2 Samuel 19

Digo (DIG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chisha Joabu waambirwa, “Mfalume anarira na kusononeka kpwa ajili ya Abusalomu.”
1 Logo chegou a Joabe a notícia de que o rei chorava e lamentava a morte de Absalão.
2 Na siku iyo raha ya ushindi ichigaluka kukala chiriro kpwa chila mutu, mana anajeshi asikira kukala, “Mfalume anasononekera mwanawe.”
2 Quando o povo soube da grande tristeza do rei pela morte de seu filho, a alegria da vitória daquele dia se transformou em profundo pesar.
3 Atu achiinjira mudzini kudzifwitsa-fwitsa siku iyo dza vira atu aonavyo waibu hipho achimbirapho vihani.
3 Os soldados entraram na cidade sem chamar a atenção, como se estivessem envergonhados e houvessem fugido da batalha.
4 Mfalume achidzibwiningiza uso na achirira kpwa raka ra dzulu achiamba, “Mwanangu Abusalomu, Abusalomu mwanangu, mwanangu!”
4 O rei cobriu o rosto com as mãos e continuou a chorar: “Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho!”.
5 Phahi Joabu wainjira mo chumbani arimokala mfalume, achendamuamba, “Uwe rero ukaaibisha anajeshi osi achiokutivya we mwenye, anao alume na achetu, acheo na anachetuo.
5 Então Joabe foi até o quarto do rei e disse: “Hoje salvamos sua vida e a vida de seus filhos e filhas e de suas esposas e concubinas. E, no entanto, o senhor age desse modo e nos faz sentir envergonhados.
6 Unaamendza hara akumenao na kumera hara akumendzao. Mana rero ukahuonyesa wazi kukala akulu a majeshi na anajeshio si chitu kpwako. Rero nkamanya kukala Abusalomu angekala achere moyo na swiswi hosi kama hukafwa, kpwako ingekala sawa.
6 Parece amar os que o odeiam e odiar os que o amam. Hoje deixou claro que todos os seus comandantes e soldados não significam nada para o senhor. Pelo visto, se Absalão tivesse sobrevivido e todos nós tivéssemos morrido, o senhor estaria satisfeito.
7 Sambi phahi, unuka utuluke kondze ukagombe na anajeshio maneno ga kuatiya moyo, mana mino naapa kpwa Mwenyezi Mlungu, usiphotuluka, usiku huno taphana hata mutu mmwenga ndiyesala phamwenga nawe. Na mambo higa gandakala mai sana kpwako kuriko mai gosi garigokuphaha hangu uvulanao hadi rero.”
7 Agora saia e vá parabenizar seus soldados, pois juro pelo S enhor que, se o rei não for, nem um só deles permanecerá aqui esta noite. Isso seria pior que todo o mal que já lhe aconteceu na vida”.
8 Ndipho mfalume achiunuka, achendasagala ryangoni. Atu aambirwa kukala mfalume asegere ryangoni, nao osi akusanyika mbere za mfalume.
8 Assim, o rei saiu e se sentou à entrada da cidade, e quando se espalhou a notícia de que o rei estava ali, todos foram vê-lo. Enquanto isso, os israelitas haviam fugido para suas casas,
9 ajibizana katika mbari zosi za Iziraeli achiamba, “Mfalume wahutuluza mikononi mwa Afilisti na aviha ehu anjina, pho vino akachimbira tsiiye kpwa sababu ya Abusalomu.
9 e em todas as tribos de Israel houve muita discussão. O povo dizia: “O rei nos livrou de nossos inimigos e nos libertou dos filisteus, mas teve de fugir por causa de Absalão.
10 Hiye Abusalomu, huriye mmwagira mafuha ili akale mtawala wehu akafwa vihani. Pho mbona mwino tamgomba neno rorosi ra kumuuyiza tsona mfalume?”
10 Agora Absalão, a quem ungimos para reinar sobre nós, está morto. Não devemos demorar para trazer o rei Davi de volta!”.
11 Mfalume Daudi ariphosikira maneno higo hiko arikokala anasagala, wahuma ujumbe kpwa alavyadzi-sadaka Sadoki na Abiathari achiaambira, “Kagombeni na atumia a Juda muauze, ‘Kpwa utu wani mwino mkale a mwisho kumuuyiza mfalume kpwakpwe kaya? Gosi gagombwago ni Aiziraeli gakanifikira mimi mfalume.
