2 Samuel 18

Digo (DIG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chisha Daudi wakusanya atu ariokala nao achitsambula akulu a vikosi vya anajeshi elufu-elufu na akulu a vikosi vya anajeshi gana-gana.
1 O rei Davi juntou todos os seus soldados, dividiu-os em grupos de mil e em grupos de cem e colocou oficiais para comandá-los.
2 Phahi Daudi waaganya hinyo atu vikosi vihahu, achiahuma vihani. Chikosi chimwenga tsini ya Joabu, cha phiri tsini ya Abishai mwana wa Seruya mwanao wa Joabu na cha hahu tsini ya Itai, Mgathi. Mfalume achiambira vikosivye, “Kpwa kpweli mimi mwenye ndaphiya phamwenga namwi.”
2 Então mandou que saíssem em três grupos, um comandado por Joabe, outro por Abisai, irmão de Joabe (a mãe deles era Zeruia), e outro por Itai, da cidade de Gate. E o rei disse aos seus homens: — Eu também irei com vocês.
3 Ela atu achiamba, “Uwe usiphiye, kpwa mana huchilazimika kuchimbira, taandahuona siswi kukala chitu. Au nusu yehu huchifwa, taandahuona kukala chitu. Ela uwe u wa samani dza atu elufu kumi katika swiswi, kpwa hivyo ni baha ukale tayari kuhurehera msada kula mudzini.”
3 Eles responderam: — O senhor não deve ir. Se formos obrigados a fugir ou se os inimigos matarem a metade do nosso exército, isso não fará nenhuma diferença para eles. Mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que o senhor fique aqui na cidade e nos mande socorro.
4 Mfalume achiaambira, “Mgaonago manono mwenu matsoni ndigo ndagahenda.” Phahi mfalume achiima kanda ya ryango na hinyo atu achituluka kpwa makundi ga magana na maelufu.
4 — Eu farei o que vocês acharem melhor! — respondeu o rei. Então ficou ao lado do portão enquanto os seus soldados saíam marchando em grupos de mil e de cem.
5 Chisha mfalume achiamuru Joabu, Abishai na Itai achiamba, “Kalani a pole kpwa ye barobaro Abusalomu kpwa ajili yangu.” Na anajeshi osi achisikira pho mfalume ariphoalagiza akulu osi kuhusu Abusalomu.
5 Ele deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: — Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza. E toda a tropa ouviu Davi dar essa ordem a todos os oficiais.
6 Hipho majeshi gatuluka kuphiya weruni ili kupigana na Iziraeli, navyo viha vyakala ndani ya tsaka ra Efuraimu.
6 O exército de Davi avançou contra os israelitas no campo e lutou contra eles na floresta de Efraim.
7 Jeshi ra Iziraeli rashindwa ni majeshi ga Daudi, nako siku iyo kuchikala na mafwa manji, atu aphahao elufu mirongo miiri aolagbwa.
7 E os soldados de Davi derrotaram os israelitas. Foi uma derrota terrível: vinte mil homens foram mortos naquele dia.
8 Viha vyagota tsaka rosi, na ariofwa mo tsakani siku iyo akala anji kuriko hara arioolagbwa na upanga.
8 A luta se espalhou por toda aquela região, e morreram mais homens na floresta do que no campo de batalha.
9 Na Abusalomu achikutana na anajeshi anjina a Daudi. Hiye Abusalomu kala anaphirika nyumbu naye watsupa tsini ya panda ndziho za mwaloni mkpwulu ndipho chitswache chichigama kpwenye hinyo mwaloni, achirichwa analewalewa na yuya nyumbu ariyekala akampanda achiphiya vyakpwe.
9 De repente, Absalão se encontrou com alguns dos soldados de Davi. Absalão ia montado numa mula, e, ao passar por baixo de um grande carvalho, a sua cabeça ficou presa nos galhos. A mula continuou a correr, e Absalão ficou pendurado.
10 Phahi mutu mmwenga ariphoona higo waphiya kpwa Joabu achendamuambira, “Mino nkamuona Abusalomu analewalewa dzulu ya muhi wa mwaloni.”
10 Um dos homens de Davi viu Absalão e disse a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho!
11 Naye Joabu achimuuza hiye mutu ariyemupha hizo habari, “Dze, we ukamuona? Mbona phahi kukamuolaga phapho hipho? Mino ningekupha vipande kumi vya feza na mkanda.”
