Atos 28

Southwestern Dinka NT (DIK_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wën cï ɣok ɣet wär alɔŋtui ɣo puɔl gup, ke jɔlku ŋic lɔn cɔl pan tɔ̈ gool nhom Malta
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 ku kɔc ke ciëŋ thïn aacï ɣo lor, ku nyuuckë ɣo apath. Tɛ̈wën ke deŋ tueny ku lir piny apɛi, gokë mac took ku cɔlkë ɣo buk ɣɔ̈c.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Go Paulo tiim kuar piiny ku tɛ̈ɛ̈u ke mɛɛc, tɛ̈wën ke këpiiny bɔ̈ bei tiim yiic, ku kɛc cin abï nuɛt thïn.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Ku tïŋ kɔc awën tɔ̈ thïn këpiiny ke cï nuɛt Paulo cin, ku jiɛɛmkë kamken, “Mony kënë ala cin rim. Ku kënë acïï yen bï pïr, cɔk alɔn cï yen poth wïïr ke këc mou.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ku tɛ̈n awën ke Paulo yïr këpiiny mɛɛc, ke cïn kërɛɛc cïï rot looi tënë ye acïn.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ku ë titkë bïk tïŋ ke cï but cin, nadë ke wiɛ̈ɛ̈k piny nyin yic ke cï thou. Ku tɛ̈wën cï kek tïït apɛi ku cïn kë tïŋkë ke cï rot looi tënë Paulo, ke war kenhïïm ku luelkë, “Yeen ala guɔ̈p jɔŋril apɛi.”
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Dum raandït baai cɔl Publiöth, aake cï mec kek tɛ̈wën looi kënë rot thïn tënë Paulo. Ku yeen acï ɣo ŋiɛc lor aya, ku rëërku ɣo ye jäälke nïn kadiäk.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Wun Publiöth ë rɛ̈ɛ̈r biöök yic ke cï juäi dɔm ku yiäny riɛm. Go Paulo la ɣöt tënë ye, ku röök ku dɔɔc, go pial.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Wën cï kënë rot looi, go kɔc juëc ke tuany bɛ̈n, go Paulo ke dɔɔc bïk pial.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Ku gɛ̈mkë ɣo käjuëc, ku wën jiël ɣok, gokë käk bï ɣok dhël tëëk tääu riäi yic.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Nawën pɛ̈i kadiäk cök, ke ɣo jiël riän cɔl, “Jak Acuek,” bɔ̈ wanh cɔl Alekdhändria ku yen acï pɛ̈i bɛ̈n nɔ̈k ke kääc Malta rin yom ë dït apɛi.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ku ɣeetku gen cɔl Thirakuthe, ku näkku nïn kadiäk thïn.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ku jiëlku thïn, ku lok gen cɔl Regium. Nawën bak piny ke wel yom nhom, ku ɣeetku gen cɔl Putöli nïn karou cök.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ku yökku kɔc cï gam thïn, ku thiëckë ɣo buk rëër ke ke nïn kadhorou. Ku jɔlku jäl tɛ̈n ku lok Roma ɣocök.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Wämäthkuan tɔ̈ Roma aake cï ɣo piŋ lɔn bïï ɣok, go kɔc kɔ̈k bɛ̈n gen ɣɔɔc cɔl Apiöth ye jɔ̈ɔ̈l nïn thin bïk ɣo lor. Wën tïŋ Paulo ke, ke lec Nhialic, ku riil kënë puɔ̈u.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Wën cï ɣok ɣëët Roma, Paulo acï bɛ̈ny mac Roma puɔ̈l bï rëër ë rot kek apuruk töŋ tit ye.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Nawën nïn kadiäk cök, ke Paulo cɔl kɔcdït Itharel rɛ̈ɛ̈r Roma bïk rɔ̈m kek ye. Nawën cïk kenhïïm mat, ke lueel tënë ke, “Wämäthkiɛ̈! Wën cɔk yen ciɛ̈n kërɛɛc ca looi tënë kackua, ayï lɔn këc ɣɛn ciɛɛŋ wärkuandït dhɔ̈l yic, ɣɛn acï mac Jeruthalem ku thön ɣa apuruuk Roma.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Gokë ɣɛn thiëëc awuɔ̈c ca looi, ku wïckë bïk ɣa lony, rin acïk yök ke cïn kë ca looi lëu ye bï ɣa nɔ̈k.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Nawën la kɔc Itharel kuec wɛ̈t bï ɣa lony, guɔ luɔ̈ŋdiɛ̈ cɔl aɣɛ̈th tënë bɛ̈nyŋaknhom Roma mac wuɔ̈nda aya, cɔk a lɔn cïn yen kë gɔɔny ɣɛn ë kackua.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Yen ë kë wïc ɣɛn we buk rɔ̈m, ku jaam kek we, rin ɣɛn acath ɣa mac rin wɛ̈t raan yen ŋɔ̈ɔ̈th kɔc Itharel.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Gokë lueel tënë ye, “Acïn athör cï ɣëët tënë ɣo Judia riɛnku, ku acïn wämäthdan cï bɛ̈n kek wɛ̈t, lɔn le yen kërɛɛc ca looi.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Anhiarku buk wɛ̈lku piŋ rin aŋicku lɔn ye kɔc juëc akut tɔ̈ yïn thïn, jääm guɔ̈p.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Këya, gokë aköl bï kek rɔ̈m kek Paulo mat yic, ku kɔc juëc aacï bɛ̈n aköl kënë tɛ̈ rëër Paulo thïn. Ku jɔl Paulo wɛ̈t bääny Nhialic teet yic tënë ke, jɔɔk riɛl ɣet thëëi. Ëcï them bï nyooth tënë ke lɔn kë ye lueel rin Jethu ë yic, ku nyooth lɔn thöŋ löŋ Mothith ku käk kɔ̈k cï gɔ̈t kɔc käk Nhialic tïŋ, kek wɛ̈t ye lueel.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Go kɔc kɔ̈k wɛ̈t ye lueel gam, ku kuec kɔc kɔ̈k.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Gokë jäl ke tɛɛr kamken, wën cï Paulo ye lëk ke ëlä, “Ee yic apɛi, yen tɛ̈ cï Wëi Nhialic raan käk Nhialic tïŋ cɔl Ithaya lɛ̈k thïn bï lueel ëlä tënë wärkuan dït.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Rin acï lueel ëlä,
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 — ausente —
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Ku wit Paulo wɛ̈tde ëlä, “Alɛ̈ukë bäk dhiɛl ŋic, lɔn wɛ̈t bï kɔc kony bï kɔc pïr, bɔ̈ tënë Nhialic, acï lɛ̈k kɔc cie kɔc Itharel. Ku abïk piŋ.” [
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Wën cï Paulo ë wɛ̈t kënë lueel, ke kɔc Itharel jiël ke tɛɛr apɛidït kamken.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Ku jɔl Paulo rëër run karou pan ye riɔp yic, ku ë ye kɔc bɛ̈n bïk ye bɛ̈n tïŋ lor ku nyuuc ke.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Ee ye piööc wɛ̈t bääny Nhialic, rin Bɛ̈ny Jethu Krïtho, ku jiɛɛm tënë kuat raan ëbën ke cïï riɔ̈c, ku acïn kënë ye gël bï cïï ye piööc.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.