Mateus 14

Southwestern Dinka NT (DIK_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tɛ̈wën ke bɛ̈nyŋaknhom Antipäth Ɣërot, bɛ̈ny Galilia ëcï wɛ̈t cï Jethu ŋic apɛi piŋ.
1 Nesse tempo Herodes, o tetrarca, ouvindo a fama de Jesus,
2 Go lɛ̈k bänyken luk, “Kënë ë Joon raan kɔc muɔc nhïïm guɔ̈p, yen acï bɛn pïr. Ee yen le yen riɛl yen käkkä looi.”
2 disse aos seus servos: Este é João, o Batista; ele está ressuscitado dos mortos, e por isso obras poderosas atuam nele.
3 Antipäth Ɣërot ëcï Joon cɔl adɔm ku rek ku mac, rin wɛ̈t Ɣërodia tiŋ Pilipo wämënh cï rum bï ya tiɛŋde.
3 Pois Herodes, havendo prendido a João, o amarrou, e o colocou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe.
4 Rin cï Joon ye lɛ̈k ye ëlä, “Acïï path ba tiŋ wämuuth rum ke pïr!”
4 Porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Go Antipäth Ɣërot wïc bï Joon nɔ̈k, ku ë riɔ̈c kɔc Itharel, rin ŋic kek Joon ke ye raan käk Nhialic tïŋ.
5 E querendo matá-lo, temia o povo; porque eles o consideravam um profeta.
6 Nawën aköl yan dhiëëth Antipäth Ɣërot, ke nyan Ɣërodia diër kɔc nhïïm, abï Antipäth Ɣërot puɔ̈u miɛt apɛi,
6 Celebrando-se, porém, o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante deles, e agradou a Herodes.
7 ku kuëëŋ lɔn bï yen ye gäm kuat këden bï wïc!
7 Perante isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Go lɛ̈k ye tɛ̈ cït tɛ̈ cï man ye than thïn, “Yiëk ɣa nhom Joon ëmën ke cï tääu aduɔ̈k yic!”
8 E ela, tendo sido anteriormente instruída por sua mãe, disse: Dá-me aqui, em um prato, a cabeça de João, o Batista.
9 Kënë ëcï bɛ̈ny rac puɔ̈u, ku rin cï yen kuëëŋ ë jɔ̈ɔ̈l nhïïm, acï gam bï nhom Joon gäm ye.
9 E o rei se arrependeu; contudo, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Ku cɔl Joon ala tök yeth tɛ̈wën mɛc yen thïn.
10 E ele mandou decapitar João na prisão.
11 Ku bïï nhom ke cï tääu aduɔ̈k yic, ku gɛ̈m nya ku le gäm man.
11 E a sua cabeça foi trazida em um prato, e dada à moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Go kɔc Joon buɔɔth bɛ̈n ku nyɛɛikë guäpde, ku lek tɔ̈ɔ̈u, ku lek lɛ̈k Jethu.
12 E vieram os seus discípulos, levaram e enterraram o corpo, e foram dizer a Jesus.
13 Wën piŋ Jethu kë cï rot looi, go jäl ë riäi bï la tɛ̈de ë rot. Ku tɛ̈wën piŋ kɔc ë kënë, ke jiël gɛɛthken yiic kecök ku buɔthkë.
13 Ouvindo Jesus isso, partiu dali em um barco, para um lugar deserto, à parte; e, ouvindo isto as multidões, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Nawën kɛɛc Jethu piny ë riäi yic, ke tïŋ kɔc juëc apɛi, go yic ŋɛɛr ë ke, ku kony kɔcken tuany.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e movido de compaixão por eles, curou os seus enfermos.
15 Nawën col piny, ke kɔcken ye buɔɔth bɔ̈ tënë ye ku luelkë, “Piny acï cuɔl, ku tɛ̈n ë ror cïn kë kuany thïn. Cɔl kɔc aa thiɛ̈i bïk la bɛ̈ɛ̈i yiic ku bïk röt la ɣɔ̈c miëthden.”
15 E, chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora já é passada; despede a multidão, para que indo às aldeias, comprem mantimentos.
16 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Acïn tɛ̈ bï kek jäl, na le miëth ke gämkë ke!”
16 Mas Jesus lhes disse: Eles não precisam partir; dai-lhes vós de comer.
17 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Käk mukku ëbën, aa ayuɔ̈p kadhiëc ku rec karou.”
17 E eles lhe disseram: Nós não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Go Jethu lueel, “Bɛ̈ɛ̈ikë ke tɛ̈n tënë ɣa.”
