1 Coríntios 13
Lëk yam (DIKNT) vs VC
1 Alɛ̈u ba jam thok kɔ̈k, ayï thok ye atuuc nhial jam, ku na liu nhiɛ̈r tënë ɣa, ke ɣɛn acït raan loi duɔɔt, tɛ̈dë ke ɣɛn athöŋ kek lönh guɔ̈t ë path.
1 Ainda que eu falasse as línguas dos homens e dos anjos, se não tiver caridade, sou como o bronze que soa, ou como o címbalo que retine.
2 Na ba la riɛl ye ɣɛn kɔc ŋiɛc lɛ̈k wɛ̈t Nhialic. Ayï ŋiɛ̈ɛ̈c ye ɣɛn käk ye moony deet yiic. Ayï lɔn ba la gam ril apɛi tënë Nhialic, lëu ɣɛn ye ba gat yɔ̈ɔ̈k bïk röt nyooŋ tɛ̈ rëër kek thïn. Ku na ciɛ̈n nhiɛ̈r ke ɣɛn ë raan cïn kë ya lëu acïn.
2 Mesmo que eu tivesse o dom da profecia, e conhecesse todos os mistérios e toda a ciência; mesmo que tivesse toda a fé, a ponto de transportar montanhas, se não tiver caridade, não sou nada.
3 Na gam ba käk tɔ̈ ke ɣɛn ëbën tek tënë kɔc ŋɔ̈ŋ, ku gam rot bï ɣɛn cuat mɛɛc, ku na ciɛ̈n nhiɛ̈r ka cïn kë kony tënë ɣa.
3 Ainda que distribuísse todos os meus bens em sustento dos pobres, e ainda que entregasse o meu corpo para ser queimado, se não tiver caridade, de nada valeria!
4 Nhiɛ̈r ë lɔn bï raan kërac guum ku lir puɔ̈u, acie tiɛɛl ku nhiaam.
4 A caridade é paciente, a caridade é bondosa. Não tem inveja. A caridade não é orgulhosa. Não é arrogante.
5 Nhiɛ̈r acie kuɔ̈ɔ̈c ë wël ku acie cɔɔk ku acie thöök ë puɔ̈u. Raan la nhiɛ̈r acie kërɛɛc cï luɔ̈i ye ë muk nhom.
5 Nem escandalosa. Não busca os seus próprios interesses, não se irrita, não guarda rancor.
6 Kɔc la nhiɛ̈r cït nhiɛ̈r kɔc cï gam, aacïï puɔ̈th dhil miɛt tɛ̈ looi kärɛc, ku aa ye yic cɔl aa mit puɔ̈th.
6 Não se alegra com a injustiça, mas se rejubila com a verdade.
7 Nhiɛ̈r ë ɣo cɔl agum këriëëc ëbën, ku ë ɣo cɔl amuk gamda kuat käk loi röt yiic, ku cɔl ɣo aŋɔ̈th Nhialic ku cuk yit.
7 Tudo desculpa, tudo crê, tudo espera, tudo suporta.
8 Nhiɛ̈r ë rëër thïn akölaköl, ku miɔ̈c kɔ̈k cïmën luɛl wɛ̈t Nhialic, ku jam thok kɔ̈k ku ŋiɛ̈ɛ̈c ë käŋ, käkkä ëbën aa rëër ku bïk liu.
8 A caridade jamais acabará. As profecias desaparecerão, o dom das línguas cessará, o dom da ciência findará.
9 Rin miɔ̈cdan ye ɣok käŋ ŋic arɛ̈ɛ̈r ke ye abak, ku riɛl ye ɣok wɛ̈t Nhialic luɛɛl a bak aya.
9 A nossa ciência é parcial, a nossa profecia é imperfeita.
10 Ku na la kë cie abak bɛ̈n, ke kënë abak acïï ben wïc.
10 Quando chegar o que é perfeito, o imperfeito desaparecerá.
11 Ɣɔn ye ɣɛn meth, ɣɛn a ɣa ye jam cïmën meth ku täk cïmën meth, ku ëmën ye ɣɛn raandït, ɣɛn acie bɛn luui cïmën meth.
11 Quando eu era criança, falava como criança, pensava como criança, raciocinava como criança. Desde que me tornei homem, eliminei as coisas de criança.
12 Kë yeku tïŋ ëmën acït mën dhie ye raan rot tïŋ macar la nyin durdur yic. Ku aköl dɛ̈t ɣok aabï këriëëc ëbën tïŋ apath. Ku ëmën ɣɛn acïï këriëëc ëbën ŋic, ku aa ba ŋic ëbën cïmën tɛ̈ ŋic Nhialic ɣa thïn.
12 Hoje vemos como por um espelho, confusamente; mas então veremos face a face. Hoje conheço em parte; mas então conhecerei totalmente, como eu sou conhecido.
13 Ku ëmën gam ku ŋɔ̈th ku nhiɛ̈r aatɔ̈ thïn, ku këdït ke ëbën ë nhiɛ̈r.
13 Por ora subsistem a fé, a esperança e a caridade - as três. Porém, a maior delas é a caridade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.