João 11
Southwestern Dinka NT (DIK_WBT) vs NVT
1 Raan cɔl Ladhäro, ku ë rɛ̈ɛ̈r Bethanï, ëcï tuaany. Bethanï ë gen rëër Maria thïn kek nyankën cɔl Martha.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Maria kënë yen ë nyan wäär cï Bänyda tɔc cök miök ŋïr, ku wuuny ke nhiëmke. Ku ë mɛ̈nhë Ladhäro yen ëcï tuaany.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Go nyiɛ̈rakën wɛ̈t tuɔ̈c Jethu, “Bɛ̈ny, mäthdun nhiar acï tuany.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Nawën piŋ Jethu ke lueel, “Tuɛny kënë acïï Ladhäro bï nɔ̈k, kënë acï rot looi bï Nhialic leec thïn. Ku yen ë tɛ̈ bï Wën Nhialic lɛc yök thïn.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Ku Jethu ë nhiar Martha kek nyankën ku Ladhäro.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Nawën cɔk piŋ lɔn cï Ladhäro tuaany, ke näk nïn karou tɛ̈wën rëër yen thïn.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Ku jɔl lɛ̈k kɔc ye buɔɔth, “Benku dhuk ciëën pan Judia.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Go kɔc ye buɔɔth lueel, “Raan piööc, wäär ëmën thiɔ̈ɔ̈k, ee wïc kɔc Itharel bïk yï biɔ̈ɔ̈k aleel, ku ye wïc ëmën ba bɛn dhuk thïn?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Go Jethu bɛ̈ɛ̈r, “Akäl tök cï yic la aköl ku wakɔ̈u? Tɛ̈ ciɛth raan ke ruɛl dït ke yeen acie kɔ̈th, rin ala ruɛl yen piny tïŋ.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Ku na ciɛth wakɔ̈u ka kɔ̈th, rin liu ruɛl tënë ye.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Jethu acï wëlkä lueel ku mɛt dɛ̈t thïn, “Mäthda Ladhäro acï nïn wit, ku ɣɛn ala ba la puɔ̈ɔ̈c.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Go kɔc ye buɔɔth lueel, “Bɛ̈ny, na cï nïn ka bï ŋuɛ̈ɛ̈n.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Ku wɛ̈t wïc Jethu bï lɛ̈k ke ë lɔn cï Ladhäro thou. Gokë tak lɔn jiɛɛm yen wɛ̈t nïn ë path.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Go Jethu gai yic tënë ke, “Ladhäro acï thou,
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 ku ɣɛn acï puɔ̈u miɛt ë riɛnkun ba kɛ̈c rëër kek ye, rin bäk gam. Jɔlku la tënë ye.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Go Thomath, cɔl Acueek, lɛ̈k atuuc, “Lokku ɣodhie kek Raan piööc, rin buk la thou kek ye.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Nawën ɣet Jethu ke yök lɔn cï Ladhäro thiɔ̈k ka la nïn kaŋuan raŋ yic.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Bethanï amec kek Jeruthalem tɛ̈cït tɛ̈n meel karou,
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 ku kɔc juëc Itharel aake cï bɛ̈n bïk Martha kek Maria bɛ̈n dɛɛt puɔ̈th, rin wämënhden cï thou.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Nawën piŋ Martha lɔn bïï Jethu, ke la aɣeer bï la rɔ̈m kek ye, ku dɔ̈ŋ Maria bei.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Go Martha lɛ̈k Jethu, “Bɛ̈ny, na yï tɔ̈ thïn, ŋuɔ̈t wämääth akëc thou.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ku aŋiɛc lɔn na cɔk amën ke Nhialic abï këriëëc ëbën ba thiëëc ye, gäm yï.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Go Jethu lɛ̈k ye, “Wämuuth abï rot jɔt bï pïr.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Go Martha bɛ̈ɛ̈r, “Aŋiɛc lɔn bï yen rot jɔt bï pïr aköl ciëën.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Go Jethu lɛ̈k ye, “Ɣɛn ë jön rot ku pïr. Raan gam wɛ̈tdiɛ̈, na cɔk alɔn thou yen ka bï pïr.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Ku kuat raan pïr ku gɛm wɛ̈tdiɛ̈ acïï bï kaŋ thou. Ca kënë gam?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Go lueel, “Ee këya, Bɛ̈ny. Aca gam lɔn ye yïn Raan cï lɔc ku dɔc, Wën Nhialic, bï dhiɛl bɛ̈n pinynhom.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Nawën cï Martha wëlkä lueel, ke dhuk ciëën ku cɔɔl nyanakën Maria amääth ku lueel, “Raan piööc atɔ̈ tɛ̈n ku awïc yï.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Nawën piŋ Maria wɛ̈t kënë, ke jɔt rot ku lɔc la aɣeer bï la rɔ̈m kek ye.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Ku Jethu ë ŋot këc ɣet baai, a ŋot rɛ̈ɛ̈r tɛ̈wën rɛ̈m yen thïn kek Martha.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Go kɔc Itharel wën rɛ̈ɛ̈r ɣööt kek Maria rin bïk dɛɛt puɔ̈u, buɔɔth cök, wën tïŋ kek ye ke cï rot jɔt ku bɛn yekɔ̈u aɣeer. Ee cïk tak lɔn ler yen raŋ nhom bï la dhiau thïn.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Wën ɣeet Maria tɛ̈wën rëër Jethu thïn, ke cuɛt rot piny yecök ku lueel, “Bɛ̈ny, na yï tɔ̈ thïn tɛ̈n ŋuɔ̈t wämääth akëc thou.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Nawën tïŋ Jethu ke dhiau, ku kɔc Itharel awën ruɛc ye ke dhiau aya, go keŋ yepuɔ̈u ku ŋeer yic apɛi.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Go ke thiëëc, “Cäk thiɔ̈k tɛ̈no?” Gokë lueel, “Bɛ̈ny, bäär ba tïŋ.”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Go Jethu dhiau.
