër, “Ɣɛn akïn Bɛ̈ny.”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 — ausente —
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 — ausente —
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Go Ananiath bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny, kɔc juëc aacä lɛ̈k kärɛc apɛi ye raan kënë luɔ̈i kɔc cï wɛ̈tdu gam tɔ̈ Jeruthalem.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ku yeen acï bɛ̈n Damathkuth tɛ̈në, ke cï raandït käk Nhialic yiëk riɛl, ku bï kɔc yï door bɛ̈n dɔm.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Go Nhialic lɛ̈k Ananiath, “Lɔɔr yen aca lɔc, ku bï ya aluaŋdiɛ̈. Yen abï ɣa cɔl aŋic kɔc cie kɔc Itharel, ku jɔl aa bänydït pinynhom ëbën, ku jɔl aa kɔc Itharel.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Ku aba nyuɔ̈th ye, yen ɣɛn, yen tɛ̈ bï yen guum thïn wɛ̈tdiɛ̈.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Go Ananiath lööny dhöl ku ler ɣön wën rëër Thawul thïn, ku jɔl dɔɔc. Ku yöök Ananiath ëlä, “Yïn wämääth Thawul, Jethu yen Wën Nhialic nhom, yen cï rot nyuɔ̈th yï dhöl yic wäär bïï yïn acä tooc. Acä tooc, ku ba yï bɛ̈n dɔɔc ku ba bɛn daai, ku bï Wëi Nhialic lööny yïguɔ̈p.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Kaam wën, ke kacït kuɛc rɛ̈c lööny piny Thawul nyin ku ben piny tïŋ. Ku jɔt rot bï kɔ̈ɔ̈c ku cɔl rot amuɔc nhom,
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 nawën cï jäl mïth, ke ben riɛl yök. Thawul acï jäl rëër nïn lik Damathkuth kek kɔc cï gam.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Nawën ke la tɛ̈n amat kɔc Itharel ku jiɛɛm rin Jethu. Ee cï kɔc aa lɛ̈k ëlä, “Jethu ë ye Wën Nhialic.”
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Kɔc ke cï wɛ̈t lueel Thawul piŋ aacï bɛ̈n gäi, ku yekë röt thiëëc kamken, “Cie yen mony kënë wäär tɔ̈ Jeruthalem, yen kɔc cï wɛ̈t Jethu gam nɔ̈k? Ku cie yen bïï yen tɛ̈në ëmën, bï kɔc cï wɛ̈t Jethu gam bɛ̈n dɔm ku kuɛɛth ke tënë raandït käk Nhialic?”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Ku yen Thawul ëcï riɛl piööc yic apɛidït, rin käk ke ye lueel, aaye nyuɔɔth lɔn nadë ke Jethu yen ë raan bï Nhialic tooc bï kɔc bɛ̈n luɔ̈k, aake ye yith kɔc rac nhïïm, ku ë cïn kën ye kɔc Itharel tɔ̈ Damathkuth bɛn bɛ̈ɛ̈r.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Nawën cï nïn juëc thök, ke kɔc Itharel kuut kenhïïm ku jɔlkë tɛ̈ bï kek Thawul näk thïn cät.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Ku yen Thawul ëcï bɛ̈n lɛ̈k kë cï kɔc Itharel mat yic, kë bïk luɔ̈i ye. Aake cï dhɔ̈l la aɣeer kal geeu yic bɛ̈n aa tiit thook aköl ku wɛ̈ɛ̈r, rin na tëëk thïn ke näk.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Naɣɔn akäl tök ke tɛ̈ɛ̈u kɔcken ye buɔɔth alom yic, ku luɛ̈ɛ̈ŋkë tɛ̈ɣɔ̈r päny kɔ̈u, ku jɔlkë luaac piny ë wiɛ̈n.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Thawul acï bɛ̈n dhuk Jeruthalem ku them bï rot mat akut yic, akut abiöth. Ku akëc kɔc ke cï wɛ̈t Jethu gam, gam lɔn cï Thawul rot wel ku bï ya raanden, ku keek aake ye riɔ̈ɔ̈c ë ye.