2 Reis 5
Digo (DIG) vs NTLH
1 Mfalume wa Aramu kala ana mkpwulu wa majeshige yemuona kukala mutu mkpwulu na achimuishimu sana mana kutsupira iye, Mwenyezi Mlungu wairehera tsi ya Aaramu ushindi. Mkpwulu hiyu waihwa Naamani. Naamani kala ni asikari hodari, ela kala ana ukongo wa mahana.
1 Naamã, o comandante do exército da Síria, era muito respeitado e estimado pelo rei do seu país porque, por meio de Naamã, o Senhor Deus tinha dado a vitória ao exército dos sírios. Ele era um soldado valente, mas sofria de uma terrível doença da pele.
2 Phahi, yakala vikosi vya Aaramu viriphouya kula Iziraeli, akpwedza na msichana kula kuko, naye achikala anamuhumikira mkpwaza Naamani.
2 Num dos seus ataques contra Israel, os sírios haviam levado como prisioneira uma menina israelita, que ficou sendo escrava da mulher de Naamã.
3 Siku mwenga wamuambira tajiriwe, mkpwaza Naamani; “Kala bwana wangu angephiya kumuona nabii ariye Samariya. Mana mahanage gangephozwa.”
3 Um dia a menina disse à patroa: — Eu gostaria que o meu patrão fosse falar com o
4 Naamani waphiya kpwa mfalume achendasemurira mambo arigosikira kula kpwa msichana yela Iziraeli.
4 Então Naamã foi falar com o rei e contou o que a menina tinha dito.
5 Naye mfalume wa Aramu achimuamba; “Haya phahi phiya, ni ndamphirikira baruwa mfalume wa Iziraeli.”
5 E o rei ordenou: — Vá falar com o rei de Israel e entregue esta carta a ele. Então Naamã saiu, levando uns trezentos e cinquenta quilos de prata, e uns setenta quilos de ouro, e dez mudas de roupas finas.
6 Naye wamrehera mfalume wa Iziraeli hira baruwa kula kpwa mfalume wa Aramu. Baruwa yenye yaamba hivi,
6 A carta que ele levava dizia assim: “Esta carta é para apresentar Naamã, que é meu oficial. Eu quero que você o cure.”
7 Ela ye mfalume wa Iziraeli ariphosoma baruwa iyo wakpwanyula nguwoye na achiamba; “Kpwani mino ni Mlungu niolage na kutiya roho, ndipho mutu hiyu akahuma mtumishiwe, edze nimphoze mahana? Bila shaka mutu hiyu ananiendza kondo!”
7 Quando o rei de Israel leu a carta, rasgou as suas roupas em sinal de medo e exclamou: — Como é que o rei da Síria quer que eu cure este homem? Será que ele pensa que eu sou Deus e que tenho o poder de dar a vida e de tirá-la? Ele está querendo briga!
8 Ela Elisha, yuya mutu wa Mlungu, ariphosikira kukala mfalume wa Iziraeli akakpwanyula nguwoye wahuma ujumbe kpwa mfalume, achimuuza; “Kpwa utu wani ukakpwanyula nguwoyo? Muhume mutu hiye kpwangu, naye andamanya kukala kuna nabii ku Iziraeli!”
8 O profeta Eliseu soube do que havia acontecido e mandou dizer ao rei: — Por que o senhor está tão preocupado? Mande que esse homem venha falar comigo, e eu mostrarei a ele que há um profeta em Israel!
9 Phahi Naamani wakpwedza na farasie na magarige ga kuvwehwa ni farasi hadi mryangoni pha nyumba ya Elisha.
9 Então Naamã foi com os seus cavalos e carros e parou na porta da casa de Eliseu.
10 Elisha wahendahuma mtumishiwe amuambire; “Phiya ukaoge kano sabaa kpwenye muho Joridani, nawe mwirio undauya na undakala swafi.”
10 Eliseu mandou que um empregado saísse e dissesse a ele que fosse se lavar sete vezes no rio Jordão, pois assim ficaria completamente curado da sua doença.
