1 Coríntios 15
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Ëmën miɛ̈thakäi cï gam, wek aa ba bɛn lɛ̈k rin Wɛ̈t Puɔth Yam ya lɛ̈k we, wɛ̈t cäk yök ku yen cäk gam wepuɔ̈th ëbën.
1 Irmãos, venho lembrar-lhes o evangelho que anunciei a vocês, o qual vocês receberam e no qual continuam firmes.
2 Wɛ̈t ya lɛ̈k we, ku yen bï we luɔ̈k aya tɛ̈ muk wek ye cït tɛ̈ cï ɣɛn ye lɛ̈k we thïn, ka bï ciɛ̈n wɛ̈t puɔth cäk gam, tɛ̈ cïï yen ye yic.
2 Por meio dele vocês também são salvos, se retiverem a palavra assim tal como a preguei a vocês, a menos que tenham crido em vão.
3 Ɣɛn acï wɛ̈t thiek yic apɛi yök ku lɛ̈k we. Wɛ̈t cï Raan cï lɔc ku dɔc thou rin adumuɔ̈ɔ̈mkua. Cït tɛ̈ cï gät ye athör thɛɛr wël Nhialic yic.
3 Antes de tudo, entreguei a vocês o que também recebi: que Cristo morreu pelos nossos pecados, segundo as Escrituras,
4 Acïk thiɔ̈k ku yeen acï Nhialic jɔt thou yic nïn kadiäk cök bï bɛn pïr, cït tɛ̈ cï gät ye athör thɛɛr wël Nhialic yic.
4 e que foi sepultado e ressuscitou ao terceiro dia, segundo as Escrituras.
5 Ku nyuth rot Pïtɛr ku jɔl atuuc kathiäär ku rou.
5 E apareceu a Cefas e, depois, aos doze.
6 Ku ben rot nyuɔɔth tënë kɔc juëc wär kɔc buɔt kadhiëc, kɔcken ye buɔɔth cök, kɔc ŋot ke pïïr kɔc juëc, cɔk alɔn cï kɔc kɔ̈k thou.
6 Depois, foi visto por mais de quinhentos irmãos de uma só vez, dos quais a maioria ainda vive; porém alguns já dormem.
7 Ku ben rot nyuɔ̈th Jemith ku jɔl rot bɛn nyuɔ̈th atuuc ëbën.
7 Depois, foi visto por Tiago e, mais tarde, por todos os apóstolos.
8 Ku jɔl rot nyuɔ̈th ɣɛn ciëën cïmën raan lök dhiëëth ciëën.
8 Por último, depois de todos, foi visto também por mim, como por um nascido fora de tempo.
9 Rin ë ɣɛn akoor tënë atuuc ëbën, aya yök acïï path bï ɣɛn a cɔɔl ɣɛn atuuc rin ɣɛn acï kɔc akut, kɔc cï gam jöör, ku cal ke aa gum apɛi.
9 Porque eu sou o menor dos apóstolos, e nem mesmo sou digno de ser chamado apóstolo, pois persegui a igreja de Deus.
10 Ku dhëëŋ ë Nhialic acä cɔl acït kënë akölë. Ku dhëëŋ cï gäm ɣɛn akëc nhom dɛɛr piny. Ɣɛn acï luui apɛi luɔi wär ɣɛn atuuc kɔ̈k, ku acie riɛldiɛ̈ ë rot, ee miɔ̈c cï Nhialic gäm ɣa yen alëu ɣɛn ë luɔi kënë.
10 Mas, pela graça de Deus, sou o que sou. E a sua graça, que me foi concedida, não se tornou vã. Pelo contrário, trabalhei muito mais do que todos eles; todavia, não eu, mas a graça de Deus comigo.
11 Këya, na ye wɛ̈t kënë yen ya lɛ̈k kɔc, tɛ̈dë ke ye yen lëk atuuc kɔ̈k kɔc aya, ke yen ë wɛ̈t töŋ le ɣok tueŋ ke lëkku kɔc, ku ë yen acäk gam.
