Atos 7
Lëk yam (DIKNT) vs NVT
1 Ku jɔl raandït käk Nhialic Ithipin thiëëc ëlä, “Yekë yith kek käk cï kɔckä yï gaany?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Go Ithipin dhuk ku lueel, “Wek wärkiɛ̈ ku wämäthkiɛ̈, piɛŋkë wɛ̈tdiɛ̈! Nhialic Madhɔl yen ye leec raan ëbën, ëcï rot nyuɔ̈th wädan dït Abaram ɣɔn ŋot ciëŋ yen pan Methopotamia, wäär këc yen guɔ kök bï la ceŋ pan Ɣäran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Ku yen Abaram ëcï Nhialic yɔ̈ɔ̈k ëlä, ‘Nyääŋ paandu ku kacku piny ku lɔɔr piny ba nyooth tënë yï.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Go Abaram wuɔ̈nden nyääŋ piny ku ler bï la ceŋ gen Ɣäran. Na wäär cï wun Abaram thou, go Nhialic Abaram yɔ̈ɔ̈k bï bɛ̈n ceŋ ë wun yen ciëŋ wek thïn ëmën.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Acïn abaŋ piny cïï Nhialic yiëk Abaram, ku ëcï thɔn lɔn bï yen Abaram gäm ë piny kënë bï ya piɛnyde kek mïthken bï lɔ̈k dhiëëth aköldä. Tɛ̈wäär yen lëk Nhialic Abaram ë wɛ̈t kënë, ke Abaram ë cïn mïth cï dhiëëth.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Nhialic ë cä Abaram yɔ̈ɔ̈k ëlä, ‘Miɛ̈thku aabï ceŋ wun thäi kɔ̈k run buɔt kaŋuan. Ku keek aabï ya aloony kɔc ë wun bï kek ceŋ thïn, ku aabï ya jöör apɛidït.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Ku ɣɛn abï kɔc kek bïk aa luɔ̈ɔ̈i mac, ku na la run juëc thök, ke keek aabï jäl ye wun kënë. Ku aabï bɛ̈n bïk ɣɛn bɛ̈n door ë tɛ̈n.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Ku ë tɛ̈ɛ̈n acï Nhialic lëk Abaram bï miɛ̈thke aa ŋoot, ku yen ë kïn ye nyuɔɔth lɔn cï kek dɔ̈ɔ̈r. Ku Abaram acï wënden Ithäk bɛ̈n ŋoot nïn kadhorou cök ciëën wäär dhiëëth ye. Ku ŋot Ithäk Jakop, ku ŋot Jakop wätke kathiäär ku rou. Aa kek wärken dït kuat Itharel ëmën.”
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Wɛ̈ɛ̈t Jakop aake man mɛ̈nhden cɔl Jothep. Gokë ɣaac ku bï a lony pan Ijip. Ku Nhialic ë nhiar Jothep.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Go Jothep kony bï puut bei kärɛc yiic. Na la Jothep ɣäth bɛ̈nyŋaknhom Ijip nhom, ke yïk Nhialic riɛl bï käŋ ŋic ku ye raan path. Go bɛ̈nyŋaknhom ruɔ̈k bï ya yen bɛ̈ny pan Ijip. Ku looi aya bï a yen tɔ̈ tueŋ käk paande yiic.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Ku cɔk ëcï tuɔ̈l pan Ijip ëbën ku jɔl a Kanaan. Ku yen cɔŋ kënë ëcï kɔc baŋ apɛi. Ee ril yic ku bï wärkuan dït miëth yök.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Nawën le Jakop piŋ lɔn tɔ̈ rap Ijip, go wätke kek wärkuan dït ëmën tooc ku bïk la.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Na ben wärkuan dït bɛn dhuk cäth yic rou, go Jothep rot tɛ̈t ke lɔn ë yen mɛ̈nhden ku jɔl bɛ̈nyŋaknhom Ijip manyde ŋic aya.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Ku tuc thok wun Jakop, ku bï lɛ̈k wun kek manyden ëbën kathiärdhorou ku dhiëc bïk bɛ̈n Ijip.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Go Jakop jäl la, ku ë yen tɛ̈ cï Jakop ku wärkuan dït bɛ̈n la thou thïn.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Gup wärkuan dït aake cï bɛ̈n la thiɔ̈k tɛ̈ cɔl Cikem, ku tɛ̈ cï ke thiɔ̈k thïn, ee ye piny ɣɔɔc Abaram wëëu tënë thäi cɔl Ɣämor.