11 Então Davi enviou uma mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: “Perguntem às autoridades de Judá: ‘Por que vocês demoram tanto para receber o rei de volta? Até eu já sei que todo o Israel deseja a minha volta.
12 Mwimwi mu abari angu, mbona phahi munakala a mwisho kumuuyiza tsona mfalume?’
12 Vocês são meus parentes, minha própria tribo, meu povo e minha raça! Então por que são os últimos a receber o rei de volta?’”.
13 Chisha piya mkamuambire Amasa, ‘Dze, we siwe mdugu wangu? Naapa kpwa Mwenyezi Mlungu kukala uwe nkakuika mkpwulu wa jeshi rangu badala ya Joabu.’ ”
13 E Davi pediu que dissessem a Amasa: “Você é meu parente, meu povo e minha raça. Que Deus me castigue severamente se, de hoje em diante, você não se tornar comandante de meu exército em lugar de Joabe”.
14 Phahi maneno higo ga Daudi gauyiza phamwenga atu osi a Juda, nao achikala chitu chimwenga, ndipho achihuma ujumbe kpwa mfalume kpwendamuamba, “Uya na anajeshio osi.”
14 A mensagem de Davi convenceu todas as autoridades de Judá, e eles deram uma resposta unânime. Mandaram dizer ao rei: “Volte para nós e traga todos que estão com o senhor!”.
15 Hivyo mfalume achiuya hadi muho Joridani. Nao atu a Juda akpwedza Giligali kpwendamphokera mfalume na kumvusa Joridani.
15 Então o rei começou a viagem de volta para Jerusalém. Quando chegou ao rio Jordão, o povo de Judá foi a Gilgal para encontrar-se com ele e acompanhá-lo até o outro lado do rio.
16 Shimei mwana wa Gera, Mʼbenjamini, kula Bahurimu wahenda wangbwi wa kutserera phamwenga na atu a Juda ili akakutane na mfalume Daudi.
16 Simei, filho de Gera, de Baurim, na terra de Benjamim, atravessou com os homens de Judá para dar as boas-vindas ao rei Davi.
17 Na hiye Shimei waphiya phamwenga na atu elufu a Benjamini. Siba, mtumishi wa nyumba ya Sauli piya naye waphiya na hinyo anae kumi na tsano na atumishie mirongo miiri kuvuka Joridani kabila ya mfalume.
17 Estavam com ele mil homens da tribo de Benjamim, incluindo Ziba, servo da casa de Saul, e os quinze filhos e vinte servos de Ziba. Desceram apressadamente ao Jordão para receber o rei.
18 Avuka ili akaaterye atu a nyumba ya mfalume kuvuka na kumuhendera mfalume gosi arigolonda. Wakati mfalume ariphokala analonda kuvuka Joridani, Shimei mwana wa Gera wakpwedzamzamira.
18 Atravessaram o rio, para ajudar a família do rei a chegar à outra margem e para fazer o que ele lhes solicitasse. Quando o rei estava prestes a atravessar o rio, Simei, filho de Gera, curvou-se diante dele e suplicou:
19 Achimuambira mfalume, “Bwana wangu navoya usinihesabu kukala ni mkpwosa wala usigatambukire gara nirigohenda siku hira uriphotuluka Jerusalemu.
19 “Ó meu senhor, o rei, por favor, perdoe-me. Esqueça as coisas terríveis que seu servo disse quando o senhor saiu de Jerusalém.
20 Mino namanya kukala nákosa, ndio mana rero nkakala wa kpwandza wa mbari zanjina za Iziraeli kpwedzakutana na bwana wangu mfalume.”
20 Sei quanto pequei. Por isso vim aqui hoje, a primeira pessoa em todo o Israel a receber o meu senhor, o rei”.
21 Abishai mwana wa Seruya wamjibu achiamba, “Dze, Shimei asiolagbwe kpwa kumlani mpakpwa mafuha wa Mwenyezi Mlungu?”
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: “Simei deve ser morto, pois amaldiçoou o rei ungido do S enhor !”.
22 Ela Daudi achiamba, “Ganakuhusuni mwi ana a Seruya? Mbona mnalonda mkale aviha angu rero? Rero siyo siku ya kuolaga mutu yeyesi hipha Iziraeli. Namanya kpwa hakika kukala rero nkakala tsona mfalume wa Iziraeli.”