11 Joabe disse: — Você viu? Então por que não o matou ali mesmo? Eu teria dado a você dez barras de prata e um cinto.
12 Ela yuya mutu achimjibu Joabu achiamba, “Hata kala che ukanipha vipande elufu vya feza, mino che sindagolosa mkpwono wangu vivyo kuolaga mwana wa mfalume. Kpwa mana násikira mwenye mfalume ariphokulagizani, uwe, Abishai na Itai achiamba, ‘Manyirirani sana mutu yeyesi asimzuru hiye barobaro Abusalomu.’
12 Mas o homem respondeu: — Mesmo que o senhor me desse mil barras de prata, eu não levantaria um dedo contra o filho do rei. Nós todos ouvimos o rei ordenar ao senhor, a Abisai e a Itai: “Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza.”
13 Na chisha, kama ningemkosera kpwa kumuolaga, mfalume angemanya na uwe mwenye kungenikanira.”
13 Se eu tivesse desobedecido e matado Absalão, o rei saberia disso — ele sabe de tudo —, e o senhor não me defenderia.
14 Ndipho Joabu achiamba, “Siweza kuangamiza wakati dza huno na uwe.” Achihala mafumo mahahu mwakpwe mkpwononi naye achimdunga Abusalomu moyoni, ariphokala achere moyo analewalewa dzulu ya mwaloni.
14 — Não vou perder mais tempo com você! — disse Joabe. Então Joabe pegou três lanças e as enterrou no peito de Absalão enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 Alafu barobaro kumi akumtsukurira silaha Joabu amzunguluka Abusalomu, achimpiga hadi achimuolaga.
15 E dez soldados de Joabe cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Chisha Joabu wapiga gunda, navyo vikosi vyosi vichiuya kula kualunga Iziraeli, mana Joabu waazuwiya.
16 Aí Joabe tocou a corneta a fim de parar a luta. As suas tropas pararam de perseguir os israelitas e voltaram.
17 Nao amuhala Abusalomu achimtsupha ndani ya dibwa kulu mura tsakani na dzuluze achimuikira tsulu kulu sana ya mawe, chisha Iziraeli osi achimbira chila mutu kpwakpwe kaya.
17 Eles pegaram o corpo de Absalão e o jogaram numa cova funda na floresta e o cobriram com uma enorme pilha de pedras. Então todos os israelitas fugiram, cada um para a sua casa.
18 Hiye Abusalomu ariphokala a moyo kala akahala na kudzidzengera iyo nguzo iriyo Dete ra Mfalume, kpwa mana waamba, “Mino sina mwana wa kuika dzina rangu.” Nayo wayiiha kpwa dzinare mwenye ndiyo mana inaihwa chinara cha Abusalomu hadi rero.
18 Quando ainda vivia, Absalão construiu um monumento para si mesmo no vale dos Reis porque ele não tinha nenhum filho para manter vivo o seu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento, que até hoje é conhecido como o Monumento de Absalão.
19 Phahi Ahimaazi mwana wa Sadoki achiamba, “Niruhusu nizole nimphirikire mfalume habari kuhusu vira Mwenyezi Mlungu achivyomtivya kula mikononi mwa avihae.”
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 Joabu achimjibu achiamba, “Uwe siwe ndiyephirika habari rero, undaphirika siku zanjina ela rero kundaphirika kpwa sababu mwana wa mfalume akafwa.”
20 — Não! — respondeu Joabe. — Hoje você não vai levar nenhuma boa notícia. Outro dia você poderá fazer isso, mas hoje não, porque o filho do rei morreu.
21 Ndipho Joabu achimuambira Mkushi mmwenga, “Phiya ukamuambire mfalume higo uchigogaona.” Hiye Mkushi wamzamira Joabu na achizola.
21 Então disse ao seu escravo etíope: — Vá você e diga ao rei o que viu. O escravo curvou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 Ndipho Ahimaazi achimuambira Joabu kano ya phiri, “Nakuhendeke vira ndivyokala ela nipha ruhusa nimlunge ye Mkushi.” Naye Joabu achiamba, “Kpwa nini uphirike uwe hizo habari? Kundaphaha zawadi yoyosi.”
22 Aimaás insistiu: — Por favor, deixe-me levar as notícias também, não importa o que aconteça. — Por que você quer fazer isso, meu filho? — perguntou Joabe. — Você não receberá nenhuma recompensa por isso.
23 Achiamba, “Nakuhendeke hiro ritakaro kala, ela naphiya.” Achimuamba, “Haya phiya.” Ndipho Ahimaazi achizola na njira ya tsi ya kugbwa, achimtsupa yuya Mkushi.
