Lucas 2

Southwestern Dinka NT (DIK_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bɛ̈nyŋaknhom cɔl Cithɛ̈r ëcï wɛ̈t lueel bï kɔc bɛ̈ɛ̈i mɛc ke kueen.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Ku kën yen ë tɛ̈ jɔɔk kuɛ̈n ë kɔc rot tɛ̈wäär ye Kuirino bɛ̈ny pan Thiria.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Go raan ëbën la bï la gɔ̈t rin, ŋɛk pan wundït ku ŋɛk pan wundït.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Go Jothep jäl Nadharet tɔ̈ Galilia bï la gen Bɛ̈nyŋaknhom Debit, tɔ̈ pan Judia cɔl Bethalem, rin ye yen raan dhiënh Debit.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Acï la bïk riɛnken la gɔ̈t kek Maria wïc kacken bïk gäm ye, ku ë liac.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Tɛ̈wën rëër kek Bethalem, ke nïn bï Maria dhiëth thök.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Ku dhiëëth wënde, ku der kɔ̈u alath ku tɛ̈ɛ̈u diaany yic wën liiu tënë anïïn ɣön jɔ̈ɔ̈l.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Ku kɔc biöök aake rɛ̈ɛ̈r pan wën, ku aake ruu tiɛ̈t ë thäkken.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Kaam wën ka atuny Nhialic tul kelɔ̈m ku ruel ɣɛr Nhialic kekɔ̈th bï ke riaal. Gokë riɔ̈ɔ̈c apɛi.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Go atuny Nhialic lɛ̈k ke, “Duɔ̈kkë riɔ̈c, ee wɛ̈t path yen alɛ̈k we, wɛ̈t bï thäi ëbën puɔ̈th miɛt thïn.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Rin akölë, gen Debit tɛ̈n, Bɛ̈ny Pïr kɔc acï dhiëëth, ku yen ë Raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Ku abäk ŋic këlä, wek aabï meth yök, manh cï der kɔ̈u alath, ku acï tɔ̈ɔ̈u gɔl cök.”
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Kaam awën ka atuuc juëc kɔ̈k mɛt röt thïn ku leckë Nhialic ku luelkë,
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 — ausente —
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Nawën cï atuuc juëckä dhuk nhial, go kɔc awën lueel kamken, “Lok Bethalem buk käk cï lɛ̈k ɣo la tïŋ, ku käk cï Bänyda nyuɔ̈th ɣo.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Gokë la ke ban kekɔ̈th, ku yökkë Jothep kek Maria ku Meth ke cï tääu gɔl cök.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Nawën tïŋ abiök meth, ke lëk kɔc ëbën käwën cï atuny Nhialic lueel ë riɛnke.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Go kɔc cï wël kɔc abiök piŋ gäi apɛi.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Go Maria wëlkä ëbën piŋ apath, ku muk ke yepuɔ̈u.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Go kɔc abiök awën dhuk ke lec Nhialic, rin käk cïk piŋ ku tïŋkë ke, kecït tɛ̈wäär cï atuny Nhialic lɛ̈k ke.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Nawën aköl ye nïn bɛ̈t, aköl yen bï ye ŋoot, go cäk ke cɔl Jethu, rin wäär kek cï atuny Nhialic lueel wäär ŋot këc Maria liëc ë ye.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Nawën cï nïn thiärŋuan thök cït löŋ Mothith, ke Jothep kek Maria la luaŋ Nhialic Jeruthalem bïk meth la nyuɔɔth,
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 cïmën löŋ cï Mothith nyooth thɛɛr ëlä, “Manh moc, ku ye kaai abï juɛ̈r Nhialic.”
