Mateus 21
Southwestern Dinka NT (DIK_WBT) vs NTLH
1 Tɛ̈wën cï kek thiɔ̈k kek Jeruthalem, ke bɔ̈ Bethpeec tɛ̈thiääk kek gɔn Olip, ke Jethu ëcï kɔcken ye buɔɔth karou tuɔɔc tueŋ,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ku lëk ke, “Lak bɛ̈ɛ̈i tɔ̈ tueŋ yiic, ku wek aabä akaja yök ke mac ku manhde yelɔ̈ɔ̈m. Luɔnykë ke ku bɛ̈ɛ̈ikë ke tënë ɣa.
2 com a seguinte ordem:
3 Na le raan thiëc we ke luɛlkë, keek aa wïc Bɛ̈ny ku aabï dhuk ëmën.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Kënë acï rot looi këya rin bï wɛ̈t cï lueel ëlä thɛɛr raan käk Nhialic tïŋ yenhom tiɛɛŋ,
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 — ausente —
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Go kɔc Jethu buɔɔth la ku loikë cïmën cï Jethu ye lɛ̈k ke,
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 ku bïïkë akaja ke manhde ku kumkë kekɔ̈th aläthken, ku nyuc Jethu manh akaja kɔ̈u.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Kɔc juëc aacä aläthken thiɛth dhël yic, ku kɔc kɔ̈k aacä ayɔ̈r tiim dhoŋ ku thiethkë ke dhël yic aya.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Go kɔc ke tɔ̈ tueŋ yenhom ku kɔc ke buɔth ye, yai looi ku yekë wak ëlä,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Nawën ɣeet geeu Jeruthalem, ke kɔc gɛ̈i apɛi ku yekë thiëc ëlä, “Yeŋa kënë?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Ke bëër kɔc ŋic ye ku luelkë, “Yen ë raan käk Nhialic tïŋ cɔl Jethu pan Nadharet, wun Galilia.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Nawën lek ɣet Jeruthalem ke Jethu la luaŋ Nhialic, ku cop kɔc käŋ ɣaac ku kɔc ɣööc aɣeer kal luaŋ Nhialic yic. Ku wel agen kɔc wëëu waar yiic piny, ku thöc kɔc ɣɔɔc wei ë kuɔ̈r.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ku lëk ke,
13 Ele lhes disse:
14 Kɔc cï cɔr ku kɔc cï duany aake cï bɛ̈n tënë ye kal yic luaŋ Nhialic, goke kony.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Kɔc dït käk Nhialic ku kɔc gɛ̈t lööŋ aake cï puɔ̈th dak tɛ̈wën tïŋ kek käpuɔth cï Jethu looi, ku wën ye mïth ket kal yic luaŋ Nhialic ëlä, “Lecku Wën Debit.”
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Ku luelkë tënë Jethu, “Ye kë lueel ë mïthkä piŋ?” Go bɛ̈ɛ̈r, “Aya piŋ. Ku kɛ̈ckë kënë kaŋ kueen,
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Kaam wën cï Jethu wëlkä lueel, ke jiël geeu ku ler Bethanï tɛ̈ cï yen bën anin thïn.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Naɣɔn nhiäk, tɛ̈wën dhuk kek geeu, Jethu ë nɛ̈k cɔk.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Nawën tïŋ tim cït ŋaap dhël yɔu, go la cɔl bï yök ke cï luɔk, go yök ke ayɔ̈r kepɛ̈c. Go Jethu lueel, “Yïn acïï mïth kɔŋ bɛn tïŋ athɛɛr!” Ku nyin yic tɛ̈wën ke tim riau.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Tɛ̈wën tïŋ kɔcken ye buɔɔth ë kënë, ke gɛ̈i apɛi, ku thiëckë röt, “Yeŋö cï tim kënë guɔ riau?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Na gamkë ke cïn diu, ka cie kë ca looi tënë ë tim kënë yen luɔikë ë rot, na cɔk a gɔn kënë yen yɔ̈ɔ̈kkë ëlä, ‘Jɔt rot ku cuat rot wïïr,’ ka loi rot.
21 Então Jesus disse:
22 Ku na lak gam, ke këriëëc ëbën yakë ke thiëëc tɛ̈ röök wek, aa yɔ̈kkë.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Go Jethu bɛn dhuk kal yic luaŋ Nhialic, ku tɛ̈wën piööc yen, ke bänydït käk Nhialic ku kɔc baai bɔ̈ tënë ye ku thiëckë ëlä, “Ee yïn, ye riɛl ŋö tɔ̈ yïguɔ̈p ye yïn luui këlä? Ku yeŋa yïk yï ë riɛl kënë?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Wek aba thiëëc wɛ̈t tök aya, na bɛ̈ɛ̈rkë apath, ke wek aba lɛ̈k raan cä gäm riɛl ye ɣɛn käkkä looi.
