Atos 5
Southwestern Dinka NT (DIK_WBT) vs NAA
1 Mony cɔl Ananiath ë tɔ̈ thïn ku jɔl a tiɛŋde Thapira. Keek aake cï abɛ̈k käkken baai ɣaac wei.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Ku yen Ananiath ëcï wɛ̈t mat yic kek tiɛŋde ku bïk wëëu abɛ̈k thiaan, ku yïkkë atuuc Jethu abɛ̈k.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Go Pïtɛr Ananiath jäl thiëëc ëlä, “Yïn Ananiath, ë rin ŋö cɔl yïn rot alëu jɔŋrac, ku ba Wëi Nhialic bɛ̈n lɛ̈k lueth, ku yïn amuk abɛ̈k wëëu kek cï yïn ke käkku ɣaac wei?
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Tɛ̈wäär këc yïn käk paandu ɣaac, aake ye käkku, ku wëëu cï yïn ke ɣaac aa käkku aya. Ye rin ŋö tɛk yïn kë cït kënë ba looi? Yïïn aacie ɣok ca wëëŋ, ee Nhialic yen aca wëëŋ!”
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Kaam wën piŋ Ananiath ye, ke wiɛ̈ɛ̈k piny ku thou. Ku kɔc ke cï ye piŋ aacï bɛ̈n riɔ̈ɔ̈c.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Go riënythii ke rɛ̈ɛ̈r ɣööt guäpde kuɔ̈th ku jɔtkë, ku lek thiɔ̈k.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Kaam wën looi kënë rot, ke tiŋ Ananiath bɔ̈ ɣön wën tɔ̈ Pïtɛr thïn, ku ë kuc kë cï rot looi.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Go Pïtɛr thiëëc ëlä, “Lɛ̈k ɣa yic, ye käkkä kek wëëu ëbën cï wek käŋ ɣaac wek muɔnydu?” Go Thapira bɛ̈ɛ̈r, “Ee tɛ̈den, aa kek wëëu ëbën.”
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Go Pïtɛr lɛ̈k Thapira ëlä, “Yeŋö tɛk wek ye wek muɔnydu bäk Wëi Nhialic them? Yeŋö looi wek këcït kënë, ca kɔc bɔ̈ kä piŋ cök? Aa kɔc ke cï muɔnydu la thiɔ̈k, ku ëmën aya aabï jɔt bïk yï la thiɔ̈k.”
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Kaam wën, ke Thapira wiɛ̈ɛ̈k piny ku thou nyin yic. Go riënythii bɛ̈n ɣöt, ku tïŋkë ke cï thou, gokë jɔt ku lek thiɔ̈k muɔnyde lɔ̈ɔ̈m.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Kɔc ke tɔ̈ ɣön Nhialic ku kɔc kɔ̈k cï kë cï rot looi piŋ, aacï bɛ̈n riɔ̈ɔ̈c apɛidït.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Käkdït jäŋ gɔ̈i apɛi aake cï atuuc Jethu aa looi kam kɔc. Kɔc ke cï wɛ̈t Jethu gam aake ye mat ke ya akut Kän Tholomon cök.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Ee cïn raan tök kam kɔc cie kɔc akuɔ̈tden cï ye tak bï mɛt keyiic, cɔk aa lɔn ye kɔc juëc ke leec.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Ku kɔc juëc apɛidït, yɔ̈ɔ̈m röör ku diäär ke cï wɛ̈t Jethu gam, aake ye röt mat akuɔ̈tden yic.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Wɛ̈t käpuɔth ye kɔc Jethu looi, aake cï kɔc tuany cɔl aaye kɔc ruääi ke ke jat dhɔ̈l yiic, ke cï tääc biök yiic, ku bï Pïtɛr ke dɔɔc tɛ̈ ciɛth yen. Na cie këya, ku cɔk a atiɛ̈mde ke kum ke piny ku bïk pial.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Ku kɔc juëc bɛ̈ɛ̈i thiääk kek Jeruthalem yiic, aacï kɔcken tuany ku kɔcken kɔ̈k la gup jakrɛc bɛ̈n aa bɛ̈ɛ̈i, ku aacï ke bɛ̈n aa kony.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Tɛ̈wën, ke raandït käk Nhialic, ku kɔcken rɛ̈ɛ̈r ke ye, ku jɔl aa kɔc ye buɔɔth tɔ̈ akut Thaduthï yic, aake cïï puɔ̈th mit tënë atuuc Jethu. Gokë tak ku bïk kërac looi tënë ke.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Ku dɔmkë atuuc Jethu ku riitkë ke ɣön ye kɔc mac thïn.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Ku ë wɛ̈ɛ̈r kënë, ka atuny Nhialic bɔ̈ ku tuërkë ke bei ɣööt, ku wɛt kenhïïm aɣeer, ku lëk ke ëlä,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 “Lakkë luaŋ Nhialic, ku bäk kɔc la piɔ̈ɔ̈c wɛ̈t pïr yam cï Jethu lɛ̈k we.”
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Go atuuc Jethu wɛ̈t cï lɛ̈k ke piŋ, ku lek luaŋ Nhialic durdur yic, ku jɔkkë piööc wɛ̈t Nhialic. Go raandït käk Nhialic kek kacke, kɔcdït baai Itharel cɔɔl ku bïk bɛ̈n luk yic, ku bïk mat. Ku jɔlkë thok tuɔɔc tënë apuruuk tit ɣön mɛ̈c, ku bïk atuuc Jethu kuɛ̈ɛ̈th luk yic.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Tɛ̈wën ɣeet kɔc wën cï tooc, ke keek akëc atuuc Jethu la yök ɣöt, gokë dhuk ku lek thok lɛ̈k bäny luk ëlä,
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 “Wën ɣeet ɣok, ɣok aacï ɣöt yök ke riɛɛt thook ku kɔc tït ke kääc yethok. Nawën ŋanyku thok ka cïn raan tööŋ cuk yök alɔŋthïn.”
