Lucas 19
Digo (DIG) vs ARIB
1 Jesu wainjira mudzi wa Jeriko ambapho kala anatsapa kuphiya Jerusalemu.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Hiko Jeriko kala kuna mutu mmwenga yeihwa Zakayo, mkpwulu wa atoza kodi tsona kala ni tajiri.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Zakayo kala analonda kumuona Jesu, ela kayaweza, mana kala phana umati wa atu, naye mwenye kala ni mfupi.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Phahi, watanguliya mbere ya hura umati wa atu, achendapanda dzulu ya muhi ili amuone Jesu, mana kala andatsapa na njira iyo.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Jesu ariphofika phara, walola dzulu na achimuamba, “Zakayo tserera upesi, mana rero ni lazima nikale mjenio.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Zakayo watserera upesi na achimkaribisha na raha.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Atu osi ariokala hipho aandza kunungʼunika, kuno anaamba, “Jesu anahenda ujeni kaya kpwa mchina-dambi!”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ela Zakayo waunuka achimuamba Jesu, “Sikiza Bwana, nusu ya mali yangu nindaipha achiya, na ichikala námchenga mutu yeyesi kpwa kumtoza kodi zaidi, nindamuuyizira kano ne zaidi.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Phahi Jesu achiamba, “Rero yuyu akaokolwa phamwenga na atue, mana hata iye piya ni chivyazi cha Burahimu.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Kpwa mana mimi, Mutu Yela Mlunguni, nákpwedzakuendza na kuokola atu arioangamika.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Wakati atu kala anaphundza mambo higo, Jesu watsupha ndarira. Mana kala a phephi na kufika Jerusalemu, nao atu kala anaona ufalume wa Mlungu undaonekana wakati hinyo-hinyo.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Phahi Jesu waambira, “Kpwahenda mutu mmwenga wa mbari ya chifalume, achiphiya tsi ya kure ili akahewe madaraka ga chifalume, alafu auye.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Ela kabila kadzangbweuka, waiha atumishie kumi, na achiapha osi pesa chiasi sawa, achiaambira, ‘Zihendereni bishara hadi ndiphouya.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Nao anatsi a tsi iyo kala akamzira, phahi ariphouka hiye mutu, hiku nyuma hara anatsi alavya ahumwa akaambe, ‘Tahumtaki mutu hiyu akale mfalume wehu.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Ela, yuya mutu wakpwendahendwa mfalume vivyo, na achiuya. Alafu walagiza hara atumishie arioapha pesa aihwe, ili amanye chila mmwenga arichophaha.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Mtumishi wa kpwandza wakpwedza mbereze, achiamba, ‘Bwana, náphaha fwaida kano kumi ya zira pesa zonipha.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Yuya mfalume achimuamba, ‘Wahendato! U mtumishi mnono! Kpwa sababu wakala muaminifu wa mambo madide, nindakuhenda mkpwulu wa midzi kumi.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Wa phiri naye achedza, achiamba, ‘Bwana, pesazo zaphaha fwaida kano tsano zaidi.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Yuya mfalume achimuamba, ‘Nindakuhenda mkpwulu wa midzi mitsano.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Alafu achedza mtumishi wanjina, achiamba, ‘Bwana, pesazo hizi, názifwitsa vinono chitambaani.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Nákuogopha, kpwa sababu uwe u mutu mufu, mana unahala ambacho si chako, na unavuna ambacho kuyaphanda.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Yuya mfalume achimuamba, ‘Nindakuamula kpwa kauliyo mwenye, u mtumishi mui! Nawe unamanya mino ni mutu mgumu, nihalaye ambacho si changu na kuvuna ambacho siphandire,
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 phahi, kpwa utu wani kuyaika pesa zangu bengi ili nikaziphaha na fwaida siku ndiphouya?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Ndipho achiambira hara ariokala aimire pho phephi, ‘Mfuteni hizo pesa na mumuphe iye ariye na mifuko kumi.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Ela hara atu achimuamba, ‘Bwana, iye anazo kare pesa dza zizo kano kumi!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Naye achiaambira, ‘Nakuhakikishirani kukala, chila ariye na chitu na kuchihumira andaenjerezwa. Ela asiyehumira chitu chidide aricho nacho, hata chicho chindahalwa.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Sambi, hara maadui angu ambao kala taanitaki nikale mfalume wao, areheni phano na muaolage pha mbere zangu.’ ”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jesu ariphomala kugomba higo, watsapa mbere ya afuasie kuphiya Jerusalemu.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Ariphokala a phephi na kufika midzi ya Bethifage na Bethania, ko Mwango wa Mizaituni, watanguliza anafundzie airi, na achialagiza hivi:
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 “Phiyani hinyo mudzi wa pho mbere, na mchiinjira tu, mundamkuta mwana punda akafungbwa, naye kadzangbwepandwa ni mutu. Mvuguleni munirehere.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Mutu achikuuzani, ‘Mnayeni ye mwana punda, mbona munamvugula?’ Muambeni, ‘Bwana ana haja naye.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Phahi, hara ahumwa aphiya na achendaona viratu achivyoambwa.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Ariphokala anamvugula yuya mwana punda, enye aauza, “Mbona munamvugula ye mwana punda?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Achiaambira, “Bwana ana haja naye.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Chisha amreha yuya mwana punda kpwa Jesu, achihandika nguwo zao dzulu ya hiye punda, alafu achimterya Jesu kupanda pho dzulu.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Jesu ariphokala anaphiya, atu ahandika nguwo zao barabarani.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Ariphofika phephi na Jerusalemu, phatu ambapho barabara inatserera Mwango wa Mizaituni, umati wosi wa afuasie waandza kupiga njerejere kpwa raha na kumtogola Mlungu kpwa mambo gosi makulu-makulu gohenda Jesu. Achiamba,
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 “Wajaliwa hiye mfalume edzaye kpwa dzina ra Mwenyezi Mlungu!”
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ela Mafarisayo anjina ariokala mo kundini amuamba Jesu, “Mwalimu, anyamaze hano afuasio.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ela achiaambira, “Nakuhakikishirani, hano atu achinyamala, higo mawe gandapiga hoyo.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Jesu ariphofika phephi na Jerusalemu na kuona hinyo mudzi, wauririra
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 achiamba, “Naaza kala rero mnamanya mambo garehago amani! Ela tamyamanya.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Kundakpwedza wakati ambapho jeshi ra maadui genu rindauzungulusira lichigo mudzi wenu, asikarie akuzungulukeni na akupigeni kula chila uphande.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Andakuolagani na kubomola mudzi wenu kabisa. Taandaricha hata dziwe mwenga dzulu ya ranjina, kpwa kukala tamyamanya wakati wa Mlungu kpwedzakuokolani!”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Alafu Jesu wainjira Nyumba ya Kuvoya Mlungu na achiandza kuzola nyo achuuzi.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Waamba, “Maneno ga Mlungu gaandikpwa, ‘Nyumba yangu indakala nyumba ya mavoyo.’ Ela mwino munaihenda mwamdzifwitso wa aivi!”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Chila siku Jesu kala achifundza ndani ya Nyumba ya Kuvoya Mlungu. Akulu a alavyadzi-sadaka, alimu a Shariya, na vilongozi aendza njira ya kumuolaga,
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 ela taayaweza, mana atu osi ammendza sana dza mwalimu wao na alonda kumphundza vinono na taatakire atsupwe ni neno hata mwenga.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.