Mateus 20

TESTAMENTA MARRA (DIF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pariwilpaia milila kana kulno jeribaka nganai, nau pungaia kapara nganai; nau tankubana wapana wonti, ngankanietja karkala wain maruja nunkanaia.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ja tana talpadakijiribamalina warai mardatandra kulnuja ditji kulnuni, nulu tanana jinpana wonti wain maruja nunkanaia.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Ja nau wapana wonti takubana ditji mirini, ja nulu najina wonti kana nguru baku terkanani jinkimalini pirini,
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Ja nau tanangu jatana wonti: „Bakana jura wapanau wain maruja, ja mina talku nganai, ngato jurangu jinkila nganai.“
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Ja tana wapana wonti. Nakaldra nau wapana wonti toda ja ditji kunarkuni ja bakana jeruja ngankana wonti.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Ditji ngaltingaltini nau wapana wonti, ja kana nguru nulu mankamankana wonti baku terkanani, ja nau tanangu jatana wonti: „Minandru jura ninkida ditjiwirdi baku terkai?“
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Tana nunkangu jatana wonti: „Wata kana kulnujeli ngaianina karkana warai.“ Nau tanangu jatana wonti: „Bakana jura wapanau wain maruja, ja mina talku nganala nganai, jura manila nganai.“
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 Ja matja kalkauranina wain maruja kapara najinajibanietjani nunkanani jatana wonti: „Ngankanietja karkamai, ja tanangu kalala jinkiau, ja woniau ngadanietjandru ngoperaetjajelu.“
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Ja tana ditji ngaltingaltila wokarana wonti, ja tanali mardatandra kulno manina wonti.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Ja ngoperaetja matja wokarana, tanali ngundrana wonti morla manila, ja bakana tanali mardatandra kulno manina wonti.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Tanali nina manina, tana pungaia kaparani kalakalarina wonti,
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 Ja jatana wonti: „Tanalipini ngadaetjali windri ditji kulno ngankana warai, ja jundru tanana ngaianingu jeribaka ngankana warai, ngaiani ditjiwirdi pirna ngankana warai ja woldrali ketjaketjana warai.“
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Nulu kalabana wonti ja tanangundru kulnuni jatana wonti: „Kamaneliai, ngato jinkangu wata tjikatjika ngankai; wata ngaldra talpadakijiribamalina warai mardatandra kulnuja?
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Patamai pilki jinkani ja wapamai! Ngani jertapateriai nunkangupini ngadanietjani kalala jinkila jinkangu jeribaka.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Wata ngakangu talku nganai, potuni ngakanani ngankala worderu ngato ngantjai? Jidni milki madlentji, ngangau ngani ngumu nganai?
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Jeruja ngadala ngopera ja ngoperali ngadaia nganala nganai; ngangau marapu matja karkana, ja windri ngalje kalkalkana.“
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Ja Jesus Jerusalemia tarana, Nulu mili marapratjana ja mandru tjirimalkana wonti ja paltuni tanangu jatana wonti:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 „Mai, ngaiana Jerusalemia tarala wapaia, ja tanali Kanaia Ngatamura Priesta pirnani ja jaura jinkinietjani ngulkujeli jinkila nganai, ja tanali ninaia naria kurala nganai.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Ja tanali ninaia kana koni ngulkujeli jinkila nganai, ninaia ngirkibala ja nandrala ja kunarkuni katibala; ja ditjini parkulani Nauja nakaldra jiritjila nganai.“
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Ngadani Zebedäuni ngatamuraia ngandri ngatananto nunkangu wokarana wonti ja pantjaterkana ngarina wonti ja nunkangu ngatjina wonti minakulnuja.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Nau nankangu jatana wonti: „Mina jundru ngantjai?“ Nani nunkangu jatana wonti: „Jatau, pudlapini ngatani ngakani kulno ngunarani ja kulno worangantjuni mililani jinkanani ngamananto.“
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Jesujeli kalabana wonti ja jatana wonti: „Judla wata milkila, mina judla ngatjiai. Judla ngurunguru nganai, nunkangupini kokundru tapala, nunkangundru ngato tapananto; ja nina multibanila manila kara, nina multibanila ngato maninanto?“ Pudla nunkangu jatana wonti: „Kauna, ngali ngurunguru nganai.“
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Ja Nau pudlangu jatana wonti: „Koko ngakani judla morlalu tapala nganai, ja nina multibanila, nina ngato maninanto, judla manila nganai; ja ngamana ngunarani ngakanani ja worangantjuni ngakanani jinkila, wata poto ngakani nganai, a‐ai, windri tanangu, worangu Ngaperali ngakanali ngankingana wonti.“
23 Então Jesus lhes disse:
24 Ja mili marapratjanali jenia matja ngarana, tana junkarina wonti neji marani.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Jesujeli tanana karkana wonti ja jatana wonti: „Jura milkila, kana wolaraia kaparali tanangu jirijiribai, ja kana pirnali tanana jupai.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Jeruja wata jurangu nganaiatimai, a‐ai, warle jurangundru ngantjai pirna pantjila, nau mili jurani nganaiatimai,
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Ja warle jurangundru ngantjai ngoperala nganala, nau mili jurani nganaiatimai.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Worderu Kanaia Ngatamura wata wokarana warai mili ngamalkala, a‐ai, mili nganala, ja tepi nunkani jinkiterila kalala marapuja.“
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Ja tana Jericho ngurandru puntina, nunkangu kana wolara pirna karipaterina wonti.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Ja mai, kana butju mandru paltuni ngamana wonti, pudlali matja ngarana, Jesus wiringanani, pudla maritjina wonti ja jatana wonti: „Kaparajai, Davidani ngatamurajai, ngalingu kalumiltjamiltjariamai!“
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Kana wolarali pudlana daudauana wonti, pudla ngapurinanto; ja pudla morla parparali maritjina wonti ja jatana wonti: „Kaparajai, Davidani ngatamurajai, ngalingu kalumiltjamiltjariamai!“
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Ja Jesus banbana wonti, ja Nulu pudlana karkana wonti ja jatana wonti: „Mina judla ngantjai, ngato judlangu ngankananto?“
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Pudla nunkangu jatana wonti: „Kaparajai, ngali milki piririnanto.“
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Jesus pudlangu kalumiltjamiltjarina wonti, ja Nulu pudlana milki karakarana wonti, ja nurujeli pudlali milkieli nakaldra najina wonti, ja pudla nunkangu karipaterina wonti.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.