Lucas 20
TESTAMENTA MARRA (DIF) vs BKJ
1 Jendranguta ditji kulnuni, Nulu kana wolarani Godaia pungani ngujangujara jinkinani ja ngantjani jaura kaukaubanani, Priesta pirna ja jaura jinkinietja pinarani jela terkakana wonti ja nunkangu jatana wonti:
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 „Ngaianingu jatamai, mina ngurulali jundru jenia ngankai, ja warle jinkangu ninapini ngurula jinkina warai?“
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Nulu kalabana wonti ja tanangu jatana wonti: „Bakana ngato jurana jaura kulno jakalkala nganai, ja jura ngakangu jatananto:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 Johannini multibanila, pariwilpandru kara kanandru kara nganana wonti.“
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Tana warawarabijiribamalina wonti ja jatana wonti: „Ngaiani jatanani: «Pariwilpandru,» Nauja jatala nganai: Minandru jura nunkangu wata morlalu ngundrana wonti?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Ngaiani jatanani: «Kanandru,» kana wolarali ngaianina mardali diaiati, ngangau tanalia morlalu ngundrai, Johannes Prophata nganana wonti.
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Ja tanali kalabana wonti: Ngaiani ko wodajerindru.“
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Ja Jesus tanangu jatana wonti: „Bakana ngani jurangu wata jatai, mina ngurulali ngato jenia ngankai.“
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Nulu wonina wonti kana wolarani ninapini jeribaka jaura jatala: „Kana kulnujeli wain maru kurana wonti ja nina marunajinajibanietja worangu worarana wonti ja palkana wonti ditji marapu.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Ditji talkuni nulu marunajinajibanietja worangu mili kulno jinpana wonti, tanali nunkangu wain maruja tandra jinkinanto; ja marunajinajibanietja worali nina nandrana wonti, ja nina kala jinpana wonti.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Ja nakaldra nulu mili kulno jinpana wonti; bakana ninapini tanali nandrana wonti, ja nina ngirkibana wonti, ja nina kala jinpana wonti.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Ja nulu mili kulno morla jinpana wonti; tanali bakana nunkangu tapa jinkina wonti, ja nina palarani worarana wonti.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Wain maruja kapara jatana wonti: «Mina ngato ngankananto? Ngato ngatamura ngantjalu ngakani jinpala nganai; tanali nina najinani, tana nintali warawararila nganai kara.»
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Wain maru najinajibanietja worali nina najina wonti, tana ngankamalina wonti ja jatana wonti: «Naupini maratunkaia; ngaiani nina nari nandrananto maratunka ngaianani nganananto.»
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ja tanali nina wain marundru palarani worarana wonti, ja nina nari ngankana wonti. Mina wain maruja kaparali tanangu ngankala nganai?
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Nau wokarala nganai, ja tananapini marunajinajibanietja worana nandrala nganai.“ Tanali jenia ngarana, tana tatakana wonti: „A‐ai.“
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Nulu tanana nguru talpana najina wonti ja jatana wonti: „Mina jenia nganai, matja dakanala parai: Naupini marda, nina wotinietjali worana wonti, nau marda buru pantjina wonti?
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Worana nunkangupini mardani puriai, nina nulu nankanankala nganai; worangu nau marda purila nganai, ninapini nulu turara ngankala nganai.“
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Ja Priesta pirnali ja jaura jinkinietjali wontina wonti nunkangupini ditjini mara nunkangu kurala, windri tana kana wolarandru japali nganana wonti; ngangau tanali ngujamana wonti, Nau tanangu ninapini jeribaka jaura jatana warai.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Ja tanali nina matja najinajibana, tanali kurukuru najinajibanietja jinpana wonti, tanali jeljujeljujeli talku wondraterina wonti, tanali nina jaurali patananto, ja nina kana kaparani ja najinajibanietjaia ngurulani ngulkujeli jinkinanto.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Ja tanali nina jekibana wonti ja jatana wonti: „Ngujangujara jinkinietjajai, ngaiani milkila, jundru talku kaukaubai, ja ngujangujara jinkiai, ja manubaku nganai, ja morlalu Godaia paltundru ngujangujara jinkiai;
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Ngaianingu talku nganai, ngaiani mitaia kaparani kalala jinkinani kara, pani kara?“
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Nulu tanani jeljujelju ngujamana wonti, ja Nau tanangu jatana wonti: „Minandru jura ngana wontjai?