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Ku keek aya aacï kuɔ̈r karou juaar cïmën löŋ Bɛ̈ny.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Ku mony cɔl Thaimon ë ciëŋ Jeruthalem, ku ë raan path apɛi ku ë riɔ̈c Nhialic. Ku ë tit Raan Pïr kɔc Itharel, ku Wëi Nhialic ë tɔ̈ yeguɔ̈p.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Ku ëcï Wëi Nhialic lɛ̈k ye lɔn cïï yen bï kaŋ thou, tɛ̈ këc yen Raan cï Nhialic lɔc ku dɔɔc kaŋ tïŋ.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Nawën ɣɛ̈th Maria ku Jothep Jethu luaŋ Nhialic, bïk kë ye löŋ Mothith lueel la looi, ke tɛ̈ɛ̈u Wëi Nhialic Thaimon puɔ̈u bï la luaŋ Nhialic aya.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Go Thaimon Jethu jɔt ku leec Nhialic ku lueel,
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 — ausente —
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 — ausente —
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Kaam wën kɛ̈ɛ̈c Jothep kek Maria ke cï gäi wël lueel Thaimon rin meth Jethu,
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 go Thaimon ke dɔɔc ku lueel tënë Maria, “Yen manh kënë acï Nhialic lɔc bï kɔc juëc Itharel muɔ̈r ku pïïr kɔc kɔ̈k. Ku yeen abï ya raan bï wɛ̈t Nhialic nyuɔɔth, ku abï kɔc juëc wël rɛc aa luɛɛl yeguɔ̈p.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Ku yïn Maria, yïn abï reem puɔ̈u ciɛ̈t yï cï gut pal, bï wɛ̈t tɔ̈ kɔc juëc puɔ̈th jäl ŋic thïn.”
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Ku tiŋ käk Nhialic tïŋ cɔl Ana ë tɔ̈ thïn, ku ë ye nyan mony cɔl Panuel, raan dhiënh cɔl Acer kuat Itharel yic. Ana ëcï dhiɔp apɛi, ku ëcï thiaak ku rëër kek muɔnyde run kadhorou ku thou muɔnyde.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Ku jɔl Ana lɔ̈k rëër ke ye lëër ruɔ̈ɔ̈n thiärbɛ̈t ku ŋuan. Ëcie jäl luaŋ Nhialic, ë ye cool ku ruu ke loi käk Nhialic, ku röök ku theek miëth.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Ku akölë guɔ̈p acï rot mät kɔc wën, ku leec Nhialic ku lueel wɛ̈tde rin meth, tënë kɔc ye tiit lɔn bï Nhialic thänden Itharel wɛ̈ɛ̈r bei.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Nawën cïk këriëëc ëbën jäl looi cïmën löŋ Nhialic, ke Maria ku Jothep dhuk Galilia Nadharet panden.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Ku jɔl Jethu dït ku ril apɛi, ku ŋic käŋ ku dɔɔc Nhialic.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Ruɔ̈ɔ̈n ëbën Jothep kek Maria aake ye la Jeruthalem rin Yandït Ayum cïn yic luɔu.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Naɣɔn cï run Jethu jäl aa thiäär ku rou, ke cath ke ke bïk la yai yic Jeruthalem.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Nawën cï yai thök ke dhuk ciëën, ku kuckë lɔn cï Jethu döŋ geeu,
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 ë cïk tak lɔn ciɛth yen ke kɔc kɔ̈k, ku ciɛthkë ɣet thëi. Nawën ke wïckë kam kɔc ruääi ke ke ku kɔc ŋickë.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Nawën cïk yök, gokë dhuk Jeruthalem bïk bɛn la wïc thïn.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Na aköl ye nïn diäk, ke jɔlkë yök luaŋ Nhialic Jeruthalem, ke cï nyuc kam kɔc piööc lööŋ Nhialic ke piŋ wɛ̈lken, ku yeke thiëëc.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Go kɔc ëbën gäi wën piŋ kek ye ke jam cïmën raan ŋic käŋ apɛi, ku tɛ̈ bëër yen wɛ̈lken aya.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Nawën tïŋkë manhden ke gɛ̈i ku lueel man, “Yeŋö manhdiɛ̈ looi yïn kënë tënë ɣo? Yïn acuk wïc apɛi ɣok wuur.”
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Go lɛ̈k ke, “Yeŋö wiɛ̈ckë ɣa? Kuɔ̈ckë lɔn dhil ɣɛn käk ë Wä looi?”
49 Jesus respondeu:
50 Ku aa këc wɛ̈t cï lueel deet yic.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Go Jethu jäl ke ke ku dhukkë Nadharet, ku jɔlkë ceŋ ke ye wɛ̈lken piŋ, ku jɔl man käkkä muk yepuɔ̈u.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Ku jɔl Jethu dït ku ŋic käŋ apɛi. Ku Nhialic ë mit puɔ̈u tënë ye, ku yen lɔn kɔc aya.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.