Atos 27
Digo (DIG) vs ACF
1 Fesito ariphokata shauri huphirikpwe Itali, Paulo na mabusu anjina akabidhiwa chilongozi yeihwa Juliasi wa chikosi chiihwacho “Chikosi cha Kaisari.”
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Hwakpwendapanda meli yokala ila bandari ya Adiramito ambayo kala indatsapa na bandari za pwani ya jimbo ra Asia. Kala kuna Mmakedonia, yeihwa Aristariko, mwenyezi wa Thesalonike, ambaye hwasafiri naye mo melini.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Siku ya phiriye hwatiya nanga bandari ya Sidoni. Juliasi wamuhenderato Paulo, mana wamruhusu akakutane na asenae na amterye na vitu alondavyo.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Huriphouka bandari ya Sidoni, phuto rapiga kula mbere zehu, hipho hwadzifwitsa na chisuwa cha Kupuro ili husipigbwe ni hiro phuto.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Huriphotsapa bahari ya Kilikia na Pamfilia hwatiya nanga bandari ya Mura, mudzi wa Lukia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Huriphokala hipho Mura, yuya chilongozi wa jeshi waphaha meli kula Isikandaria inaphiya Itali, na achiupandiza himo.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Hwasafiri pore-pore siku nyinji na huchifika bandari ya Nido kpwa tabu. Kpwa vira phuto kala richerepiga kula mbere zehu, hwakala tahuweza kpwenderera zaidi. Hipho, hwasafiri na uphande wa mwakani wa chisuwa cha Kirete, phephi na Salimoni.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Hwatsapa na kanda-kanda ya pwani iyo kpwa tabu sana, mwisho huchifika phatu phaihwapho “Bandari ya Salama”, phephi na mudzi wa Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Atu kala akaangamiza muda munji, tsona wakati na hinyo kala ni hatari kusafiri na meli kpwa sababu Sikukuu ya Kufunga kala ikatsapa. Phahi Paulo waakanya achiamba,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Alume, naona charo chehu chindakala cha tabu na hasara kulu kpwa meli, mizigo na hata maisha gehu.”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Ela yuya chilongozi wa jeshi badala ya kuphundza Paulo, wamphundza dereva wa meli na mchina-meli.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Kpwa vira bandari iyo kala si nono wakati wa mnyevu, anji akata shauri atu aenderere na charo, na ichiwezekana hufike bandari ya Foinike na hukale hipho wakati wosi wa mnyevu. Bandari hino i Kirete na inalola na mtswerero wa dzuwa.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Badaye kpwapiga phuto ra pore-pore kula mwakani, enye achiona ni wakati mzuri wa kuhenda alondavyo. Hipho, achiandza charo na achitsapa na phephi na pwani ya Kirete.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ela mara mwenga phuto kali sana, riihwaro “Phuto ra Vuri na Mlairo wa Dzuwa”, rahupiga kula chisuwani.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Rira phuto rapiga meli na huchikala tahuweza kuphiya hiko rilako, hipho, hwairicha hira meli itsukulwe ni rira phuto.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Chisuwa chidide chiihwacho Kauda chazuwiya vichache rira phuto kali. Hata dzagbwe yakala kpwa tabu sana, ela hwaweza kuunula dau ra kuokola na huchirifungato.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Hara mabahariya ariphofungato rira dau, alafu afunga hira meli yenye, kuizungulusira mikowa na tsini ndani ya madzi kpwa kuogopheza isivundzike. Kpwa vira kala anaogopha meli inaweza kugama ndani ya mtsanga wa bahari ya Libiya, atsereza tanga na achiricha meli iphirikpwe ni phuto.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Phuto razidi kuupiga sana, hata phofika siku ya phiri mabahariya achiandza kutsupha mizigo madzini.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Siku ya hahu, atsupha miyo ya meli madzini kuhumira mikono.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Phokala tahuona dzuwa wala nyenyezi kpwa siku nyinji, na kuno phuto kali rinazidi kuvuma, hwakata tamaa.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Bada ya kukosa chakurya kpwa muda mure, Paulo waima mbere zao na achiamba, “Alume, kala mwaniphundza na hukasalani Kirete, tahungephahani tabu hino yosi na hasaraye.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Ela sambi, nakuvoyani msifwe moyo! Kpwa mana taphana hata mmwenga ndiyefwa, meli bahi ndiyo ndiyobanangika.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Kpwa mana malaika wa hiye Mlungu anitawalaye na ambaye namhumikira, akaniimira chi phephi usiku,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 naye akaamba, ‘Paulo, usiogophe! Ni lazima ukalumbe kesiyo mbere za Kaisari, Mtawala wa Chirumi. Naye Mlungu kpwa mbazize anakuahidi kala atu osi ambao unasafiri nao melini, andakala salama.’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Kpwa hivyo ayangu, nalonda mdine chilume, mana mino naamini kala vyo Mlungu achivyogomba, ndivyo ndivyokala.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ela phahi, ni lazima meli igame pwani ya chisuwa fulani.”