24 Jesus respondeu:
25 Lɛ̈kkë ɣa, Joon yök riɛl yen kɔc gäm lɔ̈kwëi tɛ̈nɛn, ye tënë Nhialic aye riɛlde ë rot?” Gokë guëëk yic kamken ku luelkë, “Na luelku, ke yök tënë Nhialic, ka thiëc, ‘Aye ŋö këc wek wɛ̈tde gam?’
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Ku na luelku, ‘Ke riɛlde ë rot,’ ke ɣok aa jɔ̈ny ke rin cï raan ëbën ye gam.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Gokë dhuɔ̈k Jethu, “Akucku.” Go Jethu lɛ̈k ke, “Na ye këya, ke wek aacä lëk riɛl ye ɣɛn käkkä looi.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Ku ben Jethu ke thiëëc, “Yeŋö yakë tak wɛ̈t kënë yic? Monytui ë la dhäk karou. Go la tënë wëndït ku lëk ye, ‘Manhdiɛ̈ lɔr lui dom yic ya aköl.’
28 Jesus continuou:
29 Go bɛ̈ɛ̈r, ‘Ɣɛn acïï la,’ nawën ke ben yenhom waar ku ler.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Go bɛn la tënë wënden koor ku lëk wɛ̈t awën cï kaŋ lɛ̈k wëndït. Go gam ku cïï la.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Yeŋa kamken karou cï kë wïc wun looi?” Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Ee wëndït.” Go Jethu lɛ̈k ke, “Kɔc ajuër kut ku adëjök ë tɔ̈c kek kuat moc ë path, aa kek aabï röt kaŋ mat ë bääny Nhialic yic tënë we.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Rin Joon raan wäär kɔc muɔɔc nhïïm ëcï bɛ̈n tënë we bï we nyuɔ̈th dhël ë yic, ku wek aa këc wɛ̈tde gam. Nawën ke ye kɔc ajuër kut ku adëjök kek gam ye. Ku na cɔk awën cï wek käkkä tïŋ ke loi röt, ke wek aa këc wepuɔ̈th waar ku pälkë luɔi kärɛc ku gamkë wɛ̈tde.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Ku ben Jethu jam waal ku lueel tënë kɔc man ye ëlä, “Monytui ëcï dom looi ku cum yic tiim luɔk ku rɔk. Ku wec tɛ̈ ye mïth tiim guɔ̈r thïn bïk ya miök, ku looi kät. Ku jɔl dom riɔ̈p yic kɔc kɔ̈k, ku le keny wun dɛ̈t.
33 Jesus disse:
34 Nawën le tɛ̈ cï tiim luɔk thɔ̈ɔ̈ŋ, ke tooc aluɔɔnyke tënë ke bïk la gäm abäkke.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Go kɔc awën cï riɔ̈p dom yic aloony dɔm, ku thatkë aluɔny tök, ku näkkë alony dɛ̈t ku biöökkë alony ye kek diäk aleel.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Go aloony juëc tënë aloony tueŋ bɛn tooc, ku ŋot ke looikë ke tɛ̈wäär.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Nawën ciëën ke wun dom jɔl wënde tooc, ku tɛk lɔn bï kek ye theek.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Go kɔc awën cï riɔ̈p dom yic lueel kamken wën tïŋ kek ye, ‘Kënë ee manh raan la dom, bï käŋ lɔ̈k thɔn aköldä. Bäk näkku ku käkke aabï dɔ̈ŋ ke ɣo.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Gokë dɔm ku thelkë aɣeer dom yic ku näkkë.”
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Ku jɔl Jethu ke thiëëc, “Na bɔ̈ raan la dom ke loi ŋö tënë ke?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Abï kɔckä nɔ̈k, ku riɔp dom yic wei tënë kɔc bï ye ayiëk abäkke tɛ̈ cï käŋ luɔk.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Ku lëk Jethu ke, “Kɛ̈ckë wɛ̈t cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, kaŋ kueen?
42 Jesus então perguntou:
43 Ku la Jethu tueŋ ku lueel, “Këya alɛ̈k we, bääny Nhialic abï nyaai tënë we ku gɛ̈m kɔc wuɔ̈t kɔ̈k bï wɛ̈tdiɛ̈ piŋ ku loikë.
43 E Jesus terminou:
44 Ku raan bï löny alel kënë nhom, ka duɔɔny bï ruɔ̈th, ku raan bï alel kënë lööny yenhom ka niɔɔn yic.”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Nawën piŋ kɔcdït käk Nhialic ku kɔc gɛ̈t lööŋ ë jam kënë, ke ŋickë lɔn jiɛɛm Jethu riɛnken,
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 ku na cɔk alɔn wïc kek ye bïk dɔm, ka ke cï riɔ̈ɔ̈c kɔc juëc tɔ̈ thïn ë Jethu tïŋ ke ye raan käk Nhialic tïŋ.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.