11 Ela Naamani wareya sana, achiphiya vyakpwe kuno anaamba; “Lola, yuno, nkaona andatuluka edze aime na avoye kpwa dzina ra Mwenyezi Mlungu, Mlunguwe, atsupize mkpwonowe pho phatu phenye mahana na aniphoze!
11 Mas Naamã ficou muito zangado e disse: — Eu pensava que pelo menos o profeta ia sair e falar comigo e que oraria ao
12 Dze, miho Abana na Faripari ya Damasikasi si bora kuriko miho yosi ya Iziraeli? Dze, nisingeweza kuoga hiko na nkaphola?” Phahi wagaluka na achiuka kuno akareya sana.
12 Além disso, por acaso, os rios Abana e Farpar, em Damasco, não são melhores do que qualquer rio da terra de Israel? Será que eu não poderia me lavar neles e ficar curado? E foi embora muito bravo.
13 Ela atumishie amsengerera achimuamba; “Baba, kala ye nabii angekuambira ukahende dzambo fulani gumu, usingehenda wee? Sambi, unashindwa ni utu wani nawe ukaambirwa, ‘Kaoge uphole’?”
13 Então os seus empregados foram até o lugar onde ele estava e disseram: — Se o profeta mandasse o senhor fazer alguma coisa difícil, por acaso, o senhor não faria? Por que é que o senhor não pode ir se lavar, como ele disse, e ficar curado?
14 Phahi, Naamani wateremuka muho Joridani achidzitabwisa himo kano sabaa, dza arivyolagizwa ni Elisha mutu wa Mlungu, naye achiphola tsetsetse. Mwiriwe uchiuya vinono uchikala dza wa mwana mtsanga, naye achikala swafi.
14 Então Naamã desceu até o rio Jordão e mergulhou sete vezes, como Eliseu tinha dito. E ficou completamente curado. A sua carne ficou firme e sadia como a de uma criança.
15 Halafu Naamani phamwenga na atue osi, auya kpwa yuya mutu wa Mlungu, achendaima mbereze, achimuamba; “Vivi namanya kukala takuna Mlungu duniani kosi, ela katika Iziraeli macheye. Phahi nakuvoya ukubali zawadi kula kpwa mtumishio.”
15 Depois ele voltou com todos os seus homens até o lugar onde Eliseu estava e disse: — Agora eu sei que no mundo inteiro não existe nenhum deus, a não ser o Deus de Israel. Aceite um presente meu, por favor.
16 Ela Elisha waamba; “Viratu Mwenyezi Mlungu, ye ambaye mino namuhumikira, aishivyo, sindaphokera zawadi yoyosi.”
16 Eliseu respondeu: — Juro pelo Naamã insistiu com ele para que aceitasse, mas ele não quis.
17 Ndipho Naamani achimuamba; “Ichikala kundaphokera zawadi zangu, phahi nakuvoya umuphe mtumwao mtsanga chiasi cha kuweza kutsukulwa ni nyumbu airi, mana kula rero mino mtumwao sindalavya sadaka za kuochwa wala sadaka kpwa milungu yanjina ela tu kpwa Mwenyezi Mlungu.
17 Aí Naamã disse: — Já que o senhor não quer aceitar o meu presente, então deixe que eu leve para casa duas mulas carregadas de terra , pois de agora em diante eu não vou oferecer
18 Navoya Mwenyezi Mlungu aniswamehe mimi mtumishiwe dzambo riri mwenga tu! Hipho mfalume wangu ndiphoinjira nyumba ya Rimoni mlungu wa Aaramu ili kusujudu na akale akagbwira mkpwono wangu hata achizama nidzikute nami nkazama naye, navoya Mwenyezi Mlungu aniswamehe dzambo hiro!”
18 Mas eu gostaria que ele me perdoasse uma coisa, que é a seguinte: quando eu tiver de acompanhar o meu rei ao templo de Rimom, o deus da Síria, para ali adorar, eu vou ter de adorá-lo também. Que o Senhor Deus me perdoe por isso!
19 Elisha wamuambira; “Phiya na amani.” Naamani waphiya vyakpwe.
19 Eliseu disse: — Adeus! Boa viagem! Quando Naamã já estava um pouco longe,
20 Gehazi, mtumwa wa Elisha mutu wa Mlungu, waamba; “Bwana wangu akamricha Naamani wa Aramu aphiye bila kuphokera chochosi arichoreha. Naapa kpwa Mwenyezi Mlungu aishivyo, namzorera ili nphahe chitu kula kpwakpwe.”
20 Geazi, o empregado de Eliseu, começou a pensar: — O meu patrão deixou que Naamã fosse embora sem pagar nada. Ele devia ter aceitado o que o sírio estava oferecendo. Juro pelo
21 Hipho Gehazi wamzorera Naamani. Naamani ariphoona kuna mutu anamzorera, watserera kula kpwenye garire ra kuvwehwa ni farasi, achendamuuza; “Dze, kukagbwani koo?”
21 Então Geazi saiu correndo. Quando Naamã viu que um homem vinha correndo atrás dele, desceu do carro e perguntou: — Aconteceu alguma coisa?
22 Gehazi wajibu achiamba “Mambo gosi ni sawa ela tu bwana wangu akanihuma nikuambire kukala hivi sambi akaphokera atu airi, ana a manabii kula tsi ya myango ya Efuraimu, naye angemendza uaphe talanta mwenga ya feza na nguwo mbiri nono.”
22 — Não! — respondeu Geazi. — Mas o meu patrão mandou dizer que agora mesmo chegaram dois membros de um grupo de profetas da região montanhosa de Efraim. Então ele gostaria que o senhor desse a ele uns trinta quilos de prata e duas mudas de roupas finas.
23 Naamani waamba; “Kala razi kuphokera talanta mbiri za feza.” Wamsii, chisha achimfungira talanta mbiri za feza kpwenye mifuko miiri, na nguwo nono mbiri, achiapha ahendadzi-kazie airi na achialagiza amtsukurire Gehazi.
23 Naamã disse: — Por favor, leve sessenta quilos de prata. E insistiu com ele. Então pôs a prata em dois sacos, entregou a prata e as duas mudas de roupas finas a dois dos seus empregados e mandou que eles fossem na frente de Geazi.
24 Ariphofika dzulu ya mwango phatu Elisha ariphoishi, Gehazi wahala hivyo vitu kula kpwa atumishi a Naamani achendavifwitsa mo nyumbani. Alafu achilagana na hara ahumwa nao achiphiya vyao.
24 Quando eles chegaram ao morro onde Eliseu morava, Geazi pegou os dois sacos e carregou-os para dentro de casa. Depois mandou embora os empregados de Naamã,
25 Ndipho Gehazi achiinjira kpwa Elisha kumuhumikira. Elisha achimuuza; “Ulaphi?”
25 entrou em casa de novo e foi falar com Eliseu. Este perguntou: — Onde é que você foi? — Eu não fui a lugar nenhum! — respondeu Geazi.
26 Ela Elisha wamuamba; “Unaona roho yangu taikaphiya phamwenga nawe wakati mutu yuya achiphotserera ndani ya garire ra kuvwehwa ni farasi na kpwedzakutana nawe? Huno ndio wakati wa kuphokera feza na nguwo, minda ya mizaituni na mizabibu, mangʼondzi na ngʼombe au atumishi a chilume na achetu?
26 Mas Eliseu disse: — O meu espírito estava com você quando aquele homem desceu do carro para falar com você. Esta não era ocasião para você aceitar dinheiro e roupas, plantações de oliveiras e de uvas, ovelhas e gado ou empregados e empregadas.
27 Phahi mahana ga Naamani gandakugbwira uwe na chivyazicho ndicho kpwedza kare na kare.”
27 Portanto, a doença de Naamã vai pegar em você, e os seus descendentes a terão para sempre. Quando saiu dali Geazi tinha pegado a doença, e a sua pele estava branca como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.