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Phofika usiku wa kumi na ne meli kala bado icherephirikpwa ni rira phuto hiko bahari ya Adiria. Hata inafika usiku wa manane, hara mabahariya adzisikira a phephi na kufika tsi kavu.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Phahi, ariphokala analonda kumanya china cha madzi, afunga mkpwowa chitu chiziho achichitabwisa madzini. Achikuta kama china cha madzi, ni mita mirongo mihahu na sabaa. Bada ya muda achipima tsona, achikuta china cha madzi, ni mita mirongo miiri na sabaa.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Kpwa kuogopha meli isigame maweni, atsereza nanga ne nyuma za meli, na achivoya kuche.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Alafu mabahariya apanga kuchimbira, hipho atsereza rira dau ra kuokola, kpwa chizigbwa cha kukala akabwage nanga uphande wa mbere.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ela Paulo achimuamba yuya chilongozi na asikarie, “Ichikala hinya mabahariya taandasala melini, mmanye tamundasalimika bii!”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Phahi, hinyo asikari akata hira mikowa yokala ikafungirwa dau na achiriricha riphiye na madzi.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Phofika pepho za kucha, Paulo waabembeleza arye chakurya. Waamba, “Rero ni siku ya kumi na ne munalola na kugodza ndirokala na wala tamdzangbwerya.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Phahi nakuvoyani murye. Ni lazima murye ili mphahe nguvu za kuishi. Taphana hata mmwenga ndiyeangamiza lidzerere.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Bada ya kugomba hivyo, Paulo wahala bofulo, achimshukuru Mlungu mbere zao, achirimega na achiandza kurya.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Adina chilume na chila mmwenga achirya.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Hosi jumula himo melini kala hu alume magana mairi na mirongo sabaa na sita.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Bada ya chila mmwenga kurya chakurya cha kukola, atsupha nganu baharini ili aphungule uziho wa meli.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Kuriphocha, aona tsi kavu, ela taamanyire dzinare. Ela aona ufuwo mzuri wa bahari na achipanga, ichikala indawezekana, agamize hira meli phara mtsangani.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Hipho akata mikowa ya nanga na achiziricha baharini, na phapho hipho achivugula mikowa yokala ikafungirwa sukani. Alafu achiunula tanga ra mbere ili ihege phepho na achiielekeza kanda-kanda ya ziya.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ela meli yapiga ndulu ya mtsanga mo madzini na ichigama. Seemu ya mbere ya meli yazikika mtsangani na ichikala taiweza kuuka. Nayo seemuye ya nyuma ichiandza kuvundzika vipande-vipande kpwa nguvu za maimbi.Meli inavundzika|alt="Ship wreck" src="LB00219B.TIF" size="span" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="Mahendo 27:41"
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Asikari kala akapanga kuolaga mabusu gosi, ili asedze akaojorera kondze na akachimbira.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ela kpwa vira yuya chilongozi kala analonda kumtivya Paulo, waazuwiya asihende hivyo. Walagiza hara ambao anaweza kuojorera, atine madzini na aojorere hadi kondze.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Na hinyo asioweza kuojorera ahumire mbao ama vipande vya meli vya kuvundzika. Chihivyo chila mmwenga wafika tsi kavu salama.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.