Gênesis 43
Digo (DIG) vs ARA
1 Ndzala yazidi kukala kali ko Kanani,
1 A fome persistia gravíssima na terra.
2 na atu a Jakobo ariphokala akamala mtsere uriogulwa Misiri, Jakobo waambira anae, “Uyani mkahugurire mtsere tsona.”
2 Tendo eles acabado de consumir o cereal que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
3 Ela Juda achimuamba ise, “Yuya mkpwulu wa Misiri wagomba wazi kabisa kukala kandabisha naswi tsona napho tahundaphiya na mdide wehu!
3 Mas Judá lhe respondeu: Fortemente nos protestou o homem, dizendo: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Uchikubali huphiye na Benjamini, phahi hundaphiya hukakugurireni chakurya.
4 Se resolveres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos mantimento;
5 Ela uchirema na Benjamini, baba swino tahundaphiya, mana yuya mutu waamba, ‘Sindabisha namwi tsona hadi mwedze na mdide wenu!’ ”
5 se, porém, não o enviares, não desceremos; pois o homem nos disse: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Jakobo achiamba, “Mwanitiya mashakani, kpwa utu wani mwanihendera uyi huno wa kumuambira hiye mutu kukala muna mwenenu wenu wanjina?”
6 Disse-lhes Israel: Por que me fizestes esse mal, dando a saber àquele homem que tínheis outro irmão?
7 Nao achimuamba, “Yuya mutu wahuuza kuhusu swi enye na kuhusu abari ehu anjina pha kaya. Wahuuza achiamba, ‘Dze, sowe yenu ni mzima? Muna mwenenu wenu wanjina?’ Naswi kala hunamjibu go maswalige tu. Sambi kala hundamanyadze kukala andaamba, ‘Ndzoni na mwenenu wenu’?”
7 Responderam eles: O homem nos perguntou particularmente por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes outro irmão? Respondemos-lhe segundo as suas palavras. Acaso, poderíamos adivinhar que haveria de dizer: Trazei vosso irmão?
8 Juda achimuambira ise, “Niricha niphiye naye hiyu mvulana ili huuke mara mwenga, hukagule chakurya husedze hukahirikani phamwenga na achetu ehu na ana ehu.
8 Com isto disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e nos levantaremos e iremos; para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhinhos.
9 Mimi mwenye nindakala mzamana. Undaniisa mimi baba. Ichikala sindakpwedza naye mzima, phahi lawama naikale dzulu yangu maisha.
9 Eu serei responsável por ele, da minha mão o requererás; se eu to não trouxer e não to puser à presença, serei culpado para contigo para sempre.
10 Kalapho wakubali hangu mwandzo, hungekala hwahenda vyaro viiri vya kuphiya na kuuya.”
10 Se não nos tivéssemos demorado já estaríamos, com certeza, de volta segunda vez.
11 Ndipho ise yao achiamba, “Ichikala ni lazima aphiye, phahi hendani hivi: Halani vitu vinono-vinono kula ku kpwehu, mumphirikire zawadi hiye mkpwulu. Halani dawa chache ya mavune, asali chache, vilungo vya kujitira, uvumba na mbeyu za mtswano, yani jozi na lozi.
11 Respondeu-lhes Israel, seu pai: Se é tal, fazei, pois, isto: tomai do mais precioso desta terra nos sacos para o mantimento e levai de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, arômatas e mirra, nozes de pistácia e amêndoas;
12 Halani pesa kano mbiri ya zira zitakpwazo, mana ni lazima muuyize zira pesa zouyizwa mwenu maguniani. Mendzerepho zauyizwa bahati mbaya.
12 levai também dinheiro em dobro; e o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal, tornai a levá-lo convosco; pode bem ser que fosse engano.
13 Mhaleni mwenenu wenu na mphiye mara mwenga.
13 Levai também vosso irmão, levantai-vos e voltai àquele homem.
14 Mlungu Mwenye Nguvu Zosi naamuhende hiye akuonereni mbazi ili amrichire Benjamini na hiye mwenenu wenu wanjina muuye nao kaya. Ichikala naandikirwa anangu aangamike, haya, naangamike, taphana neno.”
14 Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia perante o homem, para que vos restitua o vosso outro irmão e deixe vir Benjamim. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Phahi ahala zira zawadi, pesa za kano mbiri na Benjamini, na achiuka mara mwenga. Ariphofika Misiri, akpwendamuona Yusufu.
15 Tomaram, pois, os homens os presentes, o dinheiro em dobro e a Benjamim; levantaram-se, desceram ao Egito e se apresentaram perante José.
16 Yusufu ariphomuona Benjamini phamwenga nao, wamuambira mtumishiwe mkpwulu wa nyumbaye, “Aphirike kpwangu kaya hano ajeni na ukatsindze nyama umtengeze, mana nindarya nao mutsi.”
16 Vendo José a Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva estes homens para casa, mata reses e prepara tudo; pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Yuya mtumishi wahenda kama arivyolagizwa ni Yusufu, waaphirika kpwa Yusufu.