22 “Quem pediu a opinião de vocês, filhos de Zeruia?”, disse Davi. “Por que agem como se fossem meus inimigos? Hoje não é um dia de execuções, pois hoje voltei a ser rei em Israel!”
23 Chisha mfalume achimuapira Shimei achimuambira, “Uwe kundafwa bii.”
23 Então, virando-se para Simei, Davi prometeu: “Sua vida será poupada”.
24 Chisha Mefiboshethi mdzukulu wa Sauli, achitserera ili akutane na mfalume. Hangu siku ariphouka mfalume hadi siku ariyouya salama, Mefiboshethi kala kaatire kombe za maguluni, kayadira masharubu wala kufula nguwoze.
24 Mefibosete, neto de Saul, veio para encontrar-se com o rei. Desde que Davi havia saído de Jerusalém até o dia em que voltou em segurança, Mefibosete não tinha lavado os pés, nem feito a barba, nem lavado as roupas.
25 Phahi ariphofika kula Jerusalemu kumphokera mfalume, mfalume wamuuza, “Mefiboshethi, mbona kuyaphiya phamwenga nami?”
25 Quando ele chegou a Jerusalém, o rei lhe perguntou: “Por que você não veio comigo, Mefibosete?”.
26 Naye wamjibu, “Bwana wangu mfalume, mtumishi wangu wanisalata. Kpwa kukala mino namuambira, ‘Niandikira punda nipande ili niphiye phamwenga na mfalume.’ Mana kama umanyavyo mino nchiswere.
26 Ele respondeu: “Ó meu senhor, o rei, meu servo Ziba me enganou. Pedi que ele selasse meu jumento para que eu pudesse acompanhar o rei, pois, como o senhor sabe, sou aleijado.
27 Naye waniochera ngulu kpwa bwana wangu mfalume. Ela uwe u dza malaika wa Mlungu, kpwa hivyo henda uonavyo ni sawa.
27 Ele, no entanto, falou mal de mim e disse que eu havia me recusado a vir. Mas sei que meu senhor, o rei, é como um anjo de Deus. Portanto, faça o que lhe parecer melhor.
28 Kpwa mana atu osi a nyumba ya baba anafwaha kuolagbwa ni uwe bwana wangu. Ela ukanihenda mmwenga wa hinyo aryao phamwenga na uwe. Pho vino nina haki yani ya kumririra mfalume zaidi?”
28 Meus parentes e eu só poderíamos esperar que o senhor mandasse nos matar. Contudo, o senhor me honrou ao permitir que eu comesse à sua mesa. Que mais eu poderia pedir?”.
29 Phahi mfalume achimuambira, “Taina haja uenderere kuniambira mambo higo. Mino naamula, uwe na Siba muiganye iyo minda ya Sauli.”
29 “Não precisa continuar se explicando”, respondeu Davi. “Resolvi que você e Ziba dividirão sua terra igualmente entre si.”
30 Naye Mefiboshethi achimuambira mfalume, “Mrichire Siba minda yosi, mino nkatosheka vira bwana wangu mfalume uchivyokpwedza kpwako kaya salama.”
30 “Dê tudo a ele”, disse Mefibosete. “Para mim, basta saber que meu senhor, o rei, voltou para casa em segurança.”
31 Chisha Barizilai yuya Mgiliadi, wakpwedza kula Rogelimu hadi Joridani ili amvuse mfalume muho Joridani.
31 Barzilai, de Gileade, havia descido de Rogelim para acompanhar o rei na travessia do Jordão.
32 Hiye Barizilai kala ni mtumia sana wa miaka mirongo minane. Iye kala ni tajiri sana na ndiye yemupha chakurya mfalume ariphokala Mahanaimu.
32 Era bastante idoso — tinha 80 anos — e era muito rico. Foi ele quem providenciou alimento para o rei durante sua estada em Maanaim.
33 Naye mfalume wamuambira Barizilai, “Vuka uphiye hosi hiko Jerusalemu nami niyakutundza.”
33 O rei disse a Barzilai: “Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você”.
34 Ela Barizilai wamjibu mfalume achimuamba, “Siku zangu chizosala ni ngaphi phahi hata niphiye phamwenga na mfalume Jerusalemu?