11 Portanto, seja eu ou sejam eles, assim pregamos e assim vocês creram.
12 Na ye lɛ̈k kɔc lɔn cï Nhialic Raan cï lɔc ku dɔc jɔt thou yic, ke yeŋö ye kɔc kɔ̈k ë kamkun ye lueel lɔn cïï kɔc cï thou bï jɔt bïk bɛn pïr?
12 Ora, se o que se prega é que Cristo ressuscitou dentre os mortos, como alguns de vocês afirmam que não há ressurreição de mortos?
13 Na ye wɛ̈t yekë lueel yic, lɔn cïn yen raan cïï jɔt ë thou yic, ke Nhialic akëc Raan cï lɔc ku dɔc jɔt ë thou yic aya.
13 E, se não há ressurreição de mortos, então Cristo não ressuscitou.
14 Ku na Raan cï lɔc ku dɔc këc jɔt raŋ yic, ke wɛ̈t yeku lɛ̈k kɔc ku gamdun tënë Raan cï lɔc ku dɔc acïn wɛ̈tde yic.
14 E, se Cristo não ressuscitou, é vã a nossa pregação, e é vã a fé que vocês têm.
15 Ku dɛ̈t aya abï nyooth lɔn lueel ɣok lueth rin Nhialic, rin acuk lueel lɔn cï yen Raan cï lɔc ku dɔc jɔt thou yic. Ku na ye yic lɔn këc kɔc cï thou jɔt bïk bɛn pïr, ke Nhialic akëc Raan cï lɔc ku dɔc jɔt thou yic.
15 Além disso, somos tidos por falsas testemunhas de Deus, porque temos testemunhado contra Deus que ele ressuscitou a Cristo, ao qual ele não ressuscitou, se é certo que os mortos não ressuscitam.
16 Rin na këc kɔc cï thou jɔt, ke Raan cï lɔc ku dɔc akëc jɔt aya.
16 Porque, se os mortos não ressuscitam, também Cristo não ressuscitou.
17 Na Nhialic këc Raan cï lɔc ku dɔc jɔt thou yic, ka cïn kë kuny gamdun we tënë Raan cï lɔc ku dɔc, ku adumuɔ̈ɔ̈mkun aa ŋot ke këc päl piny.
17 E, se Cristo não ressuscitou, é vã a fé que vocês têm, e vocês ainda permanecem nos seus pecados.
18 Na Raan cï lɔc ku dɔc këc jɔt thou yic, ke wɛ̈tde yic aya, abï ciɛ̈t lɔn cï kɔc cï gam ku aacï thou, aa kɔc ŋot ke rɛ̈ɛ̈r adumuɔ̈ɔ̈m yic.
18 E ainda mais: os que adormeceram em Cristo estão perdidos.
19 Na yeku ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Raan cï lɔc ku dɔc ɣo kony pïr akölë yic ë rot, ku acie pïr akölriëëc ëbën, ke ɣok aabï kuat raan tɔ̈ pinynhom ëbën yic ŋɛɛr ë riɛnkua.
19 Se a nossa esperança em Cristo se limita apenas a esta vida, somos as pessoas mais infelizes deste mundo.
20 Ku yic ë kë cï Nhialic Raan cï lɔc ku dɔc jɔt thou yic bï nyuɔɔth lɔn bï yen kɔc cï thou jɔt aya.
20 Mas, de fato, Cristo ressuscitou dentre os mortos, sendo ele as primícias dos que dormem.
21 Cïmën ye kɔc thou rin këwäär cï raan tök looi, ke kɔc aabï röt jɔt thou yic aya rin kë cï raan dɛ̈t looi.
21 Visto que a morte veio por um homem, também por um homem veio a ressurreição dos mortos.
22 Cïmën wäthɛɛr ye kɔc thou rin ye kɔc tök kek Adam, ke yeen aya kɔc aabï jɔt bïk pïr rin cï kek mat kek Raan cï lɔc ku dɔc.
22 Porque, assim como, em Adão, todos morrem, assim também todos serão vivificados em Cristo.
23 Ku ŋɛk abï la akölden bï ye jɔt thou yic. Raan cï lɔc ku dɔc yen acï kaŋ jɔt thou yic, ku kacke aabï jɔt aköl le yen dhuk.
