Atos 25
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Nin kadiäk cök ciëën wën cï Pethtuth ɣëët Cetharia, ke jiël thïn bï la Jeruthalem.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Tɛ̈wën ke kɔcdït käk Nhialic ku jɔl aa bäny Itharel ke gɔɔny Paulo la tënë ye, ku lëkkë wɛ̈tden. Ku läŋkë Pethtuth,
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 ku bï ke luɔ̈i kë wïckë kepuɔ̈th ku bï Paulo bɛ̈ɛ̈i Jeruthalem, rin ë cïk mat yic ku bïk Paulo nɔ̈k dhël yic.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Go Pethtuth bɛ̈ɛ̈r, “Paulo abï rëër ke mac Cetharia, rin ɣɛn adhuk ë nïnkä.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Calkë bänykun aa la Cetharia kek ɣa, ku bïk jäl la kuɛ̈n guɔ̈p tɛ̈ le yen awuɔ̈c cï looi.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Go Pethtuth nïn kabɛ̈t aduërkë aa thiäär kaŋ nɔ̈k ke ke, ku jɔl la Cetharia. Na aköl dɛ̈ɛ̈të ke la luk yic, ku jɔl apuruuk yɔ̈ɔ̈k ku bïk Paulo kuɛ̈ɛ̈th yenhom.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Na la Paulo ɣëët, go kɔc Itharel ke bɔ̈ Jeruthalem ke kääc, ke cïk gɔ̈ɔ̈m piny, jɔɔk bïk kärɛc apɛi luɛɛl yeguɔ̈p, ku acïn kë cie nyuɔɔth lɔn ye käkkä yith.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Go Paulo rot kony ëlä, “Ɣɛn acïn kë ca wuɔ̈ɔ̈c lööŋ kɔc Itharel yiic, ku acïn aliäm ca looi luaŋ Nhialic, agut Bɛ̈nyŋaknhom Roma acïn wɛ̈t rɛɛc ca luɛɛl yeguɔ̈p.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Ku wën wïc Pethtuth ye bï nyuɔ̈th kɔc Itharel lɔn nhiɛɛr yen ke, go Paulo thiëëc, “Cï lëu ba la Jeruthalem ku ba luɔ̈ŋdu la luk thïn lɔn ye käk cï kuɛɛn yïguɔ̈p yith?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Go Paulo lueel, “Tɛ̈ kɛ̈ɛ̈c ɣɛn thïn ë luŋ bɛ̈ny yic, ku ë yen tɛ̈ lëu ye bï luɔ̈ŋdiɛ̈ tïŋ thïn. Acïn kërɛɛc ca looi tënë kɔc Itharel, cïmën ŋic yïn ye apath.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Na ca löŋ dhoŋ kɔ̈u, ku le kërɛɛc ca looi lëu bï ɣa tɛ̈m awuɔ̈c bï ɣa nɔ̈k, ka cä lëu ku ba thiëc bï ɣɛn puɔ̈l. Ku na cïn yiny tɔ̈ thïn käk cï kuɛɛn ɣaguɔ̈p, ka cïn raan lëu ye bä thɔ̈n ke bïk ɣa nɔ̈k. Ke yeen awiëc ku bï ya bɛ̈ny yen bï luɔ̈ŋdiɛ̈ la luk.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Go Pethtuth wɛ̈t cï Paulo lueel kaŋ guëëk yic kek kɔc akutden luk, ku jɔl dhuk nhom, “Wɛ̈t cï yïn ye lueel ke Bɛ̈ny Agrïpa yen abï luɔ̈ŋdu luk, ke yïn abuk tuɔ̈c ye.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Nin lik cök ciëën ke Bɛ̈ny Agrïpa kek Bernike bɔ̈ Cetharia bïk Pethtuth kɛ̈ny, bïk la lɛ̈k ye lɔn mit kek puɔ̈th wɛ̈t cï yen ɣëët.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Tɛ̈wën cï kek rëër nïn juëc, ke Pethtuth jɔl wɛ̈t Paulo kuɛ̈ny yic bɛ̈ny, “Ala raan rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n cï Pelik nyääŋ piny ke mac.