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 Ngakangu kalalaia mardatandra kulno wondralkamai. Waninunkani mudla ja jaura dirkalani nulia ngamalkai?“ Tanali kalabana wonti ja jatana wonti: „Mitaia kaparaia.“
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Nau tanangu jatana wonti: „Jinkianau kaparaia poto kaparani ja Godaia poto Godani!“
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Ja tanali ngandandarina wonti nina jaura kulnujeli patala kana wolarandru; ja nunkani kalabani jaurandru tana ngaruparana wonti ja ngapurina wonti.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadducaia palpa nunkangu karakararina wonti, tana jatai: „Narila wata morla jiritjila nganai,“ ja nina jakalkana wonti ja jatana wonti:
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 „Ngujangujara jinkinietjajai, Mosili ngaianingu dakana wonti, kana kulnuja nejieli, nulu noa ngamalkana warai, kupa pani palinani, ngatatajeli nunkanali nana widla patananto ja nejini nunkanani ngatamura jiritjibananto.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Neji mara mara wora ja mandru nganana wonti; ja ngoperalali noa patana wonti ja kupa pani palina wonti;
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Ja mandrulali nana widla noa patana wonti, nau bakana kupa pani palina wonti.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Ja parkulali nana patana monti, nunkangu jeribaka bakana tanali mara wora ja mandrujeli, ja tanali wata kupa worarana wonti ja palina wonti.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Pratjanani ngadani bakana widla palina wonti.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Terkakani ditjini, waninunkani noa tanangundru nani nganala nganai? ngangau mara wora ja mandrujeli nana noa ngamalkana wonti.“
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Ja Jesujeli kalabana wonti ja tanangu jatana wonti: „Nunkanipini mitaia kupali noa patai ja noa pantjiai;
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Tana talku nganai jenipara milila ja narindru jiritjina manila, tanali wata noa patai ja noa pantjiai.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Tana ngandandarila nganai palila, ngangau tana angelani jeribaka nganai ja Godaia kupa, ngangau tana narindru jiritjini kupa nganai.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Narila jiritjila nganai, jenia bakana Mosili dilka nindrini wondrana wonti, worderu nulu Kaparani dikai: «Goda Abrahamani ja Goda Isaakani ja Goda Jakobani.»
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Goda wata naria Goda nganai, a‐ai, tepia; ngangau nunkangu tana pratjana tepi.“
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Jaura jinkinietja palpali kalabana wonti ja jatana wonti: „Ngujangujara jinkinietjajai, jundru ngumu kaukaubana warai.“
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Tanali wata morla wontjana wonti nina minakulno jakalkala.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Nau tanangu jatana wonti: „Worderu tana jatai, Christus Davidani ngatamura nganai?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Ja David munta wina jaurani jatai: «Kapara jatanala Kaparani ngakanani: Ngakangu ngunarani ngamana ngariau,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 Ngato talpala jinkani jinkangu tidnani kuranantulu, tidnaparani piri jeribaka.»
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Davidali nina Kapara dikanani, worderu Nau ngatamura nunkani nganai?“
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Kana wolarali jenia ngaranani, Nau milini nunkanani jatana wonti:
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 „Ngamalkaterianau jaura jinkinietjandru, tanali ngantjai kati wirdieli wirarila, ja jaura murlali jinkimalini pirini, ja ngamani piri ngopera jaura pungani, ja ngamani piri ngopera buka pirnani;
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Tanali mangawaruja punga tajiai ja ngatjina wirdieli wondralkateriai. Tanalipini kalala morla pirna manila nganai.“
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.