23 Cada um, porém, na sua ordem: Cristo, as primícias; depois, os que são de Cristo, na sua vinda.
24 Ku thök ë piny abï jäl bɛ̈n, ku Raan cï lɔc ku dɔc, abï jak ril pinynhom kek kacken rac ëbën, ku gɛm Bääny tënë Wun Nhialic.
24 E então virá o fim, quando ele entregar o Reino ao Deus e Pai, quando houver destruído todo principado, bem como toda potestade e poder.
25 Rin Raan cï lɔc ku dɔc adhil mac ɣet aköl bï Nhialic kɔc ater ëbën göök ku bïï ke yecök.
25 Porque é necessário que ele reine até que tenha posto todos os inimigos debaixo dos seus pés.
26 Raan ater bï jäl göök ciëën ee thou.
26 O último inimigo a ser destruído é a morte.
27 Acï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, “Nhialic acï këriëëc ëbën tääu yecök.” Alëu bï deet yic lɔn, këriëëc ëbën, ye lueelkä, Nhialic guɔ̈p aliu ë käkkä yiic rin ee yen Raan cï lɔc ku dɔc looi bï käŋ mac ëbën.
27 Porque “ele sujeitou todas as coisas debaixo dos seus pés”. E, quando diz que todas as coisas lhe estão sujeitas, certamente exclui aquele que tudo lhe sujeitou.
28 Ku na cï këriëëc ëbën tääu Raan cï lɔc ku dɔc cök, ke yeen nhom yen Raan cï lɔc ku dɔc abï rot tääu Nhialic cök, yen raan këriëëc ëbën looi bïk tɔ̈ yecök, ku Nhialic yen abï këriëëc ëbën jäl mac.
28 Quando, porém, todas as coisas lhe estiverem sujeitas, então o próprio Filho também se sujeitará àquele que todas as coisas lhe sujeitou, para que Deus seja tudo em todos.
29 Takku ëmën kɔc ye muɔɔc nhïïm rin kɔc cï thou. Yeŋö yakë ŋɔ̈ɔ̈th? Ye këpiath ŋö ye kɔc ye muɔɔc nhïïm rin kɔc cï thou looi tɛ̈ cïï Nhialic kɔc cï thou ë jɔt bïk bɛn pïr?
29 De outra maneira, que farão os que se batizam por causa dos mortos? Se de fato os mortos não ressuscitam, por que se batizam por causa deles?
30 Na cïï kɔc cï thou röt ë bɛn jɔt, ke yeŋö ye ɣok ɣonhïïm rääm akölaköl kë ye ɣok thou yök thïn.
30 E por que também nós nos expomos a perigos a toda hora?
31 Miɛ̈thakäi cï gam, thou ë ɣa tiɛɛt piny akölaköl. Ɣɛn akuëëŋ, ɣɛn aluel yic rin ee kënë ë nhiaamdiɛ̈ ë riɛnkun, lɔn cï ɣok röt mat kek Raan cï lɔc ku dɔc Jethu Krïtho Bänyda, ee piɛ̈rda yic.
31 Dia após dia, morro! Eu afirmo isso, irmãos, pelo orgulho que tenho de vocês, em Cristo Jesus, nosso Senhor.
32 Yeŋö ca yök thïn wäär thɛ̈r ɣɛn kek kɔc cït lääi Epethuth? Na kɔc cï thou cie jɔt bïk bɛn pïr, ke ɣo mïthku ku dëkku, nhiäk ɣok aabï thou.
32 Se, como homem, lutei em Éfeso contra feras, qual foi o meu proveito? Se os mortos não ressuscitam, “comamos e bebamos, porque amanhã morreremos”.
33 Duk rot cɔl amär, “Na ye cath ke kɔc rɛc, ka rɛc yï ba ciɛ̈t ke.”
33 Não se enganem: “As más companhias corrompem os bons costumes.”
34 Yakë ŋiɛ̈c tak ku pälkë dhɔ̈lkun adumuɔ̈ɔ̈m. Ee yär guɔ̈p rin kɔc kɔ̈k weyiic aa kuc Nhialic.
34 Voltem à sobriedade, como convém, e não pequem. Porque alguns ainda não têm conhecimento de Deus. Digo isto para vergonha de vocês.