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Na la nïn thiɔ̈k, nïn kek ke cï Nhialic ke Abaram yɔ̈ɔ̈k lɔn nadë ka la këpuɔɔth bï luɔ̈i ye, ke akuën kɔckuan ke tɔ̈ Ijip ëcï ye yic juak apɛi.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Ku ëcï rot looi bï bɛ̈ny dɛ̈t kuc Jothep pan Ijip mac.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Ku yen bɛ̈ny kënë ë ye wärkuan dït wëëŋ ku kuc ke ciëëŋ. Ku ye ke cɔl acuɛt miɛ̈thken roor ku bï mïth thou.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Ku tɛ̈ɛ̈n ë yen ë dhiëëth Mothith, ku yen ë ye manh adhɛ̈ŋ tënë Nhialic, ku muk baai pɛ̈i kadiäk.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Ku nawën la cuat wïïr, go nyɛn bɛ̈nyŋaknhom la kuany ku muk ku looi ye manhde.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Mothith acï piɔ̈ɔ̈c tɛ̈cït tɛ̈ ŋic kɔc Ijip käŋ thïn, agut abï ya raandït tet ku ye raan ŋic käŋ apɛidït jam yith, ku jɔl a luɔi aya.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Na la run Mothith ɣet thiärŋuan, go yenhom tak ku bï wämäthakën Itharel la tïŋ tɛ̈ ciëŋ kek thïn.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Tɛ̈wën cï yen wämäthakën la tïŋ, go raan tök keyiic yök ke nɛ̈k raan Ijip, go mɛ̈nhden näk kony, ku guur raande agut tɛ̈ nɛ̈k yen raan awën thär kek raande.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 (Ee cï Mothith tak lɔn nadë ka bï kacke deet yic, lɔn bï Nhialic ye looi bï ke wɛ̈ɛ̈r bei loony yic. Ku akëckë deet.)
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Naɣɔn nhiäk ke yök kɔc Itharel karou ke thär, go la ku dɔk ke. Ku jɔl ke yɔ̈ɔ̈k ëlä, ‘Piɛŋkë këdiɛ̈ wek röörkä. Wek aa kɔc ruääi. Yeŋö kuc wek ceŋ kamkun?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 “Go raan töŋ wën cï raan tiaam Mothith piɛ̈k wei, ku thiëëc ëlä, ‘Yeŋa cï looi ba ya bänyda. Ku ye bɛ̈ny dɛ̈t lëu ba luɔ̈ŋda luk?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Wïc ba ɣa nɔ̈k cïmën wäraköl nɛ̈k yïn ke raan Ijip?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Tɛ̈wën piŋ Mothith ë wɛ̈t kënë, go kat ku le ceŋ Midian. Ku acï bɛ̈n la dhiëth dhäk karou ë tɛ̈ɛ̈n.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Wën cï Mothith ceŋ ruɔ̈ɔ̈n thiärŋuan Midian, go atuny Nhialic rot nyuɔ̈th ye. Ku atuny nhial ëcï Mothith tïŋ kecït bun dɛ̈p roor liɛɛt tɛ̈thiääk kek gɔn Thinai.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Go Mothith gäi kë cï tïŋ, ku cot rot but lɔ̈ɔ̈m ku bï tïŋ apath. Go röl Nhialic piŋ ke ye lueel,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ee ɣɛn Nhialic ye wärkuɔ̈n dït door. Nhialic Abaram, ku Ithäk, ku Jakop.’ Go Mothith riɔ̈ɔ̈c arɛ̈k bï lath ku cïï këwën ben döt.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Go Nhialic Mothith yɔ̈ɔ̈k, ‘Dɛ̈k war bei, rin tɛ̈ kɛ̈ɛ̈c yïn thïn, ee tɛ̈ thek.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Ɣɛn acï tɛ̈rɛɛc guum kackiɛ̈ thïn pan Ijip tïŋ. Ɣɛn acï dhiënden piŋ. Ku ɣɛn acï bɛ̈n ku ba ke bɛ̈n kony. Bäär ëmën, ba yï tuɔɔc Ijip.’ ”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Ithipin acï la tueŋ ke jam luk yic ëlä, “Mothith ëcï kɔc Itharel kuec bïk wɛ̈tde cïï piŋ. Ee cïk thiëëc ëlä, ‘Yeŋa looi yï ba ya bänyda ku ye luɔ̈kkua luk?’ Yen Mothith ë yen cï Nhialic tooc ku bï ya bɛ̈ny, ku ye raan kony Itharel. Ku yen abï atuny Nhialic cï rot nyuɔ̈th ye bun dɛ̈p yic, kony luɔide yic.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Yen Mothith acï kɔc Itharel wɛ̈t nhïïm bei Ijip ke loi käk jäŋ gɔ̈i pan Ijip, ku wäär teem wär aruɔ̈ɔ̈r, ku jɔl a wäär rëër kek ror liɛɛt run kathiärŋuan.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Mothith ëcï kɔc Itharel yɔ̈ɔ̈k, ‘Nhialic abï we tuɔ̈c raan bï we bɛ̈n piɔ̈ɔ̈c wɛ̈tde, raan käk Nhialic tïŋ cïmën cï yen ɣa tuɔ̈c we. Ku yen raan bï tuɔ̈c we abï ya raan kuatdun.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Mothith ë yen rɛ̈ɛ̈r kek kɔc Itharel ke ciëŋ ror liɛɛt. Ee rɛ̈ɛ̈r kek wärkuan dït. Ku jɔl a atuny nhial yen cï jam tënë ye gɔn Thinai nhom. Ee yen ye Nhialic yɔ̈ɔ̈k ku bï wɛ̈tden pïr akölriëëc ëbën bɛ̈n lɛ̈k kɔc.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Ku wärkuan dït aake cï kuec ku bïk wɛ̈t Mothith cïï piŋ, keek aakëc luui wɛ̈tde. Ku wïckë bïk dhuk Ijip.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Gokë Aron yɔ̈ɔ̈k, ‘Thäth ɣo jak bï ke aa ket tueŋ kɔc wat ɣonhïïm tɛ̈ ciɛth ɣok. Akucku yen kë cï rot looi tënë Mothith yen wäär wët ɣo bei Ijip.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Keek aacï mïläŋ thɔ̈ɔ̈th ke ye jɔŋ cït manh weŋ, ku loikë yai bï kek yanhden cïk looi aa door. Ku yekë jal näk.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Tɛ̈ɛ̈n Nhialic acï yekɔ̈u bɛ̈n wɛ̈l ke. Ku pɛ̈l ke bïk aa kuɛl tɔ̈ nhial kek yekë door, cïmën cï ye gɔ̈t athör kɔc käk Nhialic tïŋ yic ëlä,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Ee ye duël jɔŋdun cɔl Molok yakë ket.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Wärkuan dït aake la Duël yen ye nyuɔɔth lɔn nadë ke Nhialic arɛ̈ɛ̈r ke ke ror liɛɛt. Duël acï yïk tɛ̈cït tɛ̈ cï Nhialic ye lɛ̈k Mothith thïn, cï looi tɛ̈cït tɛ̈ cï ye nyuɔ̈th Mothith thïn.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Ku yen duël kënë ëcï wärkuan dït aa thɔ̈n miɛ̈thken wäthɛɛr, agut tɛ̈ bïï Jocua ye ë piny cuk bɛ̈n rum tënë kɔc ke la ye. Wäär ye Nhialic ke cuɔp wei tɛ̈ bïï ɣok. Ku jɔl duël rëër agut wäär ye Debit bɛ̈nyŋaknhom.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Debit ë nhiɛɛr Nhialic. Ku ëcï Nhialic thiëëc ku bï puɔ̈l bï luak yïk, luaŋ bï Nhialic Wundït Jakop ceŋ thïn.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Ku ë Tholomon yen acï luak bɛ̈n buth.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 “Ku yen Nhialic Madhɔl acie ceŋ ɣööt yiic ɣööt ke yïk. Cïmën ye kɔc käk Nhialic tïŋ ye luel ëlä,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Acï Nhialic luel, ke nhial yen tɔ̈ thɔ̈nydiɛ̈ thïn,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Cie ɣɛn ɣa looi käkkä ëbën!’