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Go Barnaba dɔm cin ku ɣɛ̈th tënë atuuc Jethu. Ku jɔl tɛ̈t yic atuuc Jethu yen tɛ̈ cï Thawul Jethu tiɛ̈ŋ thïn dhöl yic ke la Damathkuth, ku lɔn cï Jethu jam tënë ye. Ku yeen aya ëcï tɛ̈t yic atuuc Jethu, yen tɛ̈ cï Thawul kɔc piɔ̈ɔ̈c thïn ke cïï riɔ̈c Damathkuth rin Jethu.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Ku këya Thawul acï bɛ̈n rëër ke ke. Ku jɔl a cath gen Jeruthalem yic ke piööc kɔc rin Jethu ke cie nyin ye riɔ̈ɔ̈c.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Yeen aya acï ya jam ku teer wël kek kɔc Itharel jam thoŋ Gïrïk, ku ëcï kɔckä duɛ̈r bɛ̈n nɔ̈k.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Nawën le kɔc akuɔ̈tde yök lɔn wïc ye bï nɔ̈k, gokë nyaai ku ɣɛ̈thkë tɛ̈ cɔl Cetharia ku jɔlkë la tuɔɔc Tarthuth.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Ku tɛ̈ɛ̈n, yen ë tɛ̈ cï kɔc cï wɛ̈t Nhialic gam nhïïm bɛ̈n lääu, ku rëërkë ke cïn riɔ̈ɔ̈c gɛɛth yiic ëbën, Judia, ku Galilia ku jɔl a Thamaria. Akut kɔc ke cï wɛ̈t Nhialic gam ëcï yeyic juak, ku ëcï dït rin ye Wëi Nhialic ke kony, rin ë kek rëër ke thek bɛ̈ny Jethu.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pïtɛr acï bɛ̈ɛ̈i juëc tëëk yiic, na ye ɣɔn akäl tök ke la kɔc cï wɛ̈t Nhialic gam ciëŋ pan cɔl Lida neem.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Go Pïtɛr mony cɔl Ainiɛth yök Lida, ku yen mony kënë akëc cath run kabɛ̈t rin cï yen ruai.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Go Pïtɛr lëk Ainiɛth ëlä, “Ainiɛth, Jethu Krïtho acï cɔl apuɔl. Jɔt rot ku löm biɔ̈ŋdu.” Go Ainiɛth rot jɔt nyin yic.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Go kɔc ke ciëŋ Lida ku Caron Ainiɛth tïŋ ke cath, gokë wɛ̈t bɛ̈ny Jethu gam.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ku tiŋ cɔl Tabitha cï gam ë ciëŋ Jopa. (Ku riɛnke yen tiŋ kën thoŋ Gïrïk ë cɔl Dorkath, ku wɛ̈tde yic, “Ee lɔ̈ɔ̈c.”) Ku ë ye käpath looi ku kony kɔc ŋɔ̈ŋ.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Ke tɛ̈ɛ̈n ëcï tuany nawën ke thou. Go guäpde lɔɔk ku tɔ̈u ɣön nhial.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Pan cɔl Jopa ëcï mec apɛi ke Lida. Nawën piŋ kɔc akut cï wɛ̈t Jethu gam lɔn rëër Pïtɛr Lida, gokë kɔc karou tooc bïk la lëk ye ëlä, “Lɔc bɛ̈n tënë ɣo.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Go Pïtɛr rot jal guiir ku lööny dhöl kek röör awën karou. Nawën le Jopa, ke ɣɛ̈th ɣön nhial. Ku guɔ̈p ëcï diäär lëër gɔ̈ɔ̈m piny ke dhiau. Ku yekë alɛ̈th cï kɔɔc yen Tabitha ɣɔn pïïr yen jäl aa nyuɔ̈th Pïtɛr.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Go Pïtɛr kɔc cɔl ala aɣeer ɣööt, ku jɔl yenhiɔl guɔ̈t piny bï röök, ku wël yenhom guɔ̈p raan ku lueel, “Tabitha, jɔt rot!” Go Tabitha ye nyin jäl liep. Nawën tïŋ Pïtɛr go yekɔ̈u jɔt piiny.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Go Pïtɛr dɔm kök ku kony bï rot jɔt. Ku jɔl Pïtɛr kɔc akut cï wɛ̈t Jethu gam cɔɔl, ku jɔl aa diäär lëër, ku jɔl ke nyuɔ̈th Tabitha ke cï pïr.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Thoŋ cï Pïtɛr Tabitha cɔl aben pïr acï jäl thiëi Jopa yic ëbën. Ku tɛ̈ɛ̈n kɔc juëc aacï wɛ̈t bɛ̈ny Jethu bɛ̈n gam.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ku jɔl Pïtɛr ceŋ nïn juëc pan raan biök duny cɔl Thaimon.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.