Lucas 22
TESTAMENTA MARRA (DIF) vs NTLH
1 Pulkurutjeribani ditji pirna, nina tanali dikai Passa, karakararina wonti.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Priesta pirnali ja jaura jinkinietjali wontina wonti, worderu tanali nina nari ngankananto, ngangau tana kana wolarandru japali nganana wonti.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Satan wirina wonti Judangu, nau tala Ischariot, nau marapratjana ja mandrundru kulno nganana wonti.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Ja nau wapana wonti ja Priesta pirnani ja jirijiribanietjani ngankamalina wonti, worderu nulu nina tanangu wontawontananto.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ja tana mankina wonti; ja tana kulnukulnuni nganana wonti nunkangu mardatandra jinkila.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Ja nulu jenia talpadakana wonti, ja ditji talku wontina wonti, nina tanangu kana wolara panini ngulkujeli jinkila.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Pulkurutjeribani ditji pirna kantji wokarana wonti, nunkangupini tanali Passa kuparu nandrananto.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Ja Nulu Petrus ja Johannes jinpana wonti ja jatana wonti: „Wapalumai ja Passa kupara ngaianani ngankingalumai, ngaiana nina tajinanto.“
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Pudla nunkangu jatana wonti: „Wodaninkinaia jidni jertapateriai ngali nina ngankingananto.“
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Nau pudlangu jatana wonti: „Mai, judla ngurani wirinani, kana kulno judlangu mandurila nganai, nulu ngapakoko mandrai; nunkangu karipaterialumai pungaia, woderi nau wiriai,
10 Jesus respondeu:
11 Ja punga ngamalkanietjani jatalumai: Ngujangujara jinkinietja jinkangu jatai: Woderi tajini piri nganai, nunkangu ngato Passa kuparu ngakani milintali tajinanto?
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Ja nulu judlangu tajini piri pirna, matja ngankingana, wondrala nganai, naka nina ngankingalumai.“
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Pudla matja wapana, pudlali jeruja mankamankana wonti, worderu Nau pudlangu jatana warai: ja pudlali Passa kuparu ngankingana wonti.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Ja ditji matja wokarana, Nau ngamana ngarina wonti, ja Apostel marapratjana ja mandru nunkangunto.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Ja Nau tanangu jatana wonti: „Ngani wolkareli ja ngalkujeli nganana warai ninapini Passa kuparu jurangu jelali tajila ngakani ketjaketjanani ngopera.
15 e lhes disse:
16 Ngangau ngani jurangu jatai: Ngato ninaia wata morla tajila nganai, jenia Godaia mililani morlalu pantjinantulu.“
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Ja Nulu koko patana wonti ja jurakokana wonti ja Nau jatana wonti: „Ninapini patanau ja jura muntali puntibijiribamalianau.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Ngangau ngani jurangu jatai: Ngato wata morla waina nindri tandrandru tapala nganai Godaia milila wokaranantulu.“
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Ja Nulu buka patana wonti ja jurakokana wonti ja nina wokaribana wonti ja tanangu jinkina wonti ja jatana wonti: „Naupini ngani palku nganai, ninaia ngani jurangu jinkiteriai; jeruja ngankanimai ngakangu ngundrala!“
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Jeruja bakana koko tajinani ngadani, ja jatana wonti: „Naupini koko Testamenta marra nganai ngakani kumarani, ninaia ngani jurangu nangateriai.“
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Ja mai, ngakani wontawontanietjaia mara ngakangunto kurlini nganai.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Ja Kanaia Ngatamura wapai worderu morlalu kurana wonti; ja jakajai nunkangupara kanani, nulia ninaia wontawontala nganai.
22 Pois o
23 Ja tanali wonina wonti jakalkijiribamalila, warlenulu tanangundru nganai, nulia jenia ngankala nganai.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Tana bakana jatamalina wonti jendrangundruja, worananau morla pirna nganai tanangundru.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Nau tanangu jatana wonti: „Kana wolaraia kaparali tanangu jirijiribai, ja ngurula ngamalkanietja tanani tanali dikai: «kapara ngumu.»