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 “Tɛ̈ril wek nhïïm thïn! Wek aacï kuec bäk wɛ̈t Nhialic cïï piŋ, rin thöŋ wek puɔ̈th kek kɔc këc Nhialic gam cïmën wärkun dït thɛɛr. Wek aacï kuec bäk wɛ̈t cï Wëi Nhialic lɛ̈k we cïï gam.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 “Le raan käk Nhialic tïŋ cï wärkuɔ̈n dït puɔ̈l ke këckë nɔ̈k? Wärkuɔ̈n dït aacï kɔc cï Nhialic tooc nɔ̈k, kɔc ke cie ya lueel lɔn raan bï kë wïc Nhialic bï looi, abï bɛ̈n. Ku ëmën yen acäk gaany ku acäk cɔl anäk.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Aa wek cï lööŋ Nhialic thɔn, lööŋ kek ke cï atuny nhial thɔ̈n wärkuɔ̈n dït. Ku keek aa kɛ̈ckë ke gam!”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Tɛ̈wën piŋ bäny luk wël Ithipin, gokë puɔ̈th riääk apɛidït ku kackë kethook tënë ye.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Ku yen Ithipin ëcï Wëi Nhialic thɔ̈ŋ guɔ̈p, go yenyin wɛl nhial ku dɛɛi, ku tïŋ riɛl dïït Nhialic, ku tïŋ Jethu aya ke kääc Nhialic lɔ̈ɔ̈m köŋ cuëc.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Go Ithipin bäny luk yɔ̈ɔ̈k jalkë tïŋ, “Ɣɛn acï nhial tïŋ ke liep yethok, ku ɣɛn acï Manh Raan tïŋ ke kääc Nhialic lɔ̈ɔ̈m köŋ cuëc.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Go bäny luk keyïth kum ku reelkë apɛi. Ku riŋkë Ithipin guɔ̈p,
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Ku ɣɛ̈thkë aɣeer geeu ku lek biɔ̈ɔ̈k aleel agut tɛ̈ thou yen. Kɔc kek ke näk ye aake cä alɛ̈thken nyäŋ riënythii cɔl Thawul ku bï ke lɔ̈k tiit.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Keek aacï Ithipin jäl biɔ̈ɔ̈k aleel, ku Ithipin ë ye Nhialic cɔɔl, “Bänydiɛ̈ Jethu, lor wɛ̈ikiɛ̈!”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ithipin ëcï yenhiɔl guɔ̈t piny ku lueel ke cie röl jɔt apɛidït, “Nhialic! Duk ke gäk kërɛɛc cïk luɔ̈i ɣa!” Wɛ̈t kënë acï lueel, ku thou nyin yic. Nääk cï Ithipin nɔ̈k ëcï raan cɔl Thawul gam. Ku mony cɔl Thawul ë tɔ̈ thïn. Ku yeen ëcï lɔn nɛ̈k Ithipin gam.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.