35 Jesus chorou.
36 Go kɔc Itharel lueel, “Tiɛ̈ŋkë tɛ̈ nhiɛɛr yen ye thïn.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Go kɔc kɔ̈k kamken lueel, “Acï raan cï cɔɔr liep nyin, këc looi? Ku yeŋö këc yen Ladhäro kuɔ̈ny bei thou yic?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Go Jethu yic bɛn ŋɛɛr apɛi ku ler raŋ nhom, ku raŋ ëcï wec kuur yic, ku kuurdït acï tääu yethok.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Go Jethu ke yɔ̈ɔ̈k, “Nyaaikë kuur.” Go Martha, nyanakën raan cï thou bɛ̈ɛ̈r, “Bɛ̈ny, acï nhiany. Nïn cï ye thiɔ̈k aa ŋuan.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Go Jethu lɛ̈k ye, “Kɛ̈c lɛ̈k yï lɔn bï yïn lɛc Nhialic tïŋ tɛ̈ gɛ̈m yïn?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Gokë kuur laar wei. Go Jethu yenyin ŋäär nhial ku lueel, “Wä yïn alɛɛc rin ye yïn ɣa piŋ,
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 ku aŋiɛc lɔn ye yïn ɣa piŋ akölaköl, ku aluɛɛl rin bï kɔc tɔ̈ thïn tɛ̈n ye gam, lɔn cï yïn ɣa tooc.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Kaam wën cï yen wëlkä lueel ke cöt röldït, “Ladhäro, bäär aɣeer.”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Go bɛ̈n aɣeer ke cï duut cök ku cin alanh thiëkthiëk, ku acï der nyin alath. Go Jethu lɛ̈k ke, “Däkkë ku calkë acath.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Go kɔc juëc Itharel cï bɛ̈n bïk Maria bɛ̈n neem, kë cï Jethu looi tïŋ, ku gamkë wɛ̈tde.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Ku dhuk kɔc kɔ̈k ciëën kamken tënë kɔc akut Parathï, bïk käk cï Jethu looi la lɛ̈k ke.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Go kɔc akut Parathï ku kɔc käk Nhialic mat kek bɛ̈ny luk, ku luelkë, “Buk ŋö looi? Mony kënë ee luɔi ril apɛi looi!
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Na pälku bï la tueŋ këlä, ke kɔc ëbën abï wɛ̈tde gam, ku bäny Roma aabï bɛ̈n bïk luaŋ Nhialic thuɔ̈r piny ku rɛckë panda.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Go Kaipa yen ye raandït kɔc käk Nhialic ë ruɔ̈ɔ̈n kënë lueel, “Wɛ̈t tök akuɔ̈ckë!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Cäk ye tïŋ lɔn aŋuɛ̈ɛ̈n tënë we bï raan tök thou rin kɔc, tɛ̈n tɛ̈ bï wuɔ̈nda riääk ëbën?”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Ku akëc wɛ̈t kënë lueel piände ë rot, ku ë rin ye yen raandït kɔc käk Nhialic ë ruɔ̈ɔ̈n kënë. Ku ë luel käk tueŋ bï röt looi lɔn bï Jethu thou rin thän Itharel,
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Ku acie riɛnken kepɛ̈c, abï thou aya bï mïth Nhialic cï thiëi pinynhom kuɔ̈ɔ̈t yiic bïk aa tök.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Jɔɔk aköl kënë ke bäny aake guïr bïk Jethu nɔ̈k.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Këya, go Jethu kɛ̈c bɛn acath ë path kam kɔc pan Judia, ku jiël bï la gen cɔl Epraim tɛ̈thiɔ̈k ke ror, ku rëër thïn kek kɔc ye buɔɔth.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Ku Yan Ayum cïn yic luɔi kɔc Itharel ëcï thiɔ̈k, go kɔc juëc jäl bääiken yiic bïk la Jeruthalem, bïk köc wuuny kek kegup yandït nhom tueŋ la looi.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Gokë Jethu wïc, ku thiëckë röt kamken wën cï kek guëër luaŋ Nhialic, “Yeŋö yakë tak? Bï bɛ̈n yai yic, kua cïï bï bɛ̈n?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Ku kɔc käk Nhialic ku kɔc akut Parathï aake cï wɛ̈t lueel, lɔn raan ŋic tɛ̈ rëër Jethu thïn adhil wɛ̈t lɛ̈k ke, ku bï dɔm.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.