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Nawën piŋ bɛ̈ny apuruuk luaŋ Nhialic tiit ku jɔl aa kɔcdït käk Nhialic, gokë gäi kë cï rot luɔ̈i atuuc Jethu.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Kaam wën, ke raan bɔ̈ ɣöt ku lëk ke ëlä, “Piɛŋkë këdiɛ̈ɛ̈n, kɔc kek ke cäk riɛɛt ɣöt, aa rɛ̈ɛ̈r luaŋ Nhialic ëmën, ku aa piööc kɔc wɛ̈t Jethu!”
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Tɛ̈ɛ̈n, go bɛ̈ny apuruuk la kek apuruuk bïk ke diëc, ku bïïkë ke luk yic. Keek akëc atuuc Jethu kuaath, wɛ̈t riɔ̈ɔ̈c kek ciɛ̈t ke bï kɔc ke nhiar atuuc Jethu biɔ̈ɔ̈k aleel.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Tɛ̈wën cï apuruuk atuuc Jethu jäl bɛ̈ɛ̈i luk yic, go raandït käk Nhialic ke thiëëc ëlä,
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 “Wek aa we cï thɔn apɛidït ku bäk kɔc cïï ben piööc wɛ̈t Jethu. Tiɛ̈ŋkë kë cäk looi! Cï wek kɔc piɔ̈ɔ̈c ëbën Jeruthalem, ku week awiɛ̈ckë ku bï aa ɣok ye gɔ̈k lɔn nadë ka ɣok aa cɔl Jethu anäk.”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Go Pïtɛr kek atuuc Jethu wɛ̈t raandït käk Nhialic dhuk nhom ëlä, “Ɣook, ee Nhialic yetök yen alëuku buk theek, ku aacie kɔc ë path.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Wek aacï Jethu nɔ̈k, ku piäätkë tim cï rïïu kɔ̈u, ku yeen acï Nhialic wärkuan dït jɔt thou yic.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Jethu acï Nhialic jɔ̈t bei raŋ yic, ku le nyuɔ̈ɔ̈c köŋden cuëc ku looi ye bɛ̈ny, ku ë raan bï kɔc kuɔ̈ny bei kärɛc yiic. Ku yeen abï kɔc Itharel päl kaam, ku bïk kenhïïm waar bïk cïï ben luui kärɛc, ku bï Nhialic adumuɔ̈ɔ̈mken päl piny.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Ɣok aacï käk cï Nhialic looi tïŋ, ku Wëi Nhialic aya, yen cï Nhialic tuɔ̈c kɔcken wɛ̈tde gam, ee käk cï Nhialic looi nyuɔ̈th kɔc.”
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Tɛ̈wën piŋ bäny luk wɛ̈t cï atuuc Jethu lɛ̈k ke, gokë puɔ̈th riääk apɛidït, ku wïckë bïk ke nɔ̈k.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Go raan tök kam bäny, Gamaliel, raan akut Parathï. Ku yeen ë ye raan piööc lööŋ. Ku ë ye raan theek kɔc Itharel apɛidït, rot jɔt luk yic ku lëk apuruuk ku bïk atuuc Jethu kuaath aɣeer luk yic.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Ku jɔl bäny luk lɔ̈k jääm nhïïm ëlä, “Wek kɔc wuɔ̈nda Itharel, takkë wenhïïm apath kë wiɛ̈ckë bäk luɔ̈i ë kɔckä.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Wäär ë run thiɔ̈kkä yiic raan cɔl Theudath ëcï tuɔ̈l, ku nyooth rot ke ya aciëŋ dït ril tör, abï raan buɔt kaŋuan röt mät ye. Yen Theudath acï bɛ̈n nɔ̈k, ku kɔc ke cï wɛ̈tde gam aacï bɛ̈n thiäi, ku ë yen thök wɛ̈tde.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Raan cɔl Judath ku ë ye raan wun cɔl Galilia, ëcï bɛn tuɔ̈l aya ruɔ̈ɔ̈n ɣɔn kueen kɔc, ku yeen ëcï kɔc rac nhïïm agut bï raan tɛ̈dït wɛ̈tde gam, ku yekë buɔɔth cök. Yeen aya acï bɛ̈n nɔ̈k, ku wɛɛr kɔcken wäär ye buɔɔth.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Ku ëmën alɛ̈k we, aŋuɛ̈ɛ̈n bï ciɛ̈n kërɛɛc luɔikë tënë ke. Aŋuɛ̈ɛ̈n bäk ke puɔ̈l! Na yekë loikë, kë cï raan tak bï looi, ka ŋuɔt bï guɔ yäi.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Ku na ye Nhialic yen cï ke yiëk riɛl, ka cäk bï lëu. Rin wek aabï röt yök ke ye Nhialic yen thär kek we. Go bäny luk wɛ̈t Gamaliel gam.”
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Ku cɔ̈ɔ̈lkë atuuc Jethu ɣöt, ku tëmkë ke awuɔ̈c bï ke that, ku thönkë kenhïïm bïk cïï ben jam rin Jethu. Ku jɔlkë ke lony.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Tɛ̈ɛ̈n atuuc Jethu aacï jal jäl luk yic ke cï puɔ̈th la yum wɛ̈t cï Nhialic ke cɔl agum, rin cï ke that wɛ̈t Jethu.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ku yekë kɔc piɔ̈ɔ̈c wɛ̈t Puɔth Yam Jethu Krïtho akölaköl luaŋ Nhialic kɔc Itharel, ku bääiken yiic aya.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.