1 Coríntios 15
Southwestern Dinka NT (DIK_WBT) vs ARIB
1 Ëmën miɛ̈thakäi cï gam, wek aa ba bɛn lɛ̈k rin Wɛ̈t Puɔth Yam ya lɛ̈k we, wɛ̈t cäk yök ku yen cäk gam wepuɔ̈th ëbën.
1 Ora, eu vos lembro, irmãos, o evangelho que já vos anunciei; o qual também recebestes, e no qual perseverais,
2 Wɛ̈t ya lɛ̈k we, ku yen bï we luɔ̈k aya tɛ̈ muk wek ye cït tɛ̈ cï ɣɛn ye lɛ̈k we thïn, ka bï ciɛ̈n wɛ̈t puɔth cäk gam, tɛ̈ cïï yen ye yic.
2 pelo qual também sois salvos, se é que o conservais tal como vo-lo anunciei; se não é que crestes em vão.
3 Ɣɛn acï wɛ̈t thiek yic apɛi yök ku lɛ̈k we. Wɛ̈t cï Raan cï lɔc ku dɔc thou rin adumuɔ̈ɔ̈mkua. Cït tɛ̈ cï gät ye athör thɛɛr wël Nhialic yic.
3 Porque primeiramente vos entreguei o que também recebi: que Cristo morreu por nossos pecados, segundo as Escrituras;
4 Acïk thiɔ̈k ku yeen acï Nhialic jɔt thou yic nïn kadiäk cök bï bɛn pïr, cït tɛ̈ cï gät ye athör thɛɛr wël Nhialic yic.
4 que foi sepultado; que foi ressuscitado ao terceiro dia, segundo as Escrituras;
5 Ku nyuth rot Pïtɛr ku jɔl atuuc kathiäär ku rou.
5 que apareceu a Cefas, e depois aos doze;
6 Ku ben rot nyuɔɔth tënë kɔc juëc wär kɔc buɔt kadhiëc, kɔcken ye buɔɔth cök, kɔc ŋot ke pïïr kɔc juëc, cɔk alɔn cï kɔc kɔ̈k thou.
6 depois apareceu a mais de quinhentos irmãos duma vez, dos quais vive ainda a maior parte, mas alguns já dormiram;
7 Ku ben rot nyuɔ̈th Jemith ku jɔl rot bɛn nyuɔ̈th atuuc ëbën.
7 depois apareceu a Tiago, então a todos os apóstolos;
8 Ku jɔl rot nyuɔ̈th ɣɛn ciëën cïmën raan lök dhiëëth ciëën.
8 e por derradeiro de todos apareceu também a mim, como a um abortivo.
9 Rin ë ɣɛn akoor tënë atuuc ëbën, aya yök acïï path bï ɣɛn a cɔɔl ɣɛn atuuc rin ɣɛn acï kɔc akut, kɔc cï gam jöör, ku cal ke aa gum apɛi.
9 Pois eu sou o menor dos apóstolos, que nem sou digno de ser chamado apóstolo, porque persegui a igreja de Deus.
10 Ku dhëëŋ ë Nhialic acä cɔl acït kënë akölë. Ku dhëëŋ cï gäm ɣɛn akëc nhom dɛɛr piny. Ɣɛn acï luui apɛi luɔi wär ɣɛn atuuc kɔ̈k, ku acie riɛldiɛ̈ ë rot, ee miɔ̈c cï Nhialic gäm ɣa yen alëu ɣɛn ë luɔi kënë.
10 Mas pela graça de Deus sou o que sou; e a sua graça para comigo não foi vã, antes trabalhei muito mais do que todos eles; todavia não eu, mas a graça de Deus que está comigo.
11 Këya, na ye wɛ̈t kënë yen ya lɛ̈k kɔc, tɛ̈dë ke ye yen lëk atuuc kɔ̈k kɔc aya, ke yen ë wɛ̈t töŋ le ɣok tueŋ ke lëkku kɔc, ku ë yen acäk gam.