18 Ele disse: Traga-os aqui para mim.
19 Ku yöök kɔc bïk nyuc ë noon nhom, ku lööm ayuɔ̈p awën kadhiëc ku rec karou, ku döt nhial ku leec Nhialic. Ku bɛny ayuɔ̈p yiic, ku gɛ̈m ke kɔcken ye buɔɔth bïk ke tek agut rec, tënë thän awën.
19 E, ordenando a multidão para que se assentasse sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, ele os abençoou, e partindo os pães, deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Ku mïthkë ëbën abï miëth ke göök, ku jɔl kɔcken ye buɔɔth awuthueei ayuɔ̈p ku rec cï döŋ piny, kuany gääc kathiäär ku rou.
20 E todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram tomaram doze cestos cheios.
21 Kɔc ke cï mïth ëbën, röör röt aake ye tiim kadhiëc.
21 E os que haviam comido eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Ku kaam awën ke Jethu yöök kɔcken ye buɔɔth bïk la riäi yic, ku lek tueŋ yenhom agör alɔŋtui, ku cɔl thɛ̈i ajiël.
22 E logo Jesus compeliu os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Wën cï yen kɔc cɔl athiɛ̈i, ke la gɔt nhom ë rot bï la röök. Nawën la thëi bɛ̈n, ke Jethu ë rɛ̈ɛ̈r ë tɛ̈ɛ̈n yetök,
23 E, despedida a multidão, ele subiu para o monte, para orar à parte. E vindo a noite, ele estava ali sozinho.
24 ku riäi ke cï ɣet tɛ̈mec, ke cïï cath apath rin lor yen yom nhom.
24 O barco, porém, estava já no meio do mar, agitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Nawën bɛ̈ɛ̈k piny ke Jethu bɔ̈ tënë ke ke cath pïu nhïïm.
25 Mas, à quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26 Nawën tïŋ kɔcken ye buɔɔth ke cath pïu nhïïm gokë riɔ̈ɔ̈c apɛi, ku luelkë, “Atïm raan cï thou,” ku dhiɛɛukë rin cï kek riɔ̈ɔ̈c.
26 E quando os discípulos o viram andando sobre o mar, eles perturbaram-se, dizendo: É um espírito; e gritaram de medo.
27 Ku kaam awën ke lëk Jethu ke, “Dɛɛtkë wepuɔ̈th, ee ɣɛn Jethu, Duɔ̈kkë riɔ̈c!”
27 Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Go Pïtɛr lueel, “Bɛ̈ny, na ye yï ayic, ke yï yïk ɣa riɛl ba la tënë yï, ɣa cath pïu nhïïm.”
28 E Pedro respondeu, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Go Jethu lueel, “Bäär!” Go Pïtɛr bɛ̈n bei riäi yic, ku ciɛth pïu nhïïm ke la tënë Jethu.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir até Jesus.
30 Ku wën tïŋ yen yom ke biök apɛi, go riɔ̈ɔ̈c ku duër dïïr, go dhiau, “Luäk ɣa Bɛ̈ny!”
30 Mas ele vendo que o vento era forte, teve medo; e, começando a submergir, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Go Jethu dɔm nyin yic ku lueel, “Yïn raan la gam koor, yeŋö diiu yïn?”
31 E imediatamente Jesus, estendendo a sua mão, segurou-o, e disse-lhe: Oh pequena fé, por que tu duvidaste?
32 Ku wën le kek riäi yic, ke yom kääc.
32 E quando eles entraram no barco, o vento cessou.
33 Go atuuc ke tɔ̈ riäi yic Jethu door ku luelkë, “Yïn ë Manh Nhialic alanden.”
33 Então os que estavam no barco, vindo, o adoraram, dizendo: Verdadeiramente tu és o Filho de Deus.
34 Gokë wär teem ku lek Jenetharet.
34 Ora, terminada a travessia, eles chegaram à terra de Genesaré.
35 Nawën ŋic kɔc Jenetharet Jethu, gokë kɔc thiääk ke ke lɛ̈k, ku ɣɛ̈thkë kɔc tuany ëbën tënë ye.
35 E, quando os homens daquele lugar o reconheceram, eles enviaram por toda aquela região em redor, e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos;
36 Ku läŋkë bïk gɔɔt, cɔk alanhde thok ë path, ku kuat raan cï ye gɔɔt ëbën ee pial.
36 e pediram-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua veste, e todos quantos a tocavam ficavam perfeitamente sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.