34 Barzilai, porém, respondeu: “Sou idoso demais para ir com o rei a Jerusalém.
35 Nina miaka mirongo minane rero. Hipha sambi siweza kutafwautisha garigo manono na mai kpwangu. Sisikira mtswano wa chochosi nryacho au ninwacho. Vivi siweza kusikira vinono sauti za aimbadzi. Simendze kukala mzigo kpwa bwana wangu mfalume.
35 Tenho 80 anos e não consigo mais apreciar coisa alguma. A comida e a bebida já não têm sabor, e já não consigo ouvir a voz dos cantores. Seria apenas um peso para meu senhor, o rei.
36 Mimi nalonda nivuke Joridani phamwenga nawe charo chifupi tu. Mbona phahi mfalume uniphe zawadi ya aina hiyo?
36 Atravessar o Jordão com o rei é honra suficiente para mim!
37 Mino niricha niuye ili nikafwerere kpwangu kaya, phephi na mbira ya baba na ya mayo. Ela hiyu mtumishi wangu Kimuhamu naavuke, aphiye phamwenga na uwe bwana wangu mfalume. Nawe kamuhendere iye ganagokufwahira.”
37 Depois, permita que eu volte para morrer em minha cidade, onde meu pai e minha mãe foram sepultados. Mas aqui está seu servo, Quimã; permita que ele vá com meu senhor, o rei, e receba o que o senhor quiser lhe dar”.
38 Mfalume wamjibu achimuamba, “Haya, Kimuhamu andaphiya nami, naye ndamuhendera gara ganagokufwahira uwe na chila ndirolonda kula kpwangu, mino ndarihenda kpwa ajiliyo.”
38 “Está bem”, concordou o rei. “Quimã virá comigo, e eu o ajudarei da maneira como você achar melhor. E farei por você qualquer coisa que me pedir.”
39 Ndipho atu osi achivuka Joridani, naye mfalume achivuka, chisha mfalume achimdonera Barizilai, achimʼbariki, naye Barizilai achiuya kpwakpwe kaya.
39 Assim, todo o povo atravessou o Jordão com o rei. Depois que Davi abençoou Barzilai e o beijou, Barzilai voltou para casa.
40 Mfalume ariphovuka waphiya Giligali phamwenga na Kimuhamu. Anajeshi osi a Juda na nusu ya atu a Iziraeli amsindikiza mfalume kuvuka.
40 O rei atravessou para Gilgal, levando Quimã consigo. Todo o povo de Judá e metade do povo de Israel o acompanharam.
41 Chisha atu osi a Iziraeli akpwedza kpwa mfalume achimuambira, “Mbona ndugu zehu atu a Juda akakuhala bila ya kuhuambira wakati anakuvusa Joridani, uwe, atu a phako kaya na osi ariokala phamwenga nawe?”
41 Contudo, os homens de Israel vieram queixar-se ao rei: “Os homens de Judá se apropriaram do rei e não nos deram a honra de ajudar a levar o senhor, sua família e todos os seus acompanhantes até o outro lado do Jordão”.
42 Ndipho atu osi a Juda achiajibu hinyo atu a Iziraeli, “Ni kpwa sababu mfalume swino ni ndugu yehu tututu. Pho mbona mwino dzambo hiri rikakureyezani? Dze, swino hukarya chitu chochosi cha mfalume? Hebu swino akaupha zawadi yoyosi?”
42 Os homens de Judá argumentaram: “O rei é nosso parente próximo. Por que vocês estão irados? Não comemos à custa do rei nem recebemos favor especial algum!”.
43 Hinyo atu a Iziraeli achiajibu atu a Juda achiamba, “Swino mfalume anauhusu kano kumi zaidi ya vira anavyokuhusuni mwimwi, tsona hunayo haki katika Daudi zaidi, mbona phahi mwino mkahubera hivi? Tambukirani swiswi hwakala a kpwandza kulavya azo ra kumuuyiza mfalume.” Ela atu a Juda ahujibu chisiru kushinda nyo atu a Iziraeli.
43 “Mas há dez tribos em Israel”, responderam os outros. “Portanto, temos dez vezes mais direito ao rei do que vocês. Que direito vocês têm de nos tratar com desprezo? Não fomos nós os primeiros a propor trazer nosso rei de volta?” A discussão continuou, e os homens de Judá falaram com ainda mais rispidez que os de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.