35 Raan dɛ̈t abï thiëc ëlä, “Bï Nhialic kɔc cï thou jɔt këdë bïk bɛn pïr? Ye guɔ̈p yïndë bï tɔ̈ ke ke?”
35 Mas alguém dirá: “Como é que os mortos ressuscitam? E com que corpo virão?”
36 Yeŋö thiëc wek këlä! Tɛ̈ com yïn käu, ku cïï yic kɔŋ pät bï ciɛ̈t kë cï thou ka cïï cil.
36 Insensato! O que você semeia não nasce, se primeiro não morrer.
37 Ku kë ye com ë käu ë path cïmën käu ë rap ku käk kɔ̈k, acie kool rap yen ye com bï bɛn dït.
37 E, quando semeia, você não semeia o corpo que há de ser, mas o simples grão, como de trigo ou de qualquer outra semente.
38 Nhialic ë käu gäm guɔ̈p cï lɔ̈c ye. Ee kuat käu gäm guɔ̈pden path ke ye.
38 Mas Deus lhe dá corpo como ele quer dar e a cada uma das sementes dá o seu corpo apropriado.
39 Gup käk pïr ëbën aacïï thöŋ. Kɔc aa la guäpden ë röt, lääi aa la guäpden ë röt, diɛt aa la guäpden ë röt, ku rec aa la guäpden ë röt aya.
39 Nem toda carne é a mesma; porém uma é a carne dos seres humanos; outra, a dos animais; outra, a das aves; e outra, a dos peixes.
40 Ala gup tɔ̈ nhial ku gup tɔ̈ pinynhom, ku dhëëŋ rɛ̈ɛ̈r kek gup tɔ̈ nhial acïï rɛ̈ɛ̈r ke gup tɔ̈ pinynhom.
40 Também há corpos celestiais e corpos terrestres; e, sem dúvida, uma é a glória dos celestiais, e outra, a dos terrestres.
41 Akɔ̈l ala dhɛ̈ɛ̈ŋde ë rot, pɛɛi ala dhɛ̈ɛ̈ŋde ë rot ku kuɛl aa la dhɛ̈ɛ̈ŋden ë röt. Ku kam ë kuɛl, kuɛl kɔ̈k aa la dhɛ̈ɛ̈ŋden ë röt aya.
41 Uma é a glória do sol; outra, a glória da lua; e outra, a das estrelas. Porque até entre estrela e estrela há diferenças de glória.
42 Abï ciɛ̈t ë kënë tɛ̈ le Nhialic kɔc cï thou jɔt bïk pïr. Tɛ̈ cï guɔ̈p thiɔ̈k ka dhiäth bï ya tiɔp, ku tɛ̈ jɔt ye, ka cïï ben thou ku cïï ben dhiäth.
42 Pois assim também é a ressurreição dos mortos. Semeia-se o corpo na corrupção, ressuscita na incorrupção. Semeia-se em desonra, ressuscita em glória.
43 Tɛ̈ cï guɔ̈p thiɔ̈k, ka cï riääk ku cïn dhëëŋ ku riɛl. Tɛ̈ jɔt Nhialic ye, ka bï dhëŋ ku ril.
43 Semeia-se em fraqueza, ressuscita em poder.
44 Tɛ̈ cï ye thiɔ̈k, ke ye guɔ̈p pinynhom tɛ̈n, tɛ̈ jɔt ye, ka bï ya guɔ̈p ye Wëi Nhialic gäm pïr. Cït lɔn tɔ̈ guɔ̈p pinynhom thïn, guɔ̈p pan Nhialic atɔ̈ thïn aya.
44 Semeia-se corpo natural, ressuscita corpo espiritual. Se há corpo natural, há também corpo espiritual.
45 Rin acï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, “Raan tueŋ Adam ëcï cak ku bï pïr, ku Adam ciëën ë pïr wëi gam.”
45 Pois assim está escrito: “O primeiro homem, Adão, se tornou um ser vivente.” Mas o último Adão é espírito vivificante.