23 — Aconteça o que acontecer, eu quero ir! — repetiu Aimaás. — Então vá! — respondeu Joabe. Aí ele saiu correndo pela estrada do vale do rio Jordão e passou na frente do escravo etíope.
24 Phahi Daudi kala asegere kahi-kahi ya ryango ra kondze na ryango ra ndani, mrindzi achipanda nyo ukuta hadi dzulu ya paa ra ro ryango. Ariphounula matso waona mutu aredza macheye mairo.
24 Davi estava sentado entre o portão que dá para fora da cidade e o que dá para dentro. O vigia subiu para o alto da muralha e ficou no terraço do portão. Ele olhou para fora e viu um homem correndo sozinho.
25 Mrindzi achikota kululu kumuambira mfalume. Naye mfalume achiamba, “Napho a macheye, ana habari nono.” Naye hiye mutu wazidi kusengera phephi.
25 Então avisou o rei. E o rei disse: — Se ele está sozinho, vem trazendo boas notícias. E o corredor veio chegando.
26 Chisha hiye mrindzi achiona mutu wanjina aredza mairo, achimuiha mrindzi wa mryango achimuamba, “Naona mutu wanjina aredza mairo macheye.” Mfalume achiamba, “Hiyu naye piya lazima anareha habari nono.”
26 Então o vigia viu outro homem correndo sozinho e gritou para o guarda do portão: — Veja! Vem vindo outro homem correndo! — Esse também está trazendo boas notícias! — respondeu Davi.
27 Na hiye mrindzi achiamba, “Nionavyo mimi mairo ga yuya wa kpwandza ni kama ga Ahimaazi mwana wa Sadoki.” Naye mfalume achiamba, “Iye ni mutu mnono, aredza na habari nono.”
27 O vigia disse: — Pelo jeito de correr, o primeiro homem deve ser Aimaás, filho de Zadoque! — Ele é um bom rapaz — disse o rei — e deve estar trazendo boas notícias.
28 Ahimaazi wagomba na raka ra dzulu, achimuambira mfalume, “Chila chitu chikaphiyato.” Achidzibwaga chimabumabu mbere za mfalume achiamba, “Naatogolwe Mwenyezi Mlungu, Mlunguo, achiyekupha ushindi wa atu ariokala anakuasi, bwana wangu mfalume.”
28 Aimaás gritou para o rei: — Tudo vai bem! Então ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão, dizendo: — Que o
29 Mfalume achiuza, “Dze, ye barobaro Abusalomu a salama?” Ahimaazi wamjibu achiamba, “Joabu achiphomuhuma mtumishi wa mfalume, mino mtumishio, nkaona atu anahangaika sana, ela sikamanya sababuye.”
29 — O jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. Aimaás respondeu: — No momento em que o seu oficial Joabe me mandou vir, eu vi uma grande agitação, porém não sei dizer o que era.
30 Naye mfalume achiamba, “Kala kanda uime hipha.” Wasengera kanda, achiima.
30 — Fique de lado e espere! — disse o rei. Ele ficou de lado e esperou.
31 Ndipho hiye Mkushi achitsoloka, naye achiamba, “Nkakurehera habari nono bwana wangu mfalume. Rero Mwenyezi Mlungu akakutivya kula kpwa hinyo osi ariounuka kupigana nawe.”
31 Então o mensageiro etíope chegou e disse ao rei: — Ó rei, eu tenho boas notícias para o senhor! Hoje o
32 Naye mfalume achimuuza hiye Mkushi, “Dze, ye barobaro Abusalomu a salama?” Hiye Mkushi achimjibu achiamba, “Aviha a bwana wangu mfalume, na osi aunukao ili akudhuru na akale dza arivyo hiye barobaro.”
32 — E o jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. O mensageiro respondeu: — Eu gostaria que o que aconteceu com ele acontecesse com todos os inimigos do senhor e com todos os que se revoltam contra o senhor.
33 Mfalume wakakama sana, achipanda dzulu, achiinjira chumba chirichokala dzulu ya ryango kuno anarira. Ariphokala anaphiya waamba, “Mwanangu Abusalomu! Ee mwanangu! Mwanangu Abusalomu! Baha kala nkafwa mimi kuriko uwe, Abusalomu, ee mwanangu, ee mwanangu!”
33 Então o rei ficou profundamente triste. Subiu à sala que ficava por cima do portão e começou a chorar. Ele andava para lá e para cá e gritava: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho! Eu preferiria ter morrido no seu lugar, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.