17 Fez ele como José lhe ordenara e levou os homens para a casa de José.
18 Wakati ariphokala anaphirikpwa kpwa Yusufu agbwirwa ni wuoga na achiamba, “Hunaphirikpwa hiko kpwa sababu ya zira pesa zouyizwa mwehu maguniani kano ya mwandzo. Analonda kuhugbwira kpwa nguvu, ahuhende atumwa na ahufute punda ehu.”
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José; e diziam: É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal, para nos acusar e arremeter contra nós, escravizar-nos e tomar nossos jumentos.
19 Ariphofika mryangoni nyumbani kpwa Yusufu, amuuza yuya mtumishi mkpwulu wa Yusufu,
19 E se chegaram ao mordomo da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 achimuamba, “Bwana, swino hwakpwedza hipha kano ya kpwandza kpwedzagula chakurya.
20 e disseram: Ai! Senhor meu, já uma vez descemos a comprar mantimento;
21 Ela huriphokala hunauya kaya, hwakpwendaima phatu ambapho kala hundalala usiku. Huriphovugula magunia gehu, chila mmwenga wakuta pesaze zosi mwakpwe guniani. Phahi, hizo pesa swino hukaziuyiza.
21 quando chegamos à estalagem, abrindo os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto; tornamos a trazê-lo conosco.
22 Tahumanya yeuyiza pesa zira maguniani. Piya hukedza na pesa zanjina ili hugule chakurya zaidi.”
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Yuya bwana achiamba, “Ni sawa-sawa mchivyoniambira, msiogophe wala msikale na wasiwasi. Mlungu wenu ndiye yekutiirani pesa mwenu maguniani. Mimi ndimi yephokera pesa zenu.” Chisha achiatuluzira mwanáo wao Simioni.
23 Ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos deu tesouro nos sacos de cereal; o vosso dinheiro me chegou a mim. E lhes trouxe fora a Simeão.
24 Yuya mtumishi achiakaribisha nyumbani mwa Yusufu, achiapha madzi ga kusinga magulu, na achiapha punda aho chakurya.
24 Depois, levou o mordomo aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés; também deu ração aos seus jumentos.
25 Hara nduguze Yusufu a tayarisha zawadi zao ili amuphe Yusufu pho mutsi ndiphokpwedza, mana kala akasikira kukala andarya phamwenga naye.
25 Então, prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Yusufu ariphokpwedza phara kaya, nduguze amupha zira zawadi zokpwedza nazo, na achimgbwerera maguluni.
26 Chegando José a casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos; e prostraram-se perante ele até à terra.
27 Yusufu waauza hali zao, halafu achiaamba, “Ye sowe yenu mtumia mriyeniamba, a viphi? Achere moyo?”
27 Ele lhes perguntou pelo seu bem-estar e disse: Vosso pai, o ancião de quem me falastes, vai bem? Ainda vive?
28 Nduguze achimuamba, “Mtumishio, baba yehu achere moyo na kana neno.” Chisha achizamisa vitswa vyao kuonyesa ishima.
28 Responderam: Vai bem o teu servo, nosso pai vive ainda; e abaixaram a cabeça e prostraram-se.
29 Yusufu ariphomuona Benjamini, mwanao ndani mwenga, waamba, “Yuno ndiye mwenenu wenu chiziyanda mriyeniambira?” Chisha achimuamba Benjamini, “Mlungu naakuonere mbazi, mwanangu!”
29 Levantando José os olhos, viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: É este o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? E acrescentou: Deus te conceda graça, meu filho.
30 Halafu Yusufu wauka gafula, mana matsozi kala ganamrengarenga kpwa sababu ya kumuona nduguye. Achiinjira mwakpwe chumbani na achirira.
30 José se apressou e procurou onde chorar, porque se movera no seu íntimo, para com seu irmão; entrou na câmara e chorou ali.
31 Bada ya kusinga uso watuluka kondze, achidzidinisa chilume na achiamba, “Reheni chakurya.”
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: Servi a refeição.
32 Yusufu warya macheye na nduguze nao achirya machiyao. Amisiri okala hipho nao achirya machiyao, mana aho kurya na Aeburania kala ni utu wa kutsukiza.
32 Serviram-lhe a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque aos egípcios não lhes era lícito comer pão com os hebreus, porquanto é isso abominação para os egípcios.
33 Aho asagala mezani kulolana na Yusufu, na apangbwa kulengana na miaka yao, kula mvyere hadi mdide; hino yaahenda alolane kpwa kuangalala.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o mais novo segundo a sua menoridade; disto os homens se maravilhavam entre si.
34 Chakurya kala chichihalwa mezani pha Yusufu na akahewa. Benjamini wahewa chakurya kano tsano ya chira cha ayae. Anwa, achirya vyakurya vinono-vinono na achifwahirwa phamwenga na Yusufu.
34 Então, lhes apresentou as porções que estavam diante dele; a porção de Benjamim era cinco vezes mais do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.