Apocalipse 12
Lëk yam (DIKNT) vs BKJ
1 Ku loi këdïït kɔc gɔ̈i rot nhial. Tik ë tɔ̈ thïn ke cï akɔ̈l gɔ̈ɔ̈m piny ku pɛɛi yecök, ku cieŋ ajöm la kɔ̈u kuɛl kathiäär ku rou.
1 E apareceu uma grande maravilha no céu: Uma mulher vestida com o sol, com a lua debaixo de seus pés, e sobre a sua cabeça uma coroa de doze estrelas.
2 Yeen ë tiŋ liac, nawën cï thiɔ̈k ke dhiëth, ke rɔ̈p ku rem abï dhiau apɛi.
2 E ela, estando grávida gritava, com dores de parto, sofrendo para dar à luz.
3 Ku ben dɛ̈t bɛ̈n bei nhial këdïït kɔc gɔ̈i, ku këdïït thith cït jakanuaan la nhïïm kadhorou ku tuŋ kathiäär ku ajɔ̈m kadhorou kenhïïm.
3 E apareceu outro sinal no céu; e eis um grande dragão vermelho, tendo sete cabeças e dez chifres, e sete coroas sobre suas cabeças.
4 Ku thël tööŋ ë diäk kuɛl bei nhial yeyɔ̈l ku piir ke pinynhom, ku bïï ku kɛ̈ɛ̈c tiŋ wën dhiëth nhom bï manh dhiëth tiit bï dhiëëth bï cam.
4 E a sua cauda arrastou a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava pronta para dar à luz, para devorar o seu filho assim que nascer.
5 Go tik manh ë moc dhiëëth, yen bï kɔc pinynhom mac ke cïn aŋuän. Go atuny nhial bɛ̈n ku rum meth man cin ku ɣɛ̈th nhial tënë Nhialic thɔ̈nyde nhom.
5 E ela deu à luz a um filho homem, que há de governar todas as nações com um cetro de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Go tik riŋ roor tɛ̈ cïï ceŋ, tɛ̈ cï Nhialic guiir tënë ye bï yen la rëër thïn, bï la muk ë nïn tim ku buɔt karou ku thiärdätem.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde ela tem um lugar preparado por Deus, para que a alimentassem ali por mil duzentos e sessenta dias.
7 Go tɔŋ rot looi pan Nhialic. Atuny cɔl Maikel ku atuuc kɔ̈k aacï bɛ̈n thɔ̈r kek këdïït wën cït jakanuaan ku atuɔ̈ɔ̈cke.
7 E houve guerra no céu; Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, e lutou o dragão e os seus anjos,
8 Ku këdïït kënë acï bɛ̈n tiaam, ku acï bɛ̈n cuɔp wei pan Nhialic.
8 e não prevaleceram, nem o seu lugar se achou mais no céu.
9 Maikel kek atuɔ̈ɔ̈cke aacï këdïït kënë kek atuɔ̈ɔ̈cke bɛ̈n cuɔp wei pan Nhialic. Kënë yen ë Bɛ̈ny jakrɛc dïït wäär ye lueel ka cɔl këpiiny, yen raan ëbën cɔl aloi awuɔ̈c. Acïk bɛ̈n cuat pinynhom kek atuɔ̈ɔ̈cke ëbën.
9 E o grande dragão foi lançado fora, aquela antiga serpente, chamada de Diabo, e Satanás, que engana todo o mundo; ele foi lançado à terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10 Ku piɛŋ röldït ke cöt pan Nhialic ku lueel,
10 E eu ouvi uma alta voz dizendo no céu: Agora chegou a salvação, e a força, e o reino do nosso Deus, e o poder do seu Cristo; porque o acusador de nossos irmãos é derrubado, o qual os acusava dia e noite diante de nosso Deus.
11 Miɛ̈thakua aacï jɔŋrac tiaam rin cï Manh Amääl rot juaar bï nɔ̈k riɛnkua ku rin cï kek wɛ̈t yic lɛ̈k raan ëbën, ku keek aa këc wɛ̈iken nhiaar bïk riɔ̈ɔ̈c ë thou.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro, e pela palavra do seu testemunho; e eles não amaram as suas vidas até a morte.
12 Week ëbën, wek kɔc rɛ̈ɛ̈r pan ë Nhialic miɛtkë puɔ̈th, ku kuat kë rɛ̈ɛ̈r ë pinynhom ku wär abï gum apɛi dït. Rin jɔŋrac acï cuɔp ë pinynhom tënë ke, ku yen acït puɔ̈u mac rin acïn nïn juëc cï päl ye bï yen luui.”
12 Por isso regozijai-vos ó céus, e vós que neles habitais. Ai dos que habitam a terra e o mar! porque o diabo desceu até vós com grande ira, pois ele sabe que pouco tempo lhe resta.
13 Nawën le këdïït cït jakanuaan ŋic lɔn cï ye cuat pinynhom, ke cop tiŋ wën cï manh moc dhiëëth bï dɔm.
13 E, quando o dragão viu que fora lançado na terra, ele perseguiu a mulher que dera à luz o filho homem.
14 Go tik gäm wuɔ̈k cït wuɔ̈k acu ku bï cɔl apɛ̈ɛ̈r tɛ̈den wäär roor tɛ̈ cïï cieŋ. Ku bï yen la tïït thïn run kadiäk ku abak, ku akëc jɔŋrac bɛ̈n lëu bï yiëk tɛ̈tök.
14 E à mulher foram dadas duas asas de uma grande águia, para que ela pudesse voar para o deserto, ao seu lugar, ali onde é alimentada por um tempo, e tempos, e meio tempo, longe da face da serpente.
15 Ku ŋɔk këpiiny piɛ̈u dït cït aboor yethok rin bï tik mou.
15 E a serpente lançou da sua boca água como a de uma inundação atrás da mulher, para fazer com que ela fosse carregada pela inundação.
16 Go tiɔm pinynhom tik kony, rin cï ɣaardït apɛi piny dai yic, ku wɛt pïu thïn ɣɔrɣɔr.
16 E a terra ajudou a mulher; e a terra abriu a sua boca, e engoliu a inundação que o dragão lançara da sua boca.
17 Go këdïït cït jakanuaan puɔ̈u riääk tënë tik apɛi ku le thɔ̈r kek mïthken kɔ̈k cï lööŋ Nhialic theek, ku mukkë wɛ̈t yic cï Jethu nyuɔɔth.
17 E o dragão irou-se com a mulher, e foi fazer guerra ao remanescente da sua semente, os que guardam os mandamentos de Deus, e têm o testemunho de Jesus Cristo.
18 Ku la jɔŋrac kɔ̈ɔ̈c ë wär nhom.
18 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.