Atos 5

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mony cɔl Ananiath ë tɔ̈ thïn ku jɔl a tiɛŋde Thapira. Keek aake cï abɛ̈k käkken baai ɣaac wei.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ku yen Ananiath ëcï wɛ̈t mat yic kek tiɛŋde ku bïk wëëu abɛ̈k thiaan, ku yïkkë atuuc Jethu abɛ̈k.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Go Pïtɛr Ananiath jäl thiëëc ëlä, “Yïn Ananiath, ë rin ŋö cɔl yïn rot alëu jɔŋrac, ku ba Wëi Nhialic bɛ̈n lɛ̈k lueth, ku yïn amuk abɛ̈k wëëu kek cï yïn ke käkku ɣaac wei?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Tɛ̈wäär këc yïn käk paandu ɣaac, aake ye käkku, ku wëëu cï yïn ke ɣaac aa käkku aya. Ye rin ŋö tɛk yïn kë cït kënë ba looi? Yïïn aacie ɣok ca wëëŋ, ee Nhialic yen aca wëëŋ!”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Kaam wën piŋ Ananiath ye, ke wiɛ̈ɛ̈k piny ku thou. Ku kɔc ke cï ye piŋ aacï bɛ̈n riɔ̈ɔ̈c.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Go riënythii ke rɛ̈ɛ̈r ɣööt guäpde kuɔ̈th ku jɔtkë, ku lek thiɔ̈k.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Kaam wën looi kënë rot, ke tiŋ Ananiath bɔ̈ ɣön wën tɔ̈ Pïtɛr thïn, ku ë kuc kë cï rot looi.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Go Pïtɛr thiëëc ëlä, “Lɛ̈k ɣa yic, ye käkkä kek wëëu ëbën cï wek käŋ ɣaac wek muɔnydu?” Go Thapira bɛ̈ɛ̈r, “Ee tɛ̈den, aa kek wëëu ëbën.”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Go Pïtɛr lɛ̈k Thapira ëlä, “Yeŋö tɛk wek ye wek muɔnydu bäk Wëi Nhialic them? Yeŋö looi wek këcït kënë, ca kɔc bɔ̈ kä piŋ cök? Aa kɔc ke cï muɔnydu la thiɔ̈k, ku ëmën aya aabï jɔt bïk yï la thiɔ̈k.”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Kaam wën, ke Thapira wiɛ̈ɛ̈k piny ku thou nyin yic. Go riënythii bɛ̈n ɣöt, ku tïŋkë ke cï thou, gokë jɔt ku lek thiɔ̈k muɔnyde lɔ̈ɔ̈m.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Kɔc ke tɔ̈ ɣön Nhialic ku kɔc kɔ̈k cï kë cï rot looi piŋ, aacï bɛ̈n riɔ̈ɔ̈c apɛidït.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Käkdït jäŋ gɔ̈i apɛi aake cï atuuc Jethu aa looi kam kɔc. Kɔc ke cï wɛ̈t Jethu gam aake ye mat ke ya akut Kän Tholomon cök.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Ee cïn raan tök kam kɔc cie kɔc akuɔ̈tden cï ye tak bï mɛt keyiic, cɔk aa lɔn ye kɔc juëc ke leec.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Ku kɔc juëc apɛidït, yɔ̈ɔ̈m röör ku diäär ke cï wɛ̈t Jethu gam, aake ye röt mat akuɔ̈tden yic.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Wɛ̈t käpuɔth ye kɔc Jethu looi, aake cï kɔc tuany cɔl aaye kɔc ruääi ke ke jat dhɔ̈l yiic, ke cï tääc biök yiic, ku bï Pïtɛr ke dɔɔc tɛ̈ ciɛth yen. Na cie këya, ku cɔk a atiɛ̈mde ke kum ke piny ku bïk pial.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Ku kɔc juëc bɛ̈ɛ̈i thiääk kek Jeruthalem yiic, aacï kɔcken tuany ku kɔcken kɔ̈k la gup jakrɛc bɛ̈n aa bɛ̈ɛ̈i, ku aacï ke bɛ̈n aa kony.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Tɛ̈wën, ke raandït käk Nhialic, ku kɔcken rɛ̈ɛ̈r ke ye, ku jɔl aa kɔc ye buɔɔth tɔ̈ akut Thaduthï yic, aake cïï puɔ̈th mit tënë atuuc Jethu. Gokë tak ku bïk kërac looi tënë ke.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Ku dɔmkë atuuc Jethu ku riitkë ke ɣön ye kɔc mac thïn.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Ku ë wɛ̈ɛ̈r kënë, ka atuny Nhialic bɔ̈ ku tuërkë ke bei ɣööt, ku wɛt kenhïïm aɣeer, ku lëk ke ëlä,
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 “Lakkë luaŋ Nhialic, ku bäk kɔc la piɔ̈ɔ̈c wɛ̈t pïr yam cï Jethu lɛ̈k we.”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Go atuuc Jethu wɛ̈t cï lɛ̈k ke piŋ, ku lek luaŋ Nhialic durdur yic, ku jɔkkë piööc wɛ̈t Nhialic. Go raandït käk Nhialic kek kacke, kɔcdït baai Itharel cɔɔl ku bïk bɛ̈n luk yic, ku bïk mat. Ku jɔlkë thok tuɔɔc tënë apuruuk tit ɣön mɛ̈c, ku bïk atuuc Jethu kuɛ̈ɛ̈th luk yic.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Tɛ̈wën ɣeet kɔc wën cï tooc, ke keek akëc atuuc Jethu la yök ɣöt, gokë dhuk ku lek thok lɛ̈k bäny luk ëlä,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “Wën ɣeet ɣok, ɣok aacï ɣöt yök ke riɛɛt thook ku kɔc tït ke kääc yethok. Nawën ŋanyku thok ka cïn raan tööŋ cuk yök alɔŋthïn.