46 Acie guɔ̈p pan Nhialic yen kɔŋ bɛ̈n ë guɔ̈p pinynhom.
46 O que vem primeiro não é o espiritual, e sim o natural; depois vem o espiritual.
47 Adam tueŋ ë cak ë tiɔp, ku Adam dɛ̈ɛ̈të ë bɔ̈ nhial.
47 O primeiro homem, formado do pó da terra, é terreno; o segundo homem é do céu.
48 Kɔc pinynhom aa thöŋ kek raan wäär cak tiɔp, ku kɔc ë kɔc nhial aa thöŋ kek raan bɔ̈ nhial.
48 Como foi o homem terreno, assim também são os demais que são feitos do pó da terra; e, como é o homem celestial, assim também são os celestiais.
49 Ëmën ɣok aa thöŋ kek raan cï looi ë tiɔp, ku aköldä ɣok aabï thöŋ kek raan bɔ̈ nhial.
49 E, assim como trouxemos a imagem do homem terreno, traremos também a imagem do homem celestial.
50 Miɛ̈thakäi cï gam, awiëc bäk ŋic lɔn gupkuan la yiic adiɔ̈ŋ ku riɛm aabï riääk piiny raŋ yic. Aacïï röt bï mat ë bääny Nhialic yic, bääny rɛ̈ɛ̈r thïn akölriëëc.
50 Com isto quero dizer, irmãos, que a carne e o sangue não podem herdar o Reino de Deus, nem a corrupção herdar a incorrupção.
51 Wek aa ba lɛ̈k kë cäk ŋic thɛɛr ku bäk deet yic ëmën. Acie ɣo ëbën ɣok bï thou, ɣook ëbën ɣok aabï yiëk guɔ̈p ë yam.
51 Eis que vou lhes revelar um mistério: nem todos dormiremos, mas todos seremos transformados
52 Abï rot looi kaam thïn koor ë path. Tɛ̈ piŋ këcït kaŋ yic aköldä thöök piny, Nhialic abï kɔc cï thou jɔt bïk pïr. Ɣok aabï waar ëbën buk cïï ben thou.
52 num momento, num abrir e fechar de olhos, ao ressoar da última trombeta. A trombeta soará, os mortos ressuscitarão incorruptíveis, e nós seremos transformados.
53 Gupkuan cï thou ku riëëkkë ë raŋ yic, aabï waar gup cie thou, gup cie riääk raŋ yic. Ku ɣok kɔc pïr ɣok aabï gäm gup cie thou.
53 Porque é necessário que este corpo corruptível se revista da incorruptibilidade, e que o corpo mortal se revista da imortalidade.
54 Tɛ̈ le kënë rot looi, gupkuan ë thou ku riëëkkë aabï waar bïk cïï ben aa thou, ke wël Nhialic cï gɔ̈t thɛɛr aabï kenhïïm jäl tiɛɛŋ,
54 E, quando este corpo corruptível se revestir de incorruptibilidade e o que é mortal se revestir de imortalidade, então se cumprirá a palavra que está escrita: “Tragada foi a morte pela vitória.”
55 “Yïn thou, riɛldu ako? Yïn thou, riɛldun yïn ɣo göök ë yïn kɔc nɔ̈k ako?”
55 “Onde está, ó morte, a sua vitória? Onde está, ó morte, o seu aguilhão?”
56 Thou ee riɛlden yen kɔc nɔ̈k yök tënë adumuɔ̈ɔ̈m, ku adumuɔ̈ɔ̈m ee riɛlde yök tënë löŋ.
56 O aguilhão da morte é o pecado, e a força do pecado é a lei.
57 Ɣok aa dhil Nhialic leec, rin cï yen ɣo cɔl ayök riɛl ye ɣok adumuɔ̈ɔ̈m ku thuɔɔu tiaam, rin kë cï Bänyda Jethu Krïtho looi.
57 Graças a Deus, que nos dá a vitória por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
58 Këya, miɛ̈thakäi cï gam, muɔ̈kkë gamdun apath guɔ̈ɔ̈mkë. Yakë luui akölaköl rin Bɛ̈ny, rin aŋiɛckë acïn kuat luɔi yakë looi rin Bɛ̈ny bï nhom kaŋ dɛɛr piny ë path.
58 Portanto, meus amados irmãos, sejam firmes, inabaláveis e sempre abundantes na obra do Senhor, sabendo que, no Senhor, o trabalho de vocês não é vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.