Marcos 11
TESTAMENTA MARRA (DIF) vs ACF
1 Ja tana Jerusalemingu karakara wokaranani, Bethphagingu ja Bethaniangu mani nindri mardawonpani, Nulu mili nunkani mandru jinpana wonti.
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 Ja pudlangu jatana wonti: „Wapalumai nunkangupini ngura waka judlangunkari, ja nurujeli judla nunkangu wirinani, judla donki kuparu workamantraterinani mankamankala nganai, nunkangupini wata kana kulno dukaterina warai; nina dukaralumai, ja tikalkalumai!“
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Ja kulno judlangu jatanani: „Ninandru judla jenia ngankai?“ Judla jatalumai: „Kaparali ninaia karkai“; ja nurujeli nulu nina jinpala nganai.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Pudla wapana wonti ja donki kuparu mankamankana wonti manani workamantraterinani, palarani woderi palto karitjiai; ja pudlali nina dukarana wonti.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Ja palpa tanangundru jerra terkana, pudlangu jatana wonti: „Mina judla ngankai, donki kuparu judla dukarai?“
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Pudla tanangu jatana wonti worderu Jesujeli jirijiribana warai, ja tanali pudlangu manuni kurana wonti.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Ja pudlali donki kuparu Jesungu tikalkana wonti, ja tanali kati tanani nunkangu kurana wonti, ja nina kurana tarana wonti.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Marapujeli kati tanani paltuni jaupana wonti, kana ngurujeli ngunanguna pitandru wokaribana wonti, ja tanana paltuni jaupana wonti.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ja tana ngopera wapana wonti ja karipaterina wonti maritjina wonti ja jatani wonti: „Hosiana, ngaiani jurakokai ninaia, Nauja wokarai Kaparaia talani:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Ngaiani jurakokai Ngaperaia ngaiananaia Davidani milila nauja wokarai! Hosiana mirini!“
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Ja Jesus Jerusalemingu ja jaura pungani wirina wonti. Ja Nulu pratjana matja najinajibana, ja matja kalkaurarina, Nau Bethaniaia wapana wonti marapratjana ja mandrunto.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ja tana tankubana Bethaniandru dunkana kurana, Nau mauali nganana wonti.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Ja Nulu woritandru tandraia nindri kulno talpanto najina wonti, ja Nau nunkangu wokarana wonti, Nulu palpa nunkangu mankamankananto; ja Nau nunkangu matja wokarana, Nulu panila mankamankana wonti windri talpa; ngangau jendranguta wata tandraia miljaru nganana wonti.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ja Jesujeli kalabana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Ngurali wata morla kulnujeli jinkangundru tandra tajinanto.“ Ja milieli jenia ngarana wonti.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Ja tana Jerusalemingu wokarana wonti. Ja Jesus Godaia pungani wirina wonti, ja Nulu wonina wonti tanana narrala, tanali Godaia pungani jinkimalina wonti ja burungankana wonti, ja Nulu mardatandrakaritjimalkanietjaia kurli ja mulapara burungankanietjaia ngamana piri kokulterkibana wonti.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ja Nulu wata manuni kurana wonti kulnujeli koko Godaia pungani palkingalkananto.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Ja Nulu ngujangujara jinkina wonti ja tanangu jatana wonti: „Wata dakanala parai: Tanali punga ngakani ngatjini punga dikananto kanani warupotuni? Ja jura ninaia watawatali maninietjaia minka ngankala wapaia.“
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Ja jaura jinkinietjali ja Priesta pirnali jenia ngarana wonti, ja wontina wonti worderu tanali nina nari ngankananto; ngangau tana japali nganana wonti nunkangundru, ngangau kana wolara pirna ngaruparana wonti nunkani ngujangujarandru.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Ja matja kalkaurarina, tana ngurandru dunkana kurana wonti.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Ja tankubana palkara tana wiringana, tanali najingana wonti tandraia nindri mujarina warai kaparajelu.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Ja Petrulu jenia ngundrana nunkangu jatana wonti: „Rabbi, najiau! Naupini tandraia nindri, ninaia jundru dikidikibala wiri, mujarina warai.“
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Ja Jesujeli kalabana wonti ja tanangu jatana wonti: „Godani morlalu ngundranau!
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Ngangau morlalu ngani jurangu jatai: Kulno nunkangupini mardawonpani jatanani: Dukarateriamai ja ngapa pirnani worateriamai, ja nau ngarani nunkanani wata mangangankanani, a‐ai, windri morlalu ngundranani, jenia pantjinani, mina nau jatai, nunkangu pantjila nganai, mina nau jatai.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Jendrania ngani jurangu jatai: Pratjana mina jura ngatjinani juranani ngatjiai, morlalu ngundranau jura jenia maninanto, ja jura jenia manila nganai.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Ja jura terkanani ngatjila, worani patanau mina jura kulnuni ngamalkai; ngangau bakana Ngaperali juranali pariwilpani madlentji jurani worani patananto.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Jura wata worani patanani, jeruja bakana Ngaperali juranali pariwilpani madlentji jurani wata worani patala nganai.“
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Ja tana nakaldra Jerusalemingu wokarana wonti. Ja Nau Godaia pungani wirarinani, Priesta pirna ja jaura jinkinietja ja pinaru nunkangu wokarana wonti,
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 Ja nunkangu jatana wonti: „Mina ngurulali jundru jenia ngankai, ja warle jinkangu ninapini ngurula jinkina warai jenia ngankananto?“
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Jesujeli kalabana wonti ja tanangu jatana wonti: „Bakana ngato jurana jaura kulno jakalkala nganai, ja jura ngakangu kalabananto; ja ngani jurangu jatala nganai, mina ngurulali ngato jenia ngankai.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 Johanini multibanila pariwilpandru kara, kanandru kara nganana wonti? Ngakangu kalabanau!“
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Ja tana tjurujeli ngundrana wonti ja jatana wonti: Ngaiani jatanani, pariwilpandru, Nauja ngaianingu jatala nganai: Minandru jura nunkangu wata morlalu ngundrana wonti?
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Ngaiani jatanani, kanandru, ngaiani kana wolarandru japali nganananto, ngangau tanali marapujeli Johannes Propheta patai.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Ja tanali Jesungu kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngaiani ko.“ Ja Jesus tanangu kalabana wonti ja jatana wonti: „Jeruja bakana ngani jurangu wata jatai, mina ngurulali ngato jenia ngankai.“
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.