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Nawën piŋ bɛ̈ny apuruuk luaŋ Nhialic tiit ku jɔl aa kɔcdït käk Nhialic, gokë gäi kë cï rot luɔ̈i atuuc Jethu.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Kaam wën, ke raan bɔ̈ ɣöt ku lëk ke ëlä, “Piɛŋkë këdiɛ̈ɛ̈n, kɔc kek ke cäk riɛɛt ɣöt, aa rɛ̈ɛ̈r luaŋ Nhialic ëmën, ku aa piööc kɔc wɛ̈t Jethu!”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Tɛ̈ɛ̈n, go bɛ̈ny apuruuk la kek apuruuk bïk ke diëc, ku bïïkë ke luk yic. Keek akëc atuuc Jethu kuaath, wɛ̈t riɔ̈ɔ̈c kek ciɛ̈t ke bï kɔc ke nhiar atuuc Jethu biɔ̈ɔ̈k aleel.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Tɛ̈wën cï apuruuk atuuc Jethu jäl bɛ̈ɛ̈i luk yic, go raandït käk Nhialic ke thiëëc ëlä,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Wek aa we cï thɔn apɛidït ku bäk kɔc cïï ben piööc wɛ̈t Jethu. Tiɛ̈ŋkë kë cäk looi! Cï wek kɔc piɔ̈ɔ̈c ëbën Jeruthalem, ku week awiɛ̈ckë ku bï aa ɣok ye gɔ̈k lɔn nadë ka ɣok aa cɔl Jethu anäk.”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Go Pïtɛr kek atuuc Jethu wɛ̈t raandït käk Nhialic dhuk nhom ëlä, “Ɣook, ee Nhialic yetök yen alëuku buk theek, ku aacie kɔc ë path.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Wek aacï Jethu nɔ̈k, ku piäätkë tim cï rïïu kɔ̈u, ku yeen acï Nhialic wärkuan dït jɔt thou yic.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Jethu acï Nhialic jɔ̈t bei raŋ yic, ku le nyuɔ̈ɔ̈c köŋden cuëc ku looi ye bɛ̈ny, ku ë raan bï kɔc kuɔ̈ny bei kärɛc yiic. Ku yeen abï kɔc Itharel päl kaam, ku bïk kenhïïm waar bïk cïï ben luui kärɛc, ku bï Nhialic adumuɔ̈ɔ̈mken päl piny.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Ɣok aacï käk cï Nhialic looi tïŋ, ku Wëi Nhialic aya, yen cï Nhialic tuɔ̈c kɔcken wɛ̈tde gam, ee käk cï Nhialic looi nyuɔ̈th kɔc.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Tɛ̈wën piŋ bäny luk wɛ̈t cï atuuc Jethu lɛ̈k ke, gokë puɔ̈th riääk apɛidït, ku wïckë bïk ke nɔ̈k.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Go raan tök kam bäny, Gamaliel, raan akut Parathï. Ku yeen ë ye raan piööc lööŋ. Ku ë ye raan theek kɔc Itharel apɛidït, rot jɔt luk yic ku lëk apuruuk ku bïk atuuc Jethu kuaath aɣeer luk yic.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Ku jɔl bäny luk lɔ̈k jääm nhïïm ëlä, “Wek kɔc wuɔ̈nda Itharel, takkë wenhïïm apath kë wiɛ̈ckë bäk luɔ̈i ë kɔckä.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Wäär ë run thiɔ̈kkä yiic raan cɔl Theudath ëcï tuɔ̈l, ku nyooth rot ke ya aciëŋ dït ril tör, abï raan buɔt kaŋuan röt mät ye. Yen Theudath acï bɛ̈n nɔ̈k, ku kɔc ke cï wɛ̈tde gam aacï bɛ̈n thiäi, ku ë yen thök wɛ̈tde.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Raan cɔl Judath ku ë ye raan wun cɔl Galilia, ëcï bɛn tuɔ̈l aya ruɔ̈ɔ̈n ɣɔn kueen kɔc, ku yeen ëcï kɔc rac nhïïm agut bï raan tɛ̈dït wɛ̈tde gam, ku yekë buɔɔth cök. Yeen aya acï bɛ̈n nɔ̈k, ku wɛɛr kɔcken wäär ye buɔɔth.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Ku ëmën alɛ̈k we, aŋuɛ̈ɛ̈n bï ciɛ̈n kërɛɛc luɔikë tënë ke. Aŋuɛ̈ɛ̈n bäk ke puɔ̈l! Na yekë loikë, kë cï raan tak bï looi, ka ŋuɔt bï guɔ yäi.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Ku na ye Nhialic yen cï ke yiëk riɛl, ka cäk bï lëu. Rin wek aabï röt yök ke ye Nhialic yen thär kek we. Go bäny luk wɛ̈t Gamaliel gam.”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Ku cɔ̈ɔ̈lkë atuuc Jethu ɣöt, ku tëmkë ke awuɔ̈c bï ke that, ku thönkë kenhïïm bïk cïï ben jam rin Jethu. Ku jɔlkë ke lony.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Tɛ̈ɛ̈n atuuc Jethu aacï jal jäl luk yic ke cï puɔ̈th la yum wɛ̈t cï Nhialic ke cɔl agum, rin cï ke that wɛ̈t Jethu.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Ku yekë kɔc piɔ̈ɔ̈c wɛ̈t Puɔth Yam Jethu Krïtho akölaköl luaŋ Nhialic kɔc Itharel, ku bääiken yiic aya.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.