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Na wäär lar Jeruthalem, go raandït käk Nhialic kɔc Itharel ku bänyken, gaany tënë ɣa ku wïckë ba tɛ̈m awuɔ̈c.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Guɔ lɛ̈k ke lɔn nadë kɔc pan Roma aacie raan cï gaany ye gam, wɛ̈t kërɛɛc cï looi ke këc kaŋ tuɔ̈ɔ̈m nhom kek kɔc cï ye gaany, ku bï rot kony awuɔ̈c cï ye gaany.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Na wäär ca bɛ̈n ë tɛ̈n, ke ɣɛn akëc bɛ̈n gääu. Ɣɛn acï bɛ̈n la luk yic aköl bï niɛ̈nkiɛ̈ aa rou ë tɛ̈n, ku yɔ̈ɔ̈k apuruuk ku bïk ë mony kënë bɛ̈ɛ̈i ba luɔ̈ŋde tïŋ.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Kɔc atɛrde aacï röt bɛ̈n jɔt, ku acïn kërɛɛc dïït cïk bɛ̈n kuɛɛn yeguɔ̈p tɛ̈cït tɛ̈n ye ɣɛn ye tiɛ̈ŋ thïn.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Kë ca bɛ̈n yök ë lɔn ye kek teer kek ye tɛ̈ ye yen Nhialic duɔɔr thïn, ku jɔl aa mony dɛ̈ɛ̈t cɔl Jethu cï thou, ku yen ë mony kënë aye Paulo lueel ka pïr.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Ee cä dhal ba yic yök rin ë wëlkä, guɔ Paulo thiëëc bï la Jeruthalem ku ba luɔ̈ŋde la looi thïn.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Go Paulo lueel ka wïc bï puɔ̈l ke tiit apuruuk agut tɛ̈ bï bɛ̈nyŋaknhom luɔ̈ŋde tïŋ. Guɔ apuruuk yɔ̈ɔ̈k ku bïk tiit agut tɛ̈ bï ɣɛn ye tuɔɔc tënë bɛ̈nyŋaknhom.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Go Agrïpa lɛ̈k Pethtuth, “Luŋ ë mony kënë aba luk yen ɣa nhom.” Go Pethtuth dhuk nhom ëlä, “Abï bɛ̈ɛ̈i yïnhom nhiäk.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Nawën bak piny ke Agrïpa ku Bernike bɔ̈ ku lor ke yai, ku luɛ̈ŋkë ɣön luk kek bänydït apuruuk ku jɔl aa bäny ë gɛu. Ku yöök Pethtuth apuruuk bïk Paulo kuɛ̈ɛ̈th luk yic alɔŋ thïn.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Ku lueel, “Yïn bɛ̈ny Agrïpa, ku jɔl aa wek kɔc rɛ̈ɛ̈r tɛ̈n kek ɣo. Mony yen dɛɛi wek kënë ë yen raan cï kɔc Itharel rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈n ku jɔl aa Jeruthalem gaany tënë ɣa. Ayekë lueel ke loi duɔɔt lɔn nadë ka cïï päl ke pïr.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Ku yeen acïn awuɔ̈c ca yök cï looi lëu bï ye tɛ̈m awuɔ̈c bï nɔ̈k. Ku yeen nhom acï wïc bï ya bɛ̈ny yen luk luɔ̈ŋde, guɔ gam ku ba tuɔɔc tënë ye.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Ku ɣɛn acïn yiny puɔth ca yök ba gɔ̈t ë riɛnke tënë bɛ̈ny. Ke yeen aca bɛ̈ɛ̈i yïnhom, ku ë yïn bɛ̈ny Agrïpa, rin ba wɛ̈tde wïc yic, rin ku bï la kë jäl gɔ̈t.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Aya tïŋ lɔn cïï yen path ku bï raan cï mac tooc ke cïn kën wën cï rot deet ye nyuɔɔth, kek käk cï ye gaany.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.