25 Então Jesus disse:
26 Jura wata jeruja, a‐ai, worananau morla pirna jurangundru nganai, wakani jeribaka pantjinanto; ja kapara milini jeribaka.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Ngangau worananau morla pirna nganai, nau kurlini ngamai kara, nau mili nganai kara? Wata jeruja nganai, nau kurlini ngamai? Ngani jurangu terti nganai mili jeribaka.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Jura tanaia nganai, tanaia ngakangunto wonki nganana warai ngakani wontjanani;
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Ja ngato jurangu milila jinkiai, worderu Ngaperali ngakanali matja jinkina; ngangau jura tajinanto ja tapananto ngakani kurlini mililani ngakanani.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Ja jura kaparaia pirini ngamala nganai Israelani kapara marapratjana ja mandruni kalala kurala.“
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Kapara jatana wonti: „Simoniai, Simoniai, mai, Satanali wontjana warai jurana buka tandra jeribaka tarauala.
31 Jesus continuou:
32 Ngani jinkangundru ngatjina warai, morlalu ngundrana jinkani wata mudananto; ja jidni ngadani matja madlentjandru karitjina, ngatata jinkani ngurunguru ngankau!“
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Nau nunkangu jatana wonti: „Kaparajai, ngani matja ngankaterina, jinkangunto bakana kanjangaria ja naria wapala.“
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Nau jatana wonti: „Ngani jinkangu jatai Petrujai: Karari paia ngaperi wata jatala nganai, windrila jundru ngana pota parkulu jedieli worarala nganai ngana ngujamala.“
34 Então Jesus afirmou:
35 Ja Nau tanangu jatana wonti: „Ngato jurana marakala jinpanala, billi ja pailtji ja tidnaputa pani, jura palpa wata ngamalkanala?“ Tana jatana wonti: „Pani.“
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Nau tanangu jatana wonti: „Karari, warle billi ngamalkai, ninaia maniatimai, jeruja bakana pailtji; ja warlenulu wata ngamalkai, kati nunkani kalalaia jinkiatimai ja mardakirra burungankaiatimai.
36 Então Jesus disse:
37 Ngangau ngani jurangu jatai: Bakana jenia, mina ngakagundru morla dakanala parai, morlalu pantjinanto; jenia: Tanali nina madlentji ngankanietjani terti kurana wonti; ngangau mina ngakangundru dakanala parai, matja mudana.“
37 Pois as
38 Tana jatana wonti: „Kaparajai, najiau ninkida mardakirra mandru parai!“ Nau tanangu jatana wonti: „Matja.“
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Ja Nau dunkana wonti ja maninindri mardawonpaia wapana wonti, worderu Nulu milingeru ngankana wonti; ja nunkangu bakana mili nunkani karipaterina wonti.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Nau pirini matja wokarana, Nau tanangu jatana wonti: „Ngatjianimai jura wontjanilani wiriati.“
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Ja Nau tanangundru kulnulu tjiringana wonti, diani marda worita jeribaka, ja pantjaterkana ngarina wonti ja ngatjina wonti ja jatana wonti:
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 „Ngaperiai, jidni jertapaterinani ninapini koko ngakangu wirilkingala; wata jertapaterina ngakani, a‐ai, jinkani pantjinanto.“
42 dizendo:
43 Angela kulno pariwilpandru nunkangu wondraterina wonti nina ngurunguru ngankala.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Ja Nau naritirimalini wirinani, Nau morla parparali ngatjina wonti; ja kangu nunkani kumari jeribaka ngakana wonti.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Ja Nau ngatjinandru matja terkana tarana, Nau milini nunkanani wokarana wonti, ja Nulu tanana ngaurongaurojeli mukaturaranani mankamankana wonti,
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Ja tanangu jatana wonti: „Minandru jura mukaturarai? Terkakanau ja ngatjianau, jura wontjanilani wiriati.“
46 E disse:
47 Nau jenia jatanani, mai, kana wolara, ja Judas marapratjana ja mandrundru kulno, tanangu ngopera wapana wonti, ja Jesungu karakararina wonti nina manatapala.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Jesus nunkangu jatana wonti: „Judajai, manatapanali jundru Kanaia Ngatamura wontawontai?“
48 Mas Jesus disse:
49 Tanali nunkangunto matja najina, mina pantjiati, tana nunkangu jatana wonti: „Kaparajai, ngaiani mardakirrali nandrananto?“
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Ja kulnujelit anangundru Priesta pirnaia mili nandrana wonti, ja nina talpa ngunari wokaribana wonti.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Jesujeli kalabana wonti ja jatana wonti: „Karari mudau!“ Ja Nulu nina talpa karakarana wonti ja nina tepi ngankana wonti.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Jesus jatana wonti Priesta pirnani ja Godaia pungaia kaparani ja pinarani, tana nunkangu matja wokarana: „Watawatali maninietjani jeribaka jura dunkana warai mardakirrali ja pitali?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Ngani jurangunto Godaia pungani nganana warai, jura mara jurani wata ngakangu ngutana warai. Ja naupini jurani ditji nganai ja ngalpuruja ngurula.“
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Tanali nina patana wonti ja nina wapalkana wonti ja nina Priesta pirnaia pungani wirilkana wonti. Ja Petrus woritandru wapantina wonti.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Tanali pirini terti matja turu miribana ja ngamana ngarina, bakana Petrus tanangu terti ngamana ngarina wonti.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Widla milieli nina turuni ngamanani najina, ja nina ngurutalpana najina, nani jatana wonti: „Bakana naupini nunkangunto nganana warai!“
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Nau jedina wonti ja jatana wonti: „Widlajai, ngato nina wata ngujamai.“
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ja wolja nina kulnujeli najina wonti ja jatana wonti: „Bakana jidni tanangundru kulno nganai!“ Petrus jatana wonti: „Wata ngani.“
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ja ditji kulno matja mudana, kulnujeli morlalu kurana wonti ja jatana wonti: „Morlalu, bakana naupara nunkangunto nganana warai, ngangau nauja Galilaiala nganai!“
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Petrus jatana wonti: „Kanajai! Ngani ko mina jidni jatai.“ Ja nurujeli, nau jeruja jatanani, paia ngaperi jatana wonti.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ja Kaparali najina karitjina wonti ja Petrus najina pararana wonti. Ja Petrulu Kaparaia jaura ngundrana wonti, worderu Nau nunkangu jatala wiri: „Morla ngopera, windrila paia ngaperi jatananto, jundru ngana pota parkulu jedieli worarala nganai.“
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Ja Petrus palaraia dunkana wonti ja burkali pirna jindrana wonti.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Ja kanali, tanali Jesus patana wonti, nina ngirkibana wonti ja nandrana wonti.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Ja tanali nina matja walpadakana, tanali nina mudla nandrana wonti ja nina jakalkana wonti ja jatana wonti: „Ngaianingu morlalu jatamai, warlenulu jidna nandrana warai?“
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Ja ngirkibani jaura marapu morla tana nunkangu jatana wonti.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Ja matja ditjirina, kana wolaraia pinaru pratjana ja Priesta pirna ja bakana jaura jinkinietja jurborina wonti, ja tanali nina kaparani tananani wapalkana wonti,
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Ja jatana wonti: „Jidni Christus nganai? Ngaianingu jatau!“ Nau tanangu jatana wonti: „Ngani jurangu jatanani, jura wata morlalu ngundranani;
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Ngato jurana jakalkanani, jura ngakangu wata kalabanani, ngana kurakanani kara.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Kararindru Kanaia Ngatamura Godaia ngurulaia ngunarani ngamala nganai.“
69 Mas de agora em diante o
70 Tana pratjana jatana wonti: „Ngarla jidni Godaia Ngatamura?“ Nau tanangu jatana wonti: „Jura jenia jatai, ngangau ngani Nauja.“
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Tana jatana wonti: „Mina jaura morlalu ngaiana morla ngamalkananto? Ngangau ngaiana muntali jenia nunkani manandru ngarana warai.“
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.