11 Então, ou seja eu ou sejam eles, assim pregamos e assim crestes.
12 Na ye lɛ̈k kɔc lɔn cï Nhialic Raan cï lɔc ku dɔc jɔt thou yic, ke yeŋö ye kɔc kɔ̈k ë kamkun ye lueel lɔn cïï kɔc cï thou bï jɔt bïk bɛn pïr?
12 Ora, se prega que Cristo foi ressuscitado dentre os mortos, como dizem alguns entre vós que não há ressurreição de mortos?
13 Na ye wɛ̈t yekë lueel yic, lɔn cïn yen raan cïï jɔt ë thou yic, ke Nhialic akëc Raan cï lɔc ku dɔc jɔt ë thou yic aya.
13 Mas se não há ressurreição de mortos, também Cristo não foi ressuscitado.
14 Ku na Raan cï lɔc ku dɔc këc jɔt raŋ yic, ke wɛ̈t yeku lɛ̈k kɔc ku gamdun tënë Raan cï lɔc ku dɔc acïn wɛ̈tde yic.
14 E, se Cristo não foi ressuscitado, logo é vã a nossa pregação, e também é vã a vossa fé.
15 Ku dɛ̈t aya abï nyooth lɔn lueel ɣok lueth rin Nhialic, rin acuk lueel lɔn cï yen Raan cï lɔc ku dɔc jɔt thou yic. Ku na ye yic lɔn këc kɔc cï thou jɔt bïk bɛn pïr, ke Nhialic akëc Raan cï lɔc ku dɔc jɔt thou yic.
15 E assim somos também considerados como falsas testemunhas de Deus que ele ressuscitou a Cristo, ao qual, porém, não ressuscitou, se, na verdade, os mortos não são ressuscitados.
16 Rin na këc kɔc cï thou jɔt, ke Raan cï lɔc ku dɔc akëc jɔt aya.
16 Porque, se os mortos não são ressuscitados, também Cristo não foi ressuscitado.
17 Na Nhialic këc Raan cï lɔc ku dɔc jɔt thou yic, ka cïn kë kuny gamdun we tënë Raan cï lɔc ku dɔc, ku adumuɔ̈ɔ̈mkun aa ŋot ke këc päl piny.
17 E, se Cristo não foi ressuscitado, é vã a vossa fé, e ainda estais nos vossos pecados.
18 Na Raan cï lɔc ku dɔc këc jɔt thou yic, ke wɛ̈tde yic aya, abï ciɛ̈t lɔn cï kɔc cï gam ku aacï thou, aa kɔc ŋot ke rɛ̈ɛ̈r adumuɔ̈ɔ̈m yic.
18 Logo, também os que dormiram em Cristo estão perdidos.
19 Na yeku ŋɔ̈ɔ̈th lɔn bï Raan cï lɔc ku dɔc ɣo kony pïr akölë yic ë rot, ku acie pïr akölriëëc ëbën, ke ɣok aabï kuat raan tɔ̈ pinynhom ëbën yic ŋɛɛr ë riɛnkua.
19 Se é só para esta vida que esperamos em Cristo, somos de todos os homens os mais dignos de lástima.
20 Ku yic ë kë cï Nhialic Raan cï lɔc ku dɔc jɔt thou yic bï nyuɔɔth lɔn bï yen kɔc cï thou jɔt aya.
20 Mas na realidade Cristo foi ressuscitado dentre os mortos, sendo ele as primícias dos que dormem.
21 Cïmën ye kɔc thou rin këwäär cï raan tök looi, ke kɔc aabï röt jɔt thou yic aya rin kë cï raan dɛ̈t looi.
21 Porque, assim como por um homem veio a morte, também por um homem veio a ressurreição dos mortos.
22 Cïmën wäthɛɛr ye kɔc thou rin ye kɔc tök kek Adam, ke yeen aya kɔc aabï jɔt bïk pïr rin cï kek mat kek Raan cï lɔc ku dɔc.
22 Pois como em Adão todos morrem, do mesmo modo em Cristo todos serão vivificados.
23 Ku ŋɛk abï la akölden bï ye jɔt thou yic. Raan cï lɔc ku dɔc yen acï kaŋ jɔt thou yic, ku kacke aabï jɔt aköl le yen dhuk.
23 Cada um, porém, na sua ordem: Cristo as primícias, depois os que são de Cristo, na sua vinda.
24 Ku thök ë piny abï jäl bɛ̈n, ku Raan cï lɔc ku dɔc, abï jak ril pinynhom kek kacken rac ëbën, ku gɛm Bääny tënë Wun Nhialic.
24 Então virá o fim quando ele entregar o reino a Deus o Pai, quando houver destruído todo domínio, e toda autoridade e todo poder.
25 Rin Raan cï lɔc ku dɔc adhil mac ɣet aköl bï Nhialic kɔc ater ëbën göök ku bïï ke yecök.
25 Pois é necessário que ele reine até que haja posto todos os inimigos debaixo de seus pés.
26 Raan ater bï jäl göök ciëën ee thou.
26 Ora, o último inimigo a ser destruído é a morte.
27 Acï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, “Nhialic acï këriëëc ëbën tääu yecök.” Alëu bï deet yic lɔn, këriëëc ëbën, ye lueelkä, Nhialic guɔ̈p aliu ë käkkä yiic rin ee yen Raan cï lɔc ku dɔc looi bï käŋ mac ëbën.
27 Pois se lê: Todas as coisas sujeitou debaixo de seus pés. Mas, quando diz: Todas as coisas lhe estão sujeitas, claro está que se excetua aquele que lhe sujeitou todas as coisas.
28 Ku na cï këriëëc ëbën tääu Raan cï lɔc ku dɔc cök, ke yeen nhom yen Raan cï lɔc ku dɔc abï rot tääu Nhialic cök, yen raan këriëëc ëbën looi bïk tɔ̈ yecök, ku Nhialic yen abï këriëëc ëbën jäl mac.
28 E, quando todas as coisas lhe estiverem sujeitas, então também o próprio Filho se sujeitará àquele que todas as coisas lhe sujeitou, para que Deus seja tudo em todos.
29 Takku ëmën kɔc ye muɔɔc nhïïm rin kɔc cï thou. Yeŋö yakë ŋɔ̈ɔ̈th? Ye këpiath ŋö ye kɔc ye muɔɔc nhïïm rin kɔc cï thou looi tɛ̈ cïï Nhialic kɔc cï thou ë jɔt bïk bɛn pïr?
29 De outra maneira, que farão os que se batizam pelos mortos? Se absolutamente os mortos não ressuscitam, por que então se batizam por eles?
30 Na cïï kɔc cï thou röt ë bɛn jɔt, ke yeŋö ye ɣok ɣonhïïm rääm akölaköl kë ye ɣok thou yök thïn.
30 E por que nos expomos também nós a perigos a toda hora?
31 Miɛ̈thakäi cï gam, thou ë ɣa tiɛɛt piny akölaköl. Ɣɛn akuëëŋ, ɣɛn aluel yic rin ee kënë ë nhiaamdiɛ̈ ë riɛnkun, lɔn cï ɣok röt mat kek Raan cï lɔc ku dɔc Jethu Krïtho Bänyda, ee piɛ̈rda yic.
31 Eu vos declaro, irmãos, pela glória que de vós tenho em Cristo Jesus nosso Senhor, que morro todos os dias.
32 Yeŋö ca yök thïn wäär thɛ̈r ɣɛn kek kɔc cït lääi Epethuth? Na kɔc cï thou cie jɔt bïk bɛn pïr, ke ɣo mïthku ku dëkku, nhiäk ɣok aabï thou.
32 Se, como homem, combati em Éfeso com as feras, que me aproveita isso? Se os mortos não são ressuscitados, comamos e bebamos, porque amanhã morreremos.
33 Duk rot cɔl amär, “Na ye cath ke kɔc rɛc, ka rɛc yï ba ciɛ̈t ke.”
33 Não vos enganeis. As más companhias corrompem os bons costumes.
34 Yakë ŋiɛ̈c tak ku pälkë dhɔ̈lkun adumuɔ̈ɔ̈m. Ee yär guɔ̈p rin kɔc kɔ̈k weyiic aa kuc Nhialic.
34 Acordai para a justiça e não pequeis mais; porque alguns ainda não têm conhecimento de Deus; digo-o para vergonha vossa.
35 Raan dɛ̈t abï thiëc ëlä, “Bï Nhialic kɔc cï thou jɔt këdë bïk bɛn pïr? Ye guɔ̈p yïndë bï tɔ̈ ke ke?”
35 Mas alguém dirá: Como ressuscitam os mortos? e com que qualidade de corpo vêm?
36 Yeŋö thiëc wek këlä! Tɛ̈ com yïn käu, ku cïï yic kɔŋ pät bï ciɛ̈t kë cï thou ka cïï cil.
36 Insensato! o que tu semeias não é vivificado, se primeiro não morrer.
37 Ku kë ye com ë käu ë path cïmën käu ë rap ku käk kɔ̈k, acie kool rap yen ye com bï bɛn dït.
37 E, quando semeias, não semeias o corpo que há de nascer, mas o simples grão, como o de trigo, ou o de outra qualquer semente.
38 Nhialic ë käu gäm guɔ̈p cï lɔ̈c ye. Ee kuat käu gäm guɔ̈pden path ke ye.
38 Mas Deus lhe dá um corpo como lhe aprouve, e a cada uma das sementes um corpo próprio.
39 Gup käk pïr ëbën aacïï thöŋ. Kɔc aa la guäpden ë röt, lääi aa la guäpden ë röt, diɛt aa la guäpden ë röt, ku rec aa la guäpden ë röt aya.
39 Nem toda carne é uma mesma carne; mas uma é a carne dos homens, outra a carne dos animais, outra a das aves e outra a dos peixes.
40 Ala gup tɔ̈ nhial ku gup tɔ̈ pinynhom, ku dhëëŋ rɛ̈ɛ̈r kek gup tɔ̈ nhial acïï rɛ̈ɛ̈r ke gup tɔ̈ pinynhom.
40 Também há corpos celestes e corpos terrestres, mas uma é a glória dos celestes e outra a dos terrestres.
41 Akɔ̈l ala dhɛ̈ɛ̈ŋde ë rot, pɛɛi ala dhɛ̈ɛ̈ŋde ë rot ku kuɛl aa la dhɛ̈ɛ̈ŋden ë röt. Ku kam ë kuɛl, kuɛl kɔ̈k aa la dhɛ̈ɛ̈ŋden ë röt aya.
41 Uma é a glória do sol, outra a glória da lua e outra a glória das estrelas; porque uma estrela difere em glória de outra estrela.
42 Abï ciɛ̈t ë kënë tɛ̈ le Nhialic kɔc cï thou jɔt bïk pïr. Tɛ̈ cï guɔ̈p thiɔ̈k ka dhiäth bï ya tiɔp, ku tɛ̈ jɔt ye, ka cïï ben thou ku cïï ben dhiäth.
42 Assim também é a ressurreição, é ressuscitado em incorrupção.
43 Tɛ̈ cï guɔ̈p thiɔ̈k, ka cï riääk ku cïn dhëëŋ ku riɛl. Tɛ̈ jɔt Nhialic ye, ka bï dhëŋ ku ril.
43 Semeia-se em ignomínia, é ressuscitado em glória. Semeia-se em fraqueza, é ressuscitado em poder.
44 Tɛ̈ cï ye thiɔ̈k, ke ye guɔ̈p pinynhom tɛ̈n, tɛ̈ jɔt ye, ka bï ya guɔ̈p ye Wëi Nhialic gäm pïr. Cït lɔn tɔ̈ guɔ̈p pinynhom thïn, guɔ̈p pan Nhialic atɔ̈ thïn aya.
44 Semeia-se corpo animal, é ressuscitado corpo espiritual. Se há corpo animal, há também corpo espiritual.
45 Rin acï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ëlä, “Raan tueŋ Adam ëcï cak ku bï pïr, ku Adam ciëën ë pïr wëi gam.”
45 Assim também está escrito: O primeiro homem, Adão, tornou-se alma vivente; o último Adão, espírito vivificante.
46 Acie guɔ̈p pan Nhialic yen kɔŋ bɛ̈n ë guɔ̈p pinynhom.
46 Mas não é primeiro o espiritual, senão o animal; depois o espiritual.
47 Adam tueŋ ë cak ë tiɔp, ku Adam dɛ̈ɛ̈të ë bɔ̈ nhial.
47 O primeiro homem, sendo da terra, é terreno; o segundo homem é do céu.
48 Kɔc pinynhom aa thöŋ kek raan wäär cak tiɔp, ku kɔc ë kɔc nhial aa thöŋ kek raan bɔ̈ nhial.
48 Qual o terreno, tais também os terrenos; e, qual o celestial, tais também os celestiais.
49 Ëmën ɣok aa thöŋ kek raan cï looi ë tiɔp, ku aköldä ɣok aabï thöŋ kek raan bɔ̈ nhial.
49 E, assim como trouxemos a imagem do terreno, traremos também a imagem do celestial.
50 Miɛ̈thakäi cï gam, awiëc bäk ŋic lɔn gupkuan la yiic adiɔ̈ŋ ku riɛm aabï riääk piiny raŋ yic. Aacïï röt bï mat ë bääny Nhialic yic, bääny rɛ̈ɛ̈r thïn akölriëëc.
50 Mas digo isto, irmãos, que carne e sangue não podem herdar o reino de Deus; nem a corrupção herda a incorrupção.
51 Wek aa ba lɛ̈k kë cäk ŋic thɛɛr ku bäk deet yic ëmën. Acie ɣo ëbën ɣok bï thou, ɣook ëbën ɣok aabï yiëk guɔ̈p ë yam.
51 Eis aqui vos digo um mistério: Nem todos dormiremos mas todos seremos transformados,
52 Abï rot looi kaam thïn koor ë path. Tɛ̈ piŋ këcït kaŋ yic aköldä thöök piny, Nhialic abï kɔc cï thou jɔt bïk pïr. Ɣok aabï waar ëbën buk cïï ben thou.
52 num momento, num abrir e fechar de olhos, ao som da última trombeta; porque a trombeta soará, e os mortos serão ressuscitados incorruptíveis, e nós seremos transformados.
53 Gupkuan cï thou ku riëëkkë ë raŋ yic, aabï waar gup cie thou, gup cie riääk raŋ yic. Ku ɣok kɔc pïr ɣok aabï gäm gup cie thou.
53 Porque é necessário que isto que é corruptível se revista da incorruptibilidade e que isto que é mortal se revista da imortalidade.
54 Tɛ̈ le kënë rot looi, gupkuan ë thou ku riëëkkë aabï waar bïk cïï ben aa thou, ke wël Nhialic cï gɔ̈t thɛɛr aabï kenhïïm jäl tiɛɛŋ,
54 Mas, quando isto que é corruptível se revestir da incorruptibilidade, e isto que é mortal se revestir da imortalidade, então se cumprirá a palavra que está escrito: Tragada foi a morte na vitória.
55 — ausente —
55 Onde está, ó morte, a tua vitória? Onde está, ó morte, o teu aguilhão?
56 Thou ee riɛlden yen kɔc nɔ̈k yök tënë adumuɔ̈ɔ̈m, ku adumuɔ̈ɔ̈m ee riɛlde yök tënë löŋ.
56 O aguilhão da morte é o pecado, e a força do pecado é a lei.
57 Ɣok aa dhil Nhialic leec, rin cï yen ɣo cɔl ayök riɛl ye ɣok adumuɔ̈ɔ̈m ku thuɔɔu tiaam, rin kë cï Bänyda Jethu Krïtho looi.
57 Mas graça a Deus que nos dá a vitória por nosso Senhor Jesus Cristo.
58 Këya, miɛ̈thakäi cï gam, muɔ̈kkë gamdun apath guɔ̈ɔ̈mkë. Yakë luui akölaköl rin Bɛ̈ny, rin aŋiɛckë acïn kuat luɔi yakë looi rin Bɛ̈ny bï nhom kaŋ dɛɛr piny ë path.
58 Portanto, meus amados irmãos, sede firmes e constantes, sempre abundantes na obra do Senhor, sabendo que o